17

Η ΚΑΝΕΛΑ // LA CANNELLA


Η ΚΑΝΕΛΑ

Η κανέλα είναι ενα μπαχαρικό που προέρχεται απο ενα αειθαλές δεντράκι, αυτοφυές των τροπικών περιοχών της Ασίας. Η ιδιαιτερότητα του είναι, οτι δεν προέρχεται απο τον καρπό, τους σπόρους ή την ρίζα του φυτού, παρά απο τον φλοιό των νεαρών κλαδιών του. Αφού αφαιρεθεί το εξωτερικό στρώμα του φλοιού και υποστεί την κατάλληλη επεξεργασία, παίρνει ενα ανοιχτό καφέ χρώμα και το χαρακτηριστικό σχήμα της διπλωμένης περγαμηνής. Το όνομα της κανέλας στις περισσότερες ευρωπαϊκες γλώσσες, προέρχεται απο αυτό ακριβώς το σχήμα του μπαχαρικού, που μοιάζει με μικρό καλάμι (canna = καλάμι). Η επιστημονική ονομασία του όμως, προέρχεται απο την ελληνική λέξη κιννάμωμον, που με την σειρά της είναι ενα δάνειο απο την φοινική γλώσσα και σημαίνει αρωματικό φυτό / μπαχαρικό.
Στην πραγματικότητα, στο εμπόριο κυκλοφορούν δυο διαφορετικά είδη κανέλας το Cinnamomum Zeylanicum και το Cinnamomum Cassia, τα οποία όμως ομοιάζουν πάρα πολύ μεταξύ τους  καθώς ανήκουν μέν στο κοινό είδος Cinnamomum , αλλά σε διαφορετικές οικογένειες.
Το Cinnamomum Zeylanicum, ονομάζεται επίσης και Cinnamomum verum και ανήκει στην οικογένεια των Laureaceae. Κατάγεται απο τη Σρί Λάνκα / Κεϋλάνη, αλλά διαδόθηκε και καλλιεργείται σε πολλές τροπικές περιοχές. Ο φλοιός του φυτού είναι πολύ λεπτός και εύθραυστος και όταν αποξηρανθεί παίρνει χρώμα ανοιχτό καστανό εξωτερικά και πιο σκούρο εσωτερικά. Είναι λείος στην αφή και φυσικά έχει την γνωστή τυλιγμένη όψη. Είναι χωρίς αμφιβολία ανώτερης ποιότητας και το άρωμα του είναι έντονο αλλά ντελικάτο. Αυτή η κανέλα φέρει και τον προσδιορισμό "κανέλα Κεϋλάνης", ταυτόσημο της ανώτερης ποιότητας της. Καλλιεργείται στις τροπικές περιοχές σχεδόν σε όλον τον κόσμο : Σευχέλλες, Ιάβα, Μαδαγασκάρη, Μαλαισία, Αντίλλες, Βραζιλία, Τζαμάϊκα, ενώ η Κεϋλάνη παραμένει ο μεγαλύτερος εξαγωγέας στον κόσμο.
Το Cinnamomum Cassia, ονομάζεται επίσης και Cinammomum Aromaticum Nees, ανήκει στην οικογένεια των Fabaceae. Ως φυτό διαφέρει εξωτερικά απο το Zeylanicum, βασικά μόνον ως προς το μεγαλύτερο ύψος στο οποίο μπορεί να φτάσει. Κατάγεται απο την Νοτιο-Ανατολκή Κίνα και σήμερα καλλιεργείται σε πολλές τροπικές περιοχές (Βιετνάμ, Σουμάτρα, Ινδονησία). Ο φλοιός του είναι πιο παχύς, έχει ρυτιδωμένη όψη, ενώ το χρώμα του είναι πιο σκούρο και κλίνει προς το καστανοκόκκινο. Το άρωμα της κάσσια είναι πιο έντονο και διαπεραστικό απο εκείνο της κανέλας της Κεϋλάνης. Καθώς το κοστος της είναι πιο χαμηλό, είναι και πιο ευρέως διαδεδομένο. Στην Ελλάδα τουλάχιστον, η κάσσια είναι η κοινή κανέλα που πωλείται παντού, ενώ την κανέλα Κεϋλάνης θα πρέπει να την αναζητήσετε σε εξειδικευμένα καταστήματα μπαχαρικών.
Εκτός από την κάσσια σε μπαστουνάκια, στα μπαχαράδια θα βρείτε και την λεγόμενη "κανέλα Κίνας". Πρόκειται και πάλι για κάσσια, αλλά με προέλευση αποκλειστικά από την Κίνα; είναι και αυτή έντονα αρωματική, αλλά είναι πιό μαλακή από την κάσσια της Ινδονησίας.


