56

ΛΑΖΑΝΙΑ ΑΠΟ ΠΑΝΙΣΣΑ ΡΕΒΥΘΙΩΝ, ΜΕ ΜΠΡΟΚΟΛΑ ♦♦ LASAGNE DI PANISSA CON BROCCOLI E PECORINO



ΛΑΖΑΝΙΑ ΑΠΟ ΠΑΝΙΣΣΑ ΡΕΒΥΘΙΩΝ, ΜΕ ΜΠΡΟΚΟΛΑ

Πιστη στο μηνιαιο ραντεβου με τις διαδυκτιακες μου φιλες του Quanti Modi di Fare e Rifare ανα τον κοσμο, ετοιμαζουμε σημερα στις ακάματες κουζινες μας, ενα πιατο μαλλον ασυνηθιστο για την Ελληνικη κουζινα : λαζανια απο πανισσα ρεβυθιου, με γεμιση απο σωταρισμενα μπροκολα και λαχταριστη μπεσαμελ.
Σημερα μας φιλοξενει και μας καθοδηγει η Barbara ή nanocucina (μια nana μαγειρευει, οπως περιγραφει η ιδια τον εαυτο της!) στο πολυ προσεγμενο blog της, που δεν ειναι αλλο απο το Nanocucina . Την συνταγη που δοκιμαζουμε σημερα, μπορειτε να την δειτε στην αυθενιτκη εκτελεση της  εδω. Αλλα ας παρουμε τα πραγματα απο την αρχη και ας προσδιορισουμε περι τινος προκειται. Η εξωτικη "πανίσσα" εχει καταγωγη απο την Ισπανια. Οι panizas (πανίθας) ειναι παραδοσιακο πιατο της επαρχιας του Cádiz, της Ανδαλουσιας. Το αλευρι απο τα ρεβυθια εφτασε στην Ισπανια με τους Αραβες, που το χρησιμοποιουσαν σε διαφορες συνταγες τους.  Επειδη η χαρη των Ισπανων εφτασε και μεχρι την ιταλικη χερσονησο, η συνταγη για τις panizas εφτασε μεχρι την Λιγουρια αλλα και την Σικελια και ενσωματωθηκε στην τοπικη κουζινα. Η πανίσσα, παρασκευαζεται απο αλευρι ρεβυθιου, αλλο ενα υλικο μαλλον ασυνηθιστο για τα ελληνικα δεδομενα. Κατα την ταπεινη μου γνωμη, ειναι κατι αναλογο της πολεντας, αφου παρασκευαζεται με τον ιδιο τροπο : προστιθεται σε ζεστο νερο, νοστιμιζει με λιγο αλατακι και λαδακι, και δουλευεται στην φωτια μεχρι να γινει αρκετα συμπαγης; επειτα απλωνεται σε ενα λεπτο στρωμα επανω σε μια επιφανεια, αφηνεται να κρυωσει και κοβεται σε μεγαλυτερα ή μικροτερα κομματια. Επισης χρησιμοποιουνται ειδικες φορμες, ρηχες, μακροστενες και με ημικυκλικο πατο; η πανισσα αφηνεται να κρυωσει και μετα κοβεται σε λωριδες. Σερβιρεται κρυα ή χλιαρη, γαρνιριμενη με λαδακι και λεμονακι αλλα και ψιλοκομμενο κρεμμυδακι (ξερο ή και φρεσκο). Επισης πολυ συχνα τηγανιζεται σε αφθονο καυτο ελαιολαδο, σχηματιζοντας νοστιμες κροκρεττες. Οι panelle παλι, προερχονται απο την Σικελια και ειναι μικρα σαντουιτσακια με κομματια τηγανητης πανισσα. Σας μπερδεψα? Δεν τελειωσα ακομη! Με το ιδιο ονομα, πανίσσα, στην περιοχη της Νοβάρα (Piemonte), θα συναντησετε ενα νοστιμο ριζοτο, που σημερα παρασκευαζεται με ρυζι, αλλα παλια παρασκευαζονταν με διαφορα οσπρια. Μετα απ'ολα αυτα, νομιζω οτι ειναι περιττο το να προσθεσω οτι η πανίσσα δεν ειναι καμμια γκουρμεδια, αλλα προερχεται απο την φτωχικη κουζινα, και ειναι νοστιμη και θρεπτικη.
Η συνταγη που μας προτεινει η φιλη nanocucina, προερχεται απο την Liguria (Genova) και ειναι παρα πολυ απλη και ευκολη. Το αποτελεσμα με εξεπληξε ευχαριστα. Μονο που θα διαφωνισω με την φιλη που προτεινει να σερβιριστει μολις βγει απο τον φουρνο. Την επομενη ημερα που τη δοκιμασα ξαναζεσταμενη ηταν πιο νοστιμη και επισης τα κομματια κοβοντουσαν με ευκολια, χωρις να διαλυονται.
Αλλα ας παμε να δουμε την συνταγη. Σε γενικες γραμμες εμεινα πιστη στις υποδειξεις της nanocucina, αυξανοντας μονο λιγο τις ποσοτητες, καθως οι Ιταλοι αυτα τα πιατα τα σερβιρουν ως πρωτα και ειναι λιγο τσιγγουνικα...

