0
ΖΕΛΑΤΙΝΗ (ΠΕΛΤΕΣ) ΜΗΛΟΥ
Αν και πιό δημοφιλής είναι σίγουρα ο πελτές από κυδώνια (συνταγή εδώ), και τα μήλα, το οποία επίσης περιέχουν μεγάλο ποσοστό πηκτίνης, μας δίνουν έναν ωραίο πελτέ.
Ο πελτές από τα μήλα μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην θέση της πηκτίνης του εμπορίου, γιά να βοηθήσει να δέσει μία μαρμελάδα, φτιαγμένη με φρούτα πού έχουν μικρή περιεκτικότητα σε πηκτίνη, πχ. φράουλες, κεράσια, ροδάκινα (αναλογία 1 φλυτζάνι πελτέ για κάθε 4 φλυτζάνια φρούτων). Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί στην θέση του γλάσσου ουδέτερης ζελατίνης, για να γυαλίσει τούρτες και γιά να προστατέψει τα ωμά φρούτα από την οξείδωση, πχ. σε τάρτες.
Ο πελτές μήλου κανονικά φτιάχνεται με ολόκληρα μήλα. Μπορείτε όμως να ακολουθήσετε και την μέθοδο της ανακύκλωσης, χρησιμοποιώντας μόνο τις φλούδες και τους σπόρους, που είναι και πιό πλούσιοι σε πηκτίνη.
Γιά να φτιάξω τον πελτέ μήλου, ακολούθησα την συνταγή της Christine Ferber, από το βιβλίο της Mes confitures. Η Christine Ferber συμβουλεύει να χρησιμοποιήσουμε πράσινα μήλα, τα οποία ως γνωστόν έχουν μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε πηκτίνη, εγώ χρησιμοποίησα διάφορα μήλα που είχα στο ψυγείο μου και είχαν αρχίσει να χάνουν την φρεσκάδα τους...
Δόση : περίπου 500 gr
Βαθμός δυσκολίας : εύκολο
Υλικά : 1,5 kg μήλα,
1,5 kg νερό,
1 kg ζάχαρη κρυσταλλική,
τον χυμό από 1 μικρό λεμόνι.
Προετοιμασία :
Χρησιμοποιήστε κατά προτίμηση μήλα βιολογικά ή βεβαιωθείτε ότι δεν είναι ραντισμένα. Πλύντε τα και σκουπίστε τα. Κόψτε τα στα τέσσερα, αγφαιρέστε μόνο το κοτσάνι και βάλτε τα σε μία κατσαρόλα. Προσθέστε το νερό. Βάλτε την κατσαρόλα σε μέτρια φωτιά και αφήστε να βράσουν μέχρι να αρχίζουν να λιώνουν (περίπου 30 λεπτά).
Σουρώστε τα μήλα και πιέστε τα με ένα κουτάλι, ώστε να βγάλουν όλο το ζουμί τους. Φιλτράρετε το ζουμί με γάζα ή τουλπάνι.
Ζυγίστε 1 kg από το ζουμί και βάλτε το στην κατσαρόλα μαζί με την ζάχαρη και τον χυμό του λεμονιού, φιλτραρσμένο. Βάλτε την κατσαρόλα στην φωτιά και αφήστε να βράσει για καμμία 10αριά λεπτά. Αφαιρέστε τον αφρό που θα σχηματιστεί.
Αφήστε να σταθεί ένα τεταρτάκι και ξαναβάλτε την κατσαρόλα στην φωτιά. Αφήστε να βράσει γιά μερικά λεπτά ακόμη, μέχρι να αρχίζει να πηκτώνει.
Οταν ο πελτές είναι έτοιμος, μοιράστε τον σε βαζάκια, τα οποία έχετε προηγουμένως αποστειρώσει. Κλείστε τα με τα καπάκια τους, αναποδογυρίστε τα και αφήστε να κρυώσουν αναποδογυρισμένα.
Διατηρείτε γιά αρκετούς μήνες σε μέρος δροσερό και σκοτεινό.
Εχει υπέροχη γεύση και άρωμα, δύσκολα θα αντισταθείτε στον πειρασμό να τον καταναλώσετε αμέσως!
- τον πουρέ του μήλου που θα περισσέψει, αφού τον καθαρίσετε από τις φλούδες και τους σπόρους, μπορείτε να τον χρησιμοποιήσετε για να φτιάξετε μία μηλόπιτα ή να γεμίστε κομμάτια σφολιάτας και να φτιάξετε μηλοπιτάκια.
GELATINA DI MELE
Per quanto riguarda le gelatine di frutta, la più famosa in Grecia è certo quella di mele cotogne (ricetta qui). Anche le mele però, e specialmente quelle verdi, contengono grande quantità di pectina e quindi sono adatte per preparare la gelatina naturale.
La gelatina di mele può essere utilizzata nel posto della pectina del commercio, per aiutare a rapprendere una confettura di frutta che sono poveri in pectina, pe. fragole, ciliegie, pesche. Dose per la confettura di solito 1 tazza di gelatina di mele per 4 tazze di frutta. Ancora, e grazie al sapore piuttosto neutro, può essere utilizzata nel posto di gelatina neutra, per lucidare una torta, o spenellare la frutta fresca di una crostata per isolare e proteggere dall' ossidazione e conseguentemente prevenire l' annerimento.
La gelatina di mele viene preparata con le mele intere. Intanto, si può anche utilizzare e ricilare le bucce e i semi di mele già utilizzate in altre preparazioni.
Per preparare la gelatina di mele ho seguito la ricetta di Christine Ferber, dal suo libro "Mes confitures". La Ferber utilizza le mele verdi, io intanto ho utilizzato anche mele rosse e gialle che si trovavano già per qualche settimana nel mio frigo ed erano appassite...
Dosi : 500 gr ca
Difficoltà : facile
Ingredienti : 1,5 kg mele (verdi),
1,5 kg acqua,
1 kg zucchero semolato,
il succo da 1 limone piccolo.
Preparazione :
Utilizzate preferibilmente delle mele bio e non trattate. Lavate bene ed asciugate. Tagliate a 4, eliminate solo il picciolo e ponete entro una casseruola. Aggiungete l' acqua e portate su fuoco moderato. Lasciate cuocere fino a cominciare a spappolare, per mezz' oretta ca.
Scolate con un chinoise o comunque un colapasta a fori piccoli. Premete con il dorso di un cucchiaio per prendere tutto il liquido. Filtrate di nuovo con una garza o telo pulito e senza odore di detersivo.
Pesate 1 kg di liquido e ponete nella pentola, insieme allo zucchero ed il succo del limone, filtrato. Lasciate cuocere per una decina di minuti. Schiumate se necessario. Ritirate dal fuoco e lasciate riposare per un quarto d' ora.
Riportate sul fuoco e lasciate cuocere per qualche minuto ancora, fino a rapprendere.
Invasate ancora scottente in barattoli precedentemente sterilizzati. Avvitate i coperchi, capovolgete e lasciate raffreddare capovolti.
Si conserva per parecchi mesi, in luogo preferibilmente fresco e buio.
E tanto buona questa gelatina, che difficilmente potete resistere alla tentazione di mangiarla tutta subito!
22
PILZGRÖSTL : ΤΗΓΑΝΙΑ ΜΕ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΚΑΙ ΠΑΤΑΤΕΣ
γιά τους QUANTI MODI DI FARE E RIFARE
Εφτασε και η μέρα για το μηνιαίο ραντεβού με την ομάδα των Quanti Modi di Fare e Rifare.
Σήμερα θα ταξιδέψουμε μέχρι την Μάντοβα, καθώς θα μας φιλοξενήσει στην διαδικτυακή κουζίνα της (Stella senza glutine) η Maria Giovanna. Η Maria Giovanna μαγειρεύει χωρίς γλουτένη, γι' αυτο κι εμείς σήμερα θα φτιάξουμε μία συνταγή που είναι κατάλληλη γιά όσους δεν πρέπει να την συμπεριλαμβάνουν στην δίαιτα τους.
Εδώ να πω ότι το "χωρίς γλουτένη" κάπου έχει γίνει μόδα στην Ελλάδα καί κάπου έχει μπερδευτεί το ζήτημα σχετικά με το γιατί κάποιος πρέπει να την αποφεύγει. Η γλουτένη δεν είναι δηλητήριο ή όπως αλλιώς χαρακτηρίζεται, απλά υπάρχουν άνθρωποι, των οποίων ο οργανισμός αντιδρά στην παρουσία της, σύνδρομο το οποίο κατατάσσεται στα αυτοάνοσα νοσήματα και ονομάζεται κοιλιοκάκη. Από εκεί και πέρα ότι άλλο ακούγεται είναι απλά ακόμη ένας διατροφικός μύθος, ο οποίος καλλιεργείται και από την βιομηχανία τροφίμων ....
Οπως είδατε και στον τίτλο της ανάρτησης, το όνομα της συνταγής δεν είναι ιταλικό αλλά γερμανικό, παρ' όλα αυτά συμπεριλαμβάνεται στην ιταλική κουζίνα, αφού προέρχεται από το Alto Adige ή αλλιώς Νότιο Τιρόλο (Sud Tirolo), την περιοχή δηλαδή της Βόρειας Ιταλίας που συνορεύει με την Αυστρία. Εδώ η τοπική διάλεκτος είναι σαφώς γερμανική, οπότε και οι συνταγές έχουν πολλές φορές γερμανικές ονομασίες. Pilzgröstl στα γερμανικά σημαίνει κατά λέξη "μανιτάρια ψητά" (pilz = μανιτάρι, gröstl = θα το μεταφράζαμε και ως τηγανιά, αφού εδώ ψήνεται σε τηγάνι, προέρχεται από το γερμανικό rösten που σημαίνει ψήνω). Πρόκειται ουσιαστικά για μία συνταγή ανακύκλωσης, αφού αξιοποιεί τις βραστές πατάτες που περίσσεψαν, νοστιμίζοντας τες με μανιτάρια και αλλαντικά. Το αποτέλεσμα είναι μία πεντανόστιμη τηγανιά, ιδανική για μεζεδάκι αλλά ακόμη και γιά ένα γρήγορο γεύμα. Αυτό το πιάτο είναι διαδεδομένο σε όλο το Τιρόλο, δηλαδή και στην αυστριακή πλευρά, με βασικό συστατικό τις βραστές πατάτες και συνοδευτικά υλικά που ποικίλλουν. Εκτός από τα μανιτάρια, μπορεί να περιέχει και κρέας, συνήθως χοιρινό λαιμό, βοδινό ή λουκάνικα würstel, ενώ μπορεί να συνοδεύεται και από ένα τηγανητό αυγό μάτι ή το κλασσικό γερμανικό λάχανο τουρσί. Μπορεί επίσης να ψηθεί και στον φούρνο, σε μία εκδοχή πιό γκουρμέ.
Την συνταγή της Maria Giovanna μπορείτε να την δείτε εδώ. Αναγκάστηκα να κάνω κάποιες αλλαγές, πρώτα απ' όλα επειδή ήταν αδύνατον να βρώ τα υλικά της συνταγής. Ετσι αντικατέστησα τις φρέσκιες κανθαρέλλες (αχ, μακάρι να μπορούσα να πάω στο δάσος να τις μαζέψω!!) με αποξηραμένα μανιτάρια του δάσους ποικιλία και επιπλέον πορτσίνι, και γιά να συμπληρώσω την ποσότητα, που ήταν αρκετή, πρόσθεσα καλλιεργημένα μικρά πορτομπέλλο. Στάθηκε αδύνατο να βρώ σπεκ (παρόμοιο με το προσούτο αλλά μάλλον πιό λιπαρό), οπότε κατέφυγα σε λύση ανάγκης και χρησιμοποίησα το κοινό μπέϊκον. Δεν ξέρω τι γεύση θα είχε αν χρησιμοποιούσα τα υλικά της αυθεντικής συνταγής, πάντως και έτσι προέκυψε μία πολύ νόστιμη τηγανιά, την οποία απολαύσαμε με μερικά μπουκάλια μπύρα. Μια συνταγή που σίγουρα θα ξαναφτιάξουμε, καθώς είναι εύκολη, γρήγορη και γευστική.
Δόση : για 4 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : εύκολο
Υλικά : 30 gr αποξηραμένα μανιτάρια δάσους διάφορα είδη,
20 gr αποξηραμένα βασιλομανίταρα (πορτσίνι),
250 gr μανιτάρια πορτομπέλλο μικρά,
1 κρεμμύδι,
2 κ.σ. ελαιόλαδο παρθένο,
μαϊντανό,
4 μέτριες πατάτες,
2 κ.σ. βούτυρο,
120 gr μπεϊκον,
1-2 πρέζες κύμινο,
πάπρικα γλυκειά,
μαύρο πιπέρι φρεσκοτριμμένο,
αλάτι,
σχοινόπρασο.
Προετοιμασία :
Βράστε τις πατάτες με την φλούδα τους για 25-30 λεπτά. Στραγγίστε τες αμέσως και αφήστε τες να κρυώσουν τελείως. Κόψτε τες σε κύβους ή χοντρές φέτες.
Βάλτε τα αποξηραμένα μανιτάρια μέσα σε ένα μπωλ, προσθέστε λίγο χλιαρό νεράκι, ίσα που να τα καλύψει, και αφήστε τα να σταθούν μισή ωρίτσα να ενυδατωθούν.
Καθαρίστε και κόψτε τα προτομπέλλο σε χοντρές φέτες.
Ψιλοκόψτε το κρεμμύδι και τον μαϊντανό.
Βάλτε το ελαιόλαδο σε ένα τηγάνι και μαράνετε την μισή ποσότητα από το κρεμμύδι. Προσθέστε τα μανιτάρια και σωτάρετε τα μέχρι να μαλακώσουν, για 20 λεπτα περίπου, προσθέτοντας και το ζουμάκι τους και αν χρειαστεί λίγο νεράκι ακόμη. Αλατίστε και προσθέστε στο τέλος και τον μαϊντανό.
Σε ένα ευρύχωρο τηγάνι βάλτε το μπεϊκον κομμένο σε κομματάκια, προσθέστε ελάχιστο λάδι και σωτάρετε μέχρι να ροδίσει. Βγάλτε το από το τηγάνι και κρατήστε το στην άκρη.
Στο ίδιο τηγάνι βάλτε το βούτυρο καί το υπολοιπο κρεμμύδι και σωτάρετε ελαφρά. Προσθέστε τις πατάτες, αλατίστε, πιπερώστε, προσθέστε 2-3 πρέζες πάπρικα και το κύμινο και σωτάρετε μέχρι να ροδίσουν. Μην τις ανακατεύετε συχνά, ώστε να μην διαλυθούν. Προσθέστε τα μανιτάρια και το μπέϊκον, αναμείξτε προσεκτικά και δοκιμάστε στο αλάτι.
Σερβίρετε την τηγανιά ζεστή με λίγο σχοινόπρασο ψιλοκομμένο.
Είναι εξ΄ ίσου νόστιμη και την επόμενη ημέρα, ξαναζεσταμένη.
PILZGRÖSTL : ROSTICCIATA DI FUNCHI E PATATE
per i QUANTI MODI DI FARE E RIFARE
Sono particolarmente felice che continuo a partecipare all' iniziativa dei Quanti! L' ultima volta non sono riuscita a passare dalle cucine amiche e lasciare un commento, spero che questa volta riesco a recuperare...
Oggi siamo ospiti nella cucina di Maria Giovanna, una Stella senza glutine, per preparare insieme una ricetta, appunto gluten-free.
Pilzgröstl è certo una parola tedesca, che significa rosticciata o spadellata di funghi (pilz sta per i funghi). Ricettina gustosa e veloce che viene dalla tradizione culinaria altoadesina, coniata per ricilare le patate lessate avanzate. Il piatto con la nominazione gröstl è tipico del Tirolo; in Austria viene preparato al forno spesso con carne (collo di maiale, carne bovina, castrato) non da riciclo però, ma appositamente preparata, o con i wurstel. Spesso viene accompagnato da uova all' occhio di bue o crauti.
La ricetta di Maria Giovanna potete vederla qui. Ho fatto delle modifiche per quanto riguarda gli ingredienti, siccome non sono riuscita a trovare nè i finerli (maragi se potessi andare al bosco a raccoglierli!) nè lo speck. Cosi ho messo dei funghi misti essiccati, più dei porcini essiccati, ma siccome questi sono abbastanza costosi ne ho aggiunto anche i portobello coltivati. Nel posto dello speck ho messo il bacon che è comunissimo in Grecia. Anche se non ho utilizzato gli ingredienti della ricetta originale, ne è venuta una spadellata molto saporita, che abbiamo accompagnato con qualche bicchiere di birra. Una ricetta che sicuramente non sarà da quelle preparate una volta e poi dimenticate, siccome facile, veloce e saporita.
Dosi : per 4 persone
Difficoltà : facile
Ingredienti : 30 gr di funghi misti essiccati,
20 gr di funghi porcini essiccati,
250 gr di funghi portobello freschi,
1 cipolla,
2 cucchiai olio extravergine di oliva,
prezzemolo qb.,
4 patate medie,
2 cucchiai di burro,
120 gr di pancetta tesa affumicata,
cumino macinato qb.,
paprica qb.,
pepe nero macinato qb.,
sale qb.,
erba cipollina qb.
Preparazione :
Lavate e lessate le patate con la buccia, per 25-30 minuti. Scolate e lasciate raffreddare completamente.
Tagliate a fette piuttosto spesse o cubetti.
Ponete i funghi essiccati in una terrina, aggiungete poca acqua tiepida e lasciate idratarsi per mezz' oretta.
Pulite i portobello e tagliate a fette non troppo sottili.
Tritate la cipolla ed il prezzemolo.
Ponete l' olio di oliva in una padella e saltate metà della cipolla tritata, fino ad appassire. Aggiungete i funghi, essiccati e freschi e saltate per 20 minuti ca., fino ad intenerire, aggiungendo anche il sughetto di ammollo dei funghi essiccati e un pochino di acqua calda se necessario. Salate a piacere e aggiungete una manciata di prezzemolo a fine cottura.
In una padella capiente ponete la pancetta tagliata a pezzetti, aggiungete un filo d' olio e fate rosolare. Estraette il bacon dalla padella e tenete da parte.
Senza sciacquare la padella, aggiungete il burro e fate rosolare la cipolla restante. Aggiungete le patate, salate, pepate, aggiungete qualche pizzico di paprica e il cumino e fate rosolare. Non mescolare spesso per non fare spappolare le patate. Aggiungete i funghi saltati, il bacon, mescolate delicatemente e regolate di sale.
Servite la spadellata di funghi e patate calda, con una manciata di erba cipollina tritata.
E buona anche il giorno dopo, servita riscaldata.
1
ΠΕΝΕΣ ΑΛ' ΑΡΑΜΠΙΆΤΑ
Οι πένες αλ' αραμπιάτα (penne all' arrabbiata), είναι ένα από τα πιό διάσημα πιάτα της ιταλικής κουζίνας και στο εξωτερικό. Η συνταγή προέρχεται από την φτωχική κουζίνα (cucina povera) του Λάτσιο, δηλαδή της περιοχής της Ρώμης. Το όνομα της οφείλεται στο γεγονός ότι η σάλτσα είναι καυτερή και όποιος φάει, κινδυνεύει να γίνει το πρόσωπο του κατακόκκινο, όπως όταν υποφέρει από λύσσα (rabbia στα ιταλικά είναι η λύσσα, arrabbiare = λυσσάω)! Το περιέργο με αυτή την συνταγή είναι οτι, ενώ πριν μερικές δεκαετίες ήταν πολύ δημοφιλής στις ιταλικές τραττορίες, έπειτα κάπου εξαφανίστηκε, καθώς την θεωρούσαν πολύ απλή αλλά και ταυτόχρονα πιό δύσκολο να την ετοιμάσουν, επειδή, όπως και όλες οι συνταγές που έχουν λίγα υλικά, ήθελε πρώτες ύλες πολύ καλής ποιότητας. Τα τελευταία χρόνια πάντως έχει αρχίσει να ξαναεμφανίζεται στους καταλόγους των εστιατορίων.
Η συνταγή απλή, απλούστατη : μακαρόνια, συνήθως πένες που κρατάνε μέσα τους την σάλτσα, ελαιόλαδο, σκόρδο, καυτερό πιπεράκι, ωραίες φρέσκιες ντομάτες, μαϊντανός για το σερβίρισμα και μπόλικο πεκορίνο. Το μυστικό είναι στην σάλτσα, θέλει φρέσκια ντοματούλα ή ωραία σπιτική σάλτσα πασσάτα ντομάτας. Αντί γιά πεκορίνο, μπορείτε να βάλετε τριμμένο κεφαλοτύρι (προσοχή το παραδοσιακό από αιγοπρόβειο γάλα, γιατί πρόσφατα είδα να κυκλοφορεί και κεφαλοτύρι από αγελαδινο!).
Από τις πολύ αγαπημένες μας συνταγές, που φτιάχνουμε συχνά, καθώς είναι πολύ γρήγορη και πεντανόστιμη! Φέτος μάλιστα, που έχουμε φτιάξει μία πολύ επιτυχημένη σπιτική πασσάτα ντομάτας, αυτήν την μακαρονάδα την έχουμε καταευχαριστηθεί!
Θα συναντήσετε και παραλλαγές με παντσέτα (μπέϊκον), με μανιτάρια, και διάφορα άλλα τυριά, εκτός από το πεκορίνο. Οπως θα δείτε στις φωτογραφίες, επειδή οι άντρες συνήθως θέλουν και λίγο κρεατάκι στο φαϊ τους, συνοδέψαμε απλά το πιάτο με ωραιότατο ψητό λουκάνικο Λευκάδας (πρόσφατη ανακάλυψη στο παντοπωλείο της γειτονιά μας, και μας άρεσε πάρα πολύ!)
Δόση : για 4 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : πολύ εύκολο
Υλικά : 400 gr μακαρόνια πένες ή μπουκατίνι,
4 κ.σ. ελαιόλαδο παρθένο έξτρα,
2 σκελίδες σκόρδο,
2 καυτερά πιπεράκια,
400 gr σπιτική πασσάτα ντομάτας ή 600 gr ώριμες ντομάτες,
2-3 κ.σ. μαϊντανό ψιλοκομμένο,
αλάτι,
100 gr τριμμένο τυρί pecorino romano.
Προετοιμασία :
Βάλτε το λάδι σε ένα ευρύχωρο τηγάνι και βάλτε το στην φωτιά. Τσακίστε το σκόρδο και τα πιπεράκια και σωτάρετε τα ελαφρά (προσοχή να μην καούν!). Κατεβάστε το τηγάνι από την φωτιά και αφήστε να σταθεί ένα δεκάλεπτο, να πάρει γεύση το λάδι.
Οπως σας είπα στην εισαγωγή, γιά την σάλτσα χρησιμοποιώ την σπιτική πασσάτα που φτιάχνω συστηματικά πλέον τα τελευταία χρόνια. Μην εμπιστευθείτε μία οποιαδήποτε ντομάτα στον τρίφτη του εμπορίου, άν δεν έχετε ως πρώτη ύλη μία νόστιμη σάλτσα ντομάτας, χρησιμοποιήστε ώριμες ντομάτες. Ξεφλουδίστε τες, αφού τις βουτήξετε σε καυτό νερό, αφαιρέστε τους σπόρους και κόψτε τες κονκασέ.
Ξαναβάλτε το τηγάνι στην φωτιά, προσθέστε την πασσάτα ή τις κομμένες ντομάτες, αλατίστε και αφήστε να βράσουν σε χαμηλή φωτιά 5-6 λεπτά (γιά τις ντομάτες θα χρειαστείτε λίγο παραπάνω, περίπου 15 λεπτά). Αν η σάλτσα στεγνώσει πολύ προσθέστε λίγο από το νερό που βράζουν τα μακαρόνια.
Οσο ετοιμάζετε την σάλτσα, βάλτε παράλληλα και τα μακαρόνια να βράζουν σε μπόλικο αλατισμένο νερό (αναλυτικές οδηγίες εδώ). Θα τα βράσετε αυστηρά αλ ντέντε. Σουρώστε τα αλλά όχι τελείως, να κρατήσουν και λίγο από το ζουμάκι τους, και ρίξτε τα μέσα στο τηγάνι. Ανακατέψτε και αφήστε να σταθούν ένα 10άλεπτο να πάρουν γεύση.
Σερβίρετε τις πένες αλ' αραμπιάτα με μαϊντανό και μπόλικο τριμμένο τυράκι.
Τρώγονται και κρύες αλλά και ξαναζεσταμένες.
PENNE ALL' ARRABBIATA
Ricetta tipica romana, proveniente dalla cucina povera. Il suo nome lo deve alla presenza del peperoncino e al fatto che a causa della sua piccantezza, chi lo mangia diventa spesso rosso in volto, come se fosse arrabbiato!
Ricettina semplicissima e gustosa. Il segreto sta alla salsa al pomodoro, quindi utilizzate dei pomodori freschi o una buona passata casalinga, non affidatevi alle salse pronte confezionate! Ci sono varianti anche con pancetta, funghi e altri formaggi oltre il pecorino.
E una dalle ricette che amiamo molto in famiglia e prepariamo spesso, siccome è velocissima e buona. Quest' anno abbiamo preparato una passata particolarmente saporita che esalta il sapore del piatto. Siccome i miei uomini gradiscono anche un po' di carne al loro pasto, ho servito le penne all' arrabbiata con buona salciccia proveniente dall' isola di Lefkada, che ho semplicemente saltato in padella.
Dosi : per 4 persone
Difficoltà : facile
Ingredienti : 400 gr penne o buccatini,
4 cucchiai olio extravergine di oliva,
2 spicchi d' aglio,
2 peperoncini piccanti,
400 gr passata di pomodoro fatta a casa o 600 gr di pomodori maturi,
2-3 cucchiai di prezzemolo tritato,
sale,
100 gr pecorino romano grattugiato.
Preparazione :
Versate l' olio entro una padella capiente e portate sul fuoco. Aggiungete l' aglio e i peperoncini schiacchiati e saltate per qualche minuto senza lasciare a prendere colore. Ritirate dal fuoco e lasciate riposare per una decina di minuti, per insaporirsi.
Come ho detto alla premessa ho utilizzato la mia passata di pomodoro. Se invece utilizate i pomodori, sbucciateli dopo sbollentati per qualche minuto in acqua calda, tagliate in due, spremete per eliminare i semi e tagliate a dadini.
Ponete la padella sul fuoco e aggiungete la passata o i pomodori, salate e lasciate cuocere per 5-6 minuti (per i pomodori ci vuole un quarto d' ora). Se si asciuga aggiungete qualche mestolo di brodo di cottura della pasta.
Nel frattempo, fate cuocere la pasta al dente, in abbondante acqua salata. Scolate la pasta e versate nella padella col sugo. Mescolate e lasciate insaporirsi per una decina di minuti.
Servite le penne all' arrabbiata calde con qualche pizzico di prezzemolo tritato e abbondante pecorino grattugiato.
Questo piatto è buono anche freddo o riscaldato.