0

ΤΟΥΡΤΑ ΡΑΦΑΕΛΟ // TORTA RAFFAELLO


ΤΟΥΡΤΑ ΡΑΦΑΕΛΟ

Το έτος 1998 η Ferrero, κυκλοφόρησε στην αγορά τα ραφαέλο, τα τρουφάκια-γκοφρετάκια σε μέγεθος μπουκιάς, που στην καρδιά τους κρύβουν ένα αμύγδαλο βουτηγμένο μέσα σε μαλακή κρέμα, και εξωτερικά είναι πασπαλισμένα με καρύδα. Ακόμη ένα πολύ επιτυχημένο προϊόν της εν λόγω εταιρείας, το οποίο πολύ σύντομα συμπεριλάβαμε στα αγαπημένα μας κεράσματα!
Αντλώντας έμπνευση από τα ραφαέλο, οι ιταλοί δημιούργησαν μία τούρτα με τα υλικά και την γεύση τους. Αν σας αρέσουν οι λευκές τούρτες ή το ινδοκάρυδο, θα την λατρέψετε!

Δόση : γιά 8-10 άτομα
Βαθμός δυσκολίας συνταγής : μέτρια δύσκολη
Υλικά
γιά το παντεσπάνι : 6 αυγά,
                                     120 gr ζάχαρη κρυσταλλική,
                                     1 κ.καφέ φυσικό εκχύλισμα βανίλιας,
                                     120 gr αλεύρι γοχ.,
                                     40 gr άμυλο καλαμποκιού (corn flour),
                                     (προαιρετικό : 1 κ.γ. baking powder).
γιά το σιρόπι : 150 gr νερό,
                           50 gr ζάχαρη κρυσταλλική,
                           1 κ.καφέ φυσικό εκχύλισμα βανίλιας.
γιά την κρέμα : 200 gr λευκή κουβερτούρα,
                             250 gr μασκαρπόνε,
                             250 gr ρικότα,
                             100 gr ζάχαρη κρυσταλλική,
                             100 gr γκοφρέτες βανίλια,
                             50 gr αμυγδαλόψιχα ασπρισμένη,
                             50 ινδοκάρυδο τριμμένο,
                             250 ml κρέμα γάλακτος με 35% λιπαρά.
γιά την διακόσμηση : 50 gr ινδοκάρυδο τριμμένο,
                                        10 gr αμυγδαλόψιχα ασπρισμένη.
Προεροιμασία :
Ετοιμάστε το παντεσπάνι με τις αναλυτικές οδηγίες που θα βρείτε εδώ.
Όπως έχουμε πεί επανειλημμένα, στο παντεσπάνι δεν βάζουμε baking, αν όμως έχετε μία ανασφάλεια για το αν θα φουσκώσει, μπορείτε να προσθέσετε 1 κουταλάκι του γλυκού.
Για να ψήσετε το παντεσπάνι θα χρειαστείτε μία στρογγυλή φόρμα με ανοιγόμενο τσέρκι, διαμέτρου 24 εκ. Επενδύστε την με αντικολλητικό χαρτί ή αλείψτε την καλά με το αντικολλητικό μίγμα. Μπορείτε επίσης να μοιράσετε το μίγμα για το παντεσπάνι σε 3 ταψάκια διαμέτρου 24 εκ. (κατάλληλα και τα αλουμινένια μίας χρήσεως), ώστε να μην παιδεύεστε έπειτα για το κόψετε. 
Χρόνος ψησίματος : 30-35 λεπτά στους 175°C, στις αντιστάσεις. Αν το ψήσετε σε 3 ταψάκια, θα μειώσετε τον χρόνο. Αφήστε το να κρυώσει τελείως πριν το χρησιμοποιήσετε.
Ετοιμάστε το σιρόπι. Βάλτε το νερό και την ζάχαρη σε ένα κατσαρολάκι, και βάλτε το να βράσει 2-3 λεπτά μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη. Κατεβάστε το από την φωτιά και όταν κρυώσει, προσθέστε το εκχύλισμα βανίλιας.
