ΚΕΪΚ ΜΕ ΚΑΣΤΑΝΑ // PLUM CAKE ALLE CASTAGNE

ΚΕΪΚ ΜΕ ΚΑΣΤΑΝΑ

Τα κάστανα συγακταλέγονται στους αγαπημένους μου καρπούς. Φέτος ήταν μια χρονιά με πολλά και νόστιμα κάστανα, και νομίζω ότι αποζημιώθηκα για την περσινή μου αναμονή...  Εφτιαξα ακετή μαρμελάδα, μαρόν γκλασέ, τα χρησιμοποίησα σε φαγητά ... 
Εφτιαξα όμως και ένα πολύ νόστιμο κέϊκ, σε συνταγή του ιταλού chef patisser Maurizio Santin. Η συνταγή που ακολούθησα περιλαμβάνεται στο βιβλίο του Pasticceria, le mie ricette di base και αναφέρεται ως plum cake. Οπως έχουμε ξαναπεί, οι ιταλοί, ως plum cake, εννοούν ενα αφράτο κέϊκ, ψημένο στην κλασσική μακρόστενη φόρμα (την ονομάζουν και φόρμα plum cake), το οποίο μπορεί να περιέχει και ζαχαρωμένα φρούτα. 
Η δόσεις που σας δίνω παρακάτω, είναι για μια κανονική μακρόστενη φόρμα του κέϊκ και είναι η μισή ποσότητα από αυτήν που αναφέρεται στο βιβλίο.

Δόση : για 6-8 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : μέτρια δύσκολο
Υλικά : 215 gr αλεύρι γοχ.,
                 150 gr ζάχαρη άχνη,
                 175 gr μαρόν γκλασέ,
                 125 gr βούτυρο,
                 75 gr γάλα φρέσκο πλήρες,
                 50 gr άμυλο καλαμποκιού (corn flour),
                 25 gr ρούμι,
                 15 gr μέλι,
                 2 αυγά + 1 κρόκο,
                 5 gr baking powder.
για το γλάσσο : 120 gr λευκή κουβερτούρα,
                               2 κ.σ. βούτυρο,
                               2 κ.σ. ρούμι.
Προετοιμασία :
Αφήστε το βούτυρο να μαλακώσει σε θερμοκρασία δωματίου. Χτυπήστε το στο μίξερ μέχρι να ασπρίσει. Προσθέστε την ζάχαρη άχνη και το μέλι και συνεχίστε να δουλεύετε το μίγμα σε μέτρια ταχύτητα, μέχρι να ενσωματωθούν. Προσθέστε σταδιακά τα αυγά και τον κρόκο, περιμένοντας πρώτα να ενσωματωθεί το ένα πρίν προσθέσετε το επόμενο. Προσθέστε το ρούμι και το γάλα αναμιγνύοντας με μια μαρίζ. 
Κοσκινήστε το αλεύρι μαζί με το corn flour και το baking powder και προσθέστε τα στο μίγμα των αυγών. Αναμείξτε ώστε να ενσωματωθούν χωρίς να σχηματίσουν σβώλους. 
Κόψτε τα μαρόν γκλασέ σε κομματάκια. Εγώ είχα φτιάξει μόνη μου τα μαρόν γκλασέ (εδώ) και σε αυτό το κέϊκ χρησιμοποίησα όσα είχα θρυμματιστεί και δεν ήταν ευπαρουσίαστα. Προσθέστε τα στο μίγμα του κέϊκ και αναμείξτε. 
Βουτυρώστε μια στενόμακρη φόρμα για κέϊκ με διαστάσεις  30x12 εκ. Ρίξτε μέσα το μίγμα και ισιώστε την επιφάνεια.
Βάλτε το κέϊκ σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200°C. Αφού περάσουν 10 λεπτά, κατεβάστε την θερμοκρασία στους 160°C και ψήστε το κέϊκ στις αντιστάσεις μέχρι να ροδίσει (περίπου 45 λεπτά). Πρίν το βγάλετε από τον φούρνο κάντε το τεστ με την οδοντογλυφίδα. 
Βγάλτε το κέϊκ από τον φούρνο και αφήστε το να κρυώσει πριν το ξεφορμάρετε.
Ετοιμάστε το γλάσσο λευκής σοκολάτας. Λιώστε την λευκή κουβερτούρα σε μπαίν μαρί. Προσθέστε το βούτυρο και αναμείξτε μέχρι να ενσωματωθεί. Προσθέστε και το ρούμι και αναμείξτε. Περιμένετε μέχρι να κρυώσει το γλάσσο και να μην είναι πάρα πολύ ρευστό.
Ξεφορμάρετε το κέϊκ μέσα σε εναν δίσκο σερβιρίσματος. Φτιάξτε ένα κορνέ απο αλουμινόχαρτο, βάλτε μέσα το γλάσσο και καλύψτε με αυτό την επιφάνεια του κέϊκ.