Δοση : για 4 ατομα
Βαθμος δυσκολιας : μετρια δυσκολο
Υλικα
για την "πανίσσα" : 200 gr αλευρι απο ρεβυθια *,
                                     600 ml χλιαρο νερο,
                                     2-3 πρεζες αλατι.
για την γεμιση : 1 μικρο μπροκολο,
                               2 φιλεττα αντουγιας στο λαδι,
                               1 σκελιδα σκορδο,
                               1 καυτερο πιπερακι,
                               2 κουταλιες της σουπας παρθενο ελαιολαδο,
                               100 gr πεκορινο τριμμενο (ή κεφαλογραβιερα),
                               1 γεματη κουταλια βουτυρο .
για την μπεσαμελ : 2 κουταλιες της σουπας βουτυρο,
                                     2 γεματες κουταλιες της σουπας αλευρι,
                                     1/2 Lt φρεσκο γαλα,
                                     1-2 τσιμπιες αλατι,
                                     φρεσκοτριμμενο πιπερακι,
                                     φρεσκοτριμμενο μοσχοκαρυδο.
Προετοιμασια : 
Ξεκιμανε με την πανίσσα : αφου χλιαρινετε το νερο, προσθεστε το ρεβυθαλευρο και το αλατι και χτυπηστε με το συρμα μεχρι να διαλυθει τελειως και να μην εχει σβωλους. Μεταφερετε την κατσαρολα στην φωτια και ανακατευετε το μιγμα συνεχως, στην αρχη που ειναι πιο αραιο με το συρμα και επειτα με μια ξυλινη κουταλα. Καποια στιγμη το μιγμα θα αρχισει να σφιγγει και θα ειναι ετοιμο οταν ξεκολλαει απο τα τοιχωματα της κατσαρολας. Αναποδογυριστε την κατσαρολα σε μια ελαφρα λαδωμενη επιφανεια και στρωστε αμεσως το μιγμα με μια σπατουλα, σε παχος 0,5εκ. Αφηστε το να κρυωσει τελειως και κοψτε το σε μακροστενα κομματια, σαν λαζανια. Βραστε το μπροκολο, φροντιζοντας να μην λιωσει αλλα να παραμεινει τραγανο. Χωριστε τις κορυφες του σε μικρα σχετικα κομματια. Ψιλοκοψτε τις αντζουγιες και βαλτε τες μαζι με το σκοδρο (ολοκληρο), το πιπερακι και το ελαιολαδο σε ενα τηγανι. Σωταρετε μεχρι να διαλυθουν τελειως οι αντζουγιες. Προσθεστε τις κορυφες απο το μπροκολο και σωταρετε για μερικα λεπτα. Αλατιστε ελαφρα (μην ξεχνατε οτι οι αντζουγιες ειναι ηδη αρκετα αλμυρες) και αφαιρεστε το σκορδο και το πιπερακι. Ετοιμαστε την μπεσαμελ, χωρις να την αφησετε να δεσει πολυ; γενικες οδηγιες θα βρειτε εδω. Ριξτε λιγο λαδακι μεσα σε ενα ταψακι ή πυρεξ 25x20εκ. Στρωστε ενα στρωμα απο τα κομματακια της πανισσα. Σκορπιστε επανω το σωταρισμενο μπροκολο, πασπαλιστε με το μισο τυρακι και καλυψτε ομοιομορφα με τα 3/4 απο την μπεσαμελ. Καλυψτε με τα υπολοιπα κομματια της πανισσα. Καλυψτε ομοιομορφα με την υπολοιπη μπεσαμελ, σκορπιστε απο επανω το υπολοιπο τυρακι και τελος σκορπιστε μερικα κομματακια βουτυρο. Ψηστε σε προθερμασμενο φουρνο στους 200°C, για 40 λεπτα περιπου, μεχρι να ροδισει. Οταν ειναι ετοιμο, βγαλτε το απο τον φουρνο και αφηστε το να σταθει ενα τεταρτακι. Σερβρετε το κατα προτιμηση ζεστο.
Οπως ειπα και στην αρχη, εμενα μου αρεσε περισσοτερο την επομενη ημερα, ξαναζεσταμενο, καθως ειχαν δεσει πιο ωραια οι γευσεις και τα αρωματα μεταξυ τους. 
* Επειδη το ρεβυθαλευρο ειναι μαλλον δυσευρετο, μπορειτε να δοκιμασετε να αλεσετε ρεβυθια στο μπλεντερ ή να χρησιμοποιησετε στην θεση του και το καλαμποκαλευρο.