Η κανέλα είναι ενα απο τα πιο διαδεδομένα και τα πιο αρχαία μπαχαρικά. Υπάρχει αναφορά γι' αυτήν στη Βίβλο, ενω οι αρχαίοι Αιγύπτιοι την χρησιμοποιούσαν για το βαλσάμωμα. Ηταν γνωστή στους Έλληνες και στους Ρωμαίους, οι οποίοι πίστευαν οτι προέρχεται απο την Αραβία ή την Αιθιοπία, ενώ κυκλοφορούσαν και διάφορες περίεργες φήμες σχετικά με τον ιδιαίτερο τρόπο συγκομιδής της. Κατά τον Μεσαίωνα, το εμπόριο της κανέλας πέρασε στα χέρια των Ολλανδών, οι οποίοι δημιούργησαν μια σταθερή οδό ανεφοδιασμού με τις χώρες παραγωγής και για πολλά χρόνια διατήρησαν το δικαίωμα της σχεδόν αποκλειστικής εμπορίας της στον Δυτικό κόσμο.  
Χάρη στα πλούσια ενεργά συστατικά της, η κανέλα χρησιμοποιήθηκε και για τις φαρμακευτικές της ιδιότητες. Ετσι για τις τονωτικές της ιδιότητες συνταγογραφήθηκε για να γιατρέψει κρυολογήματα, ρευματισμούς αλλά και δυσπεψίες. Οι ισχυρές αντισηπτικές της ιδιότητες χρησιμοποιήθηκαν ενάντια σε πυρετό και γρίππη. Οι πολυφαινόλες που περιέχει, έχουν δράση στον οργανισμό ανάλογη της ινσουλίνης, δηλαδή προκαλούν υπογλυκαιμία και εμποδίζουν την συσσώρευση λίπους. Βέβαια χρησιμοποιήθηκε και για τις υπερεκτιμημένες της αφροδισιακές ιδιότητες, ιδίως κατά τον 14ο αιώνα.
Οσον αφορά τις οργανοληπτικές της ιδιότητες, η κανέλα έχει άρωμα γλυκό, ζεστό, ξηρό και διαπεραστικό, που θυμίζει τα μοσχοκάρφια, διανθισμένο όμως με μια πιπεράτη νότα. Στο εμπόριο θα την βρείτε σε ξυλάκι (μπαστουνάκια), με μέγεθος που ποικίλλει απο 6-7 εκ. εως και το ενα μέτρο, αλλά και έτοιμη αλεσμένη σε σκόνη.
Στην κουζίνα προστίθεται και νοστιμίζει τόσο σε γλυκά όσο και αλμυρά παρασκευάσματα και πιάτα. Ετσι προτίθεται σε γλυκά με φρούτα και ιδίως μήλα, σε κρέμες, σε μαρέγγες, παγωτά, καραμέλλες, στην επεξεργασία της σοκολάτας, σε πραλίνες και βέβαια σε πάρα πολλά λικέρ. Οσον αφορά την μαγειρική, θα την συναντήσετε συχνά σε κοκκινιστά κατσαρόλας, σε σούπες, σαλμί (μαριναρισμένο κυνήγι) ή ακόμη να συνοδεύει τυρια (πχ. ρικόττα). Προστίθεται συχνά σε διάφορα ροφήματα και ιδιαίτερα στο τσάϊ.
Η ιδανική δόση της κανέλας είναι μέχρι 3 γρ, την ημέρα. Μην την χορηγείτε σε παιδιά κάτω των 2 ετών για φαρμακευτικούς σκοπούς, γιατί δεν παύει να έχει μια σχετική τοξικότητα, λόγω της περιεχόμενης κουμαρίνης!
Καθώς είναι έντονα αρωματική, καλό είναι να φυλάτε την κανέλα σε ερμητικά κλεισμένα γυάλινα βάζα, κατά προτίμηση σκουρόχρωμα.





