ΚΕΪΚ ΜΕ ΧΥΜΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΟΥ ΚΑΙ ΦΟΥΝΤΟΥΚΙΑ // TORTA AL SUCCO D' ARANCIA E NOCCIOLE

ΚΕΪΚ ΜΕ ΧΥΜΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΟΥ ΚΑΙ ΦΟΥΝΤΟΥΚΙΑ

Ο συνδυασμός της σοκολάτας με το φουντούκι είναι κλασσικός και πολύ αγαπημένος. Εχει και ενα μικρό μυστικό στα υλικά που κάνει την διαφορά στην γεύση!
Ενα απο τα πρώτα κέϊκ που έφτιαξα με την δική μου χημική μαγιά (baking powder), όπως σας περιέγραψα αναλυτικά σε προηγούμενη ανάρτηση.  Εννοείται οτι το κεϊκ αυτό μπορεί να φτιαχτεί και με το baking powder του εμπορίου, στην ίδια δοσολογία.

Δόση : για 8 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : εύκολο

Υλικά : 300 gr αλεύρι γ.ο.χ.,

                180 gr καστανή ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο,        

                150 gr βούτυρο αγελάδος βιολογικό σε θερμοκρασία δωματίου,

                5 αυγά μετρίου μεγέθους,     

                15 gr χημική μαγιά (ή baking powder),

                15 gr χαρουπάλευρο,

                200 ml φυσικό χυμό πορτοκαλιού του εμπορίου (πορτοκαλάδα),

                1 πρεζα αλάτι,

                120 gr φουντούκια άψητα.

για το γλάσσο : 120 gr κουβερτούρα με 60% κακάο,

                              2 κ.σ. βούτυρο,

                              2 κ.σ. λικέρ κρέμα καφέ,

                              50 gr φουντούκια άψητα. 

Προετοιμασία : 

Τοποθετήστε όλα τα φουντούκια σε ένα ταψάκι και βάλτε το σε προθερμασμένο φούρνο στους 150°C, στον αέρα. Μόλις αρχίσουν να παίρνουν ελαφρά χρώμα, βγάλτε τα  από τον φουρνο και αφήστε τα να κρυώσουν. Τρίψτε τα με τα δάχτυλα σας, ώστε να αποκολληθεί η εξωτερική σκουρόχρωμη φλούδα. Σπάστε τα χοντρά στο γουδί ή στο μούλτι.
Οπως είπαμε στην διαδικασία παρασκευής της χημικής μαγιάς, το κέϊκ πρέπει να μπεί στον φούρνο χωρίς καθυστέρηση, γι' αυτό ανάψτε τον στους 180°C πρίν ξεκινήσετε την ανάμειξη των υλικών. 

Χτυπήστε τα αυγά με την ζάχαρη μέχρι να πάρετε μια αφράτη κρέμα. Προσθέστε το βούτυρο, μαλακωμένο σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, το αλάτι  και την πορτοκαλάδα και χτυπήστε για 2-3 λεπτά ακόμη. Κοσκινήστε το αλεύρι με το μπέϊκιν και το χαρουπάλευρο και προσθέστε τα σταδιακά στο μίγμα, ανακατεύοντας ώστε να ενσωματωθούν. Τέλος προσθέστε και τα 120 γρ. από τα χοντροκοπανισμένα φουντούκια και αναμείξτε.

Βουτυρώστε ελαφρά και αλευρώστε μια φόρμα για κέϊκ. Ρίξτε μέσα το μίγμα και ισιώστε την επιφάνεια του. Ψήστε το κέϊκ στον προθερμασμένο φούρνο, στις αντιστάσεις, για περίπου μια ώρα. Πρίν βγάλετε το κέϊκ από τον φούρνο δοκιμάστε αν έχει ψηθεί, βυθιζοντας στο κέντρο του μια μακρυά οδοντογλυφίδα : αν βγεί στεγνή είναι έτοιμο! Αφηστε το κέϊκ να κρυώσει καλά πριν το ξεφορμάρετε.

Ετοιμάστε το γλάσσο σοκολάτας : λιώστε την κουβερτούρα σε μπαίν-μαρι, προσθέστε το βούτυρο και το λικέρ και αναμείξτε.

Ξεφορμάρετε το κέϊκ μέσα σε μια πιατέλα σερβιρίσματος. Καλύψτε την επιφάνεια του με το γλάσσο, οσο είναι ακόμη ρευστό και σκορπίστε επάνω τα υπόλοιπα φουντούκια.

TORTA AL SUCCO D' ARANCIA E NOCCIOLE

Le nocciole si abbinano a prefezione con il cioccolato per creare una torta golosissima!
Se non troverete la farina di carrube, potete utilizzare il cacao amaro.
Questa è una dalle prime torte che ho preparato con il lievito chimico autoprodotto (per la ricetta vedi qui). Certo potete utilizzare anche il lievito chimico industriale, intanto le dosi non cambiano.

