8

ΙΝΣΑΛΆΤΑ ΠΑΝΤΈΣΚΑ : ΜΙΑ ΠΑΤΑΤΟΣΑΛΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΤΕΛΛΕΡΊΑ // INSALATA PANTESCA


ΙΝΣΑΛΆΤΑ ΠΑΝΤΈΣΚΑ :
ΜΙΑ ΠΑΤΑΤΟΣΑΛΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΤΕΛΛΕΡΊΑ

Η Παντελλερία (Pantelleria) ή Κοσσύρα των Αρχαίων Ελλήνων, είναι ένα μικρό, ηφαιστειογενές, γραφικό νησάκι, που  βρίσκεται στο Στενό της Σικελίας, δηλαδή ανάμεσα στην Σικελία και την Τυνησία. Αγαπημένος τουριστικός προορισμός των Ιταλών και των Ευρωπαίων, είναι φημισμένη για τα κρασιά της, ιδίως τα λικερώδη (φημισμένο διεθνώς το Passito di Pantelleria), την κάππαρη (με πιστοποίηση IGP), την σταφίδα αλλά την εκτροφή γαϊδουριών! Μία από τις πιό αντιπροσωπευτικές παραδοσιακές συνταγές της Παντελλερία, είναι και η ινσαλάτα παντέσκα ή ινσαλάτα αλά παντέσκα, που συκεντρώνει τις γεύσεις και τα αρώματα αυτού του ιδιαίτερου νησιού.
Μία χορταστική σαλάτα με βάση τις πατάτες, γαρνιρισμένες με τα τοπικά προϊοντα : κάππαρη, ντοματίνια πακίνο (ιδιαίτερα φημισμένα γιά την νοστιμιά τους), κόκκινα γλυκά κρεμμύδια, ρίγανη, βασιλικό, ελιές και ελαιόλαδο. Εχει γεύση έντονη, που μπορεί να συμπληρωθεί με ψάρι, συνήθως σκουμπρί λακέρδα, αλλά σε πιό σύγχρονη εκτέλεση και τόνο ή σολομό καί πιό σπάνια τυρί (ξηρή ρικότα ή φέτα). Αν και από μόνη της αποτελεί ένα πλήρες γεύμα, έχει αρκετά έντονη γεύση και εγώ θα την προτιμούσα ως ορεκτικό, μαζί με κρασάκι ή ουζάκι - είναι τέλειος τσιπουρομεζές, δοκιμάστε την!

Δόση : για 4 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : πολύ εύκολη
Υλικά : 4 μέτριες πατάτες, κατά προτίμηση νέας εσοδείας,
                1 μεγάλο γλυκό κόκκινο κρεμμύδι (εγώ έβαλα κίτρινο),
                10 ντοματίνια,
                1/2 φλ. ελιές καλαμών σε ροδέλες,
                2 κ.σ. κάππαρη,
                1 φλ. καφέ λευκό ξύδι από σταφύλια,
                2-3 κλωναράκια βασιλικό,
                λίγο ρίγανη,
                λίγο πιπέρι φρεσκοτριμμένο,
                αλάτι,
                1 φιλέτο καπνιστό σκουμπρί σε λάδι,
                1 φλ. καφέ ελαιόλαδο παρθένο έξτρα.
Προετοιμασία :
Βράστε τις πατάτες με την φλούδα (περίπου 30 λεπτά). Στραγγίστε τες αμέσως και μόλις χλιαρίνουν λίγο ξεφλουδίστε τες και κόψτε τες σε ροδέλες. Αλατίστε και στρώστε τες μέσα σε ένα πυρέξ ή μεγάλη σαλατιέρα.
Παράλληλα, κόψτε το κρεμμύδι σε ροδέλες. Η παραδοσιακή συνταγή θέλει κόκκινα γλυκά κρεμμύδια (και αυτά τοπικό προϊον της Σικελίας αλλά και της Παντελλερία), εγώ σπανίως τα χρησιμοποιώ, οπότε έβαλα κίτρινο κρεμμύδι. Βάλτε τις ροδέλες του κρεμμυδιού μέσα σε ένα μπωλ, περιχύστε με το ξύδι και αφήστε να σταθούν για ένα δεκάλεπτο τουλάχιστον, ώστε να μετριαστεί η αψάδα τους.
Κόψτε τα ντοματίνια οριζόντια στα δύο και ζουλήξτε τα να απομακρυνθούν οι σπόροι.
Κόψτε με τα χέρια το φιλέτο του σκουμπριού σε μικρά κομματάκια.
Στραγγίξτε καλά τα κρεμμύδια από το ξύδι και ρίξτε τα επάνω από τις πατάτες. Προσθέστε επίσης τα ντοματίνια, τις ελιές την κάππαρη και το σκουμπρί. Πασπαλίστε με λίγο φρεσκοτριμμένο πιπεράκι και περιχύστε με μπόλικο ελαιόλαδο. Πασπαλίστε τέλος με την ρίγανη.
Βάλτε την σαλάτα στο ψυγείο και αφήστε την να σταθεί ένα δίωρο.
Πρίν βγάλετε την σαλάτα στο τραπέζι σκορπίστε από επάνω και τα φυλλαράκια του βασιλικού. Βασιλικό εγώ χρησιμοποίησα τον κοινό, αν χρησιμοποιήσετε τον πλατύφυλλο, θα χρειστείτε 3-4 φύλλα.
Σερβίρεται δροσερή.