LA CANNELLA

La cannella è una spezia che deriva da un albero sempreverde che cresce allo stato selvatico nelle foreste tropicali. Questa spezia, a differenza di quasi tutte le le atre esistenti, non viene dal seme, dal frutto o dal tubero della pianta, bensì dalla corteccia di fusti e ramoscelli. Una volta eliminato il sughero estreno e trattati, assumono il classico aspetto di una piccola pergamena color nocciola. Il nome della spezia deriva appunto dalla forma con la quale viene commercializzata, che rassomiglia a piccole cannucce. Il nome scientifico cinammomon, deriva dal greco κιννάμωμον, che a suo truno è un prestito dalla lingua fenicia e significa spezia.
In realtà, al commercio esistono due tipi di cannella, il Cinnamomum Zeylanicum e il Cinnamomum Cassia, abbastanza simili tra loro, provenienti da due specie di alberi, appartenenti al genere Cinnamomum.
Il Cinnamomum Zeylanicum,  chiamato anche Cinnamomum verum, appartiene alla famiglia delle Laureaceae. La pianta è originaria di Sri Lanca ma è stata introdotta in molti paesi tropicali dove viene tuttora coltivata. La sua corteccia è molto sottile e fragile e quando viene essiccata assume un colore nocciola chiaro, più scuro nella parte interna, è liscia al tatto e certo ha il solito aspetto arrotolato. Senza dubbio è di qualità superiore e ha un profumo penetrante ma delicato. Questa cannella viene chiamata anche cannella vera, cannella regina o cannella di Ceylon. Oggi viene coltivata abbastanza ampiamente  a Seychelles, Giava, Sumatra, Madagascar, Malaysia, Antille, Brasile e Giamaica, ma l'isola di Ceylon rimane sempre il più grande esportatore al mondo.
Il Cinnamomum Cassia, detto anche Cinnamomum Aromaticum Nees, appartiene invece alla famiglia di Fabaceae. E un albero originario della Cina Sud-occidentale e oggi viene colitvato in  molte zone tropicali (Vietnam, Sumatra e Indonesia). Rassomiglia tanto al Zeylanicum e si differenzia per la maggiore altezza. La sua corteccia essiccata è più spessa, ha un aspetto più rugoso, mentre il suo colore ' più scuro e tende al bruno rossiccio. Il suo aroma è più forte rispetto a quello della cannella vera. Certo il suo costo è inferiore e per questa ragione è anche più diffusa; in Grecia almeno, questa è la cannella comune che se la trova confezionata nei supermercati.


