1

ΜΠΑΚΑΛΙΑΡΟΣ ΤΣΙΛΑΔΙΑ // BACCALA IN UMIDO "TSILADIA'"


ΜΠΑΚΑΛΙΑΡΟΣ ΤΣΙΛΑΔΙΑ

Το έχω ξαναγράψει ότι τον υγράλατο βακαλάο τον αγαπάμε πολύ και τον μαγειρεύω συχνά και με διάφορους τρόπους. Εχοντας δοκιμάσει ήδη πολλές ιταλικές συνταγές, αλλά σχετικά πρόσφατα και κάποιες πορτογαλικές, ήρθε η ώρα να φτιάξω και την περίφημη τσιλαδιά από την Μεσσηνία.
Καθ' ότι γεωγραφικά βρίσκομαι αρκετά μακρυά από την Πελοπόννησο, την συνταγή δεν την γνώριζα και την έμαθα μέσα από το διαδίκτυο (βασικά ακολούθησα τις οδηγίες που βρήκα εδώ). Δεν έχω ιδέα τι μπορεί να σημαίνει τσιλαδιά, υπάρχει συνταγή με το ίδιο όνομα, πάλι στην Νότιο Ελλάδα, που γίνεται όμως με χοιρινό κρέας και μοιάζει με πηχτή. Ο βακαλάος τσιλαδιά, μοιάζει πιό πολύ με στιφάδο, που το μαγείρμα του ολοκληρώνεται μέσα στον φούρνο. Μπορεί να γίνει και με άλλο είδος μεγάλου ψαριού με λευκό κρέας (συναγρίδα, σφυρίδα ή ροφό). Πολύ ωραίο φαγάκι, αν δεν το έχετε δοκιμάσει, σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα!

Δόση : γιά 6 άτομα
Βαθμός δυσκολίας συνταγής : μέτρια δύσκολη
Υλικά : 1 kg βακαλάο ξαλμυρισμένο,
                  λίγο αλεύρι,
                  σπορέλαιο γιά το τηγάνισμα,
                  3 μεγάλα κρεμμύδια,
                  2 σκελίδες σκόρδο,
                  3 κ.σ. ελαιόλαδο παρθένο,
                  2 φλ. (450 ml) σπιτική πασσάτα ντομάτας,
                  1 κ.γ. ζάχαρη,
                  2 κ.σ. ξύδι,
                  1 φλ. (100 gr) σταφίδα μαύρη κορινθιακή,
                  πιπέρι μαύρο φρεσκοτριμμένο, 
                  1 μεγάλη, ώριμη ντομάτα,
                  10 ντοματίνια,
                  3 φύλλα δάφνης,
                  2 κλωναράκια θυμάρι,           
                  αλάτι.
Προετοιμασία :
Ξαλμυρίστε τον υγράλατο βακαλάο, σύμφωνα με τις οδηγίες που θα βρείτε εδώ. Στραγγίστε τον καλά, αφαιρέστε τα κόκκαλα και κόψτε τον σε κομμάτια.
Σκουπίστε τα κομμάτια του βακαλάου με απορροφητικό χαρτί, γιά να απομακρύνετε την υγρασία, και τηγανίστε τα στο σπορέλαιο, μέχρι να ροδίσουν ελαφρά. Αν θέλετε να κάνετε το πιάτο πιό ελαφρύ, μπορείτε να παραλείψετε αυτό το στάδιο, αλλά κακά τα ψέμματα, με το τηγάνισμα γίνεται πιό γευστικό.
Κόψτε την ντομάτα σε λεπτές ροδέλες.
Κόψτε τα κρεμμύδια σε λεπτές φετούλες και ψιλοκόψτε το σκόρδο.
Σωτάρετε τα κρεμμύδια με το ελαιόλαδο, μέχρι να ροδίσουν. Προς το τέλος προσθέστε την ζάχαρη και το σκόρδο. Προσθέστε το ξύδι, την πασσάτα (ή έτοιμη ντομάτα στον τρίφτη του εμπορίου), και τις σταφίδες, ελάχιστο αλατάκι και φρεκοτριμμένο πιπέρι.
Ρίξτε ελάχιστο λάδι μέσα σε ένα πυρίμαχο σκεύος και στρώστε μέσα τις ροδέλες της ντομάτας. Τοποθετήστε από επάνω τα δαφνόφυλλα, τα κομμάτια του βακαλάου και την σάλτσα με κρεμμύδια.
Κόψτε τα ντοματίνια στα δύο και τοποθετήστε τα και αυτά μέσα στο πυρέξ, μαζί με το θυμάρι. Αλατίστε ελάχιστα.
Ψήστε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200°C, στις αντιστάσεις, γιά περίπου 40 λεπτά, μέχρι να ροδίσει η επιφάνεια.
Σερβίρετε τον βακαλάο τσιλαδιά ζεστό. Συνοδέψτε με φρέσκο, σπιτικό ψωμάκι (γιά γρήγορη και εύκολη συνταγή δες εδώ) και μία πράσινη σαλάτα.