Προτεινομενο κρασι : αγαπαμε ιδιαιτερα το μοσχολφιλερο, και αυτη την φορα δοκιμασαμε το Μαντινεια Τσελεπου, του οποιου εκτιμησαμε τα ισορροπημενα φρουτωδη αρωματα και την φρεσκια γευση. 


LASAGNE DI PANISSA CON BROCCOLI E PECORINO

Sempre puntuale all'apuntamento con le amiche di Quanti Modi di Fare e Rifare, oggi prepariamo una specialità della cucina ligure. 
Oggi siamo ospiti di Barbara o nanocucina (una nana che cucina!), e del suo stupendo omonimo blog Nanocucina.La ricetta che sarà la nostra guida e ispirazione, potete vederla qui.
La panissa viene dalla cucina spagnola e precisamente da Cádiz, nella provincia di Andalusia, dove le panizas fritte, sono un piatto tipico. La farina dei ceci, è stata intrοdotta in Spagna dagli Arabi che già la utilizzavano in varie ricette tradizionali. Poi dalla Spagna è arrivata in penisola italiana ed è stata integrata nella cucina ligure ma anche in quella siciliana. La panissa ligure non ha niente da fare con la panissa novarese, che è un risotto, ogi certo preparato con il riso, ma una volta preparata con legumi vari. Manco a dire che si tratta un piatto della cucina povera, abbastanza nutriente che può essere combinato con vari ingredienti, secondo il mio punto di vista, una sorta di polenta, preparata con la farina dei ceci.
Passiamo alla ricetta, alla quale sono rimasta piuttosto fedele, aumentando soltanto un po' le dosi.

