Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα SORELLE SIMILI. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα SORELLE SIMILI. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
12

ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΌ ΠΑΝΕΤΟΝΕ (ΜΠΟΜΠΑ) // PANETTONE GASTRONOMICO


ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΌ ΠΑΝΕΤΟΝΕ (ΜΠΟΜΠΑ)

Σίγουρα λιγότερο γνωστό απο το παραδοσιακό γλυκό πανετόνε, εδώ στην Ελλάδα, το γαστρονομικό πανετόνε (θα μπορούσαμε να το πούμε και "μπόμπα") είναι μια αλμυρή εκδοχή που εντυπωσιάζει με την παρουσία του στους μπουφέδες και τα γιορτινά τραπέζια κατά την διάρκεια των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.
Η βάση του είναι ενα ημίγλυκο αφράτο ψωμάκι, που ψήνεται μέσα σε φόρμα για το πανετόνε και γίνεται ψηλό - ψηλό... Το ψωμάκι κόβεται οριζόντια σε φέτες και γεμίζεται με διάφορους συνδυασμούς αλμυρών γεύσεων. Για ακόμη πιο εντυπωσιακό αποτέλεσμα, κάποιοι χρησιμοποιούν και τη φόρμα του παντόρο, που μας δίνει ενα γαστρονομικό πανετόνε με τομή σε σχήμα αστεριού.
Η συνταγή που επέλεξα για να το φτιάξω δεν θα  μπορούσε να είναι άλλη απο αυτή των αδελφών Σίμιλι, απο το κλασσικό βιβλίο τους "Pane e roba dolce". Η βάση της συνταγής είναι η ζύμη για τα ημίγλυκα αφράτα ψωμάκια του σάντουϊς. Στην συνταγή χρησιμοποιείται και το χοιρινό λίπος (λαρδί), αλλά αν δεν έχετε μπορείτε να βάλετε μόνο βούτυρο. Για την γέμιση μπορείτε να χρησιμοποιήσετε οποιονδήποτε συνδυασμό υλικών της αρεσκείας σας.
Το γαστρονομικό πανετόνε μας το απολαύσαμε την παραμονή των Χριστουγέννων, ξεκινώντας τις ... εορταστικές εκδηλώσεις (!) για τον δικό μας εορτάζοντα, και συνοδευόμενο απο κρασάκι και πολλή καλή διάθεση!

Δόση : 1 πανετόνε (30-36 σαντουϊτσάκια)
Βαθμός δυσκολίας : μέτρια δύσκολο
Υλικά
για το πανετόνε : 500 gr αλεύρι δυνατό,
                 περίπου 200 gr νερό χλιαρό,
                                  37 gr μαγιά μπύρας νωπή,
                                  75 gr βούτυρο αγελάδος σε θερμοκρασία δωματίου,
                                  25 gr χοιρινό λίπος (λαρδί),
                                  7,5 gr αλάτι,
                                  50 gr ζάχαρη κρυσταλλική.
για το ψήσιμο : λίγο αυγό,
                              λίγο γάλα.  
για την γέμιση : καπνιστή γαλοπούλα,
                               λουκάνικα κοκτέϊλ,
                               καπνιστός σολωμός σε φέτες,
                               φιλέτο τόννου σε λάδι,
                               νοτματίνια,
                               αγγουράκι,
                               μαρούλι,
                               άνηθος,
                               κάππαρη,
                               ψητή κόκκινη πιπεριά Φλωρίνης,
                               μαγιονέζα,
                               κρεμώδες τυρί,
                               μουστάρδα,
                               κέτσαπ.
Προετοιμασία :
Το πανετόνε, καλύτερα είναι να ετοιμαστεί απο την προηγούμενη ημέρα, ώστε να μπορέσετε να το κόψετε χωρίς να διαλυθεί.
Διαλύστε την μαγιά σε 100ml περίπου χλιαρό νερό.
Επάνω στην επιφάνεια εργασίας φτιάξε ενα βουναλάκι με το αλεύρι, ανοίξτε στο κέντρο του εναν κρατήρα και μέσα ρίξτε το προζύμι, τα βούτυρα και την ζάχαρη, ενώ το αλάτι περιμετρικά, ώστε να μην έρθει σε επαφή με την μαγιά. Αρχίστε να ζυμώνετε και προσθέστε το υπόλοιπο νερό σταδιακά, μέχρι να παρετε μια απαλή και ελαστική ζύμη. Το ζύμωμα βέβαια, μπορεί να γίνει και στο μίξερ.
Βάλτε την ζύμη σε ενα κατάλληλο σκεύος, σκεπάστε σε "καμπάνα" και αφήστε το να ξεκουραστεί σε χλιαρό μέρος, μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο (περίπου 1 ώρα). Αδειάστε την ζύμη στην επιφάνεια εργασίας, ξεφουσκώστε την και μαζέψτε τις άκρες της πρός την μία πλευρά, έτσι ώστε να σχηματιστεί μια μπάλλα. Πλατύνετε λίγο την μπάλα της ζύμης και τοποθετήστε την μέσα σε μια χάρτινη φόρμα για πανετόνε, χωρητικότητας 750 ml, προσέχοντας η λεία πλευρά να είναι προς τα επάνω. Χτυπήστε λίγο αυγό (κρόκο ή ασπράδι) με λίγο γάλα και με το μείγμα αλείψτε καλά την επιφάνεια του πανεττόνε. Τοποθετήστε την φόρμα σε μια σταθερή επιφάνεια (πχ. ενα λίγο μεγαλύτερο ταψάκι), καθώς απο την στιγμή που η ζύμη θα φουσκώσει, δεν πρέπει να μετακινηθεί, ώστε να μην ρισκάρετε να ξεφουσκώσει, δεδομένης την μικρής σταθερότητας της χάρτινης φόρμας. Τοποθετήστε την σε χλιαρό μέρος και σκεπάστε σε καμπάνα, με ένα αρκετά ψηλότερο σκεύος, πχ. με μια βαθειά χύτρα. Αφήστε την να ξεκουραστεί και να φουσκώσει, μέχρι η ζύμη να ξεπεράσει ελαφρά το χείλος της φόρμας (πάνω απο 1 ώρα). 
Ψήστε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180°C, στις αντιστάσεις, για 40-45 λεπτά. Μετά τα πρώτα 30 λεπτά, καλύτερα να καλύψετε την επιφάνεια του πανετόνε με ενα κομμάτι αντικολλητικό χαρτί, ώστε να μην παραψηθεί.
Βγάλτε το πανετόνε απο τον φούρνο και αμέσως διαπεράστε το, παράλληλα με την βάση του, με 2 μεταλλικά σουβλιά. Αναποδογυρίστε το με προσοχή και στηρίξτε το σε δυο ψηλότερα αντικείμενα (εγώ έστησα δυο στήλες με βιβλία), ώστε να κρυώσει κρεμασμένο ανάποδα για να μην χάσει το σχήμα του.