Ετοιμάστε την κρέμα.
Βάλτε την ρικότα σε ένα σουρωτήρι με ψιλές τρύπες και αφήστε την να στραγγίσει.
Λιώστε την λευκή κουβερτούρα στον μικροκυματικό ή σε μπαίν μαρί. Αφήστε την να χλιαρίνει μέχρι να φτάσει σε θερμοκρασία δωματίου.
Τρίψτε στο multi τις γκοφρέτες. Προσοχή, θέλουμε γκοφρέτες με γέμιση βανίλια και όχι με κακάο; επειδή έχω φτιάξει την τούρτα και με τα δύο είδη, οι γκοφρέτες με βανίλια δίνουν μακράν καλύτερη γεύση και φυσικά λευκό χρώμα. Ίσως δεν θα είναι τόσο εύκολο να βρείτε, αλλά σίγουρα υπάρχουν σε σούπερ μάρκετ.
Τρίψτε στο multi και όλη την αμυγδαλόψιχα (50+10 gr). Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και έτοιμο αλεύρι αμυγδάλου, αλλά καλύτερα να μην είναι τόσο λεπτά τριμμένα τα αμύγδαλα, για να θυμίζουν λίγο και τα ορίτζιναλ ραφαέλο. Κρατήστε στην άκρη 1 κ.σ. γιά την διακόσμηση της τούρτας.
Σε ένα μπολ αναμείξτε το μασκαρπόνε με την ρικότα και την ζάχαρη. Προσθέστε την τριμμένη γκοφρέτα, τα αμύγδαλα και το ινδοκάρυδο. Προσθέστε τέλος και την λιωμένη σοκολάτα και αναμείξτε καλά, μέχρι το μίγμα να γίνει ομοιογενές. Κρατήστε στην άκρη 4 κ.σ. από το μίγμα και βάλτε το στο ψυγείο.
Χτυπήστε την κρέμα γάλακτος σε σαντιγί (οδηγίες θα βρείτε εδώ). Προσθέστε την σαντιγί στην υπόλοιπη κρέμα και αναμείξτε.
Να σημειώσω εδώ, ότι μόλις ετοιμάσετε την κρέμα, καλό είναι να στήσετε αμέσως και την τούρτα. Η κρέμα σφίγγει αρκετά όταν κρυώσει η σοκολάτα, οπότε αν την βάλετε στο ψυγείο για να την χρησιμοποιήσετε αργότερα, μάλλον θα δυσκολευτείτε στον χειρισμό της.
Ξεφορμάρετε το παντεσπάνι και κόψτε το οριζόντια σε 3 δίσκους. Βάλτε τον πρώτο δίσκο μέσα σε πιατέλα σερβιρίσματος και βρέξτε τον ομοιόμορφα με το σιρόπι. Αν έχετε ένα ρυθμιζόμενο τσέρκι, μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε για το στήσιμο της τούρτας, είναι πολύ χρήσιμο.
Χωρίστε την κρέμα σε 3 ίσα μέρη. Στρώστε την μία ποσότητα κρέμας επάνω στην βάση, καλύψτε με το δεύτερο παντεσπάνι, σιροπιάστε, στρώστε την κρέμα και τέλος καλύψτε με το τρίτο παντεσπάνι και σιροπιάστε. Αν στήσετε την τούρτα μέσα σε τσέρκι, βάλτε την για μισή ώρα στο ψυγείο, να σταθεροποιηθεί και έπειτα αφαιρέστε το τσέρκι και προχωρήστε στην διακόσμηση.
Με το μίγμα που κρατήσατε στο ψυγείο, πλάστε μπαλάκια στο μέγεθος καρυδιού (τρουφάκια) και περάστε τα από το ινδοκάρυδο.
Καλύψτε την τούρτα εξωτερικά (και τις πλευρές) με την υπόλοιπη κρέμα. Πασπαλίστε όλη την επιφάνεια της με το ινδοκάρυδο; πιέστε ελαφρά με τα χέρια σας, ώστε να κολλήσει επάνω στην κρέμα. Πασπαλίστε την επιφάνεια της  με το τριμμένο αμύγδαλο. Στολίστε με τα τρουφάκια ραφαέλο.
Βάλτε την τούρτα στο ψυγείο και αφήστε την να σταθεί ένα δίωρο, ώστε να σταθεροποιηθεί η κρέμα.
                         