Dosi : per 4 persone
Difficoltà : piuttosto facile
Ingredienti
per la panissa : 200 gr di farina di ceci,
                               600 ml di acqua,
                               qualche pizzico di sale.
per il condimento : 1 broccolo
                                     1 spicchio d'aglio,
                                     1 peperoncino piccante,
                                     2 filetti di acciuga sott'olio,
                                     2 cucchiai di olio extravegine di oliva,
                                     1 cucchiaio di burro,
                                     100 gr di pecorino grattugiato ( ho messo kefalogrvièra greca).
per la besciamella : 2 cucchiai colmi di burro,
                                       2 cucchiai colmi di farina,
                                       1/2 Lt di latte fresco intero,
                                       pepe macinato,
                                       qualche pizzico di sale,
                                       noce moscata tritata.
Preparazione : 
Prima preparate la panissa : versate l'acqua in una pentola e fatela intiepidire. Ritirate un po' dal fuoco, versate a pioggia la farina dei ceci, sbattendo con la frusta e aggiungete qualche pizzico di sale. Ponete sul fuoco e continuate a sbattere con la frusta, per evitare la formazione dei grumi. Quando il composto diventerà consistente, continuate a mescolare con un cucchiaio di legno, fino che si stacca dalla pentola, al modo della polenta. Una volta pronta, versatela su una teglia o un tappeto di silicone, leggermente unto di olio e livellatela formando uno strato di 0,5cm di spessore. Quando sarà raffreddata, tagliatela a fettine rettangolari, simili alle lasagne. Preparate il condimento : lavate il broccolo e fattelo scottare in acqua bollente; attenzione a non farlo stracuocere, deve rimanere croccante! Scolatelo bene e tagliate le sue cime piuttosto grossolanemente. In una padella, ponete l'olio e aggiungete i filetti delle acciughe tagliati a pezzettini, il peperoncino e l'aglio. Lasciate soffrigere per qualche minuto, fino a far scigliere le acciughe e aggiungete le cimette del broccolo. Fate saltare per qualche minuto, ritiratelo dal fuoco, eliminate il peperoncino e l'aglio e tenetelo da parte. Preparate la besciamella, non troppo densa; istruzioni dettagliate troverete qui . Versate un filo d'olio in una pirofila delle dimensioni di 25x20cm. Rivestite con uno strato di panissa. Disponete sopra le cime del broccolo, cospargete con metà del pecorino e ricoprite coi 2/3 della besciamella. Formate uno secondo strato con la panissa, ricoprite con il reso della besciamella, cospargete con il resto del pecorino e distribuite il burro tagliato a pezzettini. Infornate in forno preriscaldato a 200°C e fate cuocere per 40 mintui ca, fino a dorare la superficie. Sfornate, lasciate risposare per un quarto d'ora e servite.
Nanocucina consiglia di servirlo bollente, a me intanto è piaciuto di più il giorno dopo, riscaldato; si tagliava senza disfarsi ed era più saporito.

Vino consigliato : un bianco fresco agli aromi di frutta e agrumi, proveniente dai grappoli della varietà "moshofìlero" di Peloponesso, come il Mantìnia Tselepoù.

 

56 σχόλια:

  1. Buongiorno cara Marina!!Che meraviglia... anche stamattina, nelle cucine delle mie amate Cuochine si diffondono aromi invianti e golosi! Grazie per averci preparato questa stupenda versione delle lasagne di panissa!
    A ritrovarci il 6 di dicembre con i “Mostaccioli napoletani”!
    Un abbraccio La Cuochina

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ciao Cuochina!
      Non potevo mancare all'appuntamento, la tentazione di preparare un piatto tanto appetitoso, era grande!
      Certo saro presente anche il 6 dicembre, ho sentito parlare dei mostaccioli e credo che e arrivato il momento di assaggiarli!