Περιμένετε να κρυώσει τελείως το πανετόνε για να μπορέσετε να το κόψετε, όπως είπαμε μάλιστα, καλύτερα να το ετοιμάσετε απο την προηγούμενη, έτσι και αλλιώς η ζύμη είναι πολύ μαλακή και δεν μπαγιατιάζει. Κόψτε το πανετόνε σε φέτες πάχους περίπου 1 εκ. Οι φέτες θα πρέπει να είναι σε ζυγό νούμερο, γιατί ανα δύο θα σχηματίσουν τα επι μέρους σαντουιτσάκια, ενώ θα περισσέψει και το θολωτό επάνω μέρος. Με τις συγκεκριμένες δόσεις ζύμης και με την φόρμα των 750ml, θα πάρετε 10 ή 12 φέτες.
Γεμίστε τις φέτες ανα δύο, με τους συνδυασμούς της αρεσκείας σας. Οι δικοί μου συνδυασμοί ήταν :
- κρεμώδες τυρί με άνηθο και φέτες καπνιστού σολωμού
- τόννος κονσέρβας σε λάδι, λίγο λεμόνι, ξύσμα λεμονιού, μαγιονέζα, κάππαρη και μαρούλι
- καπνιστή γαλοπούλα, κρεμώδες τυρί, ψητή πιπεριά Φλωρίνης
- μαγιονέζα, λουκάνικα κοκτέϊλ, κέτσαπ και μουστάρδα
- κρεμώδες τυρί, ντοματίνια, αγγούρι και μαρούλι
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ακόμη : διάφορα σαλάμια, τυριά σε λεπτές φέτες, ροκφόρ, γκοργκοντζόλα ή άλλα κρεμώδη τυριά, χαβιάρι, φουά γκρά, μελιτζανοσαλάτα, διάφορες αλοιφές, πατέ ελιάς, γαριδούλες βρασμένες, σως 1000 islands κα.
Ξανασυναρμολογήστε το πανετόνε και βάλτε το στο ψυγείο για μερικές ώρες, ώστε να στερεοποιηθεί. Οταν είναι έτοιμο, αποδομήστε και πάλι τις στρώσεις και κόψτε τες καθέτως σε 6 τρίγωνα. Ξανασυναρμολογήστε το πανετόνε, και για να αποκτήσει σταθερότητα, ακουμπήστε το κάθε ολόκληρο τρίγωνο του επάνω στρώματος επάνω στην ένωση των δύο τριγώνων του κάτω, έτσι ώστε να μη ανοίξει και καταρρεύσει όταν οι συνδαιτημόνες αρχίσουν να παίρνουν ενα ενα τα κομμάτια τους!
Για να γίνει ακόμη πιο ευπαρουσίαστο, τοποθετήστε το μέσα σε μια πιατέλα διακοσμημένη με διάφορα λαχανικα, ενω μπορείτε να διακοσμήσετε κατάλληλα και το "καπάκι" του πανετόνε.


                                
PANETTONE GASTRONOMICO

Il panettone gastronomico è un' ottima idea di antipasto in un pranzo festivo o un buffet!
La base per il panettone gastronomico è un panetto soffice e semidolce che viene cotto in uno stampo per panettone. Alcuni usano anche lo stampo per il pandoro, ottenendo così un panettone gastronomico a sezione di stella. Una volta completamente raffreddato, viene tagliato orizzontalemente in fettine di numero pari e viene farcito con vari ingredienti in una golosa combinazione di roba salata. Poi ogni fetta viene divisa in sei tramezzini ed il panettone viene ricomposto su un vassoio da portata, decorato in modo opportuno ...
Per preparare il mio panettone, certo ho scelto la collaudata ricetta delle sorelle Simili, dal loro libro "Pane e roba dolce". L' abbiamo gustato la vigilia di Natale, come una cena leggera e gustosa!

Dosi : 1 panettone (30-36 tramezini)
Difficoltà : media
Ingredienti  :
per il panetone : 500 gr di farina 00 di forza,
              ca. 200 gr di acqua tiepida,
                                37 gr di lievito di birra fresco,
                                75 gr di burro a temperatura ambiente,
                                25 gr di strutto,
                                7,5 gr di sale fine,
                                50 gr di zucchero semolato.   
per la finitura : uovo,
                              latte.
per il ripieno : filetto di tacchino affumicato,
                             salciccie wurstel coctail,
                             salmonde affumicato a fettine,
                             filetto di tonno sott' olio,
                             pomodorini,
                             cetriolo,
                             lattuga,
                             aneto,
                             capperi,
                             peperono rosso grigliato sott' aceto,
                             maionese,
                             formaggio cremoso,
                             salsa di senape,
                             ketchup.
Preparazione :
Meglio cominciare la preparazione del panettone dal giorno precedente, per avere il tempo di raffreddare, e per tagliarlo poi a fette, senza disfarlo.
Stemperate il lievito in 100 ml ca di acqua tiepida.
Sulla spianatoia formate la fontanella e nella conca versate il lievitino, il burro, lo strutto e lo zucchero, mentre cospargete il sale fuori dalla conca, per non metterlo a contatto diretto con il lievito. Cominciate ad impastare e aggiungete l' acqua restante gradatamente, fino a prendere un' impasto liscio, soffice ed elastico. Certo per impastare, potete utilizzare anche la planetaria...
Ponete l' impasto in un recipiente, coprite a campana, e lasciate lievitare in luogo tiepido, fino al raddoppio (ca. un' oretta). Rovesciate l' impasto sulla spianatoia, sgonfiatelo e  fate una palla, raccogliendo i bordi dell' impasto verso un lato. Appiatitela leggermente e ponetela in uno stampo di carta per panettone, da 750ml di capacità, tenendo la parte liscia verso l' alto.  Sbattete un po' d' uovo (tuorlo o albume) con un po' di latte e spenellate la superficie dell' impasto. Posizionate lo stampo su una teglia, perchè una volta gonfiato l' impasto, non sarà più possibile spostare lo stampo di carta, siccome si rischia di smuovere la pasta. Coprite a campana, utilizzando un recipiente abbastanza alto (pe. una pentola) e lasciate in luogo tiepido a lievitare, fino che l' impasto raggiunga il bordo dello stampo (un' oretta e oltre). 
Fate cuocere in forno preriscaldato a 180°C, modalità statico, per 40-45 minuti. Trascorsa mezz' ora di cottura, meglio coprire il panettone con un pezzo di carta antiaderente, per non rischiare che si bruci la sua superficie.
Sfornate e infilzate subito, molto vicino alla sua base, due spiedini di ferro o di legno, un po' distanziati tra di loro. Capovolgete il panettone con attenzione, e posizionatelo capovolto su due appoggi laterali (io: due pile di libri). Lasciate che il panettone si raffredda capovolto.


Come abbiamo già detto, aspettate che il panettone si raffredda completamente per poter tagliarlo senza difarlo. Tagliatelo orizzontalmente il fete di ca. 1cm di spessore, in numero pari. Con questo stampo di 750ml se ne ricavano 10 o 12 fette, più la calotta. 
Per il ripieno potete certo utilizzare qualsiasi ingrediente salato che volete. 
Questa volta ho fatto le combinazioni seguenti :
- formaggio cremoso (tipo philadelphia) mescolato con aneto tritato finemente e fettine di salmone affumicato
- tonno in scatola con olio, succo di limone e un po' di scorza grattugiata, maionese, capperi e foglie di lattuga incapucciata
- fette di tacchino affumicato, formaggio cremoso, peperone rosso grigliato in conserva
- maionese, salciccie wurstel piccoline, ketchup e salsa di senape
- formaggio cremoso, pomodorini, cetriolo e foglie di lattuga incapucciata
Potete utilizzare ancora : affettati vari, formaggi in fettine sottili, gorgonzola o roquefort, caviale, patè di melanzane, patè di olive, gamberi lessati, foie gras etc.
Ricomponete il panettone e posizionatelo ne frigo per un paio d' ore, per saldare. Estraette il panettone dal frigo e tagliate ogni strato in sei triangolini (tramezzini). Ricomponete il panettone, tenendo sempre i vari gusti separati e seguendo l' ordine dei vari piani. Ponete il primo disco tagliato su un vassoio da portata. Aggiungete ogni disco successivo, ponendo il centro di ogni tramezzino sul punto di giuntura dei tramezzini del piano sottostante. In questo modo, il panettone rimane abbastanza stabile e non si crolla appena i commensali cominciano a prelevare i tramezzini. Infine, coprite con la calotta di pasta.
Certo per renderlo ancora più impressionante, potete decorare la calotta con vari ortaggi, utilizzando dei spiedini bambù.