La cannella è una dalle spezie più antiche. Viene cittata addiritura nella Bibbia e utilizzata dagli antichi Egizi per le inbalsamazioni. Era nota agli antichi Greci e ai Romani che credevano provenisse dall' Arabia o Etiopia, e che venisse raccolta in modi bizzari. Nel Medioevo, furono gli Olandesi ad impiantare un traffico stabile tra i paesi di produzione e l' Europa e conseguentemente a dominare al suo commercio per un lungo periodo. Oltre che come spezia, veniva utilizzata dai medici come stimolante, per curare raffreddore, reumatismi e indigestione. Grazie alle sue propriettà antisettiche, veniva utilizata contro febbre e influenza. Le polifenoli che contiene, agiscono nell' organismo come l'insulina, cioè hanno proprietà ipoglicemiche e impediscono l' accumulo dei lipidi. Inoltre veniva utilizzata per le sue sopravalutate proprietà afrodisiache, specialmente durante il cinquecento.
La cannella ha un aroma dolce, caldo, secco e pungente che ricorda quello dei chiodi di garofano ma con una sfumatura pepata. Nel mercato la troverete sia in forma di bastoncini di varia lughezza (da 6-7cm fino ad 1m!) chè già macinata in polvere fine. Nella cucina viene impiegata sia in piatti dolci chè salati. Così viene aggiunta in dolci di frutta, e specialmente di mele, in creme, meringhe, gelati, in caramelle, nella lavorazione del cioccolato, in praline e certo in numerosi liquori. Per quanto riguarda i piatti salati, viene aggiunta in stufati e stracotti, salmì, in zuppe o sulla ricotta. Viene usata ancora in bevande e per aromatizzare il tè.
La dose ideale della cannella è fino a 3 gr al giorno. Non somminsitrarla ai bambini di età inferiore di 2 anni, per scopo medicinale!
Siccome è fortemente aromatica, meglio conservarla in barattoli di vetro scuro, chiusi ermeticamente.  



Cinnamomum Cassia
20

ΘΕΪΚΟ ΕΠΙΔΟΡΠΙΟ ΚΡΕΜΑ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ ΜΕ ΣΑΝΤΙΓΙ // BUDINO AL CIOCCOLATO CON PANNA MONTATA, DI LUCA MONTERSINO


ΘΕΪΚΟ ΕΠΙΔΟΡΠΙΟ ΚΡΕΜΑ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ ΜΕ ΣΑΝΤΙΓΙ
(ΣΥΝΤΑΓΗ L.MONTERSINO)


Ακόμη μια καταπληκτική συνταγή απο τον Luca Montersino και το βιβλίο του Peccati al cioccolato. Απίστευτα νόστιμη βελούδινη σοκολατένια κρέμα, συνδυασμένη με χτυπημένη κρέμα γάλακτος (άγλυκη σαντιγί). Ενα budino, δηλαδή κρεμώδες γλυκό, ιδανικό γα επιδόρπιο, αλλά και για όλες τις ώρες.
Καθώς αυτήν την συνταγή την έχω φτιάξει ήδη αρκετές φορές μέχρι να δημοσιευτεί η ανάρτηση, έχω δοκιμάσει και διάφορες μικρές τροποποιήσεις. Έχω αντικαταστήσει μέρος του κακάο με χαρουπάλευρο, με το ίδιο εκπληκτικό γευστικό αποτέλεσμα, ενώ μας άρεσε και ιδιαίτερα η προσθήκη εσάνς πορτοκαλιού. Την άγλυκη χτυπημένη κρέμα γάλακτος, στην Ελλάδα θα την ονομάζαμε πάλι σαντιγί, αν και αυτός ο όρος διεθνώς αποδίδεται στην χτυπημένη κρέμα γάλακτος με προσθήκη ζάχαρης και αρωματισμένη με βανίλια (δείτε και εδώ). 
Ο Montersino δίνει την δόση για 8 χορταστικές μερίδες, τις οποίες μπορείτε να κάνετε μικρότερες και να τις αυξήσετε σε 12.
Μην παραλείψετε να την δοκιμάσετε! Είναι ίσως η πιο καταπληκτική κρέμα σοκολάτας που μπορείτε να φανταστείτε!

