0

ΝΤΟΜΑΤΙΝΙΑ ΚΟΝΦΙ ΣΤΟ ΛΑΔΙ ♦♦ POMODORINI CONFIT SOTT'OLIO


ΝΤΟΜΑΤΙΝΙΑ ΚΟΝΦΙ ΣΤΟ ΛΑΔΙ

Πρίν λίγες ημέρες βρήκα ντοματίνια σε πολύ καλή τιμή και αγόρασα περίπου 2 κιλά. Ηξερα ακριβώς τι θα τα κάνω, τα ντοματίνια κονφί τα είχα δεί να φιγουράρουν σε διάφορα ιταλικά σάϊτ και σκέφτηκα αμέσως ότι έπρεπε να τα δοκιμάσω!
Σίγουρα τον όρο "κονφί" τον έχετε ακούσει να αναφέρεται αρκετές φορές, ας πάμε να δούμε και την πραγματική του σημασία. Το κονφί λοιπόν, προέρχεται από το γαλλικό confire, που σημαίνει συντηρώ, και αυτό με την σειρά του προέρεχεται από το λατινικό conficere, που σημαίνει ετοιμάζω, παρασκευάζω. Το κονφί είναι μία μέθοδος συντήρησης των τροφίμων, ιδιαίτερα διαδεδομένη στην Νοτιο-δυτική Γαλλία. Γνωστή από την εποχή του Μεσαίωνα (υπάρχει καταγεγραμμένη αναφορά από το 1268!), υποδηλώνει σιγομαγείρεμα σε χαμηλή φωτιά γιά μακρύ χρονικό διάστημα, με βασικό σκοπό την μακρόχρονη συντήρηση του τροφίμου. Ετσι το κονφί αναφέρεται σε φρούτα βρασμένα με ζάχαρη, σε λαχανικά βρασμένα στο ξύδι (κάτι σαν τουρσί δηλαδή), αλλά και σε κρέατα (κυρίως χήνα αλλά και πάπια, γαλοπούλα ή και γουρούνι) που μαγειρεύονται στο λίπος τους.
Πηροφοριές από : WiBo, cibo360.it
Τα ντοματίνια κονφί γίνονται πανεύκολα, απαιτούν ελάχιστη προετοιμασία και είναι πεντανόστιμα. Τα αρωμάτισα με σκορδάκι και φρέσκα μυρωδικά από τον κήπο μου. Το λάδι είναι επίσης από τις ελιές μας, γνήσιο παρθένο ελαιόλαδο, πολύ γευστικό. Είναι ένα ευέλικτο υλικό, τέλεια γιά γαρνιτούρα σε κρεατικά ή ψάρι, νοστιμίζουν απίστευτα πράσινες σαλάτες και ξαπλώνουν δελεαστικά επάνω σε ξεροψημένες φέτες ψωμιού για μπρουσκέτα. Διατηρούνται για αρκετούς μήνες. Το λαδάκι τους το χρησιμοποιούμε και αυτό για να νοστιμίσουμε σαλάτες.

Βαθμός δυσκολίας : πολύ εύκολο
Υλικά : ντοματίνια,
                αλάτι,
                φρεσκοτριμμένο πιπέρι,
                ζάχαρη,
                σκόρδο,
                φρέσκα μυρωδικά (βασιλικός, ρίγανη, δεντρολίβανο, φασκόμηλο)
                ελαιόλαδο παρθένο έξτρα.
Προετοιμασία :
Οπως είδατε δεν σας έδωσα ακριβείς δόσεις υλικών, αφού όλα γίνονται με το μάτι.
Για ένα μεγάλο ταψί φούρνου χρειάστηκα περίπου 1300 gr ντοματίνια. Διαλέξτε τα να είναι ωραία, ζωντανά (ελέξτε το κοτσάνι τους να μην είναι μαραμένο), και ώριμα. Αφαιρέστε τα κοτσάνια, πλύντε τα και σκουπίστε τα με απορροφητικό χαρτί. Με ενα πριονωτό μαχαίρι κόψτε τα στα δυο.
Στρώστε ένα ταψί φούρνου με αντικολλητικό χαρτί. Στρώστε μέσα τα ντοματίνια με την κομμένη πλευρά προς τα επάνω. Πασπαλίστε με αλάτι, λίγη ζάχαρη και φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι. Ψιλοκόψτε 1-2 σκελίδες σκόρδο και σκορπίστε τες και αυτές απο επάνω. Για ευκολία, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και σκόρδο γρανουλέ. Πασπαλίστε με τα αρωματικά που έχετε επιλέξει; εγώ χρησιμοποίησα κυρίως βασιλικό, θυμάρι και μια ιδέα ρίγανη. Περιχύστε με ελάχιστο ελαιόλαδο.
Προθερμάνετε τον φούρνο στους 140°C, στις αντιστάσεις. Βάλτε μέσα το ταψί και ξεχάστε τα ντοματίνια για τις επόμενες 2 ώρες. Μετά την πρώτη ώρα, ανοίξτε 2-3 φορές τον φούρνο μια χαραμάδα, ώστε να φύγει η συσσωρευμένη υγρασία. Τα νοτματίνια θα πρέπει να μαραθούν αλλά να μην στεγνώσουν, η καρδιά τους θα πρέπει να διατηρηθεί ζουμερή.
Βγάλτε τα ντοματίνια από τον φούρνο και αφήστε τα να κρυώσουν.
Μοιράστε τα σε αποστειρωμένα βαζάκια και καλύψτε τα με ελαιόλαδο.
Αν δεν έχετε σκοπό να τα καταναλώσετε σύντομα, μπορείτε να τα κονσερβοποιήσετε. Βάλτε τα βαζάκια μέσα σε μία ψηλή κατσαρόλα και σκεπάστε τα με νερό, στο οποίο έχετε προσθέσει ελάχιστο ξύδι (αυτό θα εμποδίσει να σχηματιστεί κρούστα με άλατα επάνω στα βαζάκια). Αφήστε τα να βράσουν για ενα τεταρτάκι, βγάλτε τα με προσοχή απο την κατσαρόλα και αφήστε τα να κρυώσουν αναποδογυρισμένα.
Διατηρήστε τα σε μέρος δροσερό και σκοτεινό.



POMODORINI CONFIT SOTT'OLIO

Qualche giorno fa, ho trovato dei pomodorini ciliegino in offerta e ne ho comprato un paio di kili. Avevo già in mente cosa farli, siccome è da un po' che vedo in siti e blog italiani la ricetta per i pomodorini confit, e quando si tratta di pomodori (o melanzane) non posso resistere a lungo a non assagiarli...
Il confit è una tecnica di conservazione e preservazione dei cibi, sviluppata in Francia sud-ovest. Il termine viene dal francese confire, che significa preservare, derivante a sua volta dal latino conficere, che significa preparare. Conosciuta fin dal Medioevo (ce ne sono testimonianze scritte datate 1268!), indicava tutte le preparazioni di alimenti che subivano un' elaborazione termica lunga e non violenta, come la frutta conservata dopo essere stata cotta con lo zucchero, le verdure cotte con l' aceto e la carne (di solito l' oca, ma anche il tacchino, l' anatra ed il maiale) cotta col proprio grasso.
Informazioni tratte da : WiBo, cibo360.it
Ricettina facilissima, preparata perdippiù ad occhio e croce. Li ho aromatizzati con aglio ed erbe aromatiche dal mio giardinetto, mentre anche l' olio utilizzato è dai nostri ulivi. Sono perfetti come contorno, in insalate o su bruschette.

Difficoltà : facilissimo
Ingredienti : pomodorini ciliegino,
                            sale,
                            pepe macinato al momento,
                            zucchero,
                            aglio,
                            aromi vari,
                            olio extravergine di oliva, preferibilmente evo.
Preparazione :
Per una normale teglia da forno, sono occorsi ca. 1300 gr di pomodorini. Scegliete quelli belli e maturi, eliminate i piccioli lavate ed asciugate. Tagliate a metà con un coltello dentato.
Foderate la teglia con carta forno. Disponete i pomodorini con il taglio rivolto verso l' alto. Cospargete moderatemente con sale, pepe macinato, un po' di zucchero, l' aglio tritato (per facilità potete utilzzare anche l' aglio granulato) e le erbe aromatiche (ho utilizzato basilico, timo e poco origano). Irrorate con un filo d' olio.
Accendete il forno a 140°C, modalità statico. Infornate e lasciate per un paio d' ore (controllate la cottura). Trascorsa la prima ora, aprite ogni tanto lo sporetello del forno ad una fessua, per fare sprigionare l' umdità accumulata. I pomodorini devono risultare appassiti ma non rinescchiti, devono mantenere il loro interno carnoso.
Sfornate e lasciate raffreddare.
Riempite dei barattoli precedentemente sterilizzati e ricoprite con olio di oliva.
Se volete conservarli a lungo, allora potete fare delle conserve. Ponete i barattoli ben chiusi entro una pentola alta e ricoprite di acqua (aggiungete qualche goccia di aceto per evitare di formarsi una patina calcarea sui barattoli). Fate cuocere per un quarto d' ora, estraette con attenzione e lasciate raffreddare capovolti.
Conservate in luogo fresco e buio.
L' olio può essere utilizzato per condire insalate.


0

ΖΕΛΕ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΟΥ ♦♦ GELO DI ARANCIA


ΖΕΛΕ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΙΤΣΙΛΙΑΝΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ
(GELO DI ARANCIA)

Δεν είναι η πρώτη φορά που θα μιλήσουμε για τα ζελέ της παραδοσιακής σιτσιλιάνικης κουζίνας. Εχουμε δοκιμάσει ήδη το ζελέ καρπούζι και το ζελέ λεμόνι. Πρόσφατα έτυχε να αγοράσω πορτοκάλια για να φτιάξω ένα άλλο γλυκό, και καθώς ήταν συσκευασμένα σε διχτάκι, περίσσεψαν αρκετά. Δεν είναι εποχή βέβαια για πορτοκάλια, αλλά αφού μου προέκυψαν, σκέφτηκα να δοκιμάσω και το ζελέ πορτοκάλι.
Τα πορτοκάλια της Σικελίας είναι ονομαστά και ακόμη και σήμερα εξάγονται σε όλο τον κόσμο. Η καλλιέργεια τους στην κοιλάδα γύρω από το Παλέρμο, άρχισε κατά την περίοδο της αραβικής κυριαρχίας, η περιοχή μάλιστα πήρε το όνομα Conca d' Oro, δηλαδή "χρυσή κοιλάδα", ακριβώς από τα πορτοκάλια της. Η καλλιέργεια επεκτάθηκε μεταπολεμικά σχεδόν σε όλο το νησί. Τα πορτοκάλια τα συναντάμε λοιπόν συχνά σε διάφορες σιτσιλιάνικες συνταγές, ενώ πολύ φημισμένα είναι και τα καντίτι (κόντιτα) φλούδας πορτοκαλιού.
Οπως έχουμε πεί, τα σιτσιλιάνικα ζελέ δένονται με το άμυλο και όχι με ζελατίνη. Ελάχιστα υλικά, φυσική, καθαρή γεύση φρούτου για το πιό υγιεινό, δροσερό καλοκαιρινό επιδόρπιο!