PLUM CAKE ALLE CASTAGNE
RICETTA DI MAURIZIO SANTIN

Amo particolarmente le castagne, e quest' anno erano abbondanti, di buona qualità e a buon mercato. Con i marroni glassati non riusciti bene ho preparato una plum cake con ricetta di Maurizio Santin dal suo libro Pasticceria, le mie ricette di base. Ho dimezzato le dosi, ho utilizzato il miele al posto dello zucchero invertito, e per la finitura ho scelto una glassa al cioccolato fondente bianco.

Dosi : per 6-8 persone
Difficoltà : media
Ingredienti : 215 gr di farina 00,
                             150 gr di zucchero a velo,
                             175 gr di marrons glacès,
                             125 gr di burro,
                             75 gr di latte fresco intero,
                             50 gr di fecola,
                             30 gr di rum,
                             15 gr di zucchero invertito (miele)
                             2 uova + 1 tuorlo,
                             5 gr di lievito chimico. 
per la glassa : 120 gr di cioccolato fondente bianco,
                            2 cucchiai di burro,
                            2 cucchiai di rum.
Preparazione :
Lasciate il burro ammorbidire a temperatura ambiente. Sbatette con le fruste fino a renderlo cremoso. Aggiungete lo zucchero a velo ed il miete, continuando a lavorare il composto a velocità media, fino ad incorporarli. Aggiungete le uova gradatamente, aspettando di incorporarsi il primo per aggiungere il successivo. Aggiungete il rum ed il latte e mescolate con una spatola.
Sttacciate la farina insieme alla fecola e al lievito. Aggiungete al composto del burro e amalgamate.
Tagliate i marroni glassati a pezzettini. Ho utilizzato i marroni che si sono spaccati durante le fasi della preparazione dei marron glacè che ho fatti a casa. Aggiungete al composto e mescolate.
Imburrate uno stampo da plum cake alle dimensioni  30x12 cm. Versateci il composto e livellate.
Infornate in forno preriscaldato a 200°C. Trascorsi i primi 10 minuti, abbassate la temperatura a 160°C e lasciate cuocere fino a dorare (45 minuti ca.). Fate la prova stecchino prima di sfornare.
Sfornate e lasciate raffreddare.
Preparate la glassa. Fate fondere il cioccolatο a bagnomaria. Aggiungete il burro e mescolate fino ad amalgamare. Aggiungete il rum e mescolate. Lasciate intiepidire per rapprendere un po' e essere in grado di velare.
Sformate il plum cake entro un vassoio da portata. Preparate un sac-a-poche con un foglio di carta stagnola, riempite con la glassa e decorate il plum cake.