Dosi : per 8 persone
Difficoltà : facile

Ingredienti : 300 gr di farina 00.,

                            180 gr zucchero di canna grezzo,        

                            150 gr di burro bio a temperatura ambiente,

                            5 uova medie,  

                            15 gr di lievito chimico autoprodotto,

                            15 gr di farina di polpa di carrube (o cacao amaro),

                            200 ml di succo d' arancia confezionato,

                            1 pizzico di sale,

                            120 gr di nocciole.

per la glassa : 120 gr di cioccolato fondente a 60% cacao,

                            2 cucchiai di burro,

                            2 cucchiai di crema di liquore al caffè,

                            50 gr di nocciole. 
Preparazione :
Le nocciole che utilizzate non devono essere tostate. Ponetele tutte in una teglia e infornate in forno preriscaldato a 150°C, modalità venitlato. Lasciate cuocere fino a cominciare a prendere colore. Sfornate e lasciate raffreddare. Strofinate tra le dita per eliminare la pellicina scura. Tritate grossolanemente nel mortaio o tritatutto.

Come abbiamo sottolineato al post del lievito chimico autoprodotto, la torta deve essere infornata subito dopo la sua preparazione. Così accendete già il forno a 180°C, prima di cominciare a mescolare gli ingredienti.
Sbattete le uova con lo zucchero fino ad ottenere una crema spumosa. Aggiungete il burro, ammorbidito a temperatura ambiente, il sale ed il succo d' arancia e sbattete per un paio di minuti ancora. Settaciate la farina con il lievito e la farina di carrube (o cacao). Versate il composto gradatamente nell' impasto, mescolando fino ad incorporarsi. Aggiungete anche 120gr di nocciole tritate e mescolate. 
Imburrate ed infarinate uno stampo per cake (20-24cm di diametro). Versateci il composto e livellate. Infornate e fate cuocere per un oretta ca. Fate la prova stecchino prima di sfornare. 
Sfornate e lasciate raffreddare.
Preparate la glassa : fate sciogliere il cioccolato a bagnomaria o al microonde. Aggiungete il burro ed il liquore e amalgamate. 

Sformate la torta su un vassoio di portata. Spalmate con la glassa al cioccolato, quando è ancora tiepida e maneggiabile. Cospargete con le nocciole tritate restanti. 

BRASATO AL BAROLO : ΒΟΔΙΝΟ ΝΟΥΑ ΣΠΑΛΑΣ ΜΕ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΡΑΣΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΙΕΜΟΝΤΕ // BRASATO AL BAROLO

BRASATO AL BAROLO :
ΒΟΔΙΝΟ ΝΟΥΑ ΣΠΑΛΑΣ ΜΕ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΡΑΣΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΙΕΜΟΝΤΕ

Το brasato al barolo (μπραζάτο αλ μπαρόλο), είναι μια απο τις πιο χαρακτηριστικές παραδοσιακές συνταγές της περιοχής του Πιεμόντε (Τορίνο). Ενα υπέροχο γκουρμέ πιάτο, που συνήθως πρωταγωνιστεί στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι, αλλά δεν λείπει και απο κανένα γιορτινό τραπέζι των πιεμοντέζων. Συνδυάζει δυο τοπικά προϊόντα που χαίρουν παγκόσμιας φήμης και εκτίμησης, το βοδινό του Πιεμόντε και το κόκκινο κρασί Barolo.
Το βοδινό του Πιεμόντε, προέρχεται απο ζώα μιας αυτόχθονης φυλής, που ανήκουν στην λεγόμενη κατηγορία fassone (ο όρος απο τα γαλλικά), που υποδυκνύει φυλές βοοειδών που αναπτύσσουν μεγάλη μυϊκή μάζα και είναι κατάλληλες τόσο ως υποζύγια όσο και για παραγωγή γάλακτος ή σφάγια. Το κρέας αυτό είναι άπαχο και τρυφερό και εκτιμάται πάρα πολύ στην γαστρονομία.
Το κρασί Barolo, είναι ενα ευγενές κόκκινο κρασί που παράγεται σε ορισμένες περιοχές του Πιεμόντε (κυρίως κοντά στην Alba), και έχει προστατευόμενη ονομασία προέλευσης (DOCG). Θεωρείται απο πολλούς ο βασιλιάς των ιταλικών κόκκινων κρασιών. Προέρχεται  αποκλειστικά απο σταφύλια της τοπικής ποικιλίας nebbiolo. Ομως όλα τα κρασιά που προέρχονται απο το nebbiolo, δεν παίρνουν την ονομασία του Barolo; για να γίνει αυτό, πρέπει να πληρούν και κάποιες προϋποθέσεις ως προς τις συνθήκες και τον τρόπο καλλιέργειας, αλλά και ως τον τρόπο οινοποίησης. Πρόκειται για ενα κρασί με ιδιαίτερη προσωπικότητα. Η γεύση του είναι δυνατή, με διακριτή οξύτητα, όμως τα "σκληρά" συστατικά του (οξύτητα, ταννίνες, άλατα) ισορροπούνται όμορφα απο τα "μαλακά" (αλκοόλες και πολυαλκοόλες). Το χρώμα του είναι το κόκκινο σκούρο του ροδιού (αυτό που λέμε γκρενά) με πορτοκαλί ανταύγειες. Το άρωμα του είναι δυνατό και με διάρκεια, ενώ ξεχωρίζουν νότες, φρούτων, λουλουδιών (βιολέττας και βανίλιας) και ρετσινιού. Το Barolo, σύμφωνα με την νομοθεσία, υπόκειται σε ωρίμανση για τρία χρόνια τουλάχιστον (τα δυο απο αυτά απαραίτητα μέσα σε βαρέλια απο καστανιά ή βελανιδιά) και ο αλκοολικός του βαθμός είναι 13%.
Η μέθοδος με την οποία παρασκευάζεται το brasato al Barolo, είναι γνωστή στην περιοχή για πολλούς αιώνες, αν και δεν είναι γνωστό απο που ακριβώς προήλθε. Ο όρος brasato ή στα γαλλικά braisè, υποδηλώνει σιγοβράσιμο του κρέατος για πολλές ώρες, μέσα σε σάλτσα με κρασί, λαχανικά και μπαχαρικά. Παραδοσιακά χρησιμοποιούσαν ειδικό πήλινο σκεύος, την brasiera, ενα είδος γάστρας που τοποθετούσαν επάνω στα αναμμένα κάρβουνα, στο τζάκι της κουζίνας, απ' όπου και πήρε το όνομα του (brace στα ιταλικά σημαίνει κάρβουνα). 
Πληροφορίες από : εδώ, Wikipedia
Αν και προσωπικά δεν πιστεύω στην ανάγκη ύπαρξης της γιορτής του Αγίου Βαλεντίνου, επειδή για πολλούς σήμερα είναι μια ιδιαίτερη ημέρα που γιορτάζεται με ρομαντικά δείπνα και καλό φαγητό, σκέφτηκα να σας παρουσιάσω αυτή την εξαιρετική συνταγή, που την είχα φτιάξει κατά την διάρκεια των γιορτών. Είχα την τύχη να βρώ αυθεντικό κρασί Barolo σε προσιτή τιμή και φυσικά το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν να φτιάξω το brasato al Barolo, που ήθελα να δοκιμάσω εδώ και πολύ καιρό. Η συνταγή έχει βέβαια της προετοιμασία της, που απαιτεί και κάποιον χρόνο, αλλά δεν είναι καθόλου δύσκολη. Το γευστικό αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό, πρόκειται για ενα ιδιαίτερα νόστιμο πιάτο. Ο συνδυασμός με μια χυλωμένη πολέντα πραγματικά τέρπει τον ουρανίσκο, αλλά θα μπορούσατε να το συνδυάσετε και με εναν απαλό πουρέ πατάτας ή ενα απλό πιλάφι απο ρυζάκι, κάτι με ουδέτερη γεύση, ώστε να μπορέσετε να απολαύσετε όλα τα αρώματα και τις γευστικές αποχρώσεις αυτού του πιάτου.

Δόση : για 6 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : μέτρια δύσκολο
Υλικά : 1 Kg βοδινό κρέας (νουά σπάλλας),
                 2 κ.σ. βούτυρο (40gr περίπου),
                 4 κ.σ. παρθένο ελαιόλαδο,
                 αλάτι.
για την μαρινάτα : 1 μπουκάλι κρασί Barolo*,
                                     2 καρότα,
                                     2 κλωνάρια σέλινο,
                                     1 μεγάλο κρεμμύδι,
                                     1 σκελίδα σκόρδο "ντυμένη",
                                     1 κλωναράκι δεντρολίβανο,
                                     2 δαφνόφυλλα,
                                     5-6 κόκκους μαύρο πιπέρι,
                                     3 κόκκους μπαχάρι,
                                     3 κεδροκούκουτσα,
                                     1 κομματάκι ξυλάκι κανέλας Κεϋλάνης (οχι κάσια).
Προετοιμασία :
Για το brasato al barolo, είναι απαραίτητο να χρησιμοποιήσετε ενα άπαχο βοδινό κρέας, κατάλληλο για βραστό. Ιδανικό είναι το νουά της σπάλλας, ίσως και το χτένι.
Πλύντε το κρέας, για να αφαιρέσετε τυχόν υπολείμματα απο αίμα, και σκουπίστε το καλά με απορροφητικό χαρτί. Βάλτε το σε ενα ευρύχωρο σκεύος.
Καθαρίστε τα λαχανικά, κόψτε τα σε μεγαλούτσικα κομμάτια και προσθέστε τα στο σκεύος με το κρέας. Προτίμησα να αφήσω το σκόρδο με την φλούδα του (ντυμένο), ώστε να μπορέσω να το αφαιρέσω εύκολα αφού ολοκληρωθεί το μαγείρεμα. Μπορείτε βέβαια να το ψιλοκόψετε και να μην το αφαιρέσετε. 

