ΣΠΙΤΙΚΑ ΖΥΜΑΡΙΚΑ PICI ΜΕ ΣΚΟΡΔΑΤΗ ΣΑΛΤΣΑ για τους QUANTI MODI DI FARE E RIFARE // QUANTI MODI DI FARE E RIFARE : PICI ALL' AGLIONE

ΣΠΙΤΙΚΑ ΖΥΜΑΡΙΚΑ PICI ΜΕ ΣΚΟΡΔΑΤΗ ΣΑΛΤΣΑ
για τους QUANTI MODI DI FARE E RIFARE

Μπήκαμε αισίως στον Μάρτιο και σύντομα έφτασε και η μέρα του ραντεβού μας με την παρέα των Quanti Modi di Fare e Rifare
Σήμερα είμαστε φιλοξενούμενοι της αγαπημένης φίλης Stella, που είναι ενα πραγματικό "αστέρι στην κουζίνα" (Una stella tra i fornelli),  η οποία θα μας καθοδηγήσει για να φτιάξουμε μαζί της τα περίφημα pici (πίτσι).
Τα pici είναι ένα είδος χειροποίητων ζυμαρικών, με καταγωγή απο την Νότια Τοσκάνη (περιοχή της Siena, val d'Orcia, val di Chiana). Θα τα συναντήσετε όμως και στο γειτονικό Viterbo του Lazio, ως umbricelli. Τα pici, με το αστείο όνομα, είναι ακόμη μια εκπληκτική συνταγή απο την cucina povera : αλευράκι, λίγο λαδάκι, λίγο αλατάκι και νεράκι ανακατεμένα όλα μαζί, πλάθονται για να δώσουν ζυμαρικά μακρυά και λεπτά σαν σπαγκέττι, αλλά συμπαγή. Πιο σπάνια προστίθεται και αυγό, αλλά ελάχιστο (1 στο 1 κιλό αλεύρι), μόνο για να δέσει καλύτερα το ζυμάρι; πάντως η παραδοσιακή συνταγή τα θέλει χωρίς αυγό. Στην πιο απλή εκδοχή τους, τα pici συνοδεύονται απο μια εξ' ίσου απλή σκορδάτη σάλτσα ντομάτας (pici all' aglione). Αλλες παραδοσιακές συνταγές με τα pici είναι τα : pici al sugo di nana (με σάλτσα με κρέας πάπιας και μάλιστα αγριόπαπιας), pici al ragù di carne (με σάλτσα κιμά) και τέλος pici alle bricciole (με σωταρισμένα ψίχουλα ψωμιού σε ελαιόλαδο - δες κάτι παρόμοιο εδώ).
Στην Ιταλία κυκλοφορούν και συσκευασμένα ξερά pici, αλλά δεν είναι το ίδιο πράγμα με τα φρέσκα.
Αυτήν την φορά, δεν έκανα ιδιαίτερες παρεκκλίσεις απο την συνταγή της Stella, την οποία μπορείτε να δείτε εδώ. Μόνο που άλειψα με ελάχιστο λαδάκι την ζύμη μου, για να μπορέσω να την ανοίξω πιο εύκολα. Ούτε στην σάλτσα έκανα κάποια καινοτομία, καθώς ήθελα να δοκιμάσω αυτήν την παραδοσιακή χωριάτικη συνταγή σε όλη της την απλότητα και την νοστιμιά. Το αποτέλεσμα μας ενθουσίασε! Σας λέω μόνο οτι η δόση ήταν για 4 άτομα και την μοιραστήκαμε στα δύο (εντάξει δεν ήταν ακριβώς στα 2, στον Δ. αναλογεί πάντα κάτι παραπάνω...)! Σίγουρα θα τα δοκιμάσουμε ξανά σύντομα με ένα ωραίο ραγκού αλά μπολονιέζε!
Stella cara, ευχαριστούμε για την υπέροχη συνταγή!