TORTA RAFFAELLO

Raffaello, gli ormai celebri confetti della Ferrero, lanciati al mercato nel 1998. I raffaello sono delle praline, composte da una mandorla intera, circondata da una crema morbida, il tutto chiuso in un guscio di wafer, a ferma sferica, rivestito di noce di cocco - moooolto buone!
I raffaello sono stati l' ispirazione per una torta bianca, con noce di cocco e mandorle, soffice pan di Spagna e una crema tutta italiana, con mascarpone e ricotta, con l' aggiunta di wafer alla vaniglia. Se vi piacciono le torte bianche o la noce di cocco, sono certa che questa tora l' adorate!

Dosi : per 8-10 persone
Difficoltà della ricetta : media
Ingredienti
per il pan di Spagna : 6 uova,
                                         120 gr zucchero semolato,
                                         1 cucchiaino da caffè estratto naturale di vaniglia,
                                         120 gr farina 00,
                                         40 gr maizena,
                                         (facoltativo : 1 cucchiaino baking powder).
per la bagna : 150 gr acqua,
                           50 gr zucchero semolato,
                           1 cucchiaino estratto naturale di vaniglia.
per la crema : 200 gr cicoccolato fondente bianco,
                           250 gr mascarpone,
                           250 gr ricotta,
                           100 gr zucchero semolato,
                           100 gr wafer alla vaniglia,
                           50 gr mandorle pelate,
                           50 gr cocco rapè,
                           250 ml panna a 35% grassi.
per la finitura : 50 gr cocco rapè,
                              10 gr mandorle pelate.
Preparazione : 
Preparate il pan di Spagna con le istruzioni dettagliate che troverete qui. Di solito non si mette il lievito chimico, se però avete dubbi che sarà cresciuto bene, allora potete aggiungere 1 cucchiaino.
Fate cuocere il pan di Spagna in una tortiera (ad anello apribile) da 24 cm di diametro. Se volete semplificare la preparazione, potete dividere il composto in tre e distribuirlo in tre stampi rotondi da 24 cm di diametro (vanno bene anche quelli monouso). Tempo di cottura 30-35 minuti a 175°C, modalità statico. Se utilizzate 3 stampi, riducete il tempo di cottura, comunque fate anche la prova stecchino. Lasciate il pan di Spagna raffreddare completamente prima di utilizzarlo.
Preparate la bagna. In un pentolino mettete l' acqua e lo zucchero. Portate a bollore e lasciate cuocere per un paio di minuti, fino che lo zucchero sia sciolto. Ritirate dalla fiamma, lasciate raffreddare e aggiungete l' estratto di vaniglia.
Preparate la crema.
Mettete la ricotta in un colino e lasciate sgocciolare.
Sciogliete il cioccolato al microonde o a bagnomaria e lasciatelo raffreddare fino a che raggiunge la temperatura ambiente.
Frullate i wafer  in un robot da cucina. Frullate separatamente anche tutte le mandorle (50+10 gr) ma non troppo finemente. Tenete da parte 1 cucchiaio per la finitura della torta.
In una ciotola mescolate il mascarpone con la ricotta e lo zucchero. Aggiungete i wafer frullati, le mandore ed il cocco rapè. Unite il cioccolato fuso e mescolate bene fino a prendere un composto omogeneo. Tenete da parte 4 cucchiai dal composto e mettetelo in frigo.
Montate la panna, unitela alla crema di mascarpone e mescolate.
Devo precisare qui che è meglio montare la torta subito dopo la preparazione della crema, perchè se va messa in frigo e utilizzata più tardi, verrà rappresa e sarà poco maneggiabile, causa il fatto che contiene il cioccolato fondente.
Sformate il pan di Spagna e tagliate in tre strati dello stesso spessore.
Disponete il primo disco di pan di Spagna in un piatto da portata. Per il montaggio della torta potete utilizzare un anello regolabile, che appliccherete attorno al pan di Spagna. Con un penello al silicone, bagnate uniformemente con la bagna. Disponete ca. 1/3 della crema. Sovraponete il secondo disco, bagnate, aggiungete alto 1/3 di crema e completate con l' utlimo disco di pan di Spagna, che non dovete omettere di bagnare pure. Se avete utilizzato l' anello lasciate la torta rassodare in frigo per mezz' oretta.