foto tratta dal web

Οι Ιταλοί όταν λένε "ενα κλωνάρι σέλινο" εννοούν μόνο το κοτσάνι και όχι τα φύλλα, καθώς το σέλινο που χρησιμοποιούν συνήθως, είναι είδος που μοιάζει  πιο πολύ με το σέλερυ και έχει κλωνάρια με πολύ μακρύ στέλεχος, λίγα φύλλα και καθόλου ρίζα. Θα το βρείτε να πωλείται έτσι :
Προτιμήστε να βάλετε τα μπαχαρικά και τα αρωματικά μέσα σε μια ειδική θήκη μπαχαρικών (υπάρχουν στο εμπόριο σιλικόνης ή μεταλλικές) ή δέστε τα μέσα σε ενα κομματάκι γάζα, έτσι ώστε να μπορέσετε να τα αφαιρέσετε με ευκολία στο τέλος του μαγειρέματος και να μην τα "ψαρεύετε" μέσα απο τον ζωμό. Προσθέστε τα και αυτά στο σκεύος με το κρέας. Τέλος προσθέστε και το κρασί και καλύψτε το σκεύος με το καπάκι του ή με διάφανη μεμβράνη. Τοποθετήστε το σκεύος σε δροσερό μέρος, κατά προτίμηση όχι στο ψυγείο, και αφήστε το να μαριναριστεί για τουλάχιστον 12 ώρες, 24 το μάξιμουμ.
Αφού περάσει ο απαιτούμενος χρόνος, βγάλτε το κρέας απο την μαρινάτα, στραγγίστε το καλά και σκουπίστε το με απορροφητικό χαρτί, ώστε να μην έχει υγρασία. Περάστε απο σουρωτήρι τον ζωμό της μαρινάτας, ξεχωρίστε το πουγγάκι με τα αρωματικά, και αφήστε τα λαχανικά να στραγγίσουν καλά.
Βάλτε το λάδι και το βούτυρο μέσα σε μια κατσαρόλα και βάλτε την στη φωτιά. Μόλις ζεσταθεί, βάλτε μέσα το κρέας και ροδίστε το απο όλες τις πλευρές. Προσθέστε τα λαχανικά και σωτάρετε τα για ενα τεταρτάκι περίπου, μέχρι να μαραθούν. Αλατίστε, προσθέστε τον ζωμό της μαρινάτας, καλύτερα λίγο ζεσταμένο στον μικροκυματικό για να μην διακόψετε τον βρασμό, και τέλος το πουγκάκι με τα μυρωδικά. Σκεπάστε την κατσαρόλα με το καπάκι της και αφήστε το φαγητό να σιγοβράσει για περίπου δύο ώρες. Μην ξεχνάτε να το γυρίζετε κάθε λίγο, για να μην πιάσει στον πάτο της κατσαρόλας. Εγώ χρησιμοποίησα την χύτρα ταχύτητος και το μαγείρεψα για 1 ώρα στην υψηλή πίεση.
Οταν ολοκληρωθεί το μαγείρεμα του κρέατος, βγάλτε το απο την κατσαρόλα και κρατήστε το ζεστό.
Συνεχίστε ετοιμάζοντας την σάλτσα που θα συνοδεύσει το μπραζάτο. Αφαιρέστε το πουγκάκι με τα μυρωδικά και το σκόρδο και πολτοποιήστε τα λαχανικά με το ραβδομπλέντερ. Βάλτε την κατσαρόλα και πάλι για λίγο στην φωτιά και αφήστε να σιγοβράσει για μερικά λεπτά, μέχρι να δέσει η σάλτσα. Αν η σάλτσα είναι πολύ αραιή, μπορείτε να προσθέσετε λίγο άμυλο καλαμποκιού (κόρν φλάουρ), διαλυμένο σε λίγο νερό.
Κόψτε το κρέας σε λεπτές φέτες (0,5 εκ.), χρησιμοποιώντας κατά προτίμηση ενα ηλεκτρικό μαχαίρι, γιατί θα είναι πολύ μαλακό και θα διαλύεται. Περιχύστε με την ζεστή σάλτσα.
Συνοδεύστε το brasato al barolo μια ωραία χυλωμένη πολέντα ή εναλλακτικα με πουρέ πατάτας ή ενα απέριττο πιλάφι ρυζιού.

* Επειδή απο την μια είναι δύσκολο να βρείτε το Barolo και απο την άλλη το κόστος του είναι υψηλό, εναλλακτικά θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε ενα δυνατό κόκκινο ξηρό κρασί, κατά προτίμηση με αρκετή οξύτητα. Ιδανικό είναι ενα ιταλικό κόκκινο πάλι απο ποικιλία nebbiolo.

Προτεινόμενο κρασί : εννοείται οτι το πιάτο συνοδεύεται απο το ίδιο Barolo, που χρησιμοποιήθηκε για την μαρινάτα.