ΑΓΡΙΟΓΟΥΡΟΥΝΟ ΚΟΚΚΙΝΙΣΤΟ ΚΑΤΣΑΡΟΛΑΣ // STUFATO DI CINGHIALE

ΑΓΡΙΟΓΟΥΡΟΥΝΟ ΚΟΚΚΙΝΙΣΤΟ ΚΑΤΣΑΡΟΛΑΣ

Σήμερα στο τραπέζι του laboratorio θα παρουσιάσουμε αγριογούρουνο, σπάνιο κρέας για την δικιά μου κουζίνα τουλάχιστον. Θα ομολογήσω ότι τρέφω ανάμεικτα συναισθήματα για τα θηράματα; δεν μπορώ να αποδεχτώ εύκολα το γεγονός ότι ένα ζώο που ζεί ελεύθερο και όχι σε αιχμαλωσία, οι άνθρωποι το κυνηγούν για τροφή, παρ' όλο που αυτό δεν είναι απαραίτητο, καθώς στην αγορά υπάρχει άφθονο κρέας απο ζώα τα οποία εκτρέφονται ειδικά γι' αυτόν τον σκοπό. Απο την άλλη πάλι έχω βέβαια την περιέργεια να δοκιμάζω νέα υλικά στην κουζίνα μου και νέες γεύσεις στο τραπέζι μας, οπότε παρ' όλο που δεν θα το αγόραζα ποτέ, αν μου το προσέφεραν δεν θα αρνιόμουν να το μαγειρέψω. Το αγριογούρουνο έφτασε στα χέρια μου απο συγγενικό πρόσωπο, στο οποίο δωρίστηκε απο φίλο του κυνηγό, που απλά δεν ήξερε τον τρόπο για να μαγειρέψει το κυνήγι και προτίμησε να μου το εμπιστευτεί. Είχα πολλές ιδεές στο μυαλό μου για το πως θα μπορούσα να το αξιοποιήσω, αλλά τελικά η έλλειψη χρόνου με κατεύθυνε στην απλή και κλασσική λύση του ιταλικού stufato, εμείς θα το λέγαμε μάλλον κοκκινιστό στην κατσαρόλα. Το stufato της παραδοσιακης ιταλικής κουζίνας, γίνεται με κρέας λευκό ή κόκκινο, το οποίο πρώτα μαρινάρεται μαζί με λαχανικά, μυρωδικά και μπαχαρικά, σωτάρεται λίγο εως καθόλου και μετά το αφήνουν να βράσει μαζί με τα υλικά της μαρινάτας του, μέχρι να μαλακώσει.
Βασική αρχή για το κρέας απο κυνήγι είναι ότι πρέπει να μαριναριστεί για αρκετές ώρες, ώστε να γίνει μαλακό και να χάσει την βαρειά μυρωδιά που έχει το άγριο ζώο. Η μαρινάτα θέλει μπόλικο κρασί, ξύδι, κρεμμύδια και μπαχαρικά και το μαρινάρισμα πρέπει να διαρκέσει το ελάχιστο 12 ώρες. Επειδή η μαρινάτα γίνεται αρκετά δυνατή, προτίμησα να την πετάξω και να μην την χρησιμοποιήσω στο μαγείρεμα, όπως κάνουμε συνήθως. Προτίμησα επίσης το μαγείρεμα στην χύτρα ταχύτητος, για να μειώσω τον χρόνο. 
Συνοδέψαμε με απλό ρύζι πιλάφι, εγώ με πολέντα και όσο περίσσεψε για την επομένη (το κρέας ήταν αρκετό, 2 κιλά) το χρησιμοποιήσαμε για να γαρνίρουμε μακαρόνια.