Con il composto messo in frigo, preparate dei tartufi alla grandezza di una noce e passatele dal cocco rapè.
Coprite interamente la torta con la crema avanzata. Spoverizzate con il cocco e fate aderire bene da tutte le parti. Cospargete la superficie con le mandorle macinate. Decorate con i tartufi e lasciatela rassodare bene in frigo.



0

ΣΑΛΤΣΑ ΝΤΟΜΑΤΑΣ ΑΛ΄ ΙΤΑΛΙΑΝΑ // SALSA DI POMODORO ALL' ITALIANA


ΣΑΛΤΣΑ ΝΤΟΜΑΤΑΣ ΑΛ΄ΙΤΑΛΙΑΝΑ

Η σάλτσα ντομάτας, είναι μία βασική παρασκευή στην κουζίνα και καλό είναι να γνωρίζουμε πως να την φτιάχνουμε σωστά. 
Αλήθεια πόσο δύσκολο είναι να ετοιμάσει κάποιος μία σάλτσα ντομάτας? Οπως όλες οι απλές παρασκευές, βασικό ρόλο παίζουν η ποιότητα και η αναλογία των υλικών. Στην σάλτσα πρέπει να προσέξουμε 3 πράγματα : την ποιότητα της ντομάτας, την ποσότητα της λιπαρής ουσίας και τέλος το βράσιμο. Στην Ελλάδα είμαστε συνηθισμένοι να μαγειρεύουμε τις σάλτσες γιά σύντομο χρονικό διάστημα; σε αυτή την περίπτωση, η ποιότητα της ντομάτας έχει τον κύριο λόγο. Αν όμως δοκιμάσουμε να παρατείνουμε τον χρόνο μαγειρέματος ή να προσθέσουμε διάφορα υλικά που ενισχύουν την γεύση της σάλτσας, η ντομάτα περνάει σε δευτερεύοντα ρόλο... Οταν μιλάμε για ενίσχυση της γεύσης, δεν εννοούμε βέβαια τον λεγόμενο κύβο, αλλά πάντα φρέσκα υλικά; όσοι παρακολουθείτε το laboratorio, σίγουρα ξέρετε ότι στην κουζίνα του αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε επεξεργασμένα τρόφιμα. Επίσης να διευκρινίσουμε ότι η λιπαρή ουσία (λάδι, βούτυρο) προσθέτει μεν γεύση, αλλά προσθέτει και θερμίδες και κάνει την σάλτσα βαριά, γι΄αυτό όλα πρέπει να χρησιμοποιούνται με μέτρο ... 
Ας μιλήσουμε λίγο και για το ποιές ντομάτες είναι κατάλληλες για σάλτσα. Σίγουρα θα πρέπει να είναι ώριμες, αλλά θα προτιμήσουμε αυτές που έχουν ωριμάσει φυσικά και όχι εκείνες που άρχισαν να χαλάνε και να μουχλιάζουν και σκεφτόμαστε να τις κάνουμε σάλτσα γιά να μην τις πετάξουμε. Απο ποικιλίες, καλύτερες είναι αυτές που είναι σαρκώδεις; στην Ελλάδα καλλιεργείται κυρίως η ποικιλία ρόμα; κάποιοι τις ονομάζουν και πομοντόρια, λέξη που δεν προσδιορίζει βέβαια κάποια ποικιλία ντομάτας, αφού είναι εξελληνισμός του ιταλικού pomodoro, που σημαίνει ακριβώς ντομάτα ... Στην Ιταλία, φημισμένες ποικιλίες για σάλτσα είναι η San Marzano και η pachino, οι πρώτες μοιάζουν αρκετά με τις ρόμα, οι δεύτερες με τα δικά μας ντοματίνια σε τσαμπί. Οταν δεν βρίσκω τις ντομάτες που θέλω στην αγορά ή δεν θέλω να φτιάξω μεγάλη ποσότητα σάλτσας, προτιμώ να χρησιμοποιώ τα ντοματίνια, που συνήθως είναι πιο αρωματικά και πιό γευστικά από τις κοινές ντομάτες. Κατά την διάρκεια της κρύας εποχής, όταν στην αγορά δεν υπάρχουν καλές φρέσκες ντομάτες και έχει πλέον μόνο ντομάτες θερμοκηπίου, είναι προτιμότερο να ετοιμάσουμε την σάλτσα με τις κονσέρβες ντομάτας που ετοιμάσαμε το καλοκαίρι (δες εδώ) ή με μία ποιοτική ντομάτα στον τρίφτη του εμπορίου.
Δύο είναι οι βασικές σάλτσες ντομάτας στην ιταλική κουζίνα : η επονομαζόμενη αλ΄ιταλιάνα και η μαρινάρα. Γιά την σάλτσα μαρινάρα θα μιλήσουμε κάποια άλλη στιγμή. Σήμερα θα γνωρίσουμε την σάλτσα ντομάτς αλ' ιταλιάνα, που έχει πιό πλούσια γεύση και αρώματα, αφού περιέχει λαχανικά και μυρωδικά. Μπορούμε να την χρησιμοποιήσουμε ως έχει ή να την εμπλουτίσουμε με άλλα υλικά, όπως κάπαρη, ελιές ή καυτερή πιπεριά. Επίσης μπορούμε να την κονσερβοποιήσουμε και να την έχουμε έτοιμη στο ντουλάπι μας για μελλοντική χρήση. Η αλ΄ιταλιάνα, είναι η ιδανική σάλτσα ντομάτας για να γαρνίρουμε μία απλή μακαρονάδα!
Η συνταγή που προτιμήσαμε να ακολουθήσουμε είναι του Luca Montersino. Την δοκιμάσαμε σε σπαγγέτι De Cecco και απολαύσαμε μία μακαρονάδα συγκλονιστική μέσα στην απλότητα της!