Προτεινόμενο κρασί : το ιδανικό είναι ένα ροζέ σιτσιλιάνικο κρασί. Εμείς την συνοδέψαμε με το Tessuto Salento rosato, με προέλευση και αυτό από τον Ιταλικό Νότο, το οποίο ταίριασε υπέροχα και ανέδειξε τα αρώματα της σαλάτας.




INSALATA PANTESCA

L' insalata pantesca o insalata alla pantesca, è tra i piatti più famosi dell' isola di Pantelleria. Fresca e particolarmente saporita, racchiude i sapori e gli aromi della sua terra di provenienza. La base di questa ricetta sono le patate lessate, arrichite con pomodori pacchino, cipolle rosse siciliani, olive, capperi (il vanto dell' isola di Pantelleria, un prodotto IGP), origano, basilico e olio extravergine. Oltre alla ricetta classica vegana, esistono varianti con aggiunta di pesce (sgombro, tonno, perfino salmone) o formaggio (feta, ricotta salata).
L' insalata pantesca viene servita come contorno. All' inizio ho pensato che sarebbe un bel piatto unico, estivo ma il suo gusto è deciso abbastanza per essere consumata da sola.

Dosi : per 4 persone
Difficoltà : molto facile
Ingredienti : 4 patate di media grandezza,
                            1 cipolla rossa grande (io ci ho messo gialla),
                            10 pomodorini,
                            1/2 tazza di olive denocciolate o a rondelle,
                            2 cucchiai di capperi in salamoia,
                            1 tazzina da caffè aceto di vino bianco,
                            2-3 rametti di basilico,
                            origano,
                            pepe nero macinato al momento,
                            sale,
                            1 filetto di sgombro affumicato sott' olio,
                            1 tazzina da caffè olio extravegine di oliva.
Preparazione :
Lavate le patate e lessatele senza sbucciarle, finchè saranno morbide, per mezz' oretta ca. Una volta cotte le patate, scolate subito, lasciate intiepidire, pelate e tagliate a fette. Salate e disponete entro una terrina.
Nel frattempo tagliate la cipolla a fettine. La ricetta tradizionale richiede cipolle di Tropea, che in Grecia non si trovano. Le cipolle violacee (non proprio rosse) che si trovano in Grecia, a me non piacciono, siccome molto forti e di odore pungente, utilizzo sempre le cipolle gialle. Ponete le fettine di cipolla entro una ciotola e irrorate con l' aceto. Lasciate riposare per almeno una decina di minuti.
Siccome neanche i pomodori pacchino si trovano in Grecia, ho utilizzato i pomodorini comuni. Tagliate i pomodorini orizzontalmente in due, e schiaccate per eliminare i semini.
Con le mani, tagliate il fileto di sgombro a pezzettini.
Scolate per bene le cipolle dall' aceto e aggiungete alla terrina con le patate. Aggiungete pure i pomodorini, le olive, i capperi e lo sgombro. Cospargete con un pochino di pepe macinato e versate l' olio a filo.
Lasciate riposare nel frigo per un paio d' ore.
Prima di servire aggiungete qualche foglia di basilico.

Vino consilgiato : un rosato siciliano. Noi del vino siciliano non ne avevamo, l' abbiamo abinata però con un vino salentino, il Tessuto Salento rosato, che secondo me ha fatto spiccare gli aromi di questo piato tanto buono!




4

ΣΠΙΤΙΚΟ ΑΡΤΥΜΑ ΝΟΣΤΙΜΙΆ ή ΒΕΓΚΈΤΑ : ΜΕΙΓΜΑ ΑΠΟΞΗΡΑΜΕΝΩΝ ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ // DADO GRANULARE VEGETALE FATTO A CASA