- με αυτήν την συνταγή, παίρνω μέρος στον διαγωνισμό Christmas menu recipe challenge 2013 των Very good recipes  (Christmas appetizer)
- con questa ricetta partecipo al contest Christmas menu recipe challenge 2013 di Very good recipes

http://verygoodrecipes.com/christmas-menu-challenge
13

ΚΟΛΟΜΠΑ : ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΜΠΡΙΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ // COLOMBA DELLE SIMILI


ΚΟΛΟΜΠΑ
ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΜΠΡΙΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

Κολόμπα (colomba), δηλαδή περιστέρι, ή αλλιως το δημοφιλέστερο γλυκο ψωμι, που παρασκευαζεται αποκλειστικά κατα την περίοδο του Πάσχα, στην γειτονική μας Ιταλία.
Την κολόμπα την εχουμε ξαναγευτεί (εδω) σε μια πιο προσιτή στους πολλούς αλλα και πιο απλουστευμένη παρουσίαση, που δεν υπολείπεται βέβαια σε νοστιμιά. Φέτος, αν και παρα πολυ πιεσμένη απο αποψη χρόνου, τελικά αποφάσισα να την ξαναφτιάξω, ακολουθώντας ομως τον ... δύσκολο δρόμο (!), χρησιμοποιώντας δηλαδή το φυσικό προζύμι.
Συνταγές για την κολόμπα κυκλοφορούν παρα πολλές, αλλα δεν θα μπορούσα να εμπιστευτώ αλλη, απο αυτην των αδελφών Σίμιλι, που καθε συνταγή που εχουν δωσει ειναι εγγύηση επιτυχίας. Πολυδοκιμασμένη και πολυπαινεμένη, οντως δεν απογοήτευσε ουτε εμένα! Οσο πετυχημένο και μοσχομυριστό έγινε το παντόρο, αλλο τοσο ονειρεμένη η γεύση και η υφη της κολόμπα : απίστευτα αφράτη, μοχομυρίζει βούτυρο, βανιλια και πορτοκαλι, ενω η τραγανη, αμυγδαλωτή κρούστα της ειναι απο μονη της μια πραγματική λιχουδιά!
Ακολούθησα πιστά τις οδηγιες μέσα απο το βιβλιο τους Pane e roba dolce, και η μονη αλλαγή που εκανα ηταν στην προετοιμασία του φυσικού προζυμιου. Παντα οταν εχουμε να αντιμετωπίσουμε βαρειες ζύμες, δηλαδή με βούτυρο και αυγά, το προζύμι θελει μια ειδική επεξεργασία, ωστε να αποκτήσει δύναμη και να ανταπεξέλθει. Οι κυρίες Σίμιλι, προτείνουν την ιδια διαδικασια που ακολουθούμε για την παρασκευή του πανεττόνε (εδω), που ειναι και η κλασσική πλεον μέθοδος. Επειδη τον τελευταίο χρόνο ειμαι πολυ πιο ικανοποιημένη απο την συμπεριφορά του ενυδατωμένου προζυμιού, ακολουθησα μια λιγο διαφορετική διαδικασια, που επισης απαιτεί υπομονή και χρονο! Ετσι υπέβαλλα το προζύμι μου σε τρεις συνεχείς αναζωογνήσεις, κατα την διαρκεια τριών συνεχόμενων ημερων ως εξής : το μεσημερακι, εβγαζα το προζύμι απο το ψυγείο και το αφηνα να "συνέλθει" για 4-5 ωρες σε θερμοκρασία δωματίου; επειτα προχωρούσα στην αναζωογόνηση με 75 gr προζυμι, 75 ml χλιαρο νερο και 40 gr αλευρι δυνατό και το άφηνα να ξεκουραστεί στο ψυγείο. Επειτα ακολούθησα την διαδικασία για το ενυδατωμένο προζύμι (εδω) με 100 gr προζύμι, 100 ml νερό, 50 gr αλευρι για ολες τις χρήσεις και 1 κ.γ. μέλι.
Το βασικο "προβλημα" που ατιμετώπισα, ηταν η ευρεση της φόρμας για την κολόμπα, που εχει το στυλιζαρισμένο χαρακτηριστικό σχήμα ενος περιστεριού που πετάει. 
Στην Ελλαδα, ουτε που είχε κανένας ακουστά τοσο για την κολόμπα οσο και για τη φόρμα της (εμ, τι νομίζετε, ολοι εχουν τα ιδια ... βίτσια με μενα???) και απο τη άλλη, δεν ειχα τον χρόνο, αλλα και την διάθεση, να ψάξω να βρω απο κάποιο e-shop στο εξωτερικό. Εχοντας υπ'οψιν κατι που ειχα δει σε ιταλικά blog, αλλα και μετα και απο υπόδειξη της Ειρήνης, κατέφυγα στην κατασκευή της φόρμας, με τα χεράκια μου. Ετσι πήρα αλουμινένια ταψάκια μιας χρήσεως, με διαστάσεις 32x26 εκ., και με την βοήθεια δυο ποτηριών τους έδωσα το σχήμα της κολόμπας. Για να είναι πιο ομοιόμορφο το σχήμα του οταν ξεφορμαριστεί το γλυκο, εκοψα ενα κομμάτι αντικολλητικό χαρτί λιγο μεγαλύτερο απο τις διαστάσεις της φόρμας, το εβρεξα με λιγο νεράκι, το στράγγισα καλα και το προσάρμοσα μέσα στη φόρμα. Το πιο ωραίο απ' όλα, είναι οτι με την επένδυση με το χαρτί οι φόρμες δεν λερώθηκαν καθόλου κατα το ψήσιμο και μπορούν να ξαναχρησιμοποιηθούν.