Δόση : 8 μερίδες
Βαθμός δυσκολίας : εύκολη
Υλικά
για την κρέμα : 200 gr κρέμα γάλακτος 35% λιπαρά,
                              900 gr γάλα φρέσκο πλήρες,
                              100 gr κρόκους αυγών (από 6 μεγαλούτσικα αυγά),
                              260 gr ζάχαρη κρυσταλλική,
                              100 gr κακάο άγλυκο,
                              200 gr κουβερτούρα περιεκτικότητας 60% σε κακάο,
                              25 gr άμυλο καλαμποκιού (corn flour),
                              8 gr ζελατίνη γρανουλέ.
για το σερβίρισμα : 400 gr κρέμα γάλακτος 35% σε λιπαρά,
                                      κακάο άγλυκο.
Προετοιμασία :
Ετοιμάστε πρώτα την κρέμα σοκολάτας. 
Βάλτε την ζελατίνη σε ένα μπολάκι, προσθέστε 2 κ.σ. κρύο νερό και αφήστε την για ένα δεκάλεπτο να μουλιάσει. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και ζελατίνη σε φύλλα, στην ίδια ποσότητα, την οποία πάλι θα πρέπει να την αφήσετε να μουλιάσει σε κρύο νερό για ένα δεκάλεπτο.
Κόψτε την κουβερτούρα σε μικρά κομματάκια.
Χτυπήστε του κρόκους με την ζάχαρη. Προσθέστε το κακάο και το άμυλο, αφού τα κοσκινίσετε, και την κρέμα γάλακτος και αναμείξτε καλά. 
Βάλτε το γάλα σε μια κατσαρόλα και βάλτε την στη φωτιά. Μόλις πάει να βράσει, ρίξτε μια μικρή ποσότητα στο μείγμα των κρόκων, ανακατεύοντας ταυτόχρονα, ώστε να μην ψηθούν οι κρόκοι. 
Μεταγγίστε το μίγμα στην κατσαρόλα με το γάλα και αφήστε το μίγμα σε μέτρια φωτιά, αναμειγνύοντας συνεχώς, μέχρι να φτάσει τους 90°C. Αν δεν έχετε θερμόμετρο, θα περιμένετε απλά να πήξει η κρέμα. 
Κατεβάστε την κατσαρόλα από την φωτιά, προσθέστε την κουβερτούρα και αναμείξτε μέχρι να λιώσει. Τέλος προσθέστε και την ζελατίνη και αναμείξτε καλά μέχρι να ενσωματωθεί.
Μοιράστε την κρέμα σοκολάτας σε μπολάκια ή ποτήρια και αφήστε την να κρυώσει. Όταν φτάσει σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, βάλτε τα μπολάκια στο ψυγείο και αφήστε τα να σταθούν μέχρι να κρυώσουν καλά. Συνιστάται να τα αφήσετε για 12 ώρες ή για όλη την νύχτα. 
Χτυπήστε την κρέμα γάλακτος, με τον τρόπο που φτιάχνουμε την σαντιγί, αλλά χωρίς να προσθέσετε ζάχαρη.
Βάλτε την χτυπημένη κρέμα γάλατος σε ένα κορνέ και γαρνίρετε τα μπολάκια με την κρέμα σοκολάτας. Πασπαλίστε με λίγο κακάο και απολαύστε την καταπληκτική πρόταση του Montersino!




BUDINO AL CIOCCOLATO CON PANNA MONTATA
DI LUCA MONTERSINO


Ancora una delizia dai "Peccati al cioccolato" di Luca Montersino. 
Un budino tutto cioccolatoso, alla golosa finitura di panna montata. Ideale come dessert ma si può goderlo anche in qualsiasi momento della giornata! 
La ricetta è semplice e facile da preparare. Siccome questo budino super-goloso, l' ho già preparato parecchie volte fino a pubblicare questo post, ho fatto anche qualche variazione. Così l' ho assagiato sostituendo una parte del cacao con farina di polpa di carrube e con risultato un sapore altrettando goloso, mentre ho aggiunto anche essenza d' arancia, con risultato una crema fragrante e fresca!
Montersino definisce le dosi per 8 porzioni abbondanti, ma si può dividerla anche a 12 porzioni più piccole. 
Ci è piaciuto tantissimo questo budino, anche a me, che di solito non apprezzo poi tanto i dolci cremosi!

Dosi : 8 porzioni
Difficoltà : facile
Ingredienti
per il budino : 200 gr di panna da montare al 35% di grasso,
                            900 gr di latte intero fresco,
                            100 gr di tuorli (da 6 uova),
                            260 gr di zucchero semolato,
                            100 gr di cacao amaro in polvere,
                            200 gr di cioccolato fondente a 60% di cacao,
                            25 gr di amido di mais,
                            8 gr di gelatina in polvere.
per la finitura : 400 gr di panna da montare al 355 di grasso,
                               cacao amaro in polvere.
Preparazione :
Prima di tutto preparate il budino. Ponete la gelatina in un recipiente, aggiungete 2 cucchiai d' acqua fredda e lasciate ammolare.
Sbattete i tuorli con lo zucchero. Aggiungete il cacao e l' amido di mais prima settacciati, e poi la panna e mescolate bene per eliminare eventuali grumi. 
Portate a bollore il latte. Aggiungete a filo una piccola quantità al composto di cacao, mescolando. Unitelo al latte restante e fate cuocere fino a 90°C. Mescolate sempre e non lasciate la crema arrivare al bollore. 
Ritirate dal fuoco e aggiungete il cioccolato tritato. Mescolate fino a prendere una crema liscia. A questo punto aggiungete anche la gelatina amollata e mescolate fino ad incorporarsi.
Versate il budino in copette o biccheri e lasciatelo raffreddare. Quando riaggiunge la temperatura ambiente mettetelo nel frigo e lasicatelo raffreddare bene. Si consiglia di lasciarlo 12 ore o per tutta la notte.
Montate la panna. Prima di servire il budino, con l' aiuto di un sac-a-poche, mettete un ciuffo di panna montata su ogni singolo bicchiere e spolverizzate di cacao amaro.



22

ΣΠΑΓΚΕΤTΙ ΜΕ ΚΕΦΤΕΔΑΚΙΑ ΣΕ ΚΟΚΚΙΝΗ ΣΑΛΤΣΑ // SPAGHETTI ALLE POLPETTINE IN SUGO


ΣΠΑΓΚΕΤTΙ ΜΕ ΚΕΦΤΕΔΑΚΙΑ ΣΕ ΚΟΚΚΙΝΗ ΣΑΛΤΣΑ

Αγαπημένο υλικό η πάστα, οι μακαρονάδες αποτελούν σημείο αναφοράς των προσωπικών μας διατροφικών συνηθειών. Ατελείωτοι οι τρόποι για να γαρνίρει κανείς μια μακαρονάδα και oταν υπάρχει χρόνος και όρεξη για πειραματισμούς και αυτοσχεδιασμούς, τα κατσαρόλια παίρνουν φωτιά!
Απλό, ταπεινό σπαγκέττι λοιπόν, συνοδευμένο απο νόστιμα κεφτεδάκια, βουτηγμένα σε κατακόκκινη σαλτσούλα, με μια πικάντικη πινελιά απο τις μικρές πράσινες πιπεριές jalapenos!

Δόση : για 4 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : μέτρια δύσκολο
Υλικά :
για τα κεφτεδάκια : 300gr κιμά μοσχαρίσιο,
                                      1 μικρό κρεμμύδι, ψιλοκομμένο,
                                      2 κ.σ. τριμμένη φρυγανιά,
                                      1/2 κ.σ. πάστα κόκκινης πιπεριάς,
                                      1 κ.σ. ελαιόλαδο παρθένο,
                                      2 κ.σ. κόκκινο κρασί,
                                      1 κ.γ. σουμάκι,
                                      φρεσκοτριμμένο πιπέρι,
                                      αλάτι.
για την σάλτσα :  4 πράσινα πικάντικα πιπεράκια τύπου jalapenos,
                                  2 γεμάτες κ.σ. ντοματοπελτέ,
                                  4 κ.σ. ελαιόλαδο παρθένο,
                                  1 φλυτζάνι ζωμό (κρέατος ή λαχανικών),
                                  αλάτι.
επίσης : 500gr σπαγκέττι,
                λίγα φυλλαράκια φρέσκο βασιλικό.
Προετοιμασία : 
Ετοιμάστε πρώτα τα κεφτεδάκια. Αναμείξτε ολα τα υλικά σε ενα σκεύος και πλάστε το μίγμα σε μικρά μπαλλάκια, στο μέγεθος καρυδιού. 
Επειτα ετοιμάστε την σάλτσα. Βάλτε το λάδι σε μια ευρύχωρη σωτέζα και βάλτε την στη φωτιά. Μόλις ζεσταθεί, προσθέστε τα κεφτεδάκια και σωτάρετε τα ελαφρά, μέχρι να αρχίσουν να παίρνουν χρώμα. Πρός το τέλος, προσθέστε και τις πιπεριές και σωτάρετε 1-2 λεπτά. Προσθέστε τον ζωμό, κατά προτίμηση ζεστό, και τον ντοματοπέλτε. Αλατίστε κατά το γούστο σας και αφήστε την σάλτσα να βράσει για 15 λεπτά. 
Βράστε τα σπαγκέττι σε άφθονο αλατισμένο νερό. Εννοείται οτι τα ζυμαρικά τα βράζουμε αυστηρά αλ ντέντε, αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση, αφήστε τα να βράσουν 1 λεπτό λιγότερο απο τον χρόνο που προτείνει ο παρασκευαστής. Σουρώστε τα και ρίξτε τα μέσα στη σωτέζα με την σάλτσα. Ανακατέψτε καλά και αποσύρετε απο την φωτιά. 
Αφήστε να σταθούν ενα τεταρτάκι και σερβίρετε τα σπαγκέττι με τα κεφτεδάκια και την σάλτσα τους, γαρνιρισμένα με λίγα φυλλαράκια απο φρέσκο βασιλικό. 
Μπορείτε να πασπαλίσετε και με τριμμένη παρμεζάνα.


SPAGHETTI ALLE POLPETTINE IN SUGO

Manco a dire che il nostro piatto preferito è la pastiasciutta! La pasta è un ingrendiente molto vesrsatile, e quando si ha a disposizione un pochino di tempo in più, si crea di abbinamenti molto deliziosi!
Oggi porto a tavola una spaghettata destinata ad essere servita come piatto unico, alla maniera greca. Il condimento si compone di polpettine golosi, in suggo un po' piccantino, grazie ai peperoni verdi tipo jalapenos.

Dosi : per 4 persone 
Difficoltà : media
Ingredienti :
per le polpettine : 300gr di carne di manzo trita,
                                   1 piccola cipolla o scalogno,
                                   2 cucchiai di pangrattato,
                                   1/2 cucchiaio di pasta di peperoni rossi,
                                   1 cucchiaio di olio extravergine di oliva,
                                   2 cucchiai di vino rosso,
                                   1 cucchiaio di sommacco,
                                   pepe macinata al mulino,
                                   sale.
per il sugo : 4 peperoni verdi piccanti tipo jalapenos,
                        2 cucchiai di triplo-concentrato di pomodoro,
                        4 cucchiai di olio extravergine di oliva,
                        1 tazza di brodo (di carne o vegetale),
                        sale.
inoltre : 500gr di spaghetti,
                foglie fresche di basilico.
Preparazione :
Preparate prima le polpettine. Mescolate tutti gli ingredienti e formate delle palline, alla grandezza di una noce.
Preparate il sugo. Versate l' olio in una padella capiente e portate sul fuoco. Appena scaldato aggiungete le polpettine e fate rosolare. Aggiungete i peperoni e saltate per un paio di minuti. Aggiungete il triplo-concentrato di pomodoro e saltate per qualche minuto. Sfumate con il brodo caldo. Regolate di sale e lasciate cuocere a fuoco moderato per 15 minuti.
Nel frattempo fate cuocere gli spaghetti in abbondante acqua salata. Un minuto prima del tempo di cottura indicato, scolate gli spaghetti e trasferiteli nella padella con le polpettine ed il sugo. Mescolate bene e ritirate dal fuoco. 
Lasciate riposare un quarto d' ora per insaporirsi. 
Servite gli spaghetti ai pomodori, conditi con qualche fogliolina di basilico. 
Potete aggiungere anche del parmigiano grattugiato.