ΣΠΙΤΙΚΟ ΑΡΤΥΜΑ ΝΟΣΤΙΜΙΆ ή ΒΕΓΚΈΤΑ: ΜΕΙΓΜΑ ΑΠΟΞΗΡΑΜΕΝΩΝ ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ

Από την στιγμή που άρχισα να ασχολούμαι εντατικά με τα μαγειρέματα, κάποια στιγμή δημιουργήθηκε και η ανάγκη απόκτησης ξηραντηρίου. Υπάρχουν βέβαια τα ηλεκτρικά ξηραντήρια, αλλά η ιδέα ενός ηλιακού και καθόλου ενεργοβόρου ξηραντηρίου ήταν πολύ δελεαστική... 
Ο Δ. είναι πάντα έτοιμος να ασχοληθεί με κατασκευές, οπότε, αφού είδαμε διάφορα ηλιακά ξηραντήρια, κατά κύριο λόγο σε ιταλικά site (δυστυχώς χωρίς σαφείς οδηγίες κατασκευής και μέτρα), κάθησε έφτιαξε τα σχέδια, προμηθεύτηκε τα υλικά, και σε 2 μέρες το είχε κιόλας έτοιμο! Βέβαια προέκυπτε και ένα θέμα με την αποθήκευση του, γι' αυτό το έφτιαξε συμμαζεμένο, αναδιπλούμενο, ώστε να πιάνει λιγότερο χώρο κατά την φύλαξη του, από ελαφριά υλικά, ώστε να μπορεί να μεταφέρεται εύκολα, και 100% ανακυκλώσιμο (περισσότερες λεπτομέρειες για το ηλιακό ξηραντήριο δες εδώ).
Από τότε το χρησιμοποιώ συνεχώς για να αποξηραίνω κυρίως τα αρωματικά που καλλιεργώ στον κήπο μου. Όταν πριν 4 χρόνια είχα βρεθεί στο εργοστάσιο της Aboca, στο Sansepolcro της Ούμπρια, είχα ρωτήσει την συνάδελφο φαρμακοποιό που έκανε την ξενάγηση, ποιός ήταν ο καλύτερος τρόπος για να αποξηραίνουμε τα αρωματικά φυτά, ώστε να διατηρούν τα αιθέρια έλαια και τα δραστικά τους συστατικά. Η απάντηση ήταν στο ξηραντήριο, καθώς η έκθεση στον αέρα μπορεί να προκαλέσει αλλοιώσεις αλλά και καταστροφή των φυτών από τα έντομα. Βέβαια στην Aboca, πού διαθέτει ένα πρότυπο εργοστάσιο επεξεργασίας φαρμακευτικών φυτών, είχαν ένα ξηραντήριο όσο ένα δωμάτιο, και τα φυτά τα στοίβαζαν μέσα σε τροχήλατες κλούβες με πολλά συρτάρια. Εκτός από αρωματικά φυτά, στο ξηραντήριο μου έχω αποξηράνει ντομάτες (για λιαστές) και σύκα.
Κάποια στιγμή, στο περιοδικό Cucina Italiana βρήκα μία ανάρτηση για "κύβο" λαχανικών σπιτικό. Απαραίτητο εργαλείο για να φτιαχτεί, το ξηραντήριο! Στο τέλος του καλοκαιριού, συγκέντρωσα όλα τα απαραίτητα λαχανικά. Η επιλογή των λαχανικών είναι βασικά θέμα προσωπικού γούστου; από τα βασικά είναι το καρότο, το σέλινο και το κρεμμύδι, από εκεί και πέρα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε πράσο, πατάτα, μαϊντανό, φινόκιο, κόλιαντρο, σκόρδο και ντομάτα. Το ξηραντήριο μου έχει 4 συρτάρια, η χωρητικότητα του δεν είναι πολύ μεγάλη, συν το ότι δεν είμαι πάντα παρούσα για να ελέγχω την πρόοδο της αποξήρανσης, οπότε η διαδικασία λίγο καθυστερεί, και έτσι μου χρειάστηκαν περίπου 10 μέρες μέχρι να τα αποξηράνω όλα. Τα αρωματικά και τα λαχανικά που περιείχαν λιγότερο νερό, μέσα σε μία ημέρα (περίπου 10 ώρες ηλιοφάνειας) ήταν έτοιμα. Τα υπόλοιπα χρειάστηκαν 2 ημέρες. Αφού τα συγκέντρωσα όλα, τα ζύγισα, και ζύγισα την ίδια ποσότητα θαλασσινού αλατιού (φρόντισα να προμηθευτώ αλάτι Μεσολογγίου καθαρό, χωρίς πρόσθετα). Τελευταία προσθήκη ο κουρκουμάς, που δίνει ωραίο χρώμα στον ζωμό, και γι' αυτόν τον λόγο εμπεριέχεται και στους βιομηχανοποιημένους ζωμούς, και επιπλέον είναι πολύ ωφέλιμος και δεν πρέπει να λείπει από την δίαιτα μας. Χρησιμοποίησα το μπλέντερ για να τρίψω όλα τα υλικά και μέσα σε μερικά λεπτά, ο "κύβος" γρανουλέ ή "νοστιμιά" (δανείζομαι το όνομα από γνωστό αντίστοιχο βιομηχανικό προϊόν) ή βεγκέτα (το όνομα ενός αντίστοιχου μίγματος με προέλευση από την Σερβία) ήταν έτοιμη. Μόνο 100% φυσικά συστατικά, φρέσκα και διαλεγμένα, χωρίς ίχνος χημικού. Όπως είναι γνωστό, όλα μα όλα τα βιομηχανοποιημένα ενισχυτικά γεύσης περιέχουν όξινο γλουταμινικό νάτριο (Ε621), το οποίο αν και θεωρητικά είναι αβλαβές, καλό είναι αν μπορούμε να αποφεύγουμε την κατανάλωση του. Από μία αρχική ποσότητα 150 gr λαχανικών, πήρα 2 γεμάτα βαζάκια των 100 ml νοστιμιά. Η δόση στο μαγείρεμα είναι μισό κουταλάκι του γλυκού (σε ποσότητα για 4 άτομα).
Αν διαθέτετε ξηραντήριο, φτιάξτε κι εσείς την σπιτική νοστιμιά ή βεγκέτα και χρησιμοποιήστε την στην κουζίνα σας ή φυλάξτε την ως εκλεκτό δώρο για τους φίλους σας που τους αρέσει η μαγειρική! Αν δεν διαθέτετε ξηραντήριο, ίσως σκεφτείτε ότι ήρθε η ώρα να αποκτήσετε ένα ...
Στον κατάλογο των υλικών σας παραθέτω αυτά που χρησιμοποίησα εγώ και στην συγκεκριμένη παρασκευή. Τα βασικά υλικά είναι : τα καρότα (30%), κρεμμύδι (40%) και σέλινο (30%). Από εκεί και πέρα μπορείτε να προσθέστε τα λαχανικά και τα αρωματικά που προτιμάτε, δεν υπάρχει περιορισμός.