BACCALA IN UMIDO "TSILADIA'"

Adoro il baccalà e lo cucino spesso e in vari modi. Dopo che ho preparato parecchie ricette italiane, è venuto il momento di assagiare anche una famosa ricetta greca. 
Il baccalà tsiladià, è un piatto che viene dal sud e più precisamente da Messinia, una regione di Peloponesso. Il pesce viene abbinato con cipolle, salsa di pomodoro, pomodori e uvetta e la cottura viene terminata al forno. La ricetta può essere preparata anche con altro tipo di pesce (dentice, cernia bianca o cernia bruna).  Non so dirvi cosa significa il termine tsiladià, è strano, ma esiste ancora una ricetta con questo nome, del tutto diversa, una sorte di aspic con carne suina.  
Questa è una ricetta che l' ho scoperta nell' internet, siccome qui, al Nord, non è conosciuta, tanto meno diffusa...

Dosi : per 6 persone
Difficoltà della ricetta : media
Ingredienti : 1 kg baccalà dissalato,
                               farina qb.,
                               olio di semi per friggere,
                               3 cipolle grandi,
                               2 spicchi d' aglio,
                               3 cucchiai di olio extravergine di oliva,
                               2 tazze. (450 gr) passata di pomodoro fatta a casa,
                               1 cucchiaino zucchero,
                               2 cucchiai aceto di vino,
                               1 tazza (100 gr) uvetta di Corinto,
                               pepe nero macinato al momento, 
                               1 pomodoro grande e maturo,
                               10 pomodorini ciliegia,
                               3 foglie di alloro,
                               2 rametti di timo,           
                               sale qb.
Preparazione :
Dissalate il baccalà con le istruzioni che troverete qui. Scolatelo bene, eliminate tutte le lische e tagliate a pezzi. Tamponate con carta assorbente, infarinate e friggete in abbondante olio di semi caldo.
Tagliate le cipolle a fettine e tritate finemente l' aglio.
Tagliate il pomodoro a fette sottili.
Rosolate le cipolle con l' olio di oliva. Aggiungete lo zucchero e l' aglio e saltate. Aggiungete l' aceto, la passata e l' uvetta, poco sale e qualche giro di mulino pepe nero.
Irrorate con un filo d' olio di oliva una pirofila o terrina. Disponete le fette di pomodoro, le foglie di alloro, il baccalà fritto ed infine la salsa di cipolle.
Tagliate i pomodorini in due e disponete pure nella pirofila, insieme al timo. Spoverate con un pizzico di sale.
Infornate in forno preriscaldato a 200°C, modalità statico, per 40 minuti ca., fino a dorare.
Servite il baccalà tsiladià caldo. Noi l' abbiamo accompagnato con pane fatto a casa (con la mia ricetta veloce vedi qui) e una semplice insalata di lattuga.




2

ΦΟΝΤΑΝ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ ΣΕ ΡΑΓΚΟΥ ΑΠΟ ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΡΟΥΤΑ // FONDENTE DI CIOCCOLATO CON RAGU DI FRUTTI ROSSI


ΦΟΝΤΑΝ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ ΣΕ ΡΑΓΚΟΥ ΑΠΟ ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΡΟΥΤΑ

Το φοντάν σοκολάτας, έχει επικρατήσει στην Ελλάδα ως "σουφλέ σοκολάτας". Δεν είναι όμως σουφλέ, γιατί δεν παρασκευάζεται σαν σουφλέ και γιατί δεν μας ενδιαφέρει να διατηρήσει τον όγκο του, όπως το σουφλέ. Εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι να διατηρηθεί το εσωτερικό του σε ρευστή κατάσταση, ώστε να κυλήσει εντυπωσιακά με την πρώτη κουταλιά.
Πανεύκολο γλυκάκι, το οποίο εντυπωσιάζει τόσο με την γεύση, όσο και με την εμφάνιση του. Την συνταγή την είχα παρουσιάσει στο laboratorio πρίν αρκετά χρόνια (εδώ). Ξφυλλίζοντας όμως το βιβλίο του Luca Montersino Peccatti al cioccolato (σοκολατένιες αμαρτίες!), δελεάστηκα από την δικιά του εκδοχή και αποφάσισα να την δοκιμάσω. Η διαφορά του Montersino είναι βασικά στο ραγκού, όπως το ονομάζει, δηλαδή στην σάλτσα με γλυκόξινα κόκκινα φρούτα του δάσους, με την οποία συνοδεύει το φοντάν σοκολάτας. Υπέροχος συνδυασμός, ακόμη και οι μικρές λεπτομέρειες, η προσθήκη καρδάμωμου και τα φρέσκα φύλλα μέντας, ταιριάζουν καταπληκτικά!
Από την συνταγή του Montersino παρέλειψα το ασπράδια αυγών σε σκόνη (δεν είναι και ότι πιό εύκολο να το βρεί κανεις!), αντικατέστησα το σιρόπι γλυκόζης σε σκόνη με το κοινό σιρόπι γλυκόζης υπολογίζοντας τις αναλογίες, και παρέλειψα τις μαρέγκες και την ζάχαρη άχνη στο σερβίρισμα. Πουρέ από φράουλες είχα ετοιμάσει την άνοιξη και τον είχα στον καταψύκτη μου. Γιά τα σμέουρα και τα φρούτα του δάσους χρησιμοποίησα επίσης καταψυγμένα, του εμπορίου.

Δόση : γιά 12 άτομα
Βαθμός δυσκολίας συνταγής : μέτρια δύσκολη
Υλικά 
γιά το ραγκού με κόκκινα φρούτα : 250 gr πουρέ από φράουλες,
                                                                    250 gr πουρέ από σμέουρα,
                                                                    150 gr ζάχαρη κρυσταλλική,
                                                                    75 gr σιρόπι γλυκόζης,
                                                                    3 gr πηκτίνη,
                                                                    20 gr χυμό λεμονιού,
                                                                    0,2 gr (μία πρέζα) καρδάμωμο,
                                                                    300 gr διάφορα φρούτα του δάσους.
γιά το φοντάν σοκολάτας : 250 gr κουβερτούρα περιεκτικότητας σε κακάο 72%,
                                                    60 gr κρόκοι αυγών (απο 3 αυγά περίπου),
                                                    60 gr βούτυρο,
                                                    250 gr ασπράδια αυγών (από 8 αυγά περίπου),
                                                    (5 gr ασπράδι αυγού σε σκόνη),
                                                    70 gr ζάχαρη κρυσταλλική.
γιά το σερβίρισμα : φρέσκα φύλλα μέντας,
                                      (κομματάκια ψημένης μαρέγκας,
                                       ζάχαρη άχνη).
Προετοιμασία :
Ο Montersino τα παρουσιάζει με διαφορετική σειρά στο βιβλίο του, αλλά εγώ πιστεύω ότι είναι καλύτερα να ξεκινήσετε από το ραγκού με τα φρούτα. Αναμείξτε την ζάχαρη με την πηκτίνη. Ζεστάνετε του δύο πουρέδες φρούτων μέχρι τους 50°C. Προσθέστε την γλυκόζη, το μίγμα ζάχαρη/πηκτίνη και τέλος το καρδάμωμο. Αναμείξτε και αφήστε την σάλτσα να βράσει 2 λεπτά. Προσθέστε τον χυμό λεμονιού και τα φρούτα του δάσους. Αφήστε το μίγμα να κρυώσει και βάλτε το στο ψυγείο. 