Δόση : για 8 άτομα
Βαθμός δυσκολίας συνταγής : εύκολη
Υλικά : 1 μεγάλο κρεμμύδι,
                1 καρότο,
                1 κοτσάνι σέλερι,
                2 σκελίδες σκόρδο, 
                5 κ.σ. ελαιόλαδο παρθένο έξτρα,
                1 kg ντομάτες ώριμες,
                1 κ.γ. ζάχαρη,
                1 κ.σ. ντοματοπελτέ,
                1 κ.σ. βούτυρο,            
                φρέσκα μυρωδικά : βασιλικό, δεντρολίβανο, μαντζουράνα, θυμάρι,
                πιπερι μαύρο φρεσκοτριμμένο,
                αλάτι.
Προετοιμασία :
Καθαρίστε και κόψτε σε κομματάκια, όχι κατ' ανάγκη πολύ μικρά, το κρεμμύδι, το καρότο και το σέλερι.
Πλύνετε τις ντομάτες, αφαιρέστε τα κοτσάνια (αν έχουν) και κόψτε τες επίσης σε κομμάτια.
Σε μία φαρδιά και χαμηλή κατσαρόλα βάλτε 4 κ.σ. ελαιόλαδο, προσθέστε τα λαχανικά (εκτός από τις ντομάτες) και σοτάρετε σε χαμηλή φωτιά. Είναι σημαντικό να χρησιμοποιήσετε το σωστό σκεύος, ώστε να διευκολύνεται η εξάτμιση και να μην αυξάνεται η οξύτητα της σάλτσας. Προσθέστε το σκόρδο ολόκληρο και τσακισμένο και μερικά φύλλα βασιλικού. Σοτάρετε μέχρι να αρχίσουν να παίρνουν ξανθό χρώμα.
Δυναμώστε την φωτιά στην κατσαρόλα, προσθέστε τις ντομάτες και αναμείξτε. Προσθέστε επίσης την ζάχαρη, αλάτι και τον ντοματοπελτέ. Τον ντοματοπελτέ τον βάζουμε για να δώσει στην σάλτσα ωραίο κόκκινο χρώμα, επειδή συνήθως η σάλτσα με φρέσκιες ντομάτες παίρνει μία πορτοκαλί απόχρωση, εδώ δε που έχουμε και το καρότο έχουμε έναν λόγο παραπάνω να θέλουμε να ενισχύσουμε το χρώμα. Αφήστε τα λαχανικά να σοταριστούν, μέχρι να καραμελώσουν και να εξατμιστούν τα υγρά τους, να αρχίσουν να πιάνουν στον πάτο της κατσαρόλας.
Σε αυτό το σημείο προσθέστε ζεστό νερό, μέχρι να καλύψει τελείως τα λαχανικά. Εγώ πρόσθεσα περίπου 1 λίτρο (4 ποτήρια). Αφήστε την σάλτσα να βράσει σε μέτρια προς δυνατή φωτιά, γιά τουλάχιστον 1 ώρα. Αν χρειαστεί, κατά την διάρκεια του μαγειρέματος συμπληρώστε νερό. Στο τέλος του μαγειρέματος, η σάλτσα πρέπει να έχει αρκετό ζουμάκι; την πυκνότητας της θα την ρυθμίσουμε στο τελευταίο βράσιμο. Σημαντικό : ποτέ μην σκεπάζετε την κατσαρόλα μέσα στην οποία μαγειρεύετε την σάλτσα ντομάτας, το μυστικό γιά να μην έχει αυξημένη οξύτητα, είναι να την αφήνετε να βράζει πάντα σε φαρδύ, ανοιχτό σκεύος!
Στο εν τω μεταξύ, σε ένα κατσαρολάκι, βάλτε το υπόλοιπο λάδι, το βούτυρο, την δεύτερη σκελίδα σκόρδο, ολόκληρη και τσακισμένη, μερικά φύλλα βασιλικού, ένα κλαδάκι φρέσκο δεντρολίβανο, μερικά κλαδάκια φρέσκο θυμάρι και μαντζουράνα. Σοτάρετε τα μυρωδικά 2-3 λεπτά, προσέχοντας να μην καούν, γιατί θέλουμε απλώς να βγάλουν τα αρώματα τους.
Οταν η σάλτσα έχει πλέον βράσει, προσθέστε το αρωματισμένο βούτυρο καυτό (αν χρειάζεται ζεστάνετε το ξανά), περνώντας το από σουρωτήρι, ώστε να διαχωριστούν όλα τα στερεά υλικά, τα οποία δεν θέλουμε να ξαναβράσουν μέσα στην σάλτσα, θέλουμε απλά να την αρωματίσουμε.
Περάστε την σάλτσα από τον μύλο λαχανικών. Το φίλτρο του μύλου, θα συγκρατήσει τις φλούδες και τα σποράκια, οπότε θα πάρουμε μία ομοιογενή σάλτσα.
Ξαναβάλετε την σάλτσα στην κατσαρόλα και βάλτε την πάλι να βράσει, μέχρι να αποκτήσει την πυκνότητα που θέλετε, ανάλογα πάντα με την χρήση για την οποία την προορίζετε.