Δόση : 2 βαζάκια των 100 ml
Βαθμός δυσκολίας : εύκολο αλλά λίγο χρονοβόρο
Υλικά : 3 καρότα,
              1 πατάτα μετρίου μεγέθους,
              1 σέλινο, μόνο τα φύλλα,
              1 κρεμμύδι μετρίου μεγέθους,
              1 ντομάτα μέτρια,
              1/3 από το ματσάκι μαϊντανό,
              1 κολοκυθάκι μέτριο,
              1 πράσινη πιπεριά κέρατο,
              ½ φινόκιο,
              2 πράσα λεπτά, μόνο το πράσινο μέρος,
              1 κλωναράκι δεντρολίβανο,
              1 κ.γ. σκόρδο γκρανουλέ (ή μία μεγάλη σκελίδα),
              1 κ.σ. κουρκουμά,
              αλάτι θαλασσινό χωρίς πρόσθετα.
Προετοιμασία :
Αποξηράνετε όλα τα λαχανικά και τα αρωματικά φυτά. τα αρωματικά φυτά τα βάζετε όπως είναι. Τα λαχανικά εγώ τα έκοψα σε πολύ λεπτές φέτες με το μαντολίνο, πράγμα το οποίο επιτάχυνε πολύ την ξήρανση τους. Αν είναι σε πιο χοντρά κομμάτια, φυσικά θα χρειαστούν περισσότερο χρόνο για να αποξηρανθούν.
Σκόρδο έβαλα έτοιμο γκρανουλέ, απλά γιατί έτυχε να έχω μεγάλη ποσότητα στο ντουλάπι μου και ήθελα να το καταναλώσω.
Μπορείτε βέβαια να τα αποξηράνετε και στον φούρνο, σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία, στον αέρα, αλλά δεν θα το συνιστούσα, είναι πολύ ενεργοβόρο... 
Ζυγίστε όλα τα αποξηραμένα μαζί και ζυγίστε ίση ποσότητα αλατιού. Τα δικά μου βγήκαν 150 gr οπότε πρόσθεσα και 150 gr αλάτι Μεσολογγίου χωρίς πρόσθετα, όπως είπα και στην εισαγωγή.
Προσθέστε και τον κουρκουμά και τρίψτε το μείγμα πολύ ψιλό, σχεδόν σε σκόνη, σε ένα δυνατό μπλέντερ. Είδα ότι κάποιοι αφήνουν μεγαλύτερα κομματάκια, νομίζω είναι θέμα γούστου, εγώ δεν ήθελα να φαίνονται κομματάκια από τα λαχανικά στους ζωμούς που θα το χρησιμοποιήσω.
Για να είμαι σίγουρη ότι δεν έχει παραμείνει υγρασία στο μείγμα, το άπλωσα μέσα σε ένα ανοιχτό σκεύος και το άφησα και πάλι για μία ημέρα στο ξηραντήριο.
Μοιράστε την νοστιμιά σε αποστειρωμένα βαζάκια με ερμητικό κλείσιμο και φυλάξτε την σε μέρος στεγνό και δροσερό. Πιστεύω ότι διατηρείται για αρκετούς μήνες (θα ενημερώσω την ανάρτηση μελλοντικά με τις παρατηρήσεις μου σχετικά με την διάρκεια ζωής της...). 
Όσο για την γεύση της, την δοκίμασα ήδη σε ένα απλό ριζότο και μας άρεσε πολύ; ήταν το μόνο υλικό που πρόσθεσα για γεύση, εκτός από το κρασί, και το έφτιαξα το ριζότο επίτηδες λιτό, μόνο και μόνο για να δοκιμάσω την νοστιμιά μου!