Ετοιμάστε το φοντάν σοκολάτας. Χτυπήστε τα ασπράδια των αυγών με την ζάχαρη (ενδεχομένως και με το ασπράδι σε σκόνη αν καταφέρετε να βείτε) σε σφιχτή μαρέγκα. Λιώστε την κουβερτούρα σε μπαίν μαρί ή στον μικροκυματικό. Προσθέστε το βούτυρο, αναμείξτε και συνεχίζοντας την ανάδευση, προσθέστε και τους κρόκους των αυγών. Προσθέστε σταδιακά και την μαρέγκα, αναμιγνύοντας με μία μαρίζ και με κινήσεις από κάτω προς τα επάνω, γιά να μην ξεφουσκώσει το μίγμα.
Τα φοντάν πρέπει να τα ψήσετε την στιγμή που θα τα σερβίρετε, ώστε να τα σερβίρετε ακόμη ζεστά και είναι η καρδιά τους λιωμένη. Βάλτε το μίγμα σε ένα κορνέ μίας χρήσης (βοηθάει να γεμίσετε με ακρίβεια τα φορμάκια), και γεμίστε ημισφαρικά φορμάκια σιλικόνης, τα οποία θα έχετε προηγουμένως βρέξει και πασπαλίσει με κρυσταλλική ζάχαρη. Ψήστε σε φούρνο προθεσμαμένο στους 200°C, στις αντιστάσεις, για 8 λεπτά ακριβώς. Προσοχή! αν τα ψήσετε παραπάνω, θα ψηθεί και το εσωτερικό τους και δεν θα είναι ρευστό. 
Γιά το σερβίρισμα, βάλτε μέσα στο πιάτο μερικές κουταλιές από το ραγκού των κόκκινων φρούτων, τοποθετήστε επάνω ένα φοντάν σοκολάτας ακόμη ζεστό, προσθέστε φρέσκα φύλλα μέντας και αν θέλετε κομματάκια ψημένης μαρέγκας και πασπαλίστε με ζάχαρη άχνη.



FONDENTE DI CIOCCOLATO CON RAGU DI FRUTTI ROSSI

Il fondente di cioccolato, è un dolcetto facile, buono e di grande effetto a tavola, servito come dessert. 
Luca Montersino firma questa ricetta, e arricchisce il solito fondente con un goloso ragù di frutti di bosco, profumato con il cardamomo.
La ricetta si trova nel suo libro Peccati al cioccolato, che mi tenta di peccare ripetutamente! Ho omesso gli albumi in polvere (mica tanto facile reperirla!) e ho sostituito lo sciroppo di glucosio atomizzato con quello liquido, che è comune in Grecia. Ho semplificato anche la finitura omettendo la granella di meringa e lo zucchero a velo. Anche se non è la stagione dei frutti rossi, avevo povveduto per la purea di fragole durante la primavera scorsa, e avevo una buona quantità nel mio freezer, mentre per i lamponi e i frutti di bosco ho utilizzato quelli surgelati.

Dosi : per 12 persone
Difficoltà della ricetta : media
Ingredienti
per il ragù ai frutti rossi : 250 gr fragole in pura,
                                                   250 gr lamponi in purea,
                                                   150 gr zucchero semolato,
                                                   75 gr sciroppo di glucosio (nella ricetta originale 60 gr di sciroppo di glucosio atomizzato),
                                                   3 gr pectina,
                                                   20 gr succo di limone
                                                   0,2 gr (1 pizzico) di cardamomo,
                                                   300 gr frutti di bosco.
per il fondente al ciccolato : 250 gr cioccolato al 72% cacao,
                                                      60 gr tuorli,
                                                      60 gr burro,
                                                      250 gr albumi,
                                                     (5 gr albume secco),
                                                      70 gr zucchero semolato.
per la finitura : foglie di menta,
                                (20 gr meringhe in granella),
                                10 gr zucchero a velo).
Preparazione :
Montersino presenta la sua ricetta cominciando dal fondente, io credo che sia meglio cominciare dal ragù di frutti di bosco. Mescolate lo zucchero con la pecrina. Scaldate le due puree di frutta fino a 50°C. Aggiungete li sciroppo di glucosio, il composto zucchero / pectina a pioggia ed infine il cardamomo. Mescolate il tutto e lasciate cuocere per un paio di minuti. Aggiungete il succo di limone e i frutti di bosco. Siccome i frutti di bosco che avevo utilizzato erano surgelati, ho lasciato sul fuoco per un paio di minuti ancora. Ritirate dal fuoco, lasciate raffreddare e tenete nel frigo.
Preparate il fondente di cioccolato. Monate gli albumi con lo zucchero (ed eventualmente anche l' albume secco) a neve ferma. Sciogliete il cioccolato fondente a bagnomaria o al microonde. Aggiungete il burro e mescolando anche i tuorli. Allegerite con la meringa, mescolando con una spatola e con movimenti dal basso verso l' alto.
Il fondente deve essere cotto giusto prima di servirlo, per poter godere il suo cuore - appunto - fondente. Ponete in un sac-a-poche e riempite degli stampini a semisfera, precedentemente unti e spolverizzati di zucchero semolato. Fate cuocere in forno statico, preriscaldato a 200°C, giusto per 8 minuti. Attenzione, non cuocerlo di più, altrimenti non risulta con il cuore semi-liquido. 
Servite il fondete ancora caldo, sistemato su un strato di ragù ai frutti rossi. Decorate con foglioline di menta, meringhe in granella e una spolverata di zucchero a velo.