Δόση : για 8 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : μέτρια δύσκολο
Υλικά : 2 kg αγριογούρουνο
για την μαρινάτα : 2 φλ. κρασί κόκκινο ξηρό,
                                     1 φλ. ξύδι απο κρασί,
                                     1 φλ. καφέ ελαιόλαδο,
                                     1 κρεμμύδι,
                                     3 σκελίδες σκόρδο,
                                     3 δαφνόφυλλα,
                                     10 κόκκους πιπέρι μαύρο,
                                     6 κεδροκούκουτσα,
                                     5 κόκκους μπαχάρι,
                                     1 κ.γ. ζάχαρη.
για την σάλτσα : 1 φλ.καφέ ελαιόλαδο,
                                 2 κρεμμύδια,
                                 1 φλ. κρασί κόκκινο ξηρό,
                                 χυμό από 1 πορτοκάλι,
                                 2 φλ. πασσάτα ντομάτας,
                                 1 κ.γ. πάστα κόκκινης πιπεριάς,
                                 1 κ.σ. ντοματοπελτέ,
                                 πιπέρι φρεσκοτριμμένο,
                                 αλάτι.
Προετοιμασία :
Καλό είναι το κρέας του κυνηγιού, να μην το μαγειρέψετε αμέσως, αλλά πρώτα να το καταψύξετε για τουλάχιστον 15 μέρες, ώστε να σιτέψει. Για να διευκολυνθείτε με το ξεπάγωμα αλλά και το μαγείρεμα, πλύντε το κρέας, στεγνώστε το με απορροφητικό χαρτί και κόψτε το σε μερίδες ή σε λεπτές φέτες, ανάλογα με την χρήση που το προορίζετε. Οταν θελήσετε να το μαγειρέψετε, αφήστε το να ξεπαγώσει σταδιακά στην συντήρηση του ψυγείου, για 24 ώρες περίπου.
Ετοιμάστε την μαρινάτα. Κόψτε το κρεμμύδι στα 4 και βάλτε το μαζί με το κρέας και τα υπόλοιπα υλικά μέσα σε ένα ευρύχωρο γυάλινο σκεύος. Η μαρινάτα πρέπει να σκεπάζει το κρέας. Σκεπάστε το σκεύος με διάφανη μεμβράνη και αφήστε το σε δροσερό μέρος (ψυγείο) για 24 ώρες.
Βγάλτε το κρέας απο την μαρινάτα και αφήστε το να στραγγίσει πολύ καλά. Σουρώστε την μαρινάτα και κρατήστε τα μπαχαρικά, τα μυρωδικά, το κρεμμύδι και τα σκόρδα.
Ψιλοκόψτε τα κρεμμύδια, και αυτό της μαρινάτας, και τα σκόρδα.
Βάλτε το λάδι σε μία κατσαρόλα και βάλτε την στην φωτιά. Μόλις ζεσταθεί, προσθέστε τα κρεμμύδια και τα σκόρδα και σωτάρετε μέχρι να γυαλίσουν. Προσθέστε τα κομμάτια του κρέατος και σωτάρετε ελαφρά μέχρι να αλλάξουν χρώμα. Σβύστε με το κρασί. Περιμένετε 1 λεπτό να εξατμιστεί το αλκοόλ και προσθέστε τον χυμό του πορτοκαλιού, την σάλτσα (πασσάτα ή ντομάτα στον τρίφτη), την πάστα πιπεριάς, τον ντοματοπελτέ και περίπου 2 φλυτζάνια ζεστό νερό. Προσθέστε τα μπαχαρικά της μαρινάτας, πιπέρι και το ανάλογο αλάτι. Σκεπάστε την κατσαρόλα και αφήστε να σιγοβράσει για 2 ώρες; μην ξεχνάτε κατά την διάρκεια του μαγειρέματος να συμπληρώνετε με ζεστό νερό. Στην χύτρα ταχύτητας θα χρειαστείτε τον μισό χρόνο, 1 ώρα δηλαδή, στην υψηλή πίεση.
Σερβίρετε το αγριογούρουνο ζεστό, με την νόστιμη σάλτσα του!
Μπορείτε να το σερβίρετε σαν μεζέ ή να το συνοδέψετε με διάφορες γαρνιτούρες : απλό ρύζι πιλάφι, πατάτες φούρνου, πατάτες βραστές, πουρέ πατάτας, πολέντα, κάποιο είδος πάστα (μακαρόνια).                           

Προτεινόμενο κρασί : ταιριάζει ένα ωραίο κόκκινο κρασί, καλύτερα το ίδιο που χρησιμοποιήσατε για το μαγείρεμα. Εμείς είχαμε ενα ωραίο ιταλικό Chianti - κλασσική αξία!