DADO GRANULARE VEGETALE FATTO A CASA

Siccome oltre che cucinare nella mia cucina, mi piace preparare varie cose che si trovano anche già pronte al mercato, ma è un' altra cosa prepararle a casa con materie prime scelte. Così, ad un certo punto, è emersa la necessità di acquistare un essiccatore. Certo, esistono gli essiccatori elettrici, ma con tanto di sole in Grecia, è un peccato non approfitarne e continuare a spendere energia elettrica (che certo ha anche un costo..). 
Siccome a D. piace costruire varie cose a casa, quando gli ho espresso questo mio desiderio, dopo aver visto costruzioni simili all' internet e perdippiù in siti italiani (purtroppo non tanto dettagliate), si è procurato l' occorente, e tra un paio di giorni aveva il mio essiccatore già pronto! Non è un tesoro di uomo? 
Il mio essiccatore è leggero, di dimensioni ridotte e pieghevole, per essere anche manovrabile e salvaspazio, siccome la mia casa non è poi immensa. Lo utilizzo per essiccare le erbe aromatiche che coltivo nel mio giardinetto (foto dettagliate e misure dell' essiccatore potete vedere qui). 
Quattro anni fa che mi sono trovata allo stabilimento di Aboca a Sansepolcro, avevo chiesto alla collega che ci faceva da guida, quale metodo è il migliore per essiccare le erbe aromatiche : appenderle alla aria in luogo riparato o l' essicatore. La risposta è stata certo l'essicatore, perchè a questo modo l' essicazione avviene in modo coretto e si minimiza il pericolo di attacchi dagli insetti. Mi ha detto ancora che se non si ha l' essicatoio perfino il forno di casa va bene, a modalità ventilato però e a temperatura bassissima. Certo all' Aboca l' essiccatoio occupava lo spazio di una piccola stanza e le piante venivano disposte su ripiani mobili.
Qualche anno fa, nella rivista di Cucina Italiana sono pure imbattuta su la ricetta del "dado vegetale" fatto a casa. Ho notato subito la ricetta, e avevo in mente di preparala, ma come sempre il tempo libero è limitato e non ce la faccio ad organizzarmi. Quest' estate però ho detto basta! devo prepararlo! Ho raccolto tutte le erbe e gli ortaggi occorenti e ho cominciato ad essiccarli. Il tutto ha durato per quasi 10 gironi. Tenete conto però che il mio essiccatoio è piccolo, ha solo 4 ripiani e poi io non ero sempre presente alla casa di campagna per controllare il grado di essiccazione, ma ci andavo ogni 2 giorni. Per le erbe aromatiche di solito basta un giorno (10 ore) di sole intenso per essiccarle, per gli ortaggi però, e perdippiù quelli che contengono più acqua, ci vuole almeno un paio di giorni. Non ho seguito però la ricetta iniziale, ho fatto un po' di mia testa e non ho fatto sbollentare gli ortaggi con il sale. Quando sono state essiccate tutte le erbe e gli ortaggi, li ho pesati, e ho aggiungo sale senza aggiuntivi a pari peso. Per ultimo ho aggiunto il curcuma, che oltre sia indispensabile alla nostra alimentazione, ho visto che viene aggiunto in brodi granulari commerciali, per insaporire, ma anche per colorare. Ho macinato tutto finemente e ho invasato. Da una quantità iniziale di 150 gr ho preso 2 barattolini da 100 ml.
Se non disponete l' essicatoio potete utilizzare anche il forno, modalità ventilato a temperatura bassisima (50°C); io però lo sconsiglio siccome spreca tanta energia elettrica con il relativo costo...
Questo dado granulare è 100% vegetale, senza aggiunta di addidivi e - importantissimo - senza il famoso gluttamato monsodico (E621) che si imbatte su quasi tutti i cibi e preparati industiali. Le dosi sono 1 cucchiaino per una preparazione per 4 persone. Oltre che utilizarlo nella vostra cucina, se ne preparate abbondante potete regalarlo anche ai vosti amici che piace cucinare - lo aprezzeranno tanto, credetemi!
La scelta di erbe aromatiche e ortaggi è libera. Gli ingredienti di base sono : le carote (30%), cipolla (40%) e sedano (30%). Nelle dosi riportate sotto gli ingredienti che ho utilizzato io per questa mia preparazione.