0

ΣΠΕΤΖΑΤΊΝΟ (ΤΗΓΑΝΙΑ) // LO SPEZZATINO


ΣΠΕΤΖΑΤΊΝΟ (ΤΗΓΑΝΙΑ)

Σπετζατίνο (spezzatino), ένα πεντανόστιμο απλό φαγάκι, από την καλή παραδοσιακή ιταλική κουζίνα! Η ονομασία του σημαίνει "κομμένο σε κομματάκια ", εμείς θα μπορούσαμε να το πούμε και τηγανιά. Η ιδέα να κοπεί το κρέας σε μικρά κομματάκια πριν μαγειρευτεί, δεν είναι βέβαια ιταλικής προέλευσης, και ανάλογες συνταγές συναντάμε σε πολλές κουζίνες, ιδίως τις ανατολίτικες. Με αυτόν τον τρόπο το κρέας μαγειρεύεται πολύ πιό γρήγορα, ενώ αξιοποιούνται και τα λιγότερο "ευγενή" μέρη του ζώου.
Υπάρχουν πολλές συνταγές γιά το σπετζατίνο, οι οποίες εκτός από το κρέας περιέχουν συνήθως διάφορα λαχανικά (τα κλασσικά : κρεμμύδι, καρότο, σέλινο), ντομάτα και κρασί. Οσο γιά το κρέας, προτιμάται συνήθως το μοσχάρι και μάλιστα κάποιο κομμάτι που να περιέχει συνδετικό ιστό, πχ. χτένι, ώστε να βγάλει ζελέ και να δώσει στο κρέας την χαρακτηριστική μαλακή και κολλώδη υφή. Επίσης τα κομμάτια του κρέατος συνήθως αλευρώνονται πριν σωταριστούν, ώστε να μπορέσει να δέσει ωραία η σάλτσα. 
Το σπετζατίνο είναι και αυτό ένα είδος στουφάτο, δηλαδή θέλει μαγείρεμα σε σιγανή φωτιά γιά πολλή ώρα, ώστε να μαλακώσει και να μελώσει. Δεν υπάρχουν γρήγορες συνταγές γιά στουφάτο, το οποίο θέλει πάντα τον χρόνο του! Οπως διάβασα πρόσφατα κάπου, η ιταλίδα γιαγιά θα συμβούλευε : "αν δεν έχεις χρόνο γιά να μαγειρέψεις, τότε μην μαγειρεύεις"!
Σήμερα θα δούμε μία από τις πιό κλασσικές παραλλαγές του σπετζατίνο, χωρίς ντομάτα. Οι ιταλοί, σύμφωνα με το τελετουργικό του παραδοσιακού τους τρόπου σερβιρίσματος, το παρουσιάζουν στο τραπέζι ως δεύτερο πιάτο με κρέας. Εμείς ακολουθήσαμε όμως τις ελληνικές συνήθειες και το σερβίραμε μαζί με καλοψημένες πατάτες φούρνου.