STUFATO DI CINGHIALE

Oggi nella mia cucina ho preparato un piatto con un ingrediente abbastanza raro, almeno per noi, la cacciagione e precisamente il cinghiale. Ammetto che ho i sentimenti misti per quanto riguarda la carne fornita dalla caccia. Non posso accettare il fatto che gli uomini ammazzano animali selvatici, quando non c'è vero bisogno di cibarsi con essi, dal momento che migliaia di animali domestici si allevano appunto per fornire la carne. E certo non accetto l' affermazione che la caccia è un sport, anche se è meglio uccidere un animale con la cartuccia che farlo passare dal macello... Dall' altra parte ammetto che sono sempre curiosa ad assagiare nuovi ingredienti e scoprire nuovi sapori nella mia cucina. Questo cinghiale è arrivato alla mia cucina da un parente che non aveva la minima idea come cucinarlo. Così ha pensato di donarlo a me ... In primis l' identità della carne era ignota : all' inizio mi hanno detto che era daino. Ammeto che sono stata sconvolta all' idea di uccidere un daino in Grecia, specie rara che certo ne è vietata la caccia. Poi ha chiamato quello che gliel' aveva dato e ha precisato che si tratta di cinghiale ... Avevo tante idee su come cucinarlo, ma quanto è venuta l' ora e per mancanza di tempo, ho preferito il classico stufato.
Regola No 1 per cucinare la cacciagione è la marinatura. La carne deve essere marinata per parecchie ore, per ammorbidire ed eliminare l' odore forte di animale selvatico. La marinata viene composta da parecchio aceto, vino, cipolle, spezie e erbe aromatiche e la marinatura deve durare da 12 a 24 ore. Siccome la marinata è forte assai, ho preferito buttarla via anzi che utilizzarla per la cottura, come si fa di solito con la carne d' allevamento. Ho preferito ancora farlo cuocere nella pentola a pressione, per sbrigare i tempi. 
Seguendo l' usanza greca del piatto unico, abbiamo accompagnato lo stufato di cinghiale con un semplice riso pilaf, condito con la sua salsina. Io ho preferito la polenta, che non piace a nessun' altro in famiglia... Quello che è avanzato, siccome la carne era abbondante, oltre di 2kg, il giorno dopo l' abbiamo accompagnato con pastasciutta.

Dosi : per 8 persone
Difficoltà : media
Ingredienti : 2 kg di cinghiale selvatico,
per la marinata : 2 tazze di vino rosso secco,
                                   1 tazza di aceto di vino,
                                   1 tazzina da caffè olio di oliva,
                                   1 cipolla,
                                   3 spicchi d' aglio,
                                   3 foglie di alloro,
                                   10 grani di pepe nero,
                                   6 bacche di ginepro,
                                   5 grani di pimento,
                                   1 cucchiaino di zucchero.
per il sugo : 1 tazzina da caffè olio di oliva,
                        2 cipolle,
                        1 tazza di vino rosso secco,
                        succo da 1 arancia,
                        2 tazze passata di pomodoro,
                        1 cucchiaino di pasta di peperoni rossi,
                        1 cucchiaio di triplo-concentrato di pomodoro,
                        pepe nero macinato al momento,
                        sale.
Preparazione :
E consigliabile di fare congelare la cacciagione per un periodo di almeno 15 giorni prima di cuocerlo. Per facilitare lo scongelamento, fate lavare la carne, asciugatela bene e tagliatela a pezzi piuttosto piccoli o a fettine sottili, secondo all'uso che sarà destinato. Quando verrà il tempo di cucinarla, lasciate scongelare nel frigo, per ca. 24 ore.
Preparate la marinata. Tagliate la cipolla a 4, ponete entro un contenitore di vetro e aggiungete la carne scongelata, e tutti gli ingredienti restanti. Coprite con pellicola transparente, ponete in luogo fresco e lasciate marinare per 24 ore. 
Eliminate la carne dalla marinata e fate sgocciolare. Passate la marinata da un colino e tenete da parte le spezie, le ebre aromatiche, la cipolla e i spicchi dell' aglio.
Tritate le cipolle, anche quella della marinata, e l' aglio. 
In una casseruola versate l' olio e portate sul fuoco. Appena scaldato aggiungete le cipolle e l' aglio e fate saltare fino a lucidare. Aggiungete la carne e fate appena rosolare. Sfumate con il vino. Lasciate evaporare l' alcool e aggiungete il succo d' arancia, la passata, la pasta di peperoni rossi, il triplo-concentrato di pomodoro e ca. 2 tazze di acqua calda. Aggiungete gli aromi, pepate e salate a piacere. Corpite la casseruola e lasciate cucore a fuoco moderato per un paio d' ore; non dimenticare di completare con acqua calda durante la cottura. Se utilizzate la pentola a pressione, fate cuocere per un' ora a pressione alta.
Servite il cinghiale stufato caldo, irrorato con la sua salsina.
Viene servito come secondo di carne. Accompagnate con riso pilaf, pasta, polenta, purea di patate, patate cotte al forno o patate lessate.