Dosi : 2 barattoli da 100 ml
Difficoltà : facile
Ingredienti : 3 carote,
                            1 patata media,
                            1 sedano, solo le foglie,
                            1 cipolla grande,
                            1 pomodoro medio,
                            1/3 mazzetto prezzemolo,
                            1  zucchina media,
                            1 peperone verde lungo,
                            ½ finocchio piuttosto piccolo,
                            2 pori piccoli solo la parte verde,
                            1 rametto di rosmarino,
                            1 cucchiaino aglio granulato (o uno spicchio grande),
                            1 cucchiaio curcuma,
                            sale marino senza additivi.
Preparazione : 
Fatte essicare tutti glio ortaggi e le erbe aromatiche. Ho tagliato gli ortaggi con la mandolina fine, per spicciare l' essiccazione, anche se poi non era necessario fare delle fette tanto sottili. 
Ho messo l' aglio granulato già pronto, semplicemente perchè ne avevo in grande quantità e volevo smaltirlo.
In Grecia, il sedano comune è quello rapa, che viene venduto con radice e foglie. Lo so che in Italia c'è il sedano da costa (noi lo chiamiamo cellery) e il sedano rapa che però viene venduto senza le foglie. Allora non so dirvi l' equivalente!
Pesate tutti gli ingredienti essiccati e pesate la stessa quantità di sale. Come ho già detto, io avevo ricavato 150 gr di essiccati e così ne ho aggiunto 150 gr di sale greco puro, senza additivi. Aggiungete anche la curcuma e tritate il tutto molto finemente. Il mio è risultato quasi un macinato. In altri blog, ho visto che lasciano dei pezzettini, credo che sia questione di gusto personale, io lo volevo molto fine. 
Per accertarmi che il tutto era perfettamente asciutto, ho messo il macinato in una terrina e l' ho lasciato per una giornata nell' essiccatoio. 
Invasate in barattoli piccoli a chiusura ermetica, preferibilmente sterilizzati. 
Conservate in luogo fresco, buio e asciutto. Credo che può essere conservato per parecchi mesi (non ometterò di aggiornare questo post con le mie oservazioni sulla conservazione).
L' abbiamo già assagiato, ho preparato un risotto semplicissimo, con solo mezzo cucchiaino di dado granulare (dosi per 3 persone) e un po' di vino bianco, per poter apprezzare il sapore e il gusto di questo dado, e ci è piaciuto un sacco!



24

ΤΟΡΤΑ ΤΣΙΟΖΌΤΑ (ΚΕΪΚ ΜΕ ΚΑΡΟΤΑ ΚΑΙ ΡΑΝΤΙΚΙΟ) για τους QUANTI MODI DI FARE E RIFARE // TORTA CIOSOTA per i QUANTI MODI DI FARE E RIFARE


ΤΟΡΤΑ ΤΣΙΟΖΌΤΑ (ΚΕΪΚ ΜΕ ΚΑΡΟΤΑ ΚΑΙ ΡΑΝΤΙΚΙΟ)
για τους QUANTI MODI DI FARE E RIFARE

Μετά την καλοκαιρινή παύση, είμαστε πάλι εδώ όλη η παρέα των Quanti Modi di Fare e Rifare, πανέτοιμοι να σας παρουσιάσουμε μία νέα συνταγή, ο καθένας με τον δικό του τρόπο.
Σήμερα θα ταξιδέψουμε πάλι μέχρι την Ιταλία, καθώς θα μας φιλοξενήσει η Terry στο blog της Crumpets & Co. Η σημερινή συνταγή προέρχεται από την περιοχή της Βενετίας και συγκεκριμένα απο την Chioggia, και περιέχει ένα φημισμένο τοπικό λαχανικό, το radicchio di Chioggia.
Εδώ θέλω να τονίσω ότι το radicchio στα ιταλικά προφέρεται "ραντίκιο", αλλά γιά κάποιον άγνωστο λόγο στην Ελλάδα όλοι το λένε "ραντίτσιο".  Το ραντίκιο, αν και μοιάζει πιό πολύ με το λάχανο, ανήκει εν τούτοις στην οικογένεια του ραδικιού. Μοροφλογικά δεν μοιάζει με το ραδίκι, αλλα πιό πολύ με το μαρούλι, εχει όμως κόκκινο σκούρο χρώμα (μπορντώ) με λευκές νευρώσεις, και η γεύση του είναι ελαφρώς πικρή. Περιέχει αντιοξειδωτικά και έχει χωνευτικές ιδιότητες. Η πιό διαδεδομένη ποικιλία είναι το ραντίκιο του Τρεβίζο (radicchio di Treviso), προϊον προστατευόμενης ένδειξης προέλευσης (IGP). Τρώγεται συνήθως ωμό αλλά και μαγειρεμένο, ως συνδευτικό αλλά και ως συστατικό σε διάφορα πιάτα. Υπάρχει τέλος και μπύρα αρωματισμένη με ραντίκιο, καθώς και διάφορα ροφήματα.
Το ραντίκιο της Κιότζα (radicio de Ciosa στην τοπική διάλεκτο, και εδώ ναι, διαβάζεται "ραντίτσιο") είναι μία διαφορετική ποικιλία, πάλι πιστοποιημένη με ονομασία προέλευσης, η οποία προήλθε από διασταύρωση του ραντίκιο του Τρεβίζο με την σγουρή σαλάτα. Εχει σχήμα πιό στρoγγυλό από αυτό του Τρεβίζο και το φυτό μοιάζει πολύ με το λάχανο. Το ονομάζουν και "ρόδο της Κιότζα".
Το γλυκό που θα φτιάξουμε σήμερα ονομάζεται "τόρτα τσιοζότα", δηλαδή "κέϊκ της Κιότζα" (στην τοπική διάλεκτο η Chioggia ονομάζεται Ciosa, εξ' ου και η ονομασία του γλυκού). Η εμφάνιση του καταγράφεται στα 1927 σε ένα ζαχαροπλαστείο της Κιότζα, και παίρνει αμέσως πιστοποίηση ως τοπικό προϊον από το Εμπορικό Επιμελητήριο της Βενετίας. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα κέϊκ με λαχανικά, αφού βασικά συστατικά του είναι το ραντίκιο καί τα καρότα. Τα λαχανικά, εκτός από την χαρακτηριστική γεύση, συγκρατούν υγρασία στο κέϊκ καί με αυτόν τον τρόπο διατηρεί υφή μαλακή και ζουμερή. Σερβίρεται συνήθως ως επιδόρπιο, συνοδευόμενο με κρασί γλυκό ή ξηρό. Στην Κιότζα πωλείται στα τοπικά αρτοποιεία καί τα ζαχαροπλαστεία.
Είχα μία αμφιβολία γιά το αν θα καταφέρω να βρώ ραντίκιο στην Θεσσαλονίκη, αλλά δεν το είχα φανταστεί ποτέ ότι θα έβρισκα και ραντίκιο της Κιότζα! Και όμως το πέτυχα σε μεγάλο κατάστημα χοντρικής τροφίμων, όπου συνήθως βρίσκω και άλλα σπάνια στην Ελλάδα λαχανικά, όπως σκαλόνιο και μωβ πατάτες.
Την συνταγή της Terry μπορείτε να την δείτε εδώ ; είναι γραμμένη μάλιστα και στα αγγλικά, οπότε μπορείτε άνετα να την διαβάσετε και οι μη ιταλομαθείς. Καθώς το ραντίκιο είναι για μένα ένα άγνωστο υλικό, δεν επιχείρησα καμμία αλλαγή στην συνταγή της Teresa, αφού δεν ήμουν σίγουρη με τι θα μπορούσα να το συνδυάσω. Ενα θέμα ακόμη ήταν να βρώ και τα pan biscotto, παραδοσιακά παξιμάδια της περιοχής του Βένετο, που μοιάζουν με μικρά αποξηραμένα κρουασάν. Αυτά τελικά δεν τα βρήκα, αλλά χρησιμοποίησα στην θέση τους κρητικά παξιμαδάκια χωρίς πρόσθετο αλάτι και την ποσότητα την υπολόγισα με το μάτι, καθώς στην συνταγή αναφερόντουσαν κομμάτια και όχι γραμμάρια.
Η τόρτα τσιοζότα μας άρεσε πάρα πολύ, ακόμη και στους άντρες μου, αν και εξ αρχής είχα τις αμφιβολίες μου γιά το αν θα δοκίμαζαν ένα γλυκό με ραδίκια! Το κακό είναι όμως ότι δεν άντεξε στην πολλή ζέστη των ημερών και την δεύτερη ημέρα αλλοιώθηκε, οπότε συμβουλεύω την συντήρηση της στο ψυγείο, τουλάχιστον κατά τους ζεστούς μήνες (κάτι που δεν διάβασα πουθενά, γι' αυτό και δεν ήμουν υποψιασμένη).