Δόση : γιά 4 άτομα
Βαθμός δυσκολίας συνταγής : εύκολη
Υλικά : 1 kg χτένι σπάλας μοσχαρίσιο,
                 2 κ.σ. αλεύρι,
                 2 κ.σ. βούτυρο κλαριφιέ,
                 1 κρεμμύδι,
                 2 καρότα,
                 2 κλωνάρια σέλερι,
                 1 φουντίτσα μαϊντανό,
                 4 κ.σ. ελαιόλαδο,
                 1/2 φλ. κόκκινο κρασί,  
                 2 φλ. σπιτικό ζωμό κρέατος,
                 πιπέρι φρεσκοτριμμένο,
                 αλάτι.
Προετοιμασία :
Ψιλοκόψτε τα λαχανικά στο μούλτι.
Κόψτε το κρέας κάθετα στις ίνες του, σε μικρά, ομοιόμορφα κυβάκια (3-4 εκ.). Σκουπίστε τα με απορροφητικό χαρτί και αλευρώστε τα. 
Βάλτε το βούτυρο σε μία κατσαρόλα και βάλτε την στην φωτιά. Μόλις ζεσταθεί καλά, σωτάρετε τα κομματάκια του κρέατος, μέχρι να ροδίσουν. Βγάλτε τα από την κατσαρόλα και κρατήστε τα στην άκρη.
Προσθέστε το λάδι στην κατσαρόλα και σωτάρετε τα λαχανικά, να μαραθούν. Προσθέστε το κρέας και σβύστε με το κρασί. Αφήστε 1-2 λεπτά να εξατμιστεί το αλκοόλ και προσθέστε τον ζωμό, ζεστό, αλάτι και πιπέρι.
Σκεπάστε την κατσαρόλα και αφήστε το σπετζατίνο να σιγοβράσει για τουλάχιστον 1 1/2 ώρα. Μην ξεχνάτε να ανακατεύετε συχνά το φαγητό, γιατί το αλεύρι που περιέχει του δίνει την τάση να κολλάει στον πάτο. Συμπληρώστε με ζεστό ζωμό (ή και νερό) όποτε χρειάζεται. 
Αν στο τέλος του μαγειρέματος έχει ακόμη αρκετό ζωμό, αφήστε το να βράσει λίγο σε δυνατή φωτιά με το καπάκι ανοιχτό. Το σπετζατίνο πρέπει να έχει λίγο ζουμάκι, αλλά να μην είναι σούπα!
Σερβίρετε το σπετζατίνο ζεστό. Μπορείτε να συνοδέψετε με ρύζι πιλάφι, πολέντα, πουρέ πατάτας, πατάτες τηγανητές, πατάτες φούρνου ή και ζυμαρικά.




LO SPEZZATINO

Lo spezzatino è un grande classico della cucina italiana, anche se non si tratta di un piatto puramente italiano, siccome preparazioni simili esistono in varie cucine, e soprattuto nell' asiatica e nell' africana. L' idea di tagliare la carne a pezzeti, molto probabilmente è nata dalla necessità di una cottura veloce, che dà la possibilità di utilizzare anche tagli di carne meno pregiati. La cottura in umido prevede l' aggiunta di verdure, le quali, oltre ad insaporire il piatto, ottimizzano anche la quantità, col riusltato un piatto saziante e completo e nello stesso tempo anche economico. 
I tagli di carne ideali per preparare lo spezzatino, sono quelli ricchi di tessuto connettivo, il quale durante la lunga cottura si gelatinizza, dando allo spezzattino la gommosità caratteristica. Questi cono il collo, il biancostato di pancia, il fusello, il cappello del prete.
Certo gli italiani sanno aprezzare la cottura in umido lenta, in Grecia invece, spesso si vanta per esempio per il ragù veloce (cottura 10 minuti!!). Qualche giorno fa ho letto che la nonna italiana avrebbe consigliato sull' argomento "se non hai tempo di cucinare, semplicemente non cucinare!". 
Lo spezzatino viene servito come secondo di carne. Noi, seguendo le usanze greche, l' abbiamo servito come piatto unico, accompagnato da patate al forno.

Dosi : per 4 persone
Difficoltà della ricetta : facile
Ingredienti : 1 kg di biancostato di manzo
                              2 cucchiai di farina,
                              2 cucchiai burro chiarificato,
                              1 cipolla,
                              2 carote,
                              2 gambi di sedano,
                              1 ciuffo di prezzemolo,
                              4 cucchiai olio di oliva,
                              1/2 tazza vino bianco,
                              2 tazze brodo di carne fatto a casa,
                              pepe nero macinato al momento,
                              sale qb.
Preparazione :
Tritate tutte le verdure molto finemete (potete utilizzare il cutter).
Tagliate la carne nel senso perpendicolare alle fibre, per ottenere una consistenza più morbida, a cubetti di 3-4 cm. Tamponate con carta assorbente ed infarinate.
Ponete il burro entro una casseruola e portate sul fuoco. Quando sarà riscaldato adeguatemente aggiungete la carne e fate rosolare da tutti i lati. Eliminate la carne dalla casseruola e tenete da parte.
Aggiungete l' olio e saltate il trito di verdure. Aggiungete la carne e sfumate col vino. Lasciate evaporare l' alcool e aggiungete il brodo, caldo, sale e pepe a piacere. Coprite la casseruola e lasciate cuocere su fuoco dolce per almeno 1 ora e mezza. Non dimenticare di mescolare ogni tanto, perchè la presenza della farina lo fa attaccare sul fondo. Aggiungete del brodo caldo (o acqua) quando sarà necessario, per completare i liquidi. 
Se risulta troppo liquido, lasciate cuocere senza il coperchio su fuoco vivace, fino a restringere il sugo.
Servite lo spezzattino caldo.