Δόση : 4 κολόμπες με τελικο βαρος 850 gr περιπου
Βαθμός δυσκολίας : δυσκολο
Υλικα
1η ζύμη : 250 gr ενυδατωμένο φυσικό προζύμι,
                 225gr βούτυρο αγελάδας σε θερμοκρασία δωματίου,
                 225 gr κρυσταλλική ζάχαρη,
                 350 ml γαλα χλιαρό,
                 2 αυγά,
                 4 κρόκους,
                 1 Kg αλεύρι Π.
2η ζύμη : 50 gr ζάχαρη άχνη,
                    60 gr βούτυρο πρόβειο σε θερμοκρασία δωματίου,
                    30 gr αμυγδαλόψυχα,
                    300 gr ζαχαρωμένες φλούδες πορτοκαλιού,
                    2 κρόκους,
                    1 γεμάτο κ.γ. (8gr) αλάτι,
                    1 λουβί βανίλιας.
για το γλάσσο : 75 gr αμυγδαλόψυχα τριμμένη πολύ ψιλά,
                             130 gr ζάχαρη κρυσταλλική,
                             50 gr ασπράδια.
για την διακόσμηση : 40 gr αμύγδαλα ολόκληρα με την φλούδα τους,
                                        2 κ.σ. ζάχαρη άχνη.
                                        γκρανέλλα ζάχαρης.
Προετοιμασία :
Η παρασκευή της κολόμπα ειναι ιδιαίτερα χρονοβόρα, καθως η χρήση του φυσικού προζυμιού επιμηκύνει ιδιαίτερα τους χρόνους ζύμωσης. Υπολογίστε 3 ημέρες για την προετοιμασία του προζυμιού και 2 ημέρες για τις κολόμπες. Για να σας δώσω μια πρόταση χρονοδιαγράμματος, θα σας πω οτι εβαλα μπρός για το ενυδάτωμενο προζύμι στις 14.00 της πρώτης ημέρας, την πρώτη ζύμη την ετοίμασα γυρω στις 20.00 το βράδυ, την δεύτερη στις 8.00 το πρωί της επομένης, το ψήσιμο αρχισε γύρω στις 14.00 και η ολη διαδικασία τελείωσε γύρω στις 16.30.
Ξεκινήστε λοιπόν ετοιμάζοντας το ενυδατωμένο προζύμι, οπως περιγράψαμε παραπάνω. Επειδή το ενυδατωμένο προζύμι ειναι πιό υδαρές, αφαίρεσα 50 ml υγρού (γαλα) απο την αρχική συνταγη των αδελφών Σίμιλι. 
Ξεκινήστε  με τη πρώτη φάση της ζύμης : αναμείξτε καλά το βούτυρο με την ζάχαρη και τα αυγά (ολοκληρα και κροκους). Προσθέστε το γάλα και το ενυδατωμένο φυσικό προζύμι και αναμείξτε παλι καλα μεχρι να γίνει το μίγμα ομοιογενές. Προσθέστε το αλεύρι ολο μαζι και αριχίστε να ζυμώνετε την ζύμη. Δουλέψτε παρα πολύ καλα την ζύμη για ενα δεκάλεπτο. Σας συνιστώ να χρησιμοποιήσετε μίξερ με πλανητική κίνηση, αλλα βεβαια η ολη διεργασία μπορεί να γινει και με τα χέρια. Η ζύμη δεν πρέπει να είναι πολύ σφιχτη, ενω θα είναι και ελαφρά κολλώδης.
Αλείψτε με βούτυρο ενα ευρύχωρο σκεύος. Βαλτε μέσα την ζύμη και σκεπάστε σε καμπανα. Βαλτε το σε χλιαρό μέρος και αφήστε την να φουσκώσει για 12 ωρες.  Οταν περάσει ο απαιτούμενος χρόνος, η ζύμη θα πρέπει να εχει διπλασιαστεί τουλάχιστον σε όγκο.
Στο εν τω μεταξυ, προετοιμάστε τα υλικά για την επόμενη φαση : βαλτε την αμυγδαλόψυχα για λιγα λεπτα σε ζεστό φουρνο (180°C), μέχρι να παρει ελαφρώς χρώμα. Αφήστε την να κρύωσει και κόψτε την σε χοντρούτσικα κομμάτια; μπορείτε επίσης να την χοντροκοόψετε στο μούλτι. Κόψτε τις ζαχαρωμένες φλούδες των πορτοκαλιών σε μικρά κυβάκια. Με ενα κοφτερό μαχαίρι, σχίστε κατα μήκος το λουβί της βανίλας και ξύστε τα σποράκια (αυτο που περισσεύει, μην το πετάτε, μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε για να φτιάξετε ζάχαρη αρωματισμένη με βανίλλια).
Προχωρήστε στην δεύτερη φάση της ζύμης : αναμείξτε το βούτυρο με την ζάχαρη, τους κρόκους και το αλάτι. Προσθέστε το μίγμα στην πρώτη ζύμη και ζυμώστε μέχρι να ενσωματωθούν. Ανοιξτε με τα χερια την ζύμη επάνω στην επιφάνεια εργασίας, τοποθετήστε στο κέντρο τις ζαχαρωμένες φλούδες των πορτοκαλιών, τα αμύγδαλα και τα σπορακια της βανίλλιας. Κλείστε τα μεσα στην ζύμη και δουλέψτε την μέχρι να ενσωματωθούν ολα τα υλικά. Βαλτε παλι την ζύμη μεσα στο σκεύος και αφηστε την ξεκουραστεί σε χλιαρό μέρος για μισή ωρίτσα. 
Ετοιμάστε τις φορμες για τις κολόμπες. Αν εχετε φόρμα σιλικόνης, μην ξεχάστετε να την βουτυρώσετε λιγο. 
Χωριστε την ζύμη στα τέσσερα (περίπου 650gr το κάθε κομμάτι) και μοιράστε την στις φόρμες. Βάλτε τες σε χλιαρό μέρος και αφήστε τες να σταθούν για 3-4 ωρες, μεχρι η ζύμη να φτάσει στα χείλη της φόρμας.
Ετοιμάστε το γλάσσο : χτυπήστε τα ασπράδια, προσθέστε τα υπόλοιπα υλικά και αναμείξτε καλα. Βάλτε το μίγμα σε ενα κορνέ με απλή στρογγυλη μύτη (Νο5 Wilrton). Πολύ απαλά, για να μην ξεφουσκώσει η ζύμη, σχηματίστε ομόκεντρα περιγράμματα στην επιφάνεια της κολόμπας, ξεκινώντας απο τις ακρες και προχωρώντας προ το κέντρο. Μην ρίξετε ολο το γλάσσο στο κεντρο της επιφάνειας, γιατι θα την βαρύνει και μπορεί να καθίσει. Το γλάσσο ειναι αρκετά ρευστό και σύντομα θα απλωθεί και θα καλύψει ολη την επιφάνεια.
Πασπαλιστε την κάθε κολόμπα με λίγο ζάχαρη αχνη και τέλος σκορπίστε στην επιφάνεια της μερικά ολόκληρα αμύγδαλα. Στις δυο απο τις κολόμπες, προσέθεσα και κροκάν αμυγδάλου, παρ' ολο που δεν προβλέπεται απο την αρχική συνταγή. Την γκρανέλλα θα την σκορπίσετε και αυτήν στην επιφάνεια της κολόμπας, αλλα λίγο πρίν την βάλετε στον φούρνο; καθώς η γκρανέλλα δεν ειναι αλλο απο χοντρά κομματια ζάχαρης, αν σταθεί για αρκετή ωρα σε επαφή με το υγρό γλάσσο θα λιώσει και θα εξαφανιστεί.
Προθερμάνετε καλα τον φούρνο στους 200°C. Βάλτε μέσα την κολόμπα, κατεβάστε στην θερμοκρασία στους 185°C και αφήστε να ψηθεί για 30 λεπτα περίπου. Μην ανοίγετε τον φούρνο κατα το ψήσιμο. Πριν βγάλετε την κολόμπα απο τον φούρνο, καντε απαραίτητα το τέστ με το καλαμάκι. 
Βγάλτε την κολόμπα απο τον φούρνο και αφήστε την να κρυώσει. 
Σας συνιστώ να κάνετε υπομονή και να την δοκιμάσετε μετα απο 3-4 ωρες ή ακομη καλύτερα την επόμενη ημέρα. 
Η κολόμπα, διατηρείται τουλάχιστον για μια εβδομάδα σε θερμοκράσια δωματίου, γιατι ας μη ξεχνάμε οτι το φυσικό προζύμι διατηρεί τα παρασκευάσματα φρέσκα για μεγαλύτερο χρονικό διαστημα. Μην ξεχάσετε ομως να την τυλίξετε σε διάφανη μεμβράνη ή σε σακκούλα τροφιμων, για να την προστατεψετε απο την επαφή με τον αερα.



COLOMBA 
RICETTA DELLE SORELLE SIMILI

Non è la prima volta che mi cimento con la preparazione della colomba. E stato uno dei primi dolci lievitati che ho preparato con successo, un paio di anni fa (qui). Da allora però, certo tanta acqua è passata sotto ai ponti, cioè oggi sono certo molto più esperta coi lievitati e la tentazione di preparare la colomba col lievito madre era veramente molto forte! Anche se quest' anno non avevo a disposizione i soliti 4 giorni festivi di Pasqua, siccome costretta a lavorare, volevo anzitutto preparare un dolce pasquale. Ed ero pure certa per quanto riguarda la scelta della ricetta : non sarebbe altra che quella delle sorelle Simili, considerata ormai un classico! 
Operazione più che riuscita con riusltato 4 belle colombe, paffuttele, incredibilmente soffici, fragranti di burro, vaniglia e arancia, mentre la croccante crosticina alle mandorle è una vera delizia di per sè!
Ho seguito molto attentamente le istruzioni delle Simili, tratte dal loro libro Pane e roba dolce. Solo che non ho seguito la solita procedura per il rafforzamento del lievito madre (qui), ma ho voluto provare con il mio preimpasto di lievito madre, con il quale ho degli ottimi risultati finora. Cosi ho fatto 3 rinfresci successivi, durante 3 giorni in seguito : a mezzogiorno lasciavo il lievito madre fuori frigo per 4-5 ore e poi verso la sera facevo il rinfresco con 75 gr lievito madre, 75 gr acqua tiepida e 40 gr farina di forza, e poi lo lasciavo riposare nel frigo. Certo potevo stringere i tempi e impiegare meno tempo per i rinfreschi, ma siccome ero sempre al lavoro, non potevo seguire gli orari di lievitazioni più brevi. Poi ho seguito la procedura del mio preimpasto di lievito madre (qui) con 100gr di lievito madre, 100 gr di acqua tiepida, 50 gr di farina 00 e 1 cucchiaino di miele.
Ma dovevo pure risolvere il problema dello stampo. In Grecia, non solo non avevano lo stampo, ma nemmeno avevano sentito della colomba, anche se si vende confezionata ai grandi supermercati durante il periodo pasquale. Due anni fa avevo preparato anzi che la colomba, la .. ruota, siccome avevo utilizzato un stampo rotondo! Siccome non avevo nè il tempo nè la voglia di cercare di procurarmi lo stampo via e-shop, e avendo già visto in giro per i blog italiani lo stampo fai-da-se, ho pensato di provare. Così ho utilizzato delle teglie di aluminio uso e getta, dalle dimensioni di 32x26cm, e con l'aiuto di due tazze, le ho modellate in stampi-colomba. Poi le ho foderate con carta da forno bagnata e strizzata ed il gioco è stato fatto! Il più bello è, che siccome gli stampi erano foderati con la carta antiaderente, non si sono imbrattati e sono di nuovo utilizzabili (per le colombe dell'anno prossimo - chilossa?)