BRASATO AL BAROLO
Brasà al Bareul ‘dla Langa

Il brasato al Barolo, è un piatto rappresentativo della tradizione culinaria piemontese. Piatto natalizio per eccelenza, non manca porò quasi da nessun pranzo festivo dei piemontesi.  Il brasato al Barolo, abbina egregiamente due prodotti tipici del Piemonte : la carne bovina di Piemonte e il vino Barolo.
I bovini di Piemonte, vengono da una razza autochtona che appartiene alla categoria fassone, termine francese che indica razze con masse muscolari ipertrofiche, che sono adetti sia per lavorare che per la produzione di carne da macello e latte. La loro carne è pregiata e molto apprezzata nella gastronomia, siccome è magra e tenera.
Il Barolo, si ritiene come il re dei vini rossi italiani, ed è un vino DOCG. Viene prodotto in alcuni comuni del Piemonte a sud-est di Alba, e viene da vitigni nebbiolo a 100%. Però non tutti i vini provenienti dal nebbiolo vengono nominati Barolo, siccome si deve seguire alcune norme per quanto riguarda la coltivazione e la preparazione del vino. E un vino di grande personalità, nobile e generoso. Il suo sapore è intenso e persistente in bocca, con staccata acidità, però le sue componenti "dure" (acidità, tannini, sali), vengono equilibrate da quelle "morbide" (alcoli e polialcoli). Il suo colore è rosso granato con riflessi aranciati. Il suo profumo è intenso e complesso con note evidenti di frutta, fiori (viola o vaniglia) o goudron, a seconda dello stato evolutivo. E un vino adeguato all' inecchiamento, grazie alle sue caratteristiche organolettiche e alla sua grande struttura. Così neccessita per legge di almeno 3 anni di invecchiamento, di cui i due in botti di rovere o castagno. Il suo grado alcolico è 13%.
Il metodo di cottura del brasato al Barolo, è nota a Piemonte per molti secoli. Non è chiara però la sua provenienza. Il termine brasato, o braise in francese, viene utilizzato per la carne cotta lentamente in una salsa di pomodoro, vino, verdure e spezie. Secondo la tradizione, come recipiente di cottura veniva utilizzata la brassiera, che nei secoli scorsi era un recipiente di coccio munito di un coperchio concavo, la quale veniva posizionata sulla brace del camino. Il nome della brassiera viene appunto dalla brace o braise in francese.
Fonti : qui, Wikipedia
Durante le feste di Natale, sono stata abbastanza fortunata a trovare del Barolo a buon prezzo (credo che sia originale!)  e certo il mio primo pensiero è stato di preparare questo piatto tanto famoso che da tempo volevo assagiare. Ho scelto a presentarlo oggi, che è la festa degli innamorati, anche se non credo proprio alla necessità di questa festa, ma sono in molti quelli che la festeggiano con tanto di cuorincini, fiori e cenette romantiche! Allora prechè non presentare alla dolce metà un piatto così buono come il brasato al Barolo?
Certo preparare questo piatto richiede un po' di tempo, ma ne vale la pena! Sono rimasta stupita dal sapore tanto ricco e particolare, è uno dei piatti di carne tra i più saporiti che ho assagiato! L' ho accompagnato con polenta fumante, intrisa del sughetto tanto buono, il tutto è stata una vera delizia per il palato! Certo potete accompagnarlo con purè di patate o un semplice riso pilaf; scegliete un contorno di sapore neutro per poter godere tutti gli aromi e le sfumature di sapore di questo piatto che lo rendono unico!

Dosi : per 6 persone
Difficoltà : media
Ingredienti : 1 Kg di carne bovina (cappello del prete),
                              2 cucchiai di burro (40gr ca.),
                              4 cucchiai di olio extravergine di oliva,
                              sale.
per la marinatura : 1 bottiglia di Barolo,
                                       2 carote,
                                       2 costole di sedano,
                                       1 cipolla,
                                       1 spicchio d' aglio in camicia,
                                       1 rametto di rosmarino,
                                       2 foglie d' alloro,
                                       5-6 grani di pepe nero,
                                       3 grani di pimento,
                                       3 bacche di ginepro,
                                       1 pezzettino di stecca di cannella di Ceylon.
Preparazione :
Lavate la carne, asciugatela bene con carta assorbente e ponetela in una terrina capiente.
Mondate le verdure, tagliatele a pezzi grossi e trasferitele alla terrina con la carne. Io ho lasciato l' aglio in camicia per potere eliminarlo a fine cottura. Mettete le spezie, le foglie del rosmarino e quelle dell' alloro nell' apposito infusore per le spezie, o in sacchettino di garza e aggiungeteli alla terrina. Irrorate il tutto con il vino, coprite con un coperchio o con pellicola transparente, posizionate in luogo fresco (preferibilmente non nel frigo) e lasciate marinare per almeno 12 ore (24 al massimo).
Trascorso il tempo necessario, prelevate la carne e asciugatela con carta assorbente. Filtrate la marinata, eliminate il sacchettino con gli aromi e lasciate le verdure sgocciolare bene.
Ponete il burro e l' olio in una casseruola e portate sul fuoco. Appena scaldato, aggiungete la carne e fatela rosolare da tutti i lati. Aggiungete le verdure e lasciate appassire per ca. 15 minuti. In questo punto aggiungete anche il sacchettino con gli aromi, la marinata, magari scaldata al microonde per non interrompere la cottura, e salate a piacere. Coprite la pentola col suo coperchio e lasciate cuocere a fuoco dolce per un paio d' ore. Io ho utilizzato la pentola a pressione e ho lasciato cuocere per un' ora, a pressione alta.
Terminata la cottura, togliete la carne dalla casseruola e tentela al caldo.
Procedete con la preparazione del sughetto. Eliminate il sacchettino con le spezie e l' aglio e frullate il tutto con un frullatore ad immersione. Riponete la pentola sul fuoco e lasciate cuocere a fuoco dolce, fino a rapprendere. Se il sugo risulta abbastanza rado per farlo consistente potete aggiungere un cucchiaino di fecola dissolto in poca acqua.
Tagliate la carne a fettine e versateci il sughetto caldo.
Accompagnate con polenta, purè di patate o un semplice riso pilaf.     

Vino consigliato : è di rigore accompagnare il piatto con una bottiglia dello stesso Barolo, utlizzato per la brasatura.         

ΣΙΡΟΠΙΑΣΤΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΙΑ // ROSE, DOLCI ROSE

ΣΙΡΟΠΙΑΣΤΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΙΑ

Πανέμορφα γλυκά σιροπιασμένα τριανταφυλλάκια με άρωμα ροδόσταμο και υπέροχη ζουμερή γεύση! Ρομαντικό γλυκάκι που διάλεξα να σας παρουσιάσω σήμερα, καθώς πλησιάζει η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου!
Το γλυκάκι αυτό προέρχεται από την τούρκικη κουζίνα, όπου θα τα συναντήσετε ως gül tatlısı, δηλαδή "γλυκό τριαντάφυλλο". Η συνταγή του κυκλοφορεί ευρέως στο διαδίκτυο, σε τούρκικα site και blog. Κάποιο link δεν θα σας αναφέρω, γιατί η συνταγή που θα σας παρουσιάσω είναι συνδυασμός πολλών, έχω κάνει πολλές δικιές μου αλλαγές, αλλά και για να μην διευκολύνω κάποιους που με αντιγράφουν και αρνούνται να παραδεχτούν την πηγή της έμπνευσης τους....
Κάποιες παρατηρήσεις για την συνταγή : η ζύμη δεν περιέχει καθόλου ζάχαρη. Παρ' όλα αυτά τα τριαντάφυλλα είναι γλυκά αφού στο τέλος σιροπιάζονται. Η γεύση τους μοιάζει πολύ με το ρεβανί (και τα υλικά τους είναι παρόμοια...) Αρωμάτισα τα τριανταφυλλάκια μου με ροδόνερο, αλλά μπορείτε να τα αρωματίσετε και με άλλο άρωμα της αρεσκείας σας : μαστίχα, βανίλια, κανέλα κ.α. Η ζύμη γίνεται αρκετά μαλακή και όταν σταθεί βγάζει το λάδι της. Την χρωμάτισα με χρώματα ζαχαροπλαστικής σε τζέλ; να έχετε υπ' όψιν οτι τα χρώματα όταν αναμιγνύονται με την ζύμη δεν συμπεριφέρονται ακριβώς όπως στην ζαχαρόπαστα και έτσι όταν σταθεί λίγο ενσωματώνονται καλύτερα και γίνονται πιο έντονα. Μπορείτε να μην χρωματίσετε την ζύμη σας και να την αφήσετε ως έχει. Για την καρδιά του τριαντάφυλλου μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και ολόκληρα φουντούκια αποφλοιωμένα. Όταν σιροπιάσετε τα τριανταφυλλάκια θα πρέπει να είναι χλιαρά ή κρύα και το σιρόπι ζεστό.