Δόση : για 4 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : εύκολο
Υλικά
για τα pici : 200 gr αλεύρι σταρένιο κίτρινο,
                       200 gr αλεύρι γοχ.,
                       1 κ.σ. παρθένο ελαιόλαδο,
                       1 μεγάλη πρέζα αλάτι,
                       νερό όσο πάρει (περίπου 300 ml).
για το άνοιγμα της ζύμης : λίγο ελαιόλαδο,
                                                   λίγο καλαμποκάλευρο.
για την σάλτσα : 3 ώριμες ντομάτες,
                                 3-4 σκελίδες σκόρδο,
                                 3 κ.σ. παρθένο ελαιόλαδο,
                                 αλάτι.
για το σερβίρισμα : τριμμένο τυρί grana padano.
Προετοιμασία :
Ξεκινάμε βέβαια με τα ζυμαρικά.
Επάνω στην επιφάνεια εργασίας κοσκινήστε τα αλεύρια και φτιάξτε το γνωστό συντριβανάκι. Μέσα στην λακκουβίτσα ρίξτε το αλάτι, το λάδι και ενα φλυτζάνι νερό. Αρχίστε να ενσωματώνετε το αλεύρι στα υγρά. Προσθέστε όσο νερό χρειάζεται, ώστε να πάρετε μια ελαστική ζύμη, που δεν θα κολλάει στα χέρια. Η ζύμη δεν πρέπει να δουλευτεί για πολλή ώρα. Συγκεντρώστε την σε μια μπάλλα, σκεπάστε την με διάφανη μεμβράνη και αφήστε την να ξεκουραστεί για τουλάχιστον μισή ωρίτσα.
Πάλι επάνω στην επιφάνεια εργασίας, ανοίξτε την ζύμη σε ενα χοντρό παραλληλόγραμο φύλλο πάχους περίπου 1 εκ. Με μια σπάτουλα ζύμης κόψτε το φύλλο πρώτα στην μέση και έπειτα σε λωρίδες με πάχος περίπου 0,5 εκ. Αλείψτε το με λίγο λαδάκι και αφήστε το να σταθεί ενα δεκάλεπτο.

Πάρτε ενα ενα τα κομματάκια της ζύμης και ρολάροντας τα επάνω στην επιφάνεια εργασίας, ανοίξτε τα σε λεπτά και μακρυά κορδόνια. Αν σας προκύψουν πολύ μακρυά, κόψτε τα σε μικρότερα κομμάτια. Η ζύμη δεν κολλάει καθόλου στην επιφάνεια εργασίας, γι' αυτό δεν χρειάζεται να την αλευρώσετε. Τα pici που θα φτιάξετε, πρέπει να γίνουν λεπτά σαν σπαγκέττι; να έχετε υπ' όψιν ότι κατά το βράσιμο θα φουσκώσουν και θα διπλασιαστούν περίπου σε πάχος. Ακουμπήστε τα έτοιμα pici, μέσα σε ενα ταψί, στρωμένο με μια καθαρή πετσέτα (να μην μυρίζει απορρυπαντικό!) πασπαλισμένη με καλαμποκάλευρο και σκεπάστε τα με μια δεύτερη, ώστε να μην ξεραθούν. Πασπαλίστε τα με λίγο καλαμποκάλευρο, ώστε να μην κολλήσουν μεταξύ τους μέχρι να τα μαγειρέψετε. Αν δεν τα μαγειρέψετε αμέσως, φυλάξτε τα σε δροσερό μέρος.
Οταν ετοιμάσετε όλα τα pici, βάλτε σε μια κατσαρόλα μπόλικο νερό και μια γεμάτη κουταλιά του γλυκού αλάτι και βάλτε την στη φωτιά.
Στο εν τω μεταξύ ετοιμάστε και την σκορδάτη σάλτσα. Μέσα σε ενα ευρύχωρο τηγάνι βάλτε το λάδι και βάλτε το στην φωτιά. Μόλις ζεσταθεί, ρίξτε μέσα τις σκελίδες το σκόρδο, κομμένες σε χοντρά κομμάτια. Σωτάρετε σύντομα και πρίν πάρουν χρώμα, προσθέστε τις ντομάτες καθαρισμένες και κομμένες σε κυβάκια. Εγω χρησιμοποίησα την έτοιμη εύκολη σάτσα ντομάτας που είχα φτιάξει το φθινόπωρο, και που κάποια στιγμή πρέπει να γράψω την συνταγή, γιατί αποδείχτηκε ενα φοβερό υλικό για τις μαγειρικές μου δημιουργίες! Αφήστε να πάρει 2-3 βράσεις,  μέχρι να μαραθεί η ντομάτα, σβύστε την φωτιά και κρατήστε την ζέστη.
Στο εν τω μεταξύ, ρίξτε τα pici στο νερό που κοχλάζει και αφήστε τα να βράσουν ενα δεκάλεπτο περίπου. Μόλις είναι έτοιμα, στραγγίστε τα και ρίξτε τα μέσα στο τηγάνι με την σάλτσα.
Ανακατέψτε καλά και σερβίρετε αμέσως.
Είναι υπέροχα και σκέτα, αλλά μπορείτε να πασπαλίσετε και με λίγο τριμμένο τυράκι. Εγω είχα διαθέσιμο grana padano, αλλά ταιράζει υπέροχα και με την παρμεζάνα, το πεκορίνο, ακόμη και την ξερή μυτζήθρα.