      Διαγραφή
  2. Bravissima ma come ho detto di la da Stefania la farina di ceci non me la mangia nessuno ovvero solo io e farla per me sola troppo lavoro aspetto che qualcuno m'inviti ciaooo e buona settimana

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. T'invito io cara!
      Non la conoscevo questa farina. Ne avevo sentito parlare ma non credo che l'avrei mai assaggiato se non ci fosse questa iniziativa! Il suo sapore rassomiglia alla fava greca (http://illaboratoriodimmskg.blogspot.gr/2012/03/fava-pantremeni.html) e non e da meravigliasi sono tutti e due legumi...

      Διαγραφή
  3. con il formaggio greco altra gustosa interpretazione! buonissima lasagna! ciao cara!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Molto interessante sapere anche la storia della panissa. Grazie per la ricerca!
    io ho trovato stupenda questa lasagna di ceci, credo che abbinata a quel vino sarà davvero una favola!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Mi piace cercare un po' la storia dei piatti che presento. Poi, dovevo spiegare ai lettori greci di che cosa si tratta questa panissa, perche sono certa che nessuno l'aveva mai sentita qui!
      Anche a me e piaciuta, la rifaro!

      Διαγραφή
  5. Bella presentazione, foto e ricetta, sapevo che veniva dalla Spagna ma non tutta la storia, grazie, è una buona ricetta davvero a me è piaciuta molto...un abbraccio

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Grazie cara!
      Tutte le ricette della Cuochina sono scelte con buon gusto!
      baci!

      Διαγραφή
  6. Καλημέρα,
    η αλήθεια έιναι ότι μπερδεύτηκα λίγο με την πανίσσα (ψάχνω και το αστεράκι που έχεις βάλει στο ρεβυθάλευρο). Πάντως φαίνεται πολύ ωραίο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οσο παει χειροτερευω ... εβαλα το αστερακι πανω και μετα ξεχασα οτι κατι ηθελα να γραψω απο κατω... Ευχαριστω για την παρατηρηση, το συμπληρωσα...
      Ειχα τις αμφιβολιες μου για το τι θα προκυψει, αλλα τελικα μου αρεσε. Η πανισσα σαν γευση, θυμιζει πολυ την φαβα.

      Διαγραφή
  7. Πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση και πολύ ωραία συνταγή! Υποβάλλω τα σέβη μου! Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Αναστασια!
      Λιγο ασυμηθιστη για δικα μας δεδομενα, ετσι δεν ειναι?

      Διαγραφή
  8. Ενδιαφέρον το άρθρο σου! Είχα δει αλεύρι ρεβιθιών και είχα μείνει με την απορία σε τι χρησιμεύουν... Τώρα που μας εξήγησες έχω άλλη απορία! Πού είχα δει το αλεύρι αυτό, για να δοκιμάσω την συνταγή σου?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγω παντως πρωτη φορα το βλεπω και το χρησιμοποιω. Το ειχα ακουστα, πιο πολυ απο το εγχειριδιο του μιξερ μου, που μαλιστα προβλεπει ειδικο εξαρτημα για να αλεθει σιταρι, οσπρια κλπ Νομιζω οτι και με καλαμποκαλευρ να το φτιαξεις παλι καλο θα γινει, γιατι και την πολεντα την χρησιμοποιουν με αναλογο τροπο στην Ιταλια.

      Διαγραφή
    2. Νομίζω ότι υπάρχει στα καταστήματα με τις υγιεινές τροφές! Εκεί το είχα δει! Βέβαια στην Ν Αφρική...
      Αν δε βρω θα δοκιμάσω με καλαμποκάλευρο όπως λες!
      Σ ευχαριστώ πολύ

      Διαγραφή
  9. Marina cara, da te, oltre che ammirare sempre stupende realizzazioni, si ritorna a casa con un bel po' di cultura extra, riguardante le ricette che prepari/prepariamo!
    Grazie mille un abbraccio

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Le informazioni sono parte delle mie ricette, come anche la conoscenza della culturta sia greca che straniera.
      Ottima ricetta!
      Baci!