Dosi : per 4 colombe di ca. 850 gr ciascuna
Difficoltà : elaborata
Ingredienti
1o impasto : 250 gr di preimpasto di lievito madre,
                        225 gr di burro a temperatura ambiente,
                        225 gr di zucchero semolato,
                        350 ml di latte tiepido,
                        2 uova,
                        4 tuorli,
                        1 Kg di farina 00 di forza.
2o impasto : 50 gr di zucchero a velo,
                        60 gr di burro da latte di pecora a temperatura ambiente,
                        30 gr di mandorle tostate e tritate,
                        300 gr di scorza d'arancia candita,
                        2 tuorli,
                        1 cucchiaino colmo (8 gr) di sale,
                        1 baccello di vaniglia.
per la glassa : 75 gr di farina di mandorle,
                           130 gr di zucchero semolato,
                           50 gr di albumi.
per la copertura : 40 gr di mandorle intere e non pelate,
                                  2 cucchiai di zucchero a velo,
                                  granella di zucchero.
Preparazione :
Non è una novità che l'uso del lievio madre richiede lunghi tempi di lievitazione. Così calcolate ben 3 giorni per il rafforzamento del lievito madre e un paio di giorni per la preparazione delle colombe. Io l'ho programmato così : ho cominciato la preparazione del perimpasto di lievito madre alle 14.00 del primo giorno, verso le 20.00 avevo già preparato il primo impasto, il secondo alle 8.00 del giorni successivo, mentre ho cominciato la cottura verso le 14.00 per avere tutte le colombe pronte alle 16.30.
Cominciate allora con la preparazione del preimpasto del lievito madre, come ho già descritto prima. Siccome il preimpasto contiene più acqua dal comune lievito madre, ho sotratto 50ml di liquido (latte) dalla ricetta delle sorelle Simili, per non essere costretta ad aggiungere più farina e cambiare le proporzioni degli ingredienti.
Cominciate con il primo impasto : mescolate bene il burro morbido con lo zucchero e le uova (intere e tuorli). Aggiungete il latte ed il preimpasto di lievito madre e mescolate bene, fino a prendere un composto omogeneo. Aggiungete la farina tutta ad una volta e cominciate ad impastare. Lavorate energicamente l'impasto battendolo. Consiglio l'utilizzo della planetaria che certo facilita questo processo! L'impasto risulta un po' appiccicoso e non troppo sodo.
Imburrate un recipiente abbastanza capiente (tenete conto che l'impasto sara raddoppiato di volume). Ponete dentro l'impasto e coprite a campana. Posizionate in luogo tiepido e lasciate riposare per 12 ore. Passato il tempo necessario, l'impasto sarà almeno raddoppiato di volume.
Nel frattempo, preparate gli ingredienti per il secondo impasto : tostate le madorle sgusciate, ponendole in  forno caaldo (180°C),  fino a cominciare a prendere colore. Sfornate, lasciate raffreddare e tagliatele grossolanemente, oppure tritatele, nel tritatutto, sempre grossolanemente. Tagliate le scorze delle arance candite a cubetti. Con un coltello affilato, incidete il baccello della vaniglia, raschiate i semini e teneteli da parte (quel che resta potete utilizzarlo per preparare lo zucchero vanigliato).
Proseguite alla preparazione del secondo impasto : mescolate il burro con lo zucchero, i turoli ed il sale. Aggiungete il composto al primo impasto ed impastate fino a diventare omogeneo. Sulla spianatoia, apiattite un po' impasto e nel suo centro ponete i semini di vaniglia, le mandorle e le scorzette candite. Chiudete l'impasto su di loro e lavoratelo per incorporare il tutto. Ponete di nuovo l'impasto nel recipiente e lasciate riposare per mezz'oretta.
Preparate gli stampi. Se utilizzate lo stampo al silicone, non dimenticare di imburrarlo.
Dividete l'impasto a quattro pezzi, di ca 650gr ciascuno, e disponeteli nei rispettivi stampi. Ponete in luogo tiepido e lasciate lievitare per 4 ore. A questo punto, l' impasto sarà almeno raddoppiato di volume e avrà raggiunto i bordi dello stampo.
Preparate la glassa : sbattete un po' gli albumi, aggiungete gli ingredienti restanti e mescolate bene. Ponete la glassa in un sac-a-poche munito di bocchetta tonda puttosto piccola (No5 Wilton). Delicatemente, per non rischiare di far sgonfiare l'impasto, formate delle strisce di glassa concentriche, cominciando dai bordi. Non mettere tutta la glassa nel centro della superficie della colomba, perchè rischia di aflosciare! La glassa è abbastanza liquida e tra qualche minuto sarà coperta tutta la superficie.
Spolverate con lo zucchero a velo e decorate con le mandorle intere. Alle due delle mie colombe, ho aggiunto pure della granella di mandorle tostate. La granella di zucchero certo che la utilizzate per la copertura della colomba; siccome però la glassa è abbastanza umida, la granella può sciogliersi, così meglio aggiungerla poco prima di infornare, per rimanere intera e non disparire.                         
Preriscaldate il forno a 200°C. Infornate la colomba, abassate la temperatura a 180-190°C e lasciate cuocere per ca.30 minuti. Non aprire il frono durante la cottura! Prima di sfornare non omettere di fare la prova stecchino.
Sfornate la colomba e lasciatela raffreddare.
Meglio lasciarla riposare 3-4 ore, prima di assaggiarla, o ancora meglio, aspettare fino il giorno dopo.
La colomba viene conservata a temperatura ambiente per almeno una settimana. L' utilizzo del lievito madre per la sua preparazione, la manterrà soffice per parecchi giorni. Non omettere però di avolgerla in pelicola transparente o in un sachetto di plastica per alimenti, per proteggerla dal contatto con l'aria.


31

ΤΑ ΑΥΘΕΝΤΙΚΑ ΙΤΑΛΙΚΑ ΚΡΙΤΣΙΝΙΑ ΤΟΥ ΤΟΡΙΝΟ // GRISSINI TORINESI


ΤΑ ΑΥΘΕΝΤΙΚΑ ΙΤΑΛΙΚΑ ΚΡΙΤΣΙΝΙΑ ΤΟΥ ΤΟΡΙΝΟ

Ελαφρια, τραγανα, υπεροχα να τα απολαυσετε ολες τις ωρες της ημερας και σιγουρα δεν θα μπορεσετε να αρκεστειτε μονο σε ενα! Τα ιταλικα κριτσινια, σιγουρα τα εχετε συναντησει σε ιταλικα εστιατορια και στην χωρα μας, συσκευασμενα μεσα σε περιεργες μακρουλες χαρτινες συσκευασιες. Αποτελουν ακομη ενα απο τα πιο δημοφιλη παρασκευασματα της ιταλικης κουζινας, και ειναι γνωστα διεθνως. Λεπτα, μακρυα και τραγανα, ολοι τα μασουλανε αμηχανα, περιμενοντας να ερθει η παραγγελια! Παρασκευαζονται ουσιαστικα απο ζυμη ψωμιου, περιεχουν ελαχιστη ζαχαρη (σε αντιθεση με τα ελληνικα, που περιεχουν αρκετη) και ελαχιστα λιπαρα. Υπαρχει ειδικη τεχνικη που ακολουθειται για να παρουν το σχημα τους, ονομαζεται stiratura (τραβηγμα, τεντωμα) και θα την περιγραψουμε αναλυτικα στη συνεχεια.
Λεγεται οτι τα grissini (γκρισίνι) ή επι το ελληνικοτερον κριτσινια, εμφανιστηκαν για πρωτη φορα στο Τορινο, συγκεκριμενα το 1679. Ο Vittorio Amedeo II, γιος του Δουκα της Σαβοϊας (η κατ' εξοχην αρχοντικη και βασιλικη οικογενεια της περιοχης του Πιεμοντε), ηταν ασθενικος και ειχε ευαισθητο στομαχακι, που δεν μπορουσε να χωνεψει την σχετικα αψητη ψιχα του ψωμιου. Ετσι, ο αρτοποιος της αυλης, ο κυριος Antonio Brunero, μετα απο υποδειξη του γιατρου της οικογενειας, του Teobaldo Pecchio, επινοησε και παρασκευασε τα κριτσινια, τα οποια μπορουσε να απολαμβανει αφοβα ο μικρος πριγκηπας. Συντομα τα κριτσινια εγιναν ενα ειδος μοδας αναμεσα στους αριστοκρατες του Τορινο. Ο βασιλιας Carlo Felice, τα λατρευε και οταν παρακολουθουσε τα διαφορα θεαματα απο το βασιλικο του θεωρειο στο Teatro Regio, τα μασουλουσε ακαταπαυστα, σαν πασατεμπο! Συντομα τα κριτσινια περασαν απο τις κουζινες της αριστοκρατιας στα φουρναρικα του απλου λαου, και αγαπηθηκαν ιδιαιτερα, τοσο γιατι ειναι πραγματι πιο ευκολοχωνευτα, οσο και για το γεγονος οτι μπορουν να διατηρηθουν για πολυ μεγαλυτερο χρονικο διαστημα απ'οτι το ψωμι. Ο Μεγας Ναπολεων ηταν μεγαλος λατρης των τορινεζικων κριτσινιων. Τα ονομαζε les petits bâtons de Turin (τα μικρα μπαστουνακια του Τορινο), και ειχε μαλιστα δημιουργησει ειδικο ταχυδρομικο δρομολογιο (κατι σαν κουρριερ!) για την μεταφορα τους στο Παρισι, κατ' ευθειαν απο το Τορινο! Το ονομα των grissini, προερχεται απο το ghërsa, παραδοσιακο επιμηκες ψωμακι του Πιεμοντε, που μοιαζει με την γαλλικη μπαγκεττα.
Υπαρχουν  δυο ειδη κριτσινια, που διαφερουν βασικα ως προς την τεχνικη που ακολουθειται για την μορφοποιηση τους, η οποια γινεται παραδοσιακα με τα χερια. Η πρωτη και πιο παλια μορφη, ειναι το robatà (προφερεται ρουμπατά, στην τοπικη διαλεκτο, και σημαινει "πεσμενο"). Η μορφοποιηση του γινεται με κοψιμο και ρολλαρισμα της ζυμης; παρουσιαζει χαρακτηριστικους "κομπους" στην εμφανιση του και ειναι ενα παραδοσιακο προϊον, καταχωρημενο στην ειδικη λιστα του αρμοδιου υπουργειου του Ιταλικου κρατους. Η δευτερη και πιο προσφατη μορφη ειναι το grissino stirato (το "τραβηχτο"). Εδω η μορφοποιηση γινεται με κοψιμο της ζυμης και τραβηγμα της, μεχρι να φτασει το επιθυμητο μεγεθος. Αυτος ο τροπος μορφοποιησης, επετρεψε κατα τον 18ο αιωνα και την βιομηχανικη τους παρασκευη, που σιγουρα σημερα εχει επικρατησει. 
Πληροφοριες απο : Wikipedia, cucinapiemontese  
Το τορινεζικο κριτσινι ειναι μακρυ, πολυ μακρυ, απο 40 εως και 80εκ! Οι παλιοι φουρναρηδες τα εφτιαχναν μακρια, οσο ηταν το ανοιγμα των χριων τους και μετα τα εκοβαν στο μηκος του ανοιγματος του φουρνου τους! Εκτος απο τα κλασσικα σκετα κριτσινια, θα συναντησετε και τα πιο συγχρονα εμπλουτισμενα με σουσαμι, ή αρωματισμενα με κυμινο, ριγανη κα.
Οσο για την συνταγη που σας παρουσιαζω σημερα, δεν θα μπορουσα να διαλεξω αλλη απο την κλασσικη των αδελφων Σιμιλι (sorelle Simili), που στην γειτονικη Ιταλια, δικαιως θεωρουνται αφθαστες στα αρτοπαρασκευασματα! Αν σας αρεσουν τα κριτσινια, μην διστασετε να καταπιαστητε και να τα ετοιμασετε μονοι σας. 
Σας δινω τοσο την αγαπημενη μου συνταγη με το φυσικο προζυμι, οσο και την πιο απλη εκδοχη της με φρεσκια μαγια μπυρας. Η διαδικασια ειναι λιγο χρονοβορα, αλλα ειναι απλη και διασκεδαστικη! Γινονται τραγανοτατα και πεντανοστιμα! Εννοειται οτι δεν περιοριστηκα στην κλασσικη συνταγη, αλλα δοκιμασα διαφορες παραλλαγες : με καλαμποκαλευρο, με κιτρινο σταρενιο αλευρι, με ενσωματωμενους στη ζυμη σπορους γλυκανισου, ετοιμο μιγμα αποξηραμενων λαχανικων (ντοματα, μαϊντανος, σκορδο, ριγανη, καυτερο πιπερακι), ολοκληρο λιναροσπορο αλλα και παρμεζανα και τυλιγμενα σε πολεντα (χοντρο καλαμποκαλευρο σαν σιμιγδαλι), σε ασπρο και μαυρο σουσαμι και τελος σε παπαρουνοσπορο! Οπως καταλαβαινετε τα εχω φτιαξει ηδη αρκετες φορες, τα εχω πλεον καθιερωσει για το πρωϊνο μου, αλλα ολο τσιμπαω και απο κανενα για να κοψω την πεινα! Οι πιο πικαντικες παραλλαγες ειναι ιδανικες για να συνοδεψουν ποτακι. Παραδοσιακα στην Ιταλια, τα χρησιμοποιουν για να σερβιρουν και να φανε τα λεγομενα affettati, αλλαντικα κομμενα σε πολυ λεπτες φετες, και ειδικα το προσουτο : τυλιγουν την λεπτεπιλεπτη φετα του προσουτο γυρω απο την ακρη του κριτσινιου και επειτα το γευονται με κομψοτητα! 
Για να παρουσιασετε τα κριτσινια στο τραπεζι, μπορειτε να τα πιασετε σε μικρες ατομικες δεσμιδες ανα 4-5 και να τα τυλιξετε με μια ατομικη πετσετουλα, κατα προτιμηση πανινη, που να ταιριαζει με το τραπεζομαντηλο σας, ή να τα πιασετε με μια κορδελλα ή σπαγγακι, ή ακομη να τα βαλετε ορθια μεσα σε ψηλα ποτηρια.

Δοση : για 3 ταψια φουρνου (100 κομματια περιπου)
Βαθμος δυσκολιας : ευκολο, χρειαζεται λιγη εξοικειωση με την τεχνικη του τραβηγματος
Υλικα 
με μαγια μπυρας  : 500 gr αλευρι για ολες τις χρησεις,
                                    250-280 ml νερο,
                                    15 gr φρεσκια μαγια μπυρας,
                                    50 gr χοιρινο λιπος (λαρδι) ή παρθενο ελαιολαδο,
                                    8 gr αλατι (1 γεματο κ.γ.),
                                    1 κ.γ. ζαχαρη,
                                    παρθενο ελαιολαδο,
                                    κιτρινο αλευρι ή καλαμποκαλευρο.
με φυσικο προζυμι : 250 gr ενυδατωμενο φυσικο προζυμι,
                                      400 gr αλευρι για ολες τις χρησεις,
                                      100-120 ml χλιαρο νερο,
                                      50 ml χοιρινο λιπος (λαρδι) ή παρθενο ελαιολαδο*,
                                      8 gr αλατι (1 γεματο κ.γ.),
                                      1 κ.γ. ζαχαρη,
                                      παρθενο ελαιολαδο,
                                      κιτρινο αλευρι ή καλαμποκαλευρο.
Προετοιμασια : 
Ετοιμαστε την προ-ζυμη. 
Αν χρησιμοποιησετε μαγια μπυρας, διαλυστε την σε 200ml χλιαρο νερο, προσθεστε την ζαχαρη και αφηστε να σταθει 5-10 λεπτα. 
Αν χρησιμοποιησετε το φυσικο προζυμι, ενισχυστε το, ακολουθωντας τις οδηγιες που θα βρειτε εδω, για να φτιαξετε το ενυδατωμενο φυσικο προζυμι.
Επανω στην επιφανεια εργασιας, σχηματιστε το "συντριβανακι" με το αλευρι και βαλτε μεσα στην λακκουβιτσα το προζυμι, το λαδι ή το λαρδι, ενω περιμετρικα πασπαλιστε με το αλατι. Αρχιστε να αναμιγνυετε τα υλικα και προσθεστε οσο επιπλεον νερο θα χρειαστει, ωστε να παρετε μια μαλλον σφιχτη ζυμη. Δουλεψτε την δυναμικα για ενα 10αλεπτο. Ολη αυτη η διαδικασια μπορει να γινει και στο μιξερ.
Προτιμω να αφηνω την ζυμη να ξεκουραστει για μιση ωριτσα, πριν το τελικο φουσκωμα, αν και οι αδελφες Σιμιλι δεν συστηνουν κατι τετοιο. Επισης, πιο πολυ για λογους οικονομιας χωρου, δεν κανω τα κριτσινια μου πολυ μακρυα, γιατι μου ειναι δυσκολο μετα να τα αποθηκευσω. Ετσι, χωριζω την ζυμη μου σε 3 ισα μερη. Αν θελετε να προσθεσετε αλλα υλικα ή μυρωδικα μεσα στην ζυμη, θα πρεπει να γινει σε αυτο το σημειο. Προσθεστε τα υλικα της αρεσκειας σας και δουλεψτε την ζυμη, μεχρι να ενσωματωθουν. Με καθε κομματι ζυμης, πλαστε ενα μπαστουνακι, στο μηκος της στενης πλευρας ενος ταψιου φουρνου. Καντε το μπαστουνακι οσο το δυνατον πιο ομοιομορφο και με τετραγωνισμενες ακρες, χωρις να αφησετε δηλαδη μυτες, και βαλτε το μεσα στο ταψι, κατα μηκος της στενης του πλευρας, οπως ηδη ειπαμε. Αλειψτε την επιφανεια του, απ'ολες τις πλευρες, με ενα πινελλο καλα βουτηγμενο μεσα σε ελαιολαδο και σκεπαστε το με ενα κομματι διαφανη μεμβρανη. Επαναλαβετε την διαδικασια για υπολοιπα κομματια ζυμης. Μην τα βαλετε πολυ κολλητα, γιατι θα φουσκωσουν αρκετα. Αφηστε την ζυμη σε χλιαρο μερος για μια ωριτσα, μεχρι να διπλασιαστει σε ογκο. 
Και τωρα περναμε στην stiratura, δηλαδη την διαδικασια του τεντωματος. Προσοχη, αυτη η ζυμη δεν πρεπει να ξαναζυμωθει, οποτε πρεπει να ειστε προσεκτικοι στους χειρισμους σας! Βαλτε λιγο αλευρακι στην επιφανεις εργασιας. Με μια σπατουλα ζυμης ή με ενα μαχαιρι με ισια λαμα, κοψτε το καθε μπαστουνακι, απο την στενη του πλευρα, σε κομματια στο παχος ενος δακτυλου (1εκ περιπου). Με το κιτρινο αλευρι, αλευρωστε απαλα το καθε κομματι ζυμης. Πιαστε το απο την μεση του, αντικρυστα με τα δυο σας χερια, και τεντωστε το, τραβωντας απαλα και ταυτοχρονα γλυστρωντας τα δαχτυλα σας επανω στην ζυμη, ωστε να επιμηκυνθει ομοιομορφα. Πρεπει να γινει αρκετα λεπτο, με παχος το μαξιμουμ 0,3-0,4εκ. 
Αν θελετε να καλυψετε εξωτερικα τα κριτσινια σας με σουσαμι ή μυρωδικα, πρεπει να γινει σε αυτο το σημειο. Ετοιμαστε δυο ρηχα ταψακια, ενα με νερο (αν θελετε μπορειτε να προσθεστε και ελαχιστη ζαχαρη, οπως κανουμε με τα κουλουρια, ταιριαζει πολυ με το σουσαμι) και ενα με το υλικο που θελετε να τα επικαλυψετε (σουσαμι, παπαρουνοσπορο, μυρωδικα, πολεντα); βουτηξτε το καθε κριτσινι απαλα πρωτα μεσα στο ταψακι με το  νερο και επειτα μεσα στο ταψακι με το υλικο της επικαλυψης. 
Στρωστε με αντικολλητικο χαρτι το ταψι του φουρνου και τοποθετηστε μεσα το κριτσινι. Αν ειναι πολυ μακρυ και περισσευει απο το ταψι, κοψτε το. Το κομματι που κοψατε, ΜΗΝ το ξαναζυμωσετε, αλλα βαλτε το κι αυτο στο ταψι να ψηθει, οσο μηκος και να εχει! Οπως ειπα παραπανω, κανω τα κριτσινια μου κοντα, οποτε τα παρατασσω παραλληλα στην στενη πελυρα του ταψιου. Πρεπει να ομολογησω ομως οτι οσο πιο μακρυα γινονται, τοσο πιο εντυπωσιακα ειναι! Συνεχιστε με τον ιδιο τροπο με την υπολοιπη ζυμη σας. Μην βαζετε τα κριτσινια πολυ κολλητα μεσα στο ταψι, υπολογιστε οτι θε διπλασιαστουν περιπου σε ογκο κατα το ψησιμο. 
Στο εν τω μεταξυ, προθερμανετε τον φουρνο στους 200°C. Η δοση που σας παραθετω, βγαζει περιπου 3 ταψια κριτσινια. Μπορειτε να ψησετε το καθε ταψι χωριστα σε στατικο φουρνο (αντιστασεις) ή και τα 3 ταψια μαζι σε φουρνο με αερα. Αφηστε τα να ψηθουν για 25-30 λεπτα, μεχρι να ροδισουν ωραια. Βγαλτε τα απο τον φουρνο και αφηστε τα να κρυωσουν στον αερα. 
Γινονται ακομη πιο τραγανα την επομενη ημερα, οταν θα εχουν πλεον ξεραθει τελειως και τα πιο χοντρα σημεια του καθε κριτσινου, που οταν ειναι πολυ φρεσκοψημενο, ισως ειναι ακομη λιγο μαλακα μεσα.
Φυλαξτε τα σε μερος μακρυα απο υγρασια. Διατηρουνται για αρκετες ημερες, εως και εβδομαδες. 

* Μην σας φαινεται υπερβολη η χρηση του χοιρινου λιπους! Δινει μια απιστευτα ελαστικη ζυμη και η ποσοτητα του ειναι ελαχιστη. Αν θελετε βεβαια να φτιαξετε τα κριτσινια νηστισιμα (καθως ειμαστε ηδη μεσα στην Σαρακοστη), θα χρησιμοποιησετε λαδακι!