Δόση : για 6 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : εύκολο
Υλικά : 1 lt χυμό από φρεσκοστυμμένα πορτοκάλια,
                100 gr ζάχαρη κρυσταλλική,
                1 σφηνάκι (30 ml) λικέρ πορτοκάλι,
                80 gr άμυλο καλαμποκιού (corn flour).
Προετοιμασία :
Το ζελέ μπορεί βέβαια να γίνει και με έτοιμο χυμό ψυγείου, αλλά άλλο πράγμα είναι ο ζωντανός, φυσικός χυμός από τα φρεσκοστυμμένα πορτοκάλια, ακόμη και αν αυτά δεν είναι στην εποχή τους. Περάστε τον χυμό από ένα χοντρό σουρωτήρι, ώστε να απομακρύνετε τυχόν κουκουτσάκια.
Κρατήστε στην άκρη μισό φλυτζάνι χυμού και διαλύστε μέσα το κόρν φλάουρ. Βάλτε τον υπόλοιπο χυμό μέσα σε ένα κατσαρολάκι, προσθέστε και την ζάχαρη και βάλτε το στην φωτιά. Η ποσότητα της ζάχαρης, όπως έχουμε δεί και στα άλλα ζελέ, εξαρτάται πάντα και από το πόσο γλυκά είναι τα φρούτα. Μπορείτε επίσης αντί για ζάχαρη να προσθέσετε γλυκαντικό της αρεσκείας σας, οπότε και οι θερμίδες του ζελέ εκμηδενίζονται.
Ανακατέψτε να διαλυθεί η ζάχαρη και μόλις ζεσταθεί προσθέστε και τον υπόλοιπο χυμό με το κόρν φλάουρ. Αναμιγνύετε συνεχώς σε μέτρια φωτιά, μέχρι το ζελέ να αρχίσει να δένει. Κατεβάστε το από την φωτιά, προσθέστε το λικέρ και αναμείξτε. Αν έχετε μικρά παιδάκια στο σπίτι, αποφύγετε να βάλετε το λικέρ.
Μοιράστε το ζελέ σε μπωλάκια (6 μετρίου μεγέθους) και αφήστε το να κρυώσει. Βάλτε το στο ψυγείο και αφήστε το να σταθεί ένα τρίωρο.
Σερβίρετε το ζελέ πορτοκάλι με τριμμένο φυστίκι Αιγίνης, αλλά και με αμύγδαλο ή τριμμένη κουβερτούρα.
Διατηρείται στο ψυγείο για λίγες ημέρες.


GELO DI ARANCIA

Non è la prima volta che si parla di un gelo di frutta al laboratorio. Abbiamo già assagiato il gelo di melone ed il gelo di limone, mentre anche la mia nonna, anche se non siciliana, preparava un gelo d' uva molto simile.
Qualche giorno fa, avevo comprato delle arance per preparare un dolce che richiedeva il succo fresco, e ne sono avanzate parecchie. Dato il caldo degli ultimi giorni, mi è venuta subito l' idea di preparare il gelo d' arancia, già da tempo nella lista delle cose da fare...

Dosi : per 6 persone
Difficoltà : facile
Ingredienti : 1 lt di succo d' arancia appena spremuto,
                            100 gr di zucchero semolato,
                            1 biccherino (30 ml) di liquore all' arancia,
                            80 gr di maizena.
Preparazione :
Il gelo certo può essere preparato anche con il succo d' arancia confezionato, ma è un' altra cosa il succo fresco da arance appena spremute, anche se non sono poi tanto di stagione. Passate il succo da un colino a maglia rada, per eliminate eventuali semini.
Tenete da parte mezza tazza di succo nella quale stemperate la maizena. Ponete il succo restante in un pentolino, aggiungete lo zucchero e portate sul fuoco. La quantità di zucchero varia, rispetto a quanto dolce è il succo. Potete aggiungete anche altro dolcificante, la stevia pe. per rendere il dolce adatto per chi soffre de glicemia e per chi è in dieta.
Mescolate fino a sciogliere lo zucchero e quando si scalda aggiungete la tazza di succo tenuta da parte. Lasciate cuocere su fuoco moderato, mescolando, fino che il gelo si rapprenda. Ritirate dal fuoco, aggiungete il liquore e mescolate. Se avete bambini a casa saltate il liquore.
Versate in ciotoline o stampini (6 da 200 ml) e lasciate raffreddare. Ponete nel frigo per almeno 3 ore.
Servite il gelo di arancia con trito di pistacchi, mandorle o cioccolato fondente.
Si conserva nel frigo per un paio di giorni.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...