Δόση : για 8 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : μέτρια δύσκολο
Υλικά : 150 gr βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου,
                 150 gr ζάχαρη κρυσταλλική,
                 5 αυγά σε θερμοκρασία δωματίου,
                 1 κ.γ. φυσικό εκχύλισμα βανίλιας,
                 100 gr αλεύρι γοχ.,
                 1 φακελάκι (20 gr) baking powder,
                 150 gr καρότα,
                 200 gr ραντίκιο της Κιότζα,
                 150 gr φουντούκια,
                 6 παξιμάδια κρητικά, χωρίς πρόσθετο αλάτι (περίπου 200 gr).
γιά το σερβίρισμα : ζάχαρη άχνη, μη υγροσκοπική.
Προετοιμασία :
Καθαρίστε τα καρότα και τρίψτε τα σε ψιλό τρίφτη.
Ψιλοκόψτε το ραντίκιο.
Τρίψτε στο μούλτι τα παξιμάδια (μπορείτε επίσης να βάλετε ξηρά μπισκότα, δηλαδή πτι μπερ) και τα φουντούκια σε σκόνη. 
Χωρίστε τα ασπράδια των αυγών από τους κρόκους.
Χτυπήστε τα ασπράδια σε σφιχτή μαρέγκα.
Χτυπήστε τους κρόκους με το εκχύλισμα της βανίλιας (αν δεν έχετε χρησιμοποιήστε 1 βανιλίνη) και την ζάχαρη, μεχρι να φουσκώσουν και να ασπρίσουν. Ενσωματώστε σταδιακά και το βούτυρο.
Προσθέστε το αλεύρι, κοσκινισμένο μαζί με το baking, τα τριμμένα παξιμάδια, τα φουντούκια, τα λαχανικά και αναμείξτε με μία σπάτουλα. Τέλος ενσωματώστε και την μαρέγκα, αναμιγύοντας απαλά με κινήσεις από κάτω προς τα επάνω, γιά να μην ξεφουκώσει το μίγμα.
Βουτυρώστε μια λυόμενη φόρμα, με διάμετρο 24 εκ. Ρίξτε μέσα το μίγμα και ισιώστε την επιφανεια του.
Ψήστε σε φούρνο προθερμασμένο στους 180°C, στις αντιστάσεις, για 45-50 λεπτά. Κάντε το τεστ της οδοντογλυφίδας στο κέντρο του κέϊκ, που συνήθως ψήνεται πιό αργά.
Βγάλτε το κέϊκ από τον φούρνο και αφήστε το να κρυώσει.
Ξεφορμάρετε μέσα σε μία πιατέλα και πασπαλίστε με ζάχαρη άχνη, κατά προτίμηση μη υγροσκοπική (δείτε εδώ πως θα την φτιάξετε), καθώς το κέϊκ έχει υγρασία και η κοινή άχνη θα εξαφανιστεί αμέσως.




TORTA CIOSOTA per i QUANTI MODI DI FARE E RIFARE

Dopo la breve pausa estiva, siamo prontissime per il primo appuntamento autunale dei Quanti Modi di Fare e Rifare!
Oggi siamo ospiti di Terry, del blog Crumpets & Co, per preparare insieme un famoso dolce chioggiano, la torta ciosota. Ingrediente principale della torta cisota è il radicchio di Chioggia, radicio di Ciosa nel dialetto locale, o rosa di Chioggia, prodotto locale agroalimentare IGP. Creata negli anni '30 da un incorcio tra il radicchio trevigniano e l' invidia, questa varietà di radicchio è stata raffinata durante gli anni '50 ottenendo piante di foglie schreziate, più resistenti ai parassiti.
Ammetto che ho cominciato a cercare il radicchio a Salonicco già da luglio scorso, siccome non ero certa se potevo trovarlo, altrimenti sarei costretta a saltare la mia partecipazione per il mese di settembre. Credevo che sarebbe più facile trovare il radicchio di Treviso, e ne sarei accontentata con questo, ma sono stata fortunata abbastanza a trovare proprio il radicchio chioggiano...
La ricetta di Teresa potete vederla qui. Non ho fatto grandi innovazioni, siccome il radicchio è un ingrediente sconosciuto per me e non sapevo come trattarlo. Un altro problema era di trovare il pan biscotto. A dire il vero non sapevo neppure di che cosa si tratta, mi ricordavo le fette biscottate veneziani, ma non le avevo mai assagiate! Ho cercato parecchio al net, per capire la cosistenza del pan biscotto, e ancora di più per trovare quanto pesa un pezzo, siccome nella ricetta le dosi sono in pezzi e non in grammi (un vero grattacapo per chi non conosce il prodotto originale!). Alla fine l' ho sostituito con paximàdi cretese , cioè fette biscottate che preparano a Creta, che credo rassomigliano parecchio al pan biscotto. 5 pezzi di paximadi cretese pesano ca. 200 gr.
La torta ciosota ci è piaciuta un sacco. Per me, questa ricetta è stata una bella sorpresa, siccome mi piace preparere torte dolci con ortaggi; ho gia preparato torte con barbabietole, zucca, zucchine, melanzane e certo carote. Abbiamo avuto però un infortunio con questa torta, forse è stata la colpa del caldo estivo (a dire il vero un po' eccessivo questa estate), ma il terzo giorno dalla preparazione è stata guastata e sono stata costretta a buttare via quel che è rimasto. Cosi consiglio la conservazione in frigo, almeno durante la stagione calda...

Dosi : per 8 persone
Difficoltà : media
Ingredienti : 150 gr di burro a temperatura ambiente,
                             150 gr di zucchero semolato,
                             5 uova a temperatura ambiente,
                             1 cucchiaino estratto di vaniglia naturale (fatto a casa),
                             100 gr di farina 00,
                             1 bustina (20 gr) di lievito per dolci,
                             150 gr di carote,
                             200 gr di radicchio di Chioggia,
                             150 gr di nocciole,
                             6 pezzi di pan biscotto (io : 6 fette biscottate cretesi 200 gr ca.).
per la finitura : zucchero bucaneve.
Preparazione :
Pelate le carote e passatele da una grattugia a fori piccoli.
Tritate finemente il radicchio, preferibilmente con la mandolina.
Tritate il pan biscotto. Tritate anche le nocciole fino a diventare farina (certo potete utilizzare anche la farina di nocciole già pronta).
Separate gli albumi dai tuorli.
Montate gli albumi a neve ferma.
Sbattete i tuorli con l' estratto di vaniglia e lo zucchero, fino a prendere una crema gonfia. Incorporate il burro morbido.
Aggiungete la farina, settacciata insieme al lievito, il pan biscotto tritato, la farina di nocciole, le verdure e mescolate bene il tutto con una spatola di silicone. Incorporate anche la neve di albumi, mescolando delicatemente e con movimenti dal basso verso l' alto, per non farla sgonfiare.
Imburrate una tortiera di 24 cm di diametro. Versate il composto e livellate.
Infornate in forno preriscaldato a 180°C, modalità statico, per 45-50 minuti. Fate la prova stecchino nel centro della torta.
Sfornate e lasciate raffreddare.
Sformate entro un vassoio da portata e cospargete con lo zucchero bucaneve.