GRISSINI TORINESI

Leggeri e croccanti, potete assporarli qualsiasi momento della giornata e certo, uno solo non basta mai! Il grissino viene dalla gastronomia torinese ed è uno dei prodotti della cucina italiana tra i più noti all'estero.
I grissini sono nati a Torino nel 1679. Il figlio del Duca di Savoia, Vittorio Amedeo II, era di salute cagionevole ed il suo stomachino debole non riusciva a digerire la mal cotta mollica del pane. Così, il medico di famiglia, il lanzese Teobaldo Pecchio, suggerì al panettiere della corte Antonio Brunero, di preparare un tipo di pane ben cotto per nutrire il principino. Il nome del grissino, proviene dalla ghërsa, panetto tradizionale piemontese, di forma allungata, che rassomiglia alla baguette francese. Il successo dei grissini fu immediato, sia per la maggior digeribilità, rispetto al pane comune, ma anche per il fatto, che, grazie alla sua consistenza asciutta, può essere conservato anche per diverse settimane, senza alcun deterioramento. All'inizio, i grissini furono diffusi solo tra l'aristocrazia piemontese. Il Re sabaudo Carlo Felice li adorava e non mancava di sgranocchiarli come passatempo nel suo palco, seguento i vari allestimenti del Teatro Regio. Tra i grandi estimatori del grissino torinese, si annovera anche Napoleone Bonaparte, il quale, all'inizio del XIX secolo, creò perfino un servizio di corriera tra Parigi e Torino, per poter procurarsi dei suoi amati petits bâtons de Turin, come lui li chiamava! Certo i grissini presto passarono dalle corti anche ai forni e tavole borghesi e, come abbiamo già detto, sono tuttora diffusisimi.
Esistono due forme di grissino che si differenziano al modo di preparazione. La forma più antica e tradizonale è il robatà (pronuncia : rubatà, che significa caduto nel dialetto piemontese). Viene riconosciuto dalle caratteristiche nodosità, dovute alla lavorazione a mano. L'impasto viene tagliato a bastoncini e poi arrotolato sulla spianatoia. Il robatà di Chiesi, è incluso nella lista dei prodotti agroalimentari tradizionali italiani, del Ministero delle Politiche Agricole, Alimentari e Forestali. L' altra forma, più comune oggi, è il grissino stirato. L'impasto viene tagliato a bastoncini e poi allungato tenuto dai lembi, fino ad arrivare alla lunghezza delle braccia del panificatore. Con questa lavorazione diventa più friabile. Questo tipo di lavorazione, permise anche la produzione industriale meccanizzata, oggi diffusisima, già a partire dal XVIII secolo.
Informazioni tratte da : Wikipedia, cucinapiemontese
Il grissino torinese è lungo da 40 a 80 cm. I fornai li tagliavano alla lunghezza dell'apertura del loro forno. Tranne i grissini classici, esistono anche varietà arrichite : al sesamo, al cumino, all'origano etc.
Per quanto riguarda la scelta della ricetta che vi presento oggi, non potevo fare a meno della ricetta classica delle mie amate sorelle Simili. Non esitare di prepararli a casa! La lavorazione dell'impasto non è particolarmente impegnativa e la stiratura è un'operazione molto divertente! Vi dò tanto le dosi con il mio amato e preferito lievito madre, quanto con il più comunemente utilizzato lievito di birra. Si intende che non mi sono limitata alla versione semplice! Ho già provato parecchie variazioni : alla farina di mais (fioretto), alla farina di grano duro, ai semi di lino, ai semi di anice, ad una mistura pronta di verdure essicate (per la pasta, portata dall'Italia) o al parmigiano, e poi cosparsi di polenta, di semi di sesamo sia nero chè bianco ed infine di semi di papavero! Come potete capire, li ho già preparati parecchie volte! Infatti ne preparo una dose almeno ogni due settimane e sono divnetati il mio spuntino prediletto (un po' come Re Carlo Felice e Napoleone!). Le varietà piccanti sono ottime per accompagnare un aperitivo o la birra. 

Dosi : 3 comuni teglie da forno (ca 100 pezzi)
Difficoltà : facile
Ingredienti
al lievito di birra  : 500 gr di farina 00,
                                    250-280 ml di acqua,
                                    15 gr di lievito di birra fresco,
                                    50 gr di strutto o olio extravergine di oliva,
                                    8 gr di sale (1 cucchiaino colmo),
                                    1 cucchiaino di malto d'orzo o zucchero semolato,
                                    olio extravergine di oliva,
                                    farina di grano duro o farina di mais fioretto.
al lievito madre : 250 gr di preimpasto di lievito madre,
                                 400 gr di farina 00,
                                 100-120 ml di acqua tiepida,
                                 50 ml di strutto o olio extravergine di oliva,
                                 8 gr di sale (1 cucchiaino colmo),
                                 1 cucchiaino di malto d'orzo o zucchero semolato,
                                 olio extravergine di oliva,
                                 farina di grano duro o farina di mais fioretto.
Preparazione : 
Preparate il lievitino. 
Stemperate il lievito di birra in 200 ml di acqua intiepidita, aggiungete il malto (o lo zucchero, in mancanza), e mescolate. Lasciate riposare per 5-10 minuti. 
Se avete scelto di utilizzare il lievito madre, vedete qui come si prepara il preimpasto di lievito madre.
Fate la fontanella sulla spianatoia e versate nella fosseta il lievitino (o preimpasto di lievito madre) e lo strutto (o olio), mentre cosparegete il sale fuori dalla fosseta, sulla farina. Cominciate ad amalgamare gli ingredienti e aggiungete tanta acqua, fino a prendere un'impasto piuttosto sodo. Lavorate battendo, per una decina di minuti. Certo questa operazione, potete affidarla anche alla planetaria! 
Preferisco di lasciare riposare l'impasto per mezz'oretta, in luogo tiepido, anche se questo non viene suggerito dalle sorelle Simili. Devo notare ancora, che i miei grissini non li faccio proprio lunghissimi, piuttosto per motivi pratici, cioè mi risulta difficile trovare un contenitore così lungo per conservarli. Così, divido il mio impasto in 3 parti uguali. Se volete aggiungere aromi o altri ingredienti nell'impasto, dovete farlo in questo punto. Aggiungeteli all'impasto e lavoratelo per incorporare. Con ogni pezzo d'impasto, formate un filoncino, lungo quanto il lato più stretto di una teglia da forno. Il filoncino deve essere il più regolare possibile e con le punte quadrate. Disponetelo in una teglia, e spenellateto tutto (superficie e bordi) con abbondante olio di oliva. Proseguite allo stesso modo con il resto dell'impasto. Lasciate dello spazio tra i filoncini posti sulla teglia, siccome lievitando si espandono. Copriteli a campana, cioè con un pezzo di pellicola transparene che deve aderire ai filoncini. Ponete in luogo tiepido e lasciate lievitare fino al raddoppio, per un'oretta.
Passiamo alla stiratura, la fase più importante nella preparazione dei grissini.
Tenete conto che l'impasto lievitato non deve essere reimpastato, così ci vuole un po' di attenzione alla sua manipolazione. Ponete un po' di farina di grano duro sulla spianatoia. Con una spatola per l'impasto o un coltello a lama larga e liscia, tagliate il fioncino dal lato corto a bastoncini di 1cm ca. Passate il bastoncino alla farina. Afferatelo al centro con le dita e assotigliatelo, tirando delicatemente e spostando contemporaneamente le dita verso l'esterno, man mano che la pasta si assotiglia. Il grissino, deve diventare proprio sottile, di spessore massimo a 0,3-0,4cm. 
Se volete coprire i grissini di semi o di aromi, si deve farlo in questo punto. Preparate due recipienti poco profondi; nel primo versate un po' di acqua (potete aggiungere anche un cucchiaino di zucchero, se utilizzate il sesamo per la copertura gli sta benissimo), mentre nel secondo ponete una quantità di semi ( di sesamo, di papavero etc) o erbe tritate. Immergete velocemente il grissino nell'acqua e poi passatelo delicatemente ai semi. 
Foderate una teglia da forno con carta antiaderente e disponete il grissino. Se il grissino risulta molto lungo per la teglia, allora accorciatelo. La parte tagliata NON reimpastrarla, ma mettetela pure nella teglia e farla cuocere, indipedentemente alla sua lunghezza. Continuate allo stesso modo con il resto dell'impasto. Non disponete i grissini troppo strettamente nella teglia, perchè durante la cottura si raddopiano di volume. 
Preriscaldate il forno a 200°C. Le dosi riportate sopra, sono sufficienti per 3 teglie di grissini. Potete cuocere ogni teglia da sola, in forno statico, o tutte insieme, in forno ventilato. Infornate e lasciate cuocere per 25-30 minuti, fino a dorare, ma attenzione a non farli bruciare! Sfornate e lasciate raffreddare all'aria. 
Risultano ancora più croccanti il girono dopo, siccome si seccano anche le parti più grosse, che appena sfornati sono ancora un po' molli dentro. 
Conservateli in luogo asciutto, dentro un sacchetto di tela o di carta. Si conservano per parecchi giorni e forse settimane.