      Διαγραφή
  10. Το αλεύρι από ρεβύθια είναι απαραίτητο συστατικό των κρητικών κολλύβων. Εμείς εδώ έχουμε άφθονο. Η συνταγή είναι πρωτότυπη και πολύ ενδιαφέρουσα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βαγγελιω μου, λυσε μου μια απορια : το ρεβυθαλευρο που εχετε στην Κρητη περιεχει μονο ρεβυθια? Εγω εδω βρηκα, και οχι τοσο ευκολα, ενα γερμανικο ρεβυθαλευρο που λεει οτι ειναι βιολογικο, αλλα περιεχει και λιγο αλευρι.

      Διαγραφή
  11. Πολύ ιδιαίτερη συνταγή ως προς τα υλικά της.
    Το έκανες με ρεβίθια εσύ;; και πως είναι τελικά η γεύση πλησιάζει με κάτι γνωστό μας;;
    Καλό απόγευμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οντως και η προκληση να την κανω μεγαλη...
      Χρησιμοποιησα ρεβυθαλευρο τελικα, που το βρηκα την τελευταια στιγμη, πανω που ελεγα να δοκιμασω να αλεσω ρεβυθια... Η γευση τηε πανισσα, μπορω να πω οτι μοιαζει αρκετα με την φαβα.

      Διαγραφή
  12. Πολύ ενδιαφέρουσα συνταγή Μαρίνα.
    Πολύ θα ήθελα να το δοκιμάσω.
    Ωραίες και οι πληροφορίες σου.


    Φιλιά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εντελως ασυνηθιστη για την δικη μας κουζινα...
      Πολλα φιλια!

      Διαγραφή
  13. Το πιάτο φαίνεται πάρα πολύ ενδιαφέρον και λαχταριστό!
    Μαρινάκι μου ξέρεις αν στην Ελλάδα μπορούμε να βρούμε ρεβιθάλευρο???
    Εχω βάλει στο μάτι και κάτι ρεβιθοκεφτέδες της Εφης που τους φτιάχνει με ρεβιθάλευρο, και θα με ενδιέφερε πολύ να βρω.
    Πάντως δεν το έχω πετύχει μέχρι τώρα όπου έχω ρωτήσει!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαλλον σε μαγαζι με βιολογικα. Εγω το βρηκα σε ενα μπαχαραδικο που εχει και βιολογικα στη Θεσσαλονικη. Κι εγω εψαξα αρκετα για να το βρω, μετα σκεφτηκα να ψαξω στο internet αν το διαθετει καποιος στην Ελλαδα και ετσι εβγαλα ακρη...
      Φιλακια!

      Διαγραφή
  14. Καλησπέρα Μαρίνα μου!
    Τι ωραίο το ραντεβού που έχετε καθιερώσει! Πόσα πολλά μαθαίνεις και δοκιμάζεις μέσα από αυτό!
    Η συνταγή είναι πάρα πολύ πρωτότυπη και κρίνοντας από τα υλικά θεωρώ ότι θα μου αρέσει πολύ! Φαίνεται χορταστική και πολύ λαχταριστή! Το πρόβλημα βέβαια είναι το αλεύρι ρεβιθιών…
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ειναι πραγματικα πολυ αξιολογη αυτη η πρωτοβουλια της Αννας και της Ορνελλας! Και να φανταστεις οτι η μια ειναι στην Ιαπωνια και η αλλη στην Ελλαδα! Εχουν διαλεξει πολυ ωραιες συνταγες με κριτηριο να ειναι σπιτικες συνταγες, ειτε παραδοσιακες, ειτε να αποτελουν παραδοση μεσα στην οικογενεια... Πως θα μπορουσαμε να οργανωσουμε και εδω κατι αναλογο? Ειναι πολυ ωραια που συναντιομαστε ολες μαζι καθε 6 του μηνα και "αραδιαζουμε" τα πιατα μας!
      Φιλακια!

      Διαγραφή
  15. una ricetta veramente deliziosa vero? non conosco il formaggio greco che hai suato ma forse in qualche engozio di specialità greche riesco a trovarlo, un abbraccio

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Infatti gli ingredienti semplici ma molto deliziosa..
      La kefalograviera molto probabilmente lo troverai da qualche negozio e uno dai formaggi piu comuni in Grecia. C'e anche il kefalotyri che e piu o meno la stessa cosa, ma la kefalograviera e stagionata e risulta piu piccante.
      Baci!

      Διαγραφή
  16. Marina cara, che bel colore dorato che ha la superficie delle tue lasagne di panissa :D
    Sembra ricoperta di zafferano.
    Grazie anche per le tue ricerche sulle origini dei piatti, è molto istruttivo per tutti.
    Un abbraccio e ci vediamo tutti insieme il mese prossimo

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Cara Anna, che ricettina stupenda!
      Questa piccola ricerca sulle origini di ogni ricetta, o informazioni su vari ingredienti, è ormai parte delle mie ricette...
      E stata la kefalogravièra a dare questo bel colore, oltre il sapore!
      Alla prossima!
      Baci!

      Διαγραφή
  17. Ciao Marina, piacere di conoscerti, appena riesco mi metto fra i tuoi followers, sasera il pc fa i capricci, ma ci riprovo, intanto complimenti per la tua interpretazione di queste lasagne. Non mi aspettavo di trovare blog di tutta Europa, sono proprio contenta di conoscerti, ho ricordi molto belli legati alla Grecia, un abbraccio a presto

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ciao Carla, grazie per aver passato dal mio blog!
      Ottima ricetta non è vero, ma non è da stupirsi, la scelta della Cuochina è infallibile!
      La mia partecipazione in questa iniziativa forse è strana, siccome io non sono italiana, anche se in fondo mi sento tale!
      Un abbraccio anche da me, ci sentiamo!

      Διαγραφή
  18. Όντως ασυνήθιστο φαγητό.
    Αν και έχει τύχει να φτιάξω ζυμαρικά με μπρόκολο στον φούρνο και σχετικό τυρένιο περιεχόμενο.
    Αλλά με τέτοια τεχνική και λαζάνια, πρέπει να είναι ιδιαίτερο στο γεύση Μαρίνα καλή μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σιγουρα ειναι κατι το διαφορετικο Πηνελοπη μου, πλησιαζει σαν γευση την φαβα. Αν το ξαναφτιαξω θα προσθεσω λιαστη ντοματα και ελιες στην γεμιση, οι αντσουγιες του πηγαιναν πολυ, γιατι αλλιως θα γινοταν πολυ φλατ στην γευση. Οι Ιταλοι φτιαχνουν παρομοια "λαζανια" και με την πολεντα. Αυτη η πανισσα θα πρεπει παντως να ειναι ωραια και τηγανητη.

      Διαγραφή
  19. Grazie per la nota storica e` interessante che venga dagli spagnoli che magari l'avranno presa dagli arabi ..........e bellissima anche la tua versione con il formaggio greco e mi e` piaciuto anche l'abbinamento con il bianco fresco agli aromi di frutta e agrumi....
    Alla prossima
    francesca

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ciao Francesca! La panissa l'ho preparata con farina di ceci tedesca, o pardon, farina di piselli che ridono (io ancora rido... :)) Il moshofìlero è il nostro vino preferito e con queste lasagne si è abbinato perfetamente!
      Baci!

      Διαγραφή
  20. Scusami, suppongo che tu abbia sostituito il pecorino con un tuo formaggio tipico... Sono interessata e curiosa: che sapore ha? E' simile al pecorino o tutt'altro? Mi piace molto l'idea di un tocco personale della propria cultura.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Infatti! La kefalogravièra viene pure preparata da latte di pecora, è stagionata e ha un sapore salato e stuzzicante. Credo che rassomiglia abbastanza al pecorino.