Vino consigliato : abbinate con un rosso secco, preferibilmente quello utilizzato per la cottura. Noi abbiamo scelto un Chianti toscano.

Μαϊος 2015 συμμετοχη στο Milano EXPO World Recipes

Maggio 2015 ricetta presentata a Milano EXPO World Recipes

ΣΠΙΤΙΚΗ ΠΡΑΛΙΝΑ ΦΟΥΝΤΟΥΚΙΟΥ (ΝΟΥΤΕΛΛΑ ή ΜΕΡΕΝΤΑ) // CREMA GIANDUJA SPALMABILE

ΣΠΙΤΙΚΗ ΠΡΑΛΙΝΑ ΦΟΥΝΤΟΥΚΙΟΥ
(ΝΟΥΤΕΛΛΑ ή ΜΕΡΕΝΤΑ)

Στις 5 Ιανουαρίου του 2011, ξεκίνησε το laboratorio, το πνευματικό μου παιδί, με αυτή εδώ την σύντομη ανάρτηση : http://illaboratoriodimmskg.blogspot.gr/2011/01/blog-post.html
Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι αυτή μου η προσπάθεια θα έπαιρνε τόσο μεγάλες διαστάσεις και σήμερα το blog θα μετρούσε πάνω από 1.000 αναρτήσεις και πάνω από 2.000.000 επισκέψεις. Αυτά τα 4 χρόνια ήταν ένα υπέροχο ταξίδι ανακάλυψης νέων γεύσεων αλλά και των δυνατοτήτων μου στην κουζίνα. Οι γνώσεις που αποκόμισα πολλές και πολύπλευρες. Η γνωριμία μου με ανθρώπους με τους οποίους μοιραζόμαστε τα ίδια ενδιαφέροντα, πάθη θα έλεγα, πολλές και σημαντικές. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους με παρακολουθούν και μπαίνουν στον κόπο να διαβάζουν τις αναρτήσεις που γράφω. Η ανταμοιβή μου πάνω απ΄όλα ηθική. Έτσι κι αλλιώς ο σκοπός της δημιουργίας αυτού του blog δεν ήταν ποτέ το κέρδος ή η προσωπική μου προβολή, αλλά απλά η μετάδοση γνώσεων και εμπειριών για όσους μπορεί να ενδιαφερθούν γι' αυτές... Οι στιγμές της κούρασης πολλές, οι στιγμές που σκέφτηκα να τα παρατήσω άλλες τόσες ... Αλλά είμαι ακόμη εδώ και προχωρώ για μια 5η χρονιά συνεχούς και αδιάλειπτης παρουσίας στο διαδίκτυο, έτσι ακριβώς όπως είμαι πάντα παρούσα στην κουζίνα του σπιτιού μου, φροντίζοντας τους ανθρώπους που αγαπώ...

Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σας μια από τις πολύ αγαπημένες μας συνταγές. Λάτρεις της σοκολάτας όλοι στην οικογένεια, κάποια στιγμή τέθηκε το ζήτημα αν θα μπορούσα να φτιάξω μερέντα. Η απάντηση ήταν φυσικά θετική και μάλιστα βάλαμε στοίχημα ότι θα ήταν η νοστιμότερη μερέντα που θα είχαν δοκιμάσει! Μετά απο μερικές δοκιμές το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η σπιτική νουτέλλα ή μερέντα φτιάχτηκε με λίγα υλικά, αλλά πάντα ότι καλύτερο ποιοτικά! Το στοίχημα κερδήθηκε, όμως το κακό είναι ότι αυτή η "μερέντα" εξαφανίζεται από το βάζο πολύ γρηγορότερα απο την έτοιμη του εμπορίου... Η που θα φυτέψουμε φουντουκιές για να έχουμε επάρκεια σε φουντούκια ή θα πρέπει να μην την φτιάχνω τόσο συχνά ...
Αλλά ας πάμε να δούμε και μερικά ενδιαφέροντα πράγματα για την ιστορίας της μερέντας ή καλύτερα της nutella. Κατ' αρχήν να εξηγήσω κάτι που όσοι δεν γνωρίζετε ιταλικά σίγουρα δεν θα το ξέρετε : merenda στα ιταλικά σημαίνει το κολατσιό και εικάζω ότι είναι η ονομασία που έδωσε η ελληνική σοκολατοβιομηχανία του Παυλίδη στο αντίστοιχο παρασκεύασμα της ιταλικής nutella, αφού δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει ενα πατενταρισμένο όνομα προϊόντος.  Η nutella και εγώ είμαστε συνομήλικοι, καθώς λανσαρίστηκε στην αγορά το 1964 (συγκεκριμένα στις 29 Απριλίου) απο την εταιρεία Ferrero. Όπως έχουμε δεί στην ιστορία της κρέμας gianduja (τζαντούια εδώ), η προσθήκη της πάστας φουντουκιών στην σοκολάτα έγινε κάτω από την πίεση του εμπάργκο του Ναπολέοντα προς την Αγγλία, και την εξαφάνιση απο την ιταλική αγορά του εισαγόμενου κακάο. 

Ο Pietro Ferrero είχε ένα ζαχαροπλαστείο στην πόλη Alba, στην περιοχή του Πιεμόντε Langhe, πασίγνωστη στην Ιταλία για τα εξαιρετικά της φουντούκια. Το 1946 έβγαλε στην αγορά την pasta giandujot, που ήταν ουσιαστικά σοκολάτα με πάστα φουντουκιού και πουλιόταν σε μεγάλα κομμάτια με το ζύγι. Το 1951 προχώρησε στην παραγωγή της Supercrema, που ήταν φυτική κρέμα σοκολάτας, συσκευασμένη σε τενεκέδες και πουλιόταν πάλι με το ζύγι. Το 1963 ο Michele Ferrero, γιός του Pietro, θέλησε να κάνει ένα άνοιγμα στην επιχείρηση και να λανσάρει την nutella στην ευρωπαϊκή αγορά. Έτσι άλλαξε την συσκευασία της, δημιούργησε μια καινούργια ετικέτα αλλά και ένα καινούργιο όνομα, το οποίο βασίστηκε στο αγγλικό nut, που σημαίνει φουντούκι. Η επιτυχία της nutella ήταν άμεση και συνεχίζει ακάθεκτη μέχρι τις μέρες μας. Σήμερα υπολογίζεται ότι πωλούνται 350.000 τόννοι ετησίως, οι οποίοι παράγονται σε 9 εργοστάσια τα οποία βρίσκονται και στις 5 ηπείρους. Βέβαια έχουν βγει πολλά αντίγραφα της nutella ανά τον κόσμο, αλλά κανένