1

ΠΑΝΤΣΕΤΑ ΤΕΡΙΓΙΑΚΙ για τους QUANTI MODI DI FARE E RIFARE // PANCETTA DI MAIALE TERIYAKI per i QUANTI MODI DI FARE E RIFARE


ΠΑΝΤΣΕΤΑ ΤΕΡΙΓΙΑΚΙ 
για τους QUANTI MODI DI FARE E RIFARE

Ημέρα της διαδικτυακής συνάντησης με την παρέα των Quanti Modi di Fare e Rifare σήμερα και συνεχίζουμε την περιήγηση μας στην γιαπωνέζικη κουζίνα, με ένα μεζεδάκι σούπερ : Buta no bara niku teri-yaki που σημαίνει τραγανή παντσετούλα στο τηγάνι, γλασαρισμένη με την μέθοδο τεριγιάκι.
Ο όρος τεριγιάκι 照り焼きστην ιαπωνική κουζίνα, σημαίνει ψάρι ή κρέας βρασμένο ή ψημένο και γλασαρισμένο έπειτα με μια σος, που έχει ως βασικά συστατικά ένα αλκοολούχο ποτό (σάκε ή μιρίν), σάλτσα σόγιας και ζάχαρη. Στην Ιαπωνία το τεριγιάκι γίνεται συνήθως με ψάρι (τόνο, σολομό, ξιφία, σκουμπρί, πέστροφα) ενώ στην δύση προτιμούν λευκό ή κόκκινο κρέας (κοτόπουλο, χοιρινό, αρνί ή μοσχάρι). 
Το τεριγίακι υπάρχει και έτοιμο ως σάλτσα, στην συνταγή μας όμως θα το φτιάξουμε μόνοι μας. Τα υλικά της συνταγής δεν είναι δύσκολο να βρεθούν και στην Ελλάδα, το πιο εξωτικό από αυτά είναι η σάλτσα στρειδιών (oyster sauce), η οποία υπάρχει όμως σε σούπερ μάρκετ που έχουν προϊόντα ανατολίτικης κουζίνας. 
Την συνταγή που διάλεξε η Anna, μπορείτε να την δείτε εδώ. Η πρόταση της περιλαμβάνει λάχανο ψιλοκομμένο ως γαρνιτούρα και ρύζι βρασμένο αλά ιαπωνικά. Αυτή ήταν και μία ευκαιρία να δοκιμάσω το γιαπωνέζικο ρύζι, συνταγή που υπήρχε σε παλαιότερο challenge, στο οποίο δεν είχα πάρει μέρος. Στα υλικά σας βάζω και τις αναλογίες για το ρύζι (για 2 άτομα) και τον τρόπο μαγειρέματος. 

Δόση : για 2 άτομα
Βαθμός δυσκολίας συνταγής : πολύ εύκολη
Υλικά : 300 gr παντσέτα χωρίς κόκκαλο σε ένα κομμάτι,
για το τεριγιάκι : 2 κ.σ. σάκε,
                                1 κ.σ. καστανή ζάχαρη demerara,
                                1 κ.σ. σάλτσα σόγιας,
                                1 κ.γ. σάλτσα στρειδιών,
                                1 κ.γ. σκόρδο πολτοποιημένο στην πρέσσα,
                                2-3 πρέζες πιπέρι μαύρο τριμμένο,
                                (αλάτι).
για το ρύζι : 150 gr ρύζι jasmine ή μπασμάτι,
                       200 ml νερό.
Προετοιμασία : 
Ετοιμάστε πρώτα το ρύζι. Βάλτε το ρύζι σε ένα σουρωτήρι και ξεπλύνετε το καλά, κάτω από την βρύση. Βάλτε το σε ένα κατσαρολάκι με χοντρό πάτο, προσθέστε το ανάλογο νερό, κλείστε το καπάκι και τοποθετήστε το σε μέτρια φωτιά. Χωρίς να ανοίξετε καθόλου το καπάκι, μόλις αρχίσει ο βρασμός (εδώ βοηθάει αν το καπάκι είναι γυάλινο!) χαμηλώστε την φωτιά στο ελάχιστο και υπολογίστε ότι σε 30-35 λεπτά θα είναι έτοιμο. Κατεβάστε το κατσαρολάκι από την φωτιά και αφήστε το να σταθεί ένα τεταρτάκι. Ανοίξτε το καπάκι και αφρατέψτε το ρύζι με ένα πιρούνι. 
Αν θέλετε να φτιάξετε το ρύζι για 4 άτομα, οι αναλογίες υλικών είναι : 300 gr ρύζι και 400 ml νερό.
Στο εν τω μεταξύ, ετοιμάστε την παντσέτα. Κόψτε την σε φέτες με πάχος περίπου 1,5 εκ. 
Ζεστάνετε ένα αντικολλητικό τηγάνι και σοτάρετε την παντσέτα. Σκεπάστε το τηγάνι με ένα καπάκι και αφήστε το κρέας να μαγειρευτεί 5-6 με τα υγρά του, για να μαλακώσει. 
Αφαιρέστε το λίπος από το τηγάνι (μπορείτε να το σκουπίσετε με απορροφητικό χαρτί ή να αδειάσετε το περιεχόμενο σε ένα πιάτο και να ξαναβάλετε στο τηγάνι μόνο το κρέας). Σβήστε το κρέας με το σάκε; προσθέσετε τα υπόλοιπα υλικά και σοτάρετε για 2-3 λεπτά, μέχρι να καραμελώσει η σάλτσα. Δοκιμάστε την σάλτσα πριν προσθέσετε αλάτι, καθώς η σάλτσα στρειδιών που περιέχει είναι ήδη πολύ αλμυρή.
Σερβίρετε την παντσέτα τεριγιάκι αμέσως! 




PANCETTA DI MAIALE TERIYAKI 
per i QUANTI MODI DI FARE E RIFARE

Buta no bara niku teri-yaki in giapponese significa pancetta di maiale teriyaki, un secondo saporito e saziante! 
Il termine teriyaki 照り焼き significa una technica di cottura della cucina giapponese : il pesce o la carne vengono bolliti o cotti alla piastra o in padella (yaki significa appunto "cotto su metallo") e poi si aggiunge gli ingredienti della glassatura. La glassa è composta da una bevanda alcolica (sake o mirin), salsa di soia e zucchero, preferibilmente di canna. In Giappone il teriyaki viene preparato di solito col pesce, mentre in Occidente preferiscono la carne, sia bianca (pollo) che rossa (maiale, pecora, manzo). 
La salsa teriyaki esiste già pronta, nella nostra ricetta però, la prepararemo da soli. La ricetta scelta da Anna, potete vederla qui. Ho saltato il contorno di cavolo tritato finemente, ma ho preparato il riso cotto alla giapponese, una ricetta proposta per un altro challenge dei Quanti, al quale io non avevo partecipato. Ho scritto anche le dosi e il modo di cottura del riso alla giapponese.

Dosi : per 2 persone
Difficoltà della ricetta : facile
Ingredienti : 300 gr pancetta di maiale
per la glassa teriyaki : 2 cucchiai sake,
                                           1 cucchiaio zucchero di canna demerara,
                                           1 cucchiaio salsa di soia,
                                           1 cucchiaino salsa oyster,
                                           1 cucchiaio aglio in poltiglia (passato dallo spremiaglio),
                                           pepe nero macinato,
                                           sale qb.
per il riso : 150 gr di riso jasmine o basmati,
                      200 ml acqua.
Preparazione :
Preparate prima il riso alla giapponese. Mettete il riso entro un colino e lavatelo bene sotto acqua corrente.  Trasferite entro un pentolino a fondo spesso. Aggiungete l' acqua, mettete il coperchio e ponete su fuoco medio. Il coperchio verrà aperto solo a fine cottura; sarebbe meglio che sia di vetro (transparente), per poter seguire la cottura del riso. 
Quando comincia l' ebbolizione, diminuite il fuoco al minimo e lasciate cuocere per 30-35 minuti. Ritirate dal fuoco e lasciate riposare per un quarto d' ora. Mescolate con una fochetta.
Preparate la pancetta teriyaki. Tagliate la pancetta a fette di ca. 1,5 cm. 
Fate scaldare una padella antiaderente e saltate la pancetta fino a rosolare. Coprite con un coperchio e lasciate cuocere per 5-6 minuti. 
Eliminate il grasso dalla padella (potete asciugarlo con carta assorbente o trasferire il tutto entro un piatto e poi rimettere nella padella solo la carne). Sfumate con il sake; aggiungete gli ingredienti restanti. Siccome la salsa oyster è abbastanza salata, non aggiungere il sale prima di assagiare il teriyaki. Saltate il tutto nella padella fino a caramellare la salsa.
Servite la pancetta teriyaki subito!





0

ΧΟΙΡΙΝΟ ΓΙΑΧΝΙ ΜΕ ΚΟΛΟΚΑΣΙ // TARO STUFATO CON SPALLA DI MAIALE



ΧΟΙΡΙΝΟ ΓΙΑΧΝΙ ΜΕ ΚΟΛΟΚΑΣΙ

Πάντα είχα την περιέργεια να δοκιμάσω και το κολοκάσι, για το οποίο είχα ακούσει ενθουσιώδη σχόλια από τους κύπριους φίλους μου! Δυσεύρετο στην Ελλάδα, ίσως το πετύχετε σε κάποια μεγάλα σούπερ μάρκετ ή μανάβικα που φέρνουν είδη εισαγωγής.
Η συνταγή που σας παρουσιάζω σήμερα, είναι μάλλον η πιο κλασσική της κυπριακής κουζίνας για το κολοκάσι και μου την παραχώρησε η φίλη Γιάννα Λοϊζου. Άλλαξα λίγο τον τρόπο μαγειρέματος και προτίμησα να βράσω πρώτα το κρέας ξεχωριστά, από φόβο να μην παραβράσει το κολοκάσι. Η συνταγή αναφέρει χυμό ντομάτας και όχι σάλτσα, έτσι χρησιμοποίησα το ζουμί που είχε περισσέψει από την φετινή παραγωγή μου για κονσέρβα σάλτσα πίτσας (δες εδώ) και το οποίο είχα επίσης κονσερβοποιήσει μέσα σε βάζα, ώστε να το χρησιμοποιήσω αργότερα σε κάποιο φαγητό.
Το κολοκάσι μαγειρεμένο θυμίζει αρκετά την πατάτα και αυτό το γιαχνί είναι πραγματικά πολύ νόστιμο, το δε σέλινο μαζί με το λεμόνι, ως γνωστόν ταιριάζουν απίστευτα με το χοιρινό και απογειώνουν την γεύση!

Δόση : για 6 άτομα
Βαθμός δυσκολίας συνταγής : μέτρια δύσκολη
Υλικά : 500 gr χοιρινή σπάλα σε μερίδες,
                1 φλ. καφέ (50 ml) ελαιόλαδο παρθένο έξτρα,
                1/2 φλ. κόκκινο κρασί,
                3 κολοκάσια μάππες (περίπου 1,5 kg),
                1 μεγάλο κρεμμύδι,
                1 μικρό σέλινο,
                2 φύλλα δάφνης,
                1 φλ. χυμό ντομάτας,
                πιπέρι μαύρο φρεσκοτριμένο,
                αλάτι,
                τον χυμό από 1 λεμόνι.
Προετοιμασία :
Σοτάρετε το κρέας με το μισό ελαιόλαδο, μέχρι να ροδίσει. Σβήστε με το κρασί, περιμένετε 1-2 λεπτά να εξατμιστεί το αλκοόλ και προσθέστε 1 φλ. ζεστό νερό. Βράστε το κρέας μέχρι να μαλακώσει; εγώ χρησιμοποίησα την χύτρα ταχύτητας και το μαγείρεψα στην υψηλή πίεση για 20 λεπτά.
Παράλληλα ετοιμάστε το κολοκάσι. Οπως έχουμε πει, το κολοκάσι δεν το πλένουμε, γιατί όταν έρθει σε επαφή με το νερό απελευθερώνει μία κολλώδη ουσία. Φορέστε γάντια και σκουπίστε το καλά με χαρτί κουζίνας. Αφαιρέστε την φλούδα και τυχόν κοτσάνια από τα φύλλα και "σπάστε" το σε κομμάτια με ένα γερό μαχαίρι (προσοχή, όχι με κεραμικό, γιατί μπορεί να σπάσει και το μαχαίρι!).
Ψιλοκόψετε το κρεμμύδι και σοτάρετε το με το υπόλοιπο λάδι, μέχρι να μαραθεί. Προσθέστε το κολοκάσι και σοτάρετε μέχρι να κρυσταλλώσει.
Ρίξτε το περιεχόμενο του τηγανιού μέσα στην κατσαρόλα με το ήδη βρασμένο κρέας. Προσθέστε τον χυμό ντομάτας, τα δαφνόφυλλα και το σέλινο ψιλοκομμένο. Αλατίστε και πιπερώστε. Αφήστε το φαγητό να σιγορβράσει για περίπου 20 λεπτά ακόμη, μέχρι να δέσει η σάλτσα του.
Προσθέστε τέλος και τον χυμό του λεμονιού (σταδιακά και δοκιμάζοντας πόσο ξινό το θέλετε, σύμφωνα με το γούστο σας).
Αφήστε το φαγητό να σταθεί μισή ωρίτσα, να δέσουν οι γεύσεις.
Σερβίρετε το ζεστό.



TARO STUFATO CON SPALLA DI MAIALE

Taro stufato con carne di maiale, una ricetta tipica della cucina cipriota, che rappresenda il modo più comune per cucinare il taro.
Il taro è piuttosto difficilmente reperibile in Grecia, ma quest' anno l' ho trovato in ben due supermercati, e non ho lasciato sfuggire l' occasione di assagiarlo. Il taro cucinato ricorda la patata, e abbinato con la carne, il sedano (rapa) ed il succo di limone, dà un piatto unico completo e saziante.
La ricetta me l' ha cortesemente fornita l' amica cipriota Johanna Loizou.

Dosi : per 6 persone
Difficoltà della ricetta : media
Ingredienti : 500 gr spalla di maiale tagliata a pezzi ,            
                            1 tazzina da caffè (50 ml) olio e.v.o.,
                            1/2 tazza di vino rosso secco,
                            3 tuberi di taro, di media grandezza (1,5 kg ca.),
                            1 cipolla grande,
                            1 sedano rapa piccolo,
                            2 foglie di alloro,
                            1 tazza succo di pomodoro,
                            pepe nero macinato al momento,
                            sale qb.,
                            da 1 limone, il succo.
Preparazione : 
Asciugate i pezzi di carne con carta assorbente e fateli rosolare con metà dell' olio. Sfumate col vino, lasciate evaporare l' alcool e aggiungete 1 tazza di acqua calda. Cuocete la carne a fuoco dolce fino a diventare tenera; io ho utilizzato la pentola a pressione e l' ho fatto cuocere a pressione alta per 20 minuti.
Nel frattempo preparate il taro. Come abbiamo accenato, il taro non viene lavato, perchè a contatto con l' acqua rilascia una sostanza vischiosa. Per eliminare ventuali residui di terricio, strofinate i tuberi con carta assorbente. Poi sbucciateli e con un coltello frangeteli a pezzi irregolari. 
Saltate la cipolla tritata finemente con il resto dell' olio. Aggiungete il taro e saltate. 
Versate il taro saltato nella casseruola col carne già cotto. Aggiungete il succo di pomodoro, le foglie di alloro ed il sedano (gambi e foglie) tritato. Salate e pepate a piacere. Coprite la casseruola e lasciate cuocere per una ventina di minuti, fino a restringere il suo fondo di cottura. Aggiungete il succo di limone, assagiando l' acidità del sugo.
Ritirate dal fuoco e lsciate riposare per mezz' oretta.
Servitelo caldo, come piatto unico.


0

ΤΟ ΚΟΛΟΚΑΣΙ // IL TARO


ΤΟ ΚΟΛΟΚ'ΑΣΙ

Ο βολβός που είναι γνωστός ως κολοκάσι προέρχεται από το ριζικό σύστημα του φυτού Κολοκασία η εδώδιμος (Colocasia esculenta). Σήμερα το φυτό ευδοκιμεί στις τροπικές περιοχές όλων των ηπείρων. Πιστεύεται ότι η προέλευση του είναι από την Ασία καθώς  ήταν γηγενές στην Μαλαισία, ενώ υπάρχουν ενδείξεις ότι το καλλιεργούσαν στην Ινδία πριν από το 5000 πΧ. Από την Ινδία μεταφέρθηκε και στην Αίγυπτο, όπου Έλληνες και Ρωμαίοι ιστορικοί το αναφέρουν ως σημαντική καλλιέργεια. 
Αποτελεί βασικό στοιχείο στην διατροφή  πολλών λαών στην Νότιο Αμερική, στην Αφρική, στην Ασία και στον Ειρηνικό Ωκεανό. Στην Αυστραλία καλλιεργείται σε πολλές περιοχές, στα Δυτικά μάλιστα υπάρχει και η ιθαγενής ποικιλία Colocasia esculenta var. aquatilis. Στην Μεσόγειο, το κολοκάσι καλλιεργείται τοπικά στην Τουρκία (περιοχή της Αττάλειας) και βεβαίως στην Κύπρο, ιδιαίτερα μάλιστα στο χωριό Σωτήρας της Αμμόχωστου, όπου κάθε χρόνο πραγματοποιείται και το σχετικό φεστιβάλ. Στην Ελλάδα λίγοι το γνωρίζουν, καλλιεργείται όμως στην Ικαρία.
Στην αγορά θα συναντήσετε δύο είδη κολοκασίου, τις μάππες και τις πούλλες. Δεν προέρχονται από διαφορετικά είδη φυτών, αλλά είναι διαφορετικά μέρη από το ριζικό σύστημα του ίδου φυτού. Η μάππα είναι ρίζα που αναπτύσσεται κάτω από τον κεντρικό κορμό και είναι μεγαλύτερη σε μέγεθος, κυλινδρική και ατρακτοειδής με μήκος που κυμαίνεται από 10 έως 30 εκ.  Οι πούλλες είναι τα παρακλάδια που βγάζει η κεντρική ρίζα, είναι μικρότερα σε μέγεθος και θεωρούνται κατώτερης ποιότητας.
Το κολοκάσι είναι ακατάλληλο για βρώση όταν είναι ωμό, λόγω της παρουσίας οξαλικού ασβεστίου και ραφίδων (κρυστάλλων οξαλικού ή πυριτικού ασβεστίου που βρίσκονται μέσα στους φυτικούς ιστούς) στα φυτικά κύτταρα. Η τοξίνη αυτή εξουδετερώνεται με πολύωρο μούλιασμα σε νερό ή με το μαγείρεμα. Επίσης θα πρέπει να προσέχετε όταν καθαρίζετε το κολοκάσι, να μην πιάσετε μετά τα μάτια σας, γιατί μπορεί να προκληθεί σοβαρός ερεθισμός.
Η χρήση του και η υφή του μοιάζει με αυτήν της πατάτας; οι κόκκοι του αμύλου στο κολοκάσι, είναι 10 φορές μικρότεροι από αυτούς της πατάτας, και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μαγειρεύεται πιο εύκολα, είναι πιο εύπεπτο και επίσης ενδείκνυται στους διαβητικούς, καθώς δεν ανεβάζει τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα. Είναι πλούσιο σε ασβέστιο, κάλιο, βιταμίνες του συμπλέγματος Β και σίδηρο, αλλά περιέχει μικρή ποσότητα βιταμίνης C. Επίσης είναι φτωχό σε φυτικές πρωτεΐνες. Η γεύση του είναι ουδέτερη και το χρώμα της σάρκας υπόλευκο έως ελαφρά κίτρινο και δεν αλλοιώνεται ουσιαστικά κατά το μαγείρεμα. Μαγειρεύεται με διάφορους τρόπους : βραστό, ψητό ή τηγανητό.



IL TARO

Il taro o eddo, è un tubero che viene dalla pianta Colocasia esculenta, una delle prime piante coltivate nel mondo! Probabilmente, la pianta è originaria della Malaysia, e da lì è stata diffusa in varie zone del Pacifico, ma anche in India, dove sono indizi che veniva coltivata prima del 5000 aC! Dall' India poi, è stata conosciuta in Egitto e in altri paesi mediterranei. Storici greci e romei fanno riferimenti alla coltivazione del taro, che la definiscono importante assai.
Il taro, rappresenta una base alimentare di particolare importanza per popolazioni asiatiche, africane, sudamericane e del Pacifico. In Australia esiste la variante indigena
Colocasia esculenta var. aquatilis. Nella zona del Mediterraneo, il taro viene coltivato in Turchia (Antalya e paesi limitrofi) e certo in Cipro, principalmente al paese di Sotiras, vicino a Famagusta, dove ogni anno viene organizzata anche la fiera relativa. In Grecia è pressochè sconosciuto, anche se ci sono poche coltivazioni sull' isola di Ikaria.
Il tubero del taro, ha la particolarità di essere tossico se mangiato crudo. La tossicità viene causata da calcoli di acido ossalato, presenti nelle fibre del taro. Fra l' altro si deve stare attenti a non toccare gli occhi dopo aver maneggiato la polpa del taro, perchè può causare forti irritazioni. La tossicità viene abattuta con la cottura, siccome l' ossalato di calcio non è termoresistente; anche l' ammollo in acqua per tutta la notte, annienta la tossicità del tubero.
Il taro ha proprietà nutrizionali equivalenti alla patata. E una fonte importante di amido; la dimensione dei granuli di amido è decisamente inferiore a quelli della patata, cosa che lo rente migliore in cottura e più facilmente digeribile. Il taro è indicato per la dieta dei diabetici, siccome non alza il livello di glicemia nel sangue. E una buona fonte di carboidrati, fibre, sali minerali, potassio, ferro e vitamine del complesso B, ha quantità più elevate del calcio, ma è povero in vitamina C. E inoltre povero di proteine vegetali.
Il suo sapore è neutro, il colcore della sua polpa biancasto e non cambia durante la cottura.
Viene cucinato in vari modi, bollito, grigliato o fritto.





0

ΜΠΑΜΠΙΕΣ ΛΑΔΕΡΕΣ ΣΤΟΝ ΦΟΥΡΝΟ // GOMBI IN UMIDO AL FORNO


ΜΠΑΜΠΙΕΣ ΛΑΔΕΡΕΣ ΣΤΟΝ ΦΟΥΡΝΟ

Μπάμιες! Ένα λαχανικό που προκαλεί αντικρουόμενα συναισθήματα και χωρίζει τον κόσμο σε δύο παρατάξεις : σε αυτούς που τις λατρεύουν και σε αυτούς που τις μισούν!
Ίσως γιατί συνήθισα να τις βλέπω στο τραπέζι μας από μικρή, ίσως γιατί η γιαγιά Ανδρομάχη ήξερε πως να τις μαγειρεύει, εγώ τις μπάμιες τις αγαπάω! Το κακό είναι ότι οι υπόλοιποι στην οικογένεια δεν θέλουν ούτε να ακούσουν γι΄αυτές (δεν ξέρουν τι χάνουν!) οπότε δεν τις μαγειρεύω όσο συχνά θα ήθελα ... Η γιαγιά τις μπάμιες τις μαγείρευε πάντα λαδερές (δεν θυμάμαι ποτέ να έχω φάει μπάμιες με κοτόπουλο πχ. από την γιαγιά) και πάντα στην κατσαρόλα. Την συνταγή για το μαγείρεμα στον φούρνο την γνωρίσαμε και την υιοθετήσαμε από την θεία Λόλα, την αδελφή της μαμάς μου, που ήταν και αυτή ιδιαίτερα ταλαντούχα μαγείρισσα!
Πριν από λίγες ημέρες βρήκα μπάμιες στην λαϊκή και πήρα λίγες να φτιάξω μόνο για μένα! Η συνταγή μπορεί βέβαια να γίνει και με κατεψυγμένες, αλλά πάντα προτιμάω τα φρέσκα λαχανικά, όταν είναι στην εποχή τους. Για το καθάρισμα και την προετοιμασία που πρέπει να κάνουμε στις φρέσκες μπάμιες, για να μην "σαλιάσουν", μπορείτε να την δείτε αναλυτικά εδώ. Αν χρησιμοποιήσετε κατεψυγμένες θα τις προσθέσετε απλά όπως είναι, χωρίς να τι ξεπαγώσετε.

Δόση : για 5 άτομα
Βαθμός δυσκολίας συνταγής : εύκολη
Υλικά : 1 kg μπάμιες καθαρισμένες,
                100 ml (1/2 φλ.) ελαιόλαδο παρθένο έξτρα,
                2 κρεμμύδια,
                3 μεγάλες, ώριμες ντομάτες,
                2 κ.σ. ξύδι,
                1/2 ματσάκι μαϊντανό,
                πιπέρι μαύρο φρεσκοτριμμένο,
                αλάτι.
Προετοιμασία :
Αφαιρέστε την φλούδα και τους σπόρους από τις ντομάτες και κόψτε τες σε κυβάκια.
Ψιλοκόψτε το κρεμμύδι και σοτάρετε το με το μισό ελαιόλαδο. Προσθέστε την ντομάτα και σοτάρετε. Σβήστε με μισό φλιτζάνι νερό.
Βάλτε το υπόλοιπο ελαιόλαδο μέσα σε ένα ταψάκι ή πυρέξ. Προσθέστε τις μπάμιες, την σάλτσα και τέλος τον μαϊντανό ψιλοκομμένο. Αλατίστε και πιπερώστε. Ανακατέψτε ελάχιστα τα υλικά, ίσα που να κατανεμηθούν ομοιόμορφα μέσα στο ταψί.
Σκεπάστε το ταψάκι με αλουμινόχαρτο και βάλτε το σε φούρνο προθερμασμένο στους 200°C, στις αντιστάσεις. Επειτα από 1 ώρα, αφαιρέστε το αλουμινόχαρτο και αφήστε το φαγητό για ακόμη 10-15 λεπτά.
Βγάλτε το φαγητό από τον φούρνο και αφήστε το να σταθεί ένα εικοσάλεπτο.
Δοκιμάστε τες και κρύες, σαν σαλάτα!



GOMBI IN UMIDO AL FORNO

I gombi o ocra, sono un ortaggio abbastanza comune in Grecia. Un piatto di gombi, sucita però diverse reazioni  tra la gente, molto probabilmente la causa è la loro natura delicata, che chiede attenzione durante la cottura, per non liberare sostanze che li rendono vischosi.
Dei gombi avevamo parlato anche qui. La ricetta per la cottura al forno, l' abbiamo imparata dalla mia zia Lola, sorella della mia madre, anche lei cuoca abile e appasionata! Intanto la nonna Andromacha li cucinava sempre alla casseruola, e di solito "all' olio", come si dice in Grecia, cioè senza carne.

Dosi : per 4 persone
Difficoltà della ricetta : facile
Ingredienti : 1 kg gombi già puliti,
                            100 ml olio e.v.o.,
                            2 cipolle,
                            3 pomodori maturi,
                            1/2 mazzetto di prezzemolo,
                            2 cucchiai di aceto di vino,
                            pepe nero macinato,
                            sale qb.
Preparazione :
Sbucciate i pomodori, eliminate i semi e tagliate a cubetti.
Saltate la cipolla tritata con metà dell' olio. Aggiungete i pomodori e saltate. Aggiungete l' aceto e 1/2 bicchiere di acqua.
Versate l' olio restante entro una pirofila. Aggiungete i gombi, il sugo di pomodori ed il prezzemolo. Salate e pepate a piacere. Mescolate delicatemente.
Coprite la pirofila con carta stagnola e infornate in forno già caldo a 200°C, modlità statico. Lasciate cuocere per un' oretta, eliminate la carta stagnola e cuocete per 10-15 minuti ancora.
Sfornate e lasciate riposare per una ventina di minuti.
Sono buoni sia caldi chè freddi.





0

ΠΑΣΤΑ ΦΛΩΡΑ ΜΕ ΚΡΕΜΑ ΠΑΤΙΣΕΡΙ ΚΑΙ ΜΗΛΑ // CROSTATA MORBIDA CON MELE E CREMA PASTICCERA


ΠΑΣΤΑ ΦΛΩΡΑ ΜΕ ΚΡΕΜΑ ΠΑΤΙΣΕΡΙ ΚΑΙ ΜΗΛΑ

Μας είχα λείψει οι μηλόπιτες και τώρα που έχει και πάλι φρέσκα και λαχταριστά μηλαράκια, συνεχίζουμε να δοκιμάζουμε νέες συνταγές!
Σήμερα θα σας παρουσιάσω μια συνταγή, που προέκυψε από την έμπνευση της στιγμής και τα διαθέσιμα υλικά, ως παραλλαγή στην κλασσική πάστα φλώρα. Λίγο γάλα που είχε περισσέψει και 2-3 μηλαράκια που περίμεναν παραπονεμένα μέσα στο ψυγείο, ήταν αρκετά για να προκύψει μία νόστιμη τάρτα με αφράτη, μαλακή ζύμη, βελούδινη κρέμα ζαχαροπλαστικής και φυσικά μήλα!

Δόση : για 6 άτομα
Βαθμός δυσκολίας συνταγής : μέτρια δύσκολη
Υλικά
για την βάση : 200 gr βούτυρο,
                           400 gr αλεύρι γοχ.,
                           12 gr baking powder,
                           3 κ.σ. σιρόπι σφενδάμου,
                           1 πρέζα αλάτι,
                           2 αυγά,
                           1 κ.γ. φυσικό εκχύλισμα βανίλιας.
για την κρέμα πατισερί : 400 gr γάλα πλήρες φρέσκο,
                                              100 gr κρέμα γάλακτος 35% λιπαρά,
                                              150 gr αυγά,
                                              150 gr ζάχαρη κρυσταλλική,
                                              40 gr άμυλο καλαμποκιού (corn flour),
                                              1 κ.γ. φυσικό εκχύλισμα βανίλιας,
                                              το ξύσμα απο μισό λεμονι ακέρωτο.
για την επικάλυψη : 2-3 μήλα,
                                      4 κ.σ. καστανή ζάχαρη demerara,
                                      κανέλα.
Προετοιμασία :
Ετοιμάστε την κρέμα ζαχαροπλαστικής στον μικροκυματικό (δες εδώ) ή με την κλασσική μέθοδο (δες εδώ) και αφήστε την να κρυώσει. 
Ετοιμάστε την βάση για την πάστα φλώρα, με τις οδηγίες που θα βρείτε εδώ. Δεν είναι απαραίτητο να ανοίξετε την ζύμη σε φύλλο; κρατήστε στην άκρη μία ποσότητα όσο μία μπάλα του τέννις, βουτυρώστε καλά μια φόρμα για τάρτες (24-26 εκ. διάμετρο) και στρώστε μέσα την ζύμη ομοιόμορφα, καλύπτοντας και τα πλευρικά τοιχώματα. Με την ζύμη που κρατήσατε στην άκρη, πλάστε ένα χοντρό κροδόνι και εφαρμόστε το περιμετρικά της φόρμας και πιέστε το ελαφρά να κολλήσει στην βάση; αλείψτε το με λίγο κρόκο ανακατεμένο με κρέμα γάλακτος.
Ρίξτε την κρέμα επάνω στην βάση και ισιώστε την επιφάνεια.
Καθαρίστε τα μήλα και κόψτε τα σε λεπτές φετούλες και τοποθετήστε τες ακτινωτά μέσα στην φόρμα. Πασπαλίστε με την καστανή ζάχαρη και την κανέλα.
Ψήστε την μηλο-πάστα φλώρα σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 180°C, στις αντιστάσεις, για 45 λεπτά, μέχρι να ροδίσει. 
Αφήστε την πάστα φλώρα να κρυώσει πριν την σερβίρετε, ώστε να στερεοποιηθεί η κρέμα και να μπορέσετε να κόψετε τα κομμάτια χωρίς να διαλυθεί.



CROSTATA MORBIDA CON MELE E CREMA PASTICCERA

Nata come ricetta di riciclo, ispirata dalla cosidetta "pasta flora", la crostata con la frolla morbida best seller della pasticceria greca. Un po' di latte avanzato e qualche mela, hanno trasformato la banale pasta flora alla confettura, in un dolcetto golosissimo!

Dosi : per 6 persone
Difficoltà della ricetta : media
Ingredienti
per la frolla : 200 gr burro,
                          400 gr farina 00,
                          12 gr baking powder,
                          3 cucchiai sciroppo d' acero,
                          1 pizzico di sale,
                          2 uova,
                          1 cucchiaino estratto naturale di vaniglia.
per la crema pasticcera : 400 gr latte fresco intero,
                                               100 gr panna fresca a 35% grassi,
                                               150 gr uova,
                                               150 gr zucchero semolato,
                                               40 gr maizena,
                                               1 cucchiaino estratto naturale di vaniglia,
                                               la scorza grattugiata da mezzo limone bio.
per la finitura : 2-3 mele,
                              4 cucchiai zucchero di canna demerara,
                              cannella.
Preparazione :
Preparate la crema pasticcera a microonde (vedi qui) o sul fornello (vedi qui) e lasciate raffreddare.
Preparate la frolla con le istruzioni che troverete qui. Tenete da parte una quantità alla grandezza di una pallina da tennis, e con l' impasto restante rivestite uno stampo da crostata (24-26 cm di diametro) imburrato. Con la frolla tenuta da parte, formate un cordone e coprite il bordo della crostata, premendo leggermente per aderire; spenellate (soltanto il cordone) con un po' di tuorlo mescolato con panna.
Versate la crema pasticcera e livellate.
Sbucciate le mele e tagliate a fettine sottili. Disponete le fettine a raggiera sulla crema. Cospargete con lo zucchero di canna e cannela a volontà.
Infornate in forno caldo a 180°C, modalità statico, per 45 minuti ca, fino a doratura.
Sfornate e lasciate raffreddare prima di servire.




2

ΓΛΥΚΟΞΙΝΕΣ ΠΙΠΕΡΙΕΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΣΕ ΚΟΝΣΕΡΒΑ // PEPERONI ROSSI IN AGRODOLCE


ΓΛΥΚΟΞΙΝΕΣ ΠΙΠΕΡΙΕΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΣΕ ΚΟΝΣΕΡΒΑ

Αφού φτιάξαμε την σάλτσα ντομάτα στα τέλη του Αυγούστου, συνεχίσαμε με τις υπόλοιπες χειμωνιάτικες κονσέρβες. Τον Σεπτέμβρη τον έχω συνδέσει με τις πιπεριές, καθώς αυτόν τον μήνα οι κόκκινες, σαρκώδεις, οι λεγόμενες Φλωρίνης, αλλά και οι καυτερές, είναι στα καλύτερα τους, αλλά και στην καλύτερη τιμή! Με τις γλυκές φτιάξαμε πάστα πιπεριάς και αϊβάρ, ενώ με τις καυτερές μπούκοβο, σπιτικό ταμπάσκο, το olio santo (λάδι καφτερής πιπεριάς) και πάστα καυτερής πιπεριάς.
Τι ψητές πιπεριές συνήθως τις καταψύχω σε μικρές ποσότητες, φέτος όμως θέλησα να δοκιμάσω και την συντήρηση σε βάζα, όπως αυτές που βρίσκουμε στο εμπόριο. Η διαδικασία είναι πολύ εύκολη. Τις πιπεριές τις έψησα στα κάρβουνα, όπως συνηθίζω πάντα, και προτίμησα να τις συσκευάσω μέσα σε μικρά βαζάκια, ώστε να καταναλώνονται αμέσως και να μην μένει το βάζο ανοιχτό για πολλές μέρες. Στα μισά βαζάκια πρόσθεσα και σκόρδο; αν θέλετε μπορείτε να προσθέσετε και άλλα μυρωδικά, όπως κάππαρη, κόλιαντρο ή μαϊντανό.

Βαθμός δυσκολίας συνταγής : εύκολη
Υλικά : 5 kg πιπεριές Φλωρίνης.
για την οξάλμη : 500 ml ξύδι,
                               1 lt νερό,
                               50 gr αλάτι,
                               50 gr ζάχαρη,
                               30 ml ελαιόλαδο παρθένο έξτρα.
προαιρετικά : σκόρδο, κάππαρη.
Προετοιμασία :
Ψήστε τις πιπεριές, κατά προτίμηση στο κάρβουνο. Αφαιρέστε την φλούδα, το κοτσάνι και επιμελώς όλα τα σποράκια τους.
Ετοιμάστε την οξάλμη : σε μία κατσαρόλα βάλτε το νερό, το ξύδι, το αλάτι και την ζάχαρη, και βάλτε τα να βράσουν 4-5 λεπτά, μέχρι να λιώσουν το αλάτι και η ζάχαρη. Τελευταίο προσθέστε και το ελαιόλαδο. Η ποσότητα της οξάλμης ήταν υπεραρκετή για τα βάζα που έφτιαξα; αν τα βάζα που θα χρησιμοποιήσετε είναι μεγαλύτερα ή δεν είναι γεμάτα μέχρι επάνω, ίσως χρειαστείτε μεγαλύτερη ποσότητα.
Βάλτε τις πιπεριές σε βάζα που έχετε προηγουμένως αποστειρώσει (δες εδώ πως γίνεται); μπορείτε επίσης να προσθέσετε σκόρδο και κάππαρη.  Γεμίστε τα βάζα με την οξάλμη; χτυπήστε τα λίγο στον πάγκο, ώστε να φύγουν τυχόν φυσαλίδες αέρα που έχουν εγκλωβιστεί και εάν χρειάζεται συμπληρώστε οξάλμη. Κλείστε τα καπάκια. 
Βάλτε τα βάζα μέσα σε μία ψηλή κατσαρόλα, με μία πετσέτα στον πάτο της, ώστε να μην χτυπάνε στο μέταλλο κατά την διάρκεια του βρασμού. Προσθέστε νερό μέχρι να καλυφθούν τελείως. Βράστε τα βάζα 10 λεπτά, βγάλτε τα με προσοχή, ακουμπήστε τα στον πάγκο αναποδογυρισμένα και αφήστε τα να κρυώσουν έτσι.
Αφήστε τα να σταθούν 2-3 μέρες πριν τα δοκιμάσετε.
Διατηρούνται για πολλούς μήνες, σε μέρος δροσερό και σκοτεινό.



PEPERONI ROSSI IN AGRODOLCE

Per me settembre è il mese dei peperoni, siccome ci sono in abbondanza e a buon mercato, e mi approfitto per preparare la pasta di peperoni dolci, la salsa ajvar, e con i piccanti il patè, il bukovo, l' olio santo ed il tabasco home made
I peperoni rossi carnosi, chiamati in Grecia peperoni da Florina, dalla cittadina che si coltivavano originariamente, spesso li consevo nel frezzer, già arrostiti e sbucciati. Quest' anno però ho preferito prepararli in agrodolce, simili alle conserve che si trovano di solito al mercato. Li ho messo in barattoli piuttosto piccoli, perchè non avendo una famiglia numerosa è difficile consumare un intero barattolo da mezzo kilo, tutto ad una volta o in breve tempo. Ad alcune conserve ci ho messo anche aglio in fettine, ci andrebberro bene anche i capperi, semi di coriandolo ed il prezzemolo.

Difficoltà della ricetta : facile
Ingredienti : 5 kg peperoni rossi carnosi.
per la salamoia : 500 ml aceto di vino bianco,
                               1 lt acqua,
                               50 gr sale,
                               50 gr zucchero,
                               30 gr olio e.v.o.
facoltativo : aglio, capperi.
Preparazione :
Fate arrostire i peperoni, preferibilmente alla brace, che li conferisce l' odore dell' affumicato. 
Preparare la salamoia : fate bollire là acqua con l' aceto, il sale e lo zucchero, fino che si sciolgano completamente. Per ultimo aggiungete l' olio. 
Come ho scritto alla premessa, preferisco utilizzare dei barattoli piuttosto piccoli, siccome una volta aperti si possa utilizzare subito tutto il loro contenuto. Sistemate i peperoni arrostiti entro i barattoli, precedentemente sterilizzati; se vi piace aggiungete anche dei spicchi d' aglio e capperi. Riempite con la salamoia fino all' orlo; sbatteteli sul banco per fare eliminare eventuali bolle d' aria e aggiungete della salamoia, se necessario. 
Chiudete i coperchi e poi mettete i barattoli a bollire per 10 minuti, entro una pentola, coperti d' acqua. Estraette attentamente, per non scottarvi, e lasciateli raffreddare capovolti.
Lasciate stagionare per un paio di giorni, prima di assaggiarli.
Si conservano per parecchi mesi, in luogo fresco e buio.