Δόση : 25 τριανταφυλλάκια
Βαθμός δυσκολίας : μέτρια δύσκολο
Υλικά 
για την ζύμη : 1 φλ. σιμιγδάλι ψιλό (175gr),
                           3 φλ. περίπου αλεύρι γοχ. (400gr),
                           1 αυγό,
                           1 φλ. γιαούρτι παραδοσιακό πρόβειο (220gr),
                           100gr βούτυρο αγελάδας λιωμένο,
                           1/2 φλ. ηλιέλαιο (100gr),
                           1 σφηνάκι λικέρ τριαντάφυλλο (30ml),
                           2 κ.σ. χυμό λεμονιού,
                           1 κ.γ. baking powder,
                           1 κ.γ. σόδα φαγητού,
                           1/2 κ.γ. εκχύλισμα βανίλιας,
                           χρώματα ζαχαροπλαστικής κατά προτίμηση σε τζέλ,
                           αμύγδαλα αποφλοιωμένα ολόκληρα. 
για το σιρόπι : 2 φλυτζάνια ζάχαρη κρυσταλλική,
                            2 φλ. νερό,
                            2 κ.σ. χυμό λεμονιού,
                            ροδόνερο.
για το σερβίρισμα : τριμμένη φιστικόψιχα.
Προετοιμασία :
Λιώστε το βούτυρο και αφήστε το να κρυώσει. 
Αναμείξτε πρώτα τα υγρά υλικά της ζύμης : το βούτυρο, το λάδι, το γιαούρτι τον χυμό λεμονιού, το λικέρ, την βανίλια και το αυγό. Αναμείξτε έπειτα τα στερεά υλικά : το σιμιγδάλι, το αλεύρι, το baking, την σόδα και προσθέστε τα στο πρώτο μίγμα. Αναμείξτε μέχρι να πάρετε μια μαλακή και ελαστική ζύμη που δεν κολλάει στα χέρια. Αν χρειαστεί προσθέστε λίγο αλεύρι ακόμη. Αν θέλετε χρωματίστε την ζύμη κατά το γούστο σας. Μπορείτε να την αφήσετε και ως έχει. Εγω την χώρισα σε τρία ίσα μέρη και την χρωμάτισα με κόκκινο, κίτρινο και ροδακινί χρώμα ζαχαροπλαστικής. Αφήστε την ζύμη να ξεκουραστεί σε δροσερό μέρος για 20 λεπτά.
Επάνω στην επιφάνεια εργασίας, ανοίξτε την ζύμη σε ενα φύλλο πάχους 0,3-0,4 εκ. Με ένα κούπ-πάτ ή με ένα φλυτζάνι τσαγιού (με διάμετρο περίπου 7 εκ. και για τα δυο), κόψτε την σε δίσκους. Ξαναζυμωστε τα κομμάτια που περίσσεψαν, ξανακοψτε δίσκους και επαναλάβετε μέχρι να εξαντληθεί η ποσότητα της ζύμης.
Για να φτιάξετε τα τριαντάφυλλα, βάλτε 4 ή 5 δίσκους ζύμης στην σειρά, έτσι ώστε να επικαλύπτουν κατά το 1/4 ο ένας τον άλλον. Τυλίξτε σε ρολό ξεκινώντας απο τον δίσκο που βρίσκεται από κάτω. Προσέξτε πως θα τυλίξετε την ζύμη, γιατί αν την τυλίξετε ανάποδα, τα "πέταλα" θα σφίξουν και δεν θα έχετε το σωστό αποτέλεσμα. Αφού τυλίξετε την ζύμη, κόψτε την στη μέση με ενα μαχαιράκι με λάμα λεία και κοφτερή. Διορθώστε λίγο τα πέταλα απο το τριαντάφυλλο και τοποθετήστε στην καρδιά του ενα ολόκληρο αποφλοιωμένο αμύγδαλο.
Αν και δεν συνηθίζω να βγάζω φωτογραφίες από την διαδικασία παρασκευής των συνταγών που παρουσιάζω, στην συγκεκριμένη περίπτωση το θεώρησα απαραίτητο...

Τοποθετήστε τα τριαντάφυλλα επάνω σε ενα ταψί, στρωμένο με αντικολλητικό χαρτί. Αφήστε απόσταση μεαξύ τους, γιατί κατά το ψήσιμο σχεδόν διπλασιάζονται σε όγκο και ανοίγουν.
Ψήστε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180°C, στις αντιστάσεις, για 20 λεπτά περίπου, μέχρι να ροδίσουν ελαφρά.
Βγάλτε τα από τον φούρνο και περιμένετε να κρυώσουν πριν τα μετακινήσετε.
Στο εν τω μεταξύ ετοιμάστε το σιρόπι. Βάλτε την ζάχαρη, το νερό και τον χυμό λεμονιού σε ένα κατσαρολάκι και βάλτε το στην φωτιά. Αφήστε να βράσουν για 5 λεπτά, το σιρόπι δεν είναι ανάγκη να είναι πολύ δεμένο.
Βάλτε τα τριαντάφυλλα μέσα σε ένα ταψί που να τα χωράει ακριβώς. Ψεκάστε τα με ροδόνερο. Ρίξτε από επάνω τους το καυτό σιρόπι. Ψεκάστε πάλι με λίγο ροδόνερο και αφήστε τα να σταθούν για 2-3 ώρες ή ακόμη καλύτερα για όλη την νύχτα.
Μπορείτε να τα πασπαλίσετε και με λίγο τριμμένο φιστίκι Αιγίνης πριν τα σερβίρετε.
Διατηρούνται για αρκετές μέρες και εκτός ψυγείου.