SALSA DI POMODORO ALL' ITALIANA

La salsa o sugo di pomodoro, è una delle preparazioni di base nella cucina, e perciò, è essenziale conoscere come prepararla a regola d' arte!
La salsa di pomodoro è una preparazione semplice, ma ha pure i suoi segreti. Essenziali sono la buona qualità degli ingredienti e la loro percentuale. Si deve fare attenzione a tre cose : la qualità del pomodoro, la quantità della materia grassa utilizzata e la cottura. Quando si prepara una salsa a breve cottura e con pochi grassi, come si fa di solito nella cucina greca, allora la qualità del pomodoro utilizzato è fondamentale. Se prolunghiamo la cottura, o aggiungamo grassi o altri ingredienti che arrichiscono il sapore, allora il pomdoro passa in secondo piano. 
I pomodori certo sono l' ingrediente principale e per preparare una buona la salsa, meglio scegliere quelli carnosi e succosi. Ottimi sono i San Marzano, i pachino, ma anche i roma, comunemente utlizzati in Grecia per la preparazione di salse e pelati. Devono essere ben maturi e buoni, non utilizzare quelli con marciumi o ammuffiti. Durante la stagione fredda, quando i pomodori sono di scarsa qualità e poco aromatici, si può utilizzare anche i pelati in scatola o una buona passata, meglio fatta a casa (ricetta qui). 
Nella cucina italiana, due sono le salse al pomodoro di base : la marinara e la salsa all' italiana. Della marinara parleremo in un prossimo post. La salsa all' italiana, è più ricca di aromi e di gusto. Può essere utilizzata come è, o arricchirla ultrtioremente con capperi, olive, peperoncino etc. Se non volete utilizzarla subito, potete invasarla e fare delle conserve sottovuoto. La salsa di pomodoro all' italiana, è ideale per condire la pasta, ma spesso viene utilizzata anche in altri primi, come gli gnocchi o la polenta. 
Data la mia grandissima ammirazione per il maestro Luca Montersino, non potevo che seguire le sue istruzioni per preparare anche la salsa al pomodoro ...

Dosi : per 8 persone
Difficoltà della ricetta : facile
Ingredienti : 1 cipolla piuttosto grande,
                            1 carota,
                            1 gambo di sedano,
                            2 spicchi d' aglio, 
                            5 cucchiai olio e.v.o.,
                            1 kg pomodori maturi,
                            1 cucchiaino zucchero,
                            1 cucchiaino concentrato di pomodoro,
                            1 cucchuaio burro,       
                            aromi : basilico, rosmarino, maggiorana, timo,
                            pepe nero macinato al momento,
                            sale.
Preparazione : 
Mondate e tagliate a pezzetti, non troppo piccoli, la cipolla, la carota ed il sedano.
Lavate i pomodori e tagliate pure a pezzi piuttosto grandi. 
In una casseruola bassa e larga mettete 4 cucchiai di olio, portate su fuoco medio, aggiungete le verdure tritate (pomodori esclusi) e fate soffrigere. Aggiungete qualche foglia di basilico tritata e 1 spicchio d' aglio schiacciato. Mescolate di tanto in tanto fino che il composto comincia a rosolare.
Ravvivate il fuoco al soffrito, aggiungete i pomodori e mescolate. Aggiungete ancora lo zucchero, il concetrato di pomodoro e salate a piacere. La salsa preparata con i pomodori freschi, tende sempre di assumere una colorazione arancione, l' aggiunta di concentrato di pomodoro, corregge questo diffeto perchè rafforza il colore rosso. 
Quando tutte le verdure saranno ben rosolate e caramellate e comicniano ad attaccare sul fondo, aggiungete acqua calda fino a coprirli completamente. Io ne ho messo 4 bicchieri, cioè ca. 1 lt. Lasciate la salsa cuocere a temperatura medio alta per un' oretta, sempre senza coperchio, per tenere la acidità bassa. Durante la cottura, aggiungete acqua se necessario. A fine cottura, è meglio che la salsa abbia del liquido, perchè questo agevola l' operazione successiva. La densità dela salsa, verrà regolata durante l' ultima fase di cottura.
Nel frattempo, in un pentolino a parte, mettete l' olio restante, il burro, il secondo spicchio d' aglio, in camicia e schiacciato, qualche foglia di basilico e qualche rametto freso di rosmarino, maggiorana e timo. Portate su fuoco moderato e fate soffrigete per qualche minuto, giusto per fare tirare fuori gli aromi. 
A cottura ultimata della salsa, versate l' infusione calda nella salsa (riscaldatela se necessario), passandola da un colino, per trattenere le parti solide. 
A questo punto, passate il tutto dal passaverdura, che tratterà le bucce e i semi. 
Trasferite il passato nella casseruola, portate sul fuoco, e lasciate cuocere fino a raggiungere la densità desiderata.