      Διαγραφή
  21. Bella la tua interpretazione, molto solare.
    Vorrei chiederti una cosa, mi hanno portato dalla Grecia delle spezie, una è - mix per tzatziki - per cosa la posso usare?
    Grazie, piacere di averti conosciuta, la Grecia è nel mio cuore anche se non sono ancora andata a visitarla, ma non è molto lontana dall'Italia.
    ciao

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Direi che questo mix proprio non lo utilizziamo in Grecia, direi che è inventato per i turisti :)
      Se non conosci lo tzatziki, puoi vedere la mia proposta (http://illaboratoriodimmskg.blogspot.gr/2011/05/tzatziki.html)
      Suppongo che contiene aneto essiccato e aglio liofilizzato, puoi usarlo per condire insalate verdi o i piselli (l'aneto si abbina molto bene ai piselli) o per insaporare qualche crema salata preparata con ricotta.
      Infatti non siamo poi tanto lontani, credo che ti piacerà tanto il mio paese, è ideale per passare le vacanze, anche se per noi la vita è diventata molto tortuosa, causa la crisi... :(

      Διαγραφή
    2. Grazie della spiegazione, immaginavo che fosse una cosa per turisti, infatti era in un pacchetto di spezie, tipo ricordo dalla Grecia. Andrò a scoprire per cosa lo posso usare. Anche da noi la vita è diventata difficile, causa la crisi, ma sono sicura che come voi, anche noi ce la faremo ad uscirne. Io ci credo e lo spero.Ciao

      Διαγραφή
  22. Mi attira moltissimo l'idea di un formaggio con sapori particolari.. i formaggi greci hanno sapori così particolari.

    e poter rifare in varie parti del mondo lo stesso piatto, con poche variazioni ed usando prodotti locali è veramente stimolante... Restando fedeli alla preparazione e ricetta di partenza. Si, questa iniziativa mi piace ogni mese di più!
    Ciao! Jé

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Io sono tanto entusiasta di questa iniziativa! La scelta delle ricette è molto buona e ho avuto l'occasione di imparare nuove techniche e assaggiare nuovi ingredienti. E poi ho conosciuto tanti blog pieni di belle idee!
      Alla prossima Jè!

      Διαγραφή
  23. Che buone queste lasagne, vero? :)
    Golosissime!
    Un abbraccio e alla prossima!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. grazie mille per la visita, e ricambiati i complimenti per la panissa: bellissima e cremosissima la tua!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Buonissime e preparate alla grande! complimenti! sono molto invitanti! un bacione!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Bellissime! Sono incantata da ognuna delle versioni che ho visto tra le partecipanti, ma la tua ha un tocco da maestra con le origini di questa ricetta. Non conosco il sapore del tuo formaggio greco, ma sicuramente ci stava bene ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Credo poi che non è tanto lontano dal pecorino italiano, e siccome in grecia si trova vieppiù facilmente ho deciso di utilizzarlo.
      Bacione cara Anna!

      Διαγραφή
  27. ciao Marina,
    purtroppo solo ora abbiamo potuto leggere la tua versione della
    panissa e le sue origini.
    Ma sai che sei bravissima!
    Con quanti modi ci vediamo il 6 dicembre adesso
    andiamo a leggere i tuoi post successivi a questo.
    Un bacio dalle 4 apine

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η γνώμη και οι παρατηρήσεις σας μας ενδιαφέρουν!

Τα ανώνυμα σχόλια δεν θα παίρνονται υπ'όψιν και θα διαγράφονται. Επίσης δεν θα δημοσιεύονται σχόλια υβριστικά ή με περιεχόμενο διαφημιστικό.

Commenti anonimi non saranno presi in considerazione e saranno cancellati.

All anonymous comments will not be considered and therefore deleted.