PICI ALL' AGLIONE
per i QUANTI MODI DI FARE E RIFARE

L' anno nuovo prosegue velocemente e siamo già arrivati al mese di marzo e al terzo appuntamento dei Quanti Modi di Fare e Rifare per il 2014!
Oggi siamo ospiti della cara Stella, che manco a dire è una vera stella tra i fornelli (blog Una stella tra i fornelli)! Stella ci insegna a preparare i pici conditi con una semplice ma buonissima salsina all' aglio. 
I pici sono un tipo di pasta preparata a casa, molto diffusa e famosa nella Toscana del sud (nel senese, val d'Orcia, val di Chiana), ma anche nel vicino Viterbo, dove prendono il nome di umbricelli. La loro ricetta e semplicissima : farina, qualche goccio d' olio, qualche pizzico di sale e acqua, impastati tutti insieme che poi vengono stesi come cordoncini sottili, simili agli spaghetti, ma ovvimente senza il buco. Alcuni aggiungono anche dell' uovo, ma pochissimo, solo uno in un chilo di farina, tanto per fare legare meglio gli ingredienti dell' impasto. Comunque la ricetta tradizionale non comprende l' uovo. Una preparazione della cucina povera tanto geniale, viene accompagnata da un sughetto semplicissimo ma saporitissimo, come il sughetto all' aglio che assagiamo oggi. Certo i pici all' aglione sono la combinazione più celebre e seguono i pici alle bricciole (con bricciole di pane fritte in olio di oliva, vedi una cosa simile qui), pici al sugo di nana (cioè anatra e più precisamente di germano), pici al ragù di carne, ma esistono pure anche altre varianti ai funghi, alla carbonara etc.
Questa volta ho lasciato le innovazioni a parte e ho seguito scrupolosamente la ricetta presentata da Stella (qui), siccome volevo scoprire il vero sapore di un piatto tradizionale tanto famoso. Sia io che D. abbiamo adorato questa ricetta, vi dico solo che queste dosi riportati per 4 persone le abbiamo diviso in due (beh, non precisamente a metà, a D. spetta sempre qualcosa di più...). Già sto programmando di prepararli di nuovo e condirli con un delizioso ragù di carne...
Cara Stella mille grazie, perchè con le tue istruzioni sono riuscita a riprodurre a casa un piatto che solo in Italia e tanti anni fa ho avuto l' occasione di assagiare e apprezzare un sacco! 