ROSE, DOLCI ROSE

Piccoli rose sciroppate, d' impasto molle e fragrante di acqua di rosa. Un dolcetto romantico che ho scelto preparare per la festa degli innamorati.
E un dolcetto che viene dalla cucina turca, dove lo incontrerete con il nome gül tatlısı, cioè rosa dolce. La ricetta è abbastanza popolare in siti e blog turchi. Non darò qualche link preciso, siccome ho variato le dosi e gli ingredienti e ho preso idee da varie ricette più o meno simili.
Alcune note per la preparazione : l' impasto non contiene zucchero, non è che io l' ho ommesso! Siccome una volta cotto viene sciroppato la sua dolcezza è normale, nè troppa nè poca. Il suo sapore rassomiglia tanto ad un altro doce sciroppato proveniente dalla cucina turca, il revani, anche perchè gli ingredienti sono più o meno gli stessi. H profumato le mie rose con acqua di rose e liquore di rose. Potete utilizzare anche altri aromi, come mastìha, vaniglia, cannella etc. L' impasto risulta abbastanza molle e quando si riposa espelle dell' olio. L' ho colorato con colori alimentari in gel. Questi colori non si comportano con l' impasto come con la pasta di zucchero. Una volta aggiunti all' impasto e dopo il suo riposo si amalgamano meglio ed il colore dell' impasto diventa più intenso; così non vi ingannate a mettere troppo colore fin dall' inizio. Potete anche lasciare l' impasto al naturale, è bello anche senza essere colorato. Per il cuore della rosa potete utilizzare anche delle nocciole sbucciare dalla pellicina scura. Quando bagnate le rose col sciroppo, queste devono essere tiepide o addiritura raffreddate, mentre lo sciroppo scottente.

Dosi : 25 rose
Difficoltà : media
Ingredienti
per l' impasto : 1 tazza di semolino fine (175gr),
                         ca 3 tazze di farina (400gr),
                              1 uovo,
                              1 tazza di yogurt greco tradizionale (220gr),
                              100gr di burro fuso,
                              1/2 tazza di olio di semi di girasole (100gr),
                              1 bicherino di liquore di petali di rosa (30ml),
                              2 cucchiai di succo di limone,
                              1 cucchiaino di lievito chimico,
                              1 cucchiaino colmo di bicarbonato,
                              1/2 cucchiaino di estratto di vaniglia,
                              colori alimentari in gel,
                              mandorle sbucciate qb.
per lo sciroppo : 2 tazze di zucchero semolato,
                                2 tazze di acqua,
                                2 cucchiai di succo di limone,
                               acqua di rose bio.
per la finitura : pistacchi di Bronte sbocciati e tritati.
Preparazione :
Fate fondere il burro, versatelo in un recipiente di vetro e lasciatelo raffreddare.
Mescolate prima gli ingredienti liquidi : burro, olio, yogurt, succo di limone, liquore, vaniglia e l' uovo. Separatemente mescolate gli ingredienti solidi : semolino, farina, lievito chimico e bicarbonato e versateli al composto dei liquidi. Mescolate bene fino a prendere un impasto molle, elastico e non appiccicoso. Se necessario, aggiungete un pochino di farina ancora. Se volete colorare l' impasto, aggiungete i colori alimentari che avete scelto. Come abbiamo già detto potete lasciare l' impasto al naturale. Io l' ho diviso in tre parti uguali e ho colorato con colori rosa, giallo e arancione. Lasciate riposare in luogo fresco per 20 minuti.
Sulla spianatoia tirate l' impasto in una foglia spessa 0,3-0,4 cm. Con un coppapasta rotondo o con una tazza di tè ( per entrambi diametro ca. 7 cm) ricavate tanti dischi. Reimpastate i pezzi rimanenti e ripetete l' operazione fino all' eaurimento dell' impasto.
Per peraprare le rose, disponete in fila 4 o 5 dischi d' impasto, in modo che ciascuno ricopre il precedente per 1/4. Arrotolate, comonciando dal disco che si trova sotto gli altri. Attenzione, perchè se arrotolate in modo sbagliato, i petali della rosa non potranno espandere ed il risultato non sarà quello desiderato. Una volta preparato il rotolino, tagliate a metà con un coltello a lama liscia e affilata. Aggiustate i petali di ogni rosa e ponete al suo centro una mandorla intera, sbucciata. 
Non è il mio solito fare delle foto durante la preparazione dei miei manicaretti, ma questa volta ho pensato che erano indispensabili....

Disponete le rose su una leccarda foderata con carta antiaderente, distanziate tra di loro, siccome si aumentano e si espandono durante la cottura. Fate cuoere in forno preriscaldato a 180°C, modalità statico, per 20 minuti ca. fino a dorare leggermente.
Sfornate e lasciate raffreddare prima di spostarle.
Nel frattempo preparate lo sciroppo. Ponete lo zucchero, l' acqua ed il succo di limone in un pentolino e portate sul fuoco. Lasciate cuocere per 5 minuti, lo sciroppo non deve risultare consistente.
Ponete le rose in una teglia che le contenga. Spruzzate dell' acqua di rose. Irrorate con lo sciroppo scottente. Spruzzate di nuovo con acqua di rose. Lasciate riposare per almeno 3 ore, o ancora meglio per tutta la notte.
Potete cospargere con pistacchi di Bronte tritati.
Si conservano per parecchi giorni, anche fuori frigo.