Dosi : per 4 persone
Difficoltà : facile
Ingredienti
per i pici : 200 gr di farina di grano duro,
                     200 gr di farina 00,
                     1 cucchiaio di olio extrevergine di oliva,
                     1 pizzico di sale,
                     acqua q.b. (ca. 300 ml).
per la tiratura : poco olio,
                                farina di mais.
per il sugo : 3 pomodori maturi,
                    3-4 spicchi d' aglio,
                    3 cucchiai di olio extravergine di oliva,
                    sale.
per servire : grana padano grattugiato. 
Preparazione :
Si comincia certo con la preparazione dei pici.
Sulla spianatoia settaciate le farine e formate la fontanella. Nella conca versate l' olio, il sale e una tazza di acqua. Cominciate ad impastare, mescolando i liquidi con le farine. Aggiungete tanta acqua fino a prendere un' impasto elastico e non appiccicoso. Non lavorare l' impasto a lungo. Formate una palla, coprite con pellicola transparente e lasciate riposare per almeno mezz' oretta.
Sempre sulla spianatoia e con l' aiuto del mattarello, stendete l' impasto in un rettangolo allo spessore di 1 cm ca. Con un tarocco tagliatelo prima a metà e poi a tante striscioline, larghe di 1 cm ca. Spenellate con qualche goccio d' olio e lasciate riposare per una decina di minuti.

Prendete una strisciolina d' impasto e fromate un cordoncino abbastanza sottile, simile ad un spaghetto. Tenete conto che durante la cottura i pici si gonfiano parecchio, così non farli troppo grossi. Se risulta troppo lungo tagliatelo a pezzi più corti. L' impasto non è appiccicoso e così non bisogna infarinare la spianatoia. Sistemate i pici su una teglia foderata con un canovaccio infarinato con farina di mais (il canovaccio non deve avere odore di detersivo!) . Cospargeteli con un po' di farina per non attaccare tra di loro. Copriteli con un altro canovaccio fino a cuocerli.
Preparndosi per la cottura dei pici, riempite una pentola di acqua, aggiungete un cucchiaino pieno di sale e portate sul fuoco.
Nel frattempo, preparate il sugo all' aglio. Versate l' olio in una padella capiente e portate sul fuoco. Appena scaldato aggiungete i spicchi d' aglio tagliati a pezzi grossi. Saltate per qualche minuto facendo attenzione a non lasciarli prendere colore. Aggiungete i pomodori tagliati a dadini. Io ho utilizato la mia conserva di pomodoro, preparata durante l' autunno, della quale però non ho fatto in tempo di presentare la ricetta, ma devo farlo senz' altro, perchè si è rivelata molto conveniente per le mie preparazioni! Lasciate cuocere per qualche minuto, fino ad appassire i pomodori, spegnete il fornello e tenetela a caldo.
Nel frattempo, fate cuocere i pici per una decina di minuti. Scolateli e versateli nella padella con il sugo. Mescolate bene e servite subito!
Per dare un tocco di sapore in più, potete cospagere i pici all' aglione con fromaggio grattugiato. Ideale è il parmigiano o in alternativa il pecorino, io ci ho messo il grana padano, siccome era quello che avevo disponibile.

ΡΙΖΟΤΟ ΜΕ ΜΩΒ ΛΑΧΑΝΟ // RISOTTO AL CAVOLO VIOLA

ΡΙΖΟΤΟ ΜΕ ΜΩΒ ΛΑΧΑΝΟ

Σίγουρα το πρώτο πράγμα που σε εντυπωσιάζει σε αυτό το ριζότο είναι το χρώμα του! Το μώβ λάχανο του δίνει ενα ωραίο λιλά χρώμα! Αλλά με την πρώτη πηρουνιά ενθουσιάζεσαι και με την γεύση του : ελαφρώς γλυκειά και υπέροχα αρωματισμένη απο την καπνιστή πάπρικα και το κύμινο. Η τριμμένη παρμεζάνα συμπληρώνει γευστικά το πιάτο. 
Μια συνταγή εύκολη και γρήγορη, όπως σχεδόν όλα τα ριζότα, μπορεί να αποτελέσει ενα πρώτο πιάτο έκπληξη ακόμη και σε ενα επίσημο τραπέζι!

Δόση : για 4 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : εύκολο
Υλικά : το 1/4 απο ενα μέτριο μώβ λάχανο (350 gr),

                1 μικρό κόκκινο κρεμμύδι,

                1/2 φλ. λευκό ξηρό κρασί,
                2 κ.σ. ελαιόλαδο,
                1 κούπα (220 gr) ρύζι arborio,
                1/2 κ.γ. κύμινο,

                1/2 κ.γ. πάπρικα καπνιστή,

                3-4 γύρους με τον μύλο μαύρο πιπέρι,

                ζωμό λαχανικών (περίπου 1 λίτρο),

                αλάτι,
                1 κ.σ. βούτυρο,
                1/2 φλ. (100 gr) παρμεζάνα τριμμένη.
Προετοιμασία :
Βάλτε τον ζωμό των λαχανικών να ζεσταθεί. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και έτοιμο απο κύβο. 
Ψιλοκόψτε το λάχανο, αφαιρώντας το χοντρό κοτσάνι. 
Ψιλοκόψτε το κρεμμύδι.
Βάλτε το λάδι σε μια μικρή κατσαρόλα και βάλτε την στη φωτιά. Μόλις ζεσταθεί ρίξτε μέσα το κρεμμύδι και σωτάρετε μέχρι να γυαλίσει. Προσθέστε το λάχανο και σωτάρετε μέχρι να μαραθεί. Σκεπάστε την κατσαρόλα με το καπάκι της, χαμηλώστε την φωτιά και αφήστε να σιγοβράσει, μέχρι να πιεί το ζουμάκι που θα βγάλει. Ανακατεύετε συχνά για να μην πιάσει στον πάτο. Αφαιρέστε το καπάκι της κατσαρόλας, δυναμώστε την φωτιά και προσθέστε το ρύζι και τα μπαχαρικά. Σωτάρετε για μερικά λεπτά, μεχρι να αρχίσει το ρύζι να αλλάζει χρώμα και σβύστε με το κρασί. Περιμένετε μέχρι να εξατμιστεί το αλκοόλ και προσθέστε μια κουτάλα του φαγητού ζεστό ζωμό λαχανικών. Προσθέστε 2-3 πρέζες αλάτι και συνεχίστε το μαγείρεμα του ριζότου σύμφωνα με την γνωστή διαδικασία, που μπορείτε να δείτε αναλυτικά εδώ. Δοκιμάστε και ρυθμίστε στο αλάτι.
Οταν το ριζόττο είναι έτοιμο κατεβάστε το απο την φωτιά και περάστε στην mantecatura (χύλωμα), προσθέτοντας το βούτυρο και την παρμεζάνα. Αναμείξτε τα με το ριζόττο κατά προτίμηση χωρίς να χρησιμοποιήσετε κουτάλα, αλλά ανακινώντας την κατσαρόλα μπρός-πίσω με σύντομες και απότομες κινήσεις. 
Αφήστε το ριζότο να σταθεί 5-6 λεπτά να αναμειχθούν οι γεύσεις.
Σερβίρετε αμέσως. Μπορείτε να πασπαλίσετε με λίγη έξτρα παρμεζάνα.

RISOTTO AL CAVOLO VIOLA

Un risotto che è certo d'effetto, siccome il suo colore viola fa impressione! Ma non è solo il suo aspetto che l' ha fatto uno dei miei piatti preferiti. E saporitissimo, lievemente dolciastro e profumato, grazie alla paprica affumicata e al cumino, mentre il parmigiano lega il risotto e esalta il suo sapore. Ho letto che queste risotto quando si raffredda diventa blu. Intanto il mio è rimasto ostinatamente viola, forse in Italia viene utilizzata qualche altra varietà di cavolo cappuccio viola.
Una ricettina semplice e veloce, per un primo saporito.

Dosi : per 4 persone
Difficoltà : facile
Ingredienti : l' 1/4 da un cavolo cappuccio viola di media grandezza (350 gr),

                            1 piccola cipolla rossa,

                            1/2 tazza di vino bianco secco,
                            2 cucchiai di olio extravergine di oliva,
                            1 tazza (220 gr) di riso arborio,
                            1/2 cucchiaino di cumino,

                            1/2 cucchiaino di paprica affumicata,

                            3-4 giri col mulino pepe nero macinato,

                            brodo di verdure (1 Lt ca.),

                            sale,
                           1 cucchiaio di burro,
                           1/2 tazza (100 gr) di parmigiano grattugiato.
Preparazione :
Fate scaldare il brodo di verdure o preparatelo da un dado. 
Tritate il cavolo (potete utilizzare il mandolino) eliminando però il suo torsolo che è abbastanza duro.
Tritate la cipolla.
Versate l' olio in una piccola pentola e portate sul fuoco. Appena scaldato versate la cipolla e saltate fino a "sudare", non lasciatela a prendere colore. Aggiungete il trito del cavolo e saltate fino ad appassire. Coprite la pentola col suo coperchio, abbassate il fuoco e lasciate cuocere fino ad assorbire tutto il suo liquido. Non dimenticate a mescolare ogni tanto per non attaccare sul fondo. Elminate il coperchio della pentola, rafforzate il fuoco e aggiungete nella pentola il riso e le spezie. Saltate per qualche minuto, fino che il riso comincia a diventare transparente. Sfumate col vino. Lasciate evaporare l' alcool e aggiungete un mestolo di brodo. Regolate di sale e continuate la cottura del risotto come al solito (istruzioni dettagliate troverete qui).
Quando il risotto sarà pronto, ritirate dal fuoco e procedete con la matecatura. Aggiungete il burro ed il parmigiano e mecolate, preferibilmente senza mettere dentro il cucchiaio.
Lasciate riposare per 5-6 minuti per insaporirsi.
Servite subito. Potete cospargere con un po' di parmigiano grattugiato.

ΤΑΡΤΑ ΜΕ NUTELLA ΚΑΙ ΚΡΕΜΑ ΡΙΚΟΤΤΑΣ // CROSTATA ALLA NUTELLA E CREMA DI RICOTTA

ΤΑΡΤΑ ΜΕ NUTELLA ΚΑΙ ΚΡΕΜΑ ΡΙΚΟΤΤΑΣ

Για τους λάτρεις την πραλίνας φουντουκιού και όχι μόνο, μια πολύ νόστιμη τάρτα. Εύκολη στην παρασκευή της, αφού οι κρέμες δεν απαιτούν κάποια ιδιαίτερη προετοιμασία, είναι η ιδανική πρόταση για ενα γλυκάκι που μπορεί να παρουσιαστεί ακόμη και ως επιδόρπιο. 
Αρέσει εγγυημένα σε μικρούς και μεγάλους!

Δόση : 10 μερίδες
Βαθμός δυσκολίας : εύκολο
Υλικά
για την ζύμη : 350 gr αλεύρι αδύνατο,
                          200 gr βούτυρο κρύο,
                          150 gr ζάχαρη κρυσταλλική,
                          1 αυγό + 1 κρόκο,
                          1 πρέζα αλάτι,
                          1 κ.καφέ εκχύλισμα βανίλιας.
για την γέμιση : 250 gr ρικόττα,
                              2 κρόκους αυγών,
                              2 κ.σ. ζάχαρη κρυσταλλική,
                              2 κ.σ. γκρανέλλα φουντουκιού,
                              400 gr nutella.
Προετοιμασία :
Ετοιμάστε την ζύμη σύμφωνα με τις οδηγίες που θα βρείτε εδώ.
Αφήστε την να ξεκουραστεί στο ψυγείο για μισή ώρα.
Οταν περάσει ο απαιτούμενος χρόνος, ανοίξτε την ζύμη σε ενα φύλλο πάχους περίπου 0,5 εκ. και στρώστε με αυτό μια βουτυρωμένη στρογγυλή φόρμα για τάρτες, με διάμετρο 26 εκ. Τρυπήστε την ζύμη παντού με ενα πηρούνι. Τοποθετήστε επάνω στην ζύμη ενα κομμάτι αντικολλητικό χαρτί και καλύψτε με ξερά όσπρια ή με τα ειδικά κεραμικά σφαιρίδια, ώστε η ζύμη να μην φουσκώσει κατά το ψήσιμο.
Ψήστε την βάση της τάρτας σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180°C, στις αντιστάσεις για 20 λεπτά. Αφού περάσουν τα πρώτα 10-12 λεπτά αφαιρέστε το αντικολλητικό χαρτί με το βάρος.
Βγάλτε το ταψάκι απο τον φούρνο και αφήστε το να σταθεί ενα δεκάλεπτο, ώστε να χλιαρίνει.
Ετοιμάστε την γέμιση της τάρτας.
Χτυπήστε την ρικόττα με τους κρόκους των αυγών και την ζάχαρη, μέχρι να πάρετε μια ομοιογενή κρέμα. Προσθέστε την γκρανέλλα φουντουκιού και αναμείξτε.
Ζεστάνετε την νουτέλλα στον μικροκυματικό, ώστε να γίνει ρευστή.
Ρίξτε την κρέμα με την ρικόττα μέσα στην βάση της τάρτας και ισιώστε την με μια σπάτουλα. Ρίξτε απο επάνω με κουταλιές την νουτέλλα, σχηματίζοντας 3 ομόκεντρους κύκλους. Σέρνοντας μια οδοντογλυφίδα ανάμεσα απο τις κρέμες σχηματίστε τα διακοσμητικά κύματα στην επιφάνεια της τάρτας.
Βάλτε ξάνα την τάρτα στον φούρνο και αφήστε την να ψηθεί για 20 λεπτά ακόμη.
Βγάλτε την τάρτα απα τον φούρνο και αφήστε την να κρυώσει καλά πρίν την κόψετε, ώστε να στερεοποιηθούν οι κρέμες.

CROSTATA ALLA NUTELLA E CREMA DI RICOTTA

Una crostata indicata per tutti i nutello-dipendenti! Di facile preparazione, è una soluzione veloce per preparare un dolcetto che piacerà a piccini e adulti! A casa nostra, con due uomini che possono consumare un barattolino di nutella a testa entro un paio di giorni, non è riuscita a sopravvivere a lungo!

Dosi : 10 porzioni
Difficoltà : facile
Ingredienti
per la frolla : 350 gr di farina 00,
                         200 gr di burro freddo,
                         150 gr di zucchero semolato,
                         1 uovo + 1 tuorlo,
                         1 pizzico di sale,
                         1 cucchiaino da caffè estratto di vaniglia.
per la farcitura : 250 gr di ricotta,
                                2 tuorli d' uova,
                                2 cucchiai di zucchero,
                                2 cucchiai di granella di nocciole,
                                400 gr di nutella.
Preparazione : 
Preparate la pasta frolla con le istruzioni che troverete qui.
Lasciatela riposare nel frigo per mezz' oretta, coperta di pellicola transparente.
Imburrate ed infarinate uno stampo rotondo, adatto per le crostate, di 26cm di diametro.
Trascorso il tempo necessario, tirate l' impasto in una sfoglia di 0,5 cm e disponetelo nello stampo coprendo anche le sue pareti. Con le rebbi di una forchetta punterellate la sua superficie. Coprite la superficie della frolla con un pezzo di carta forno e versateci dei legumi secchi o le apposite palline di ceramica, per non lasciare crescere l' impasto.
Infornate in forno preriscaldato a 180°C, modalità statico, per 20 minuti. Trascorsi i primi 10-12 minuti, eliminate la carta con il peso. 
Sfornate e lasciate riposare per una decina di minuti, per raffreddare un po'.
Preparate il ripieno.
Sbattete la ricotta con i tuorli e lo zucchero. Aggiungete la granella e mescolate.
Fate scaldare la nutella al microonde per qualche minuto, per renderla fluida.
Versate la crema di ricotta sulla frolla e livellate. Disponete sopra la nutella a cucchiaiate, formando 3 cerchi concentrici. Trascinando a raggi uno stecchino sulla superficie della crostata, formate le "onde". 
Infornate e lasciate cuocere per 20 minuti ancora.
Sfornate e lasciate raffreddare completamente prima di tagliarla, in modo che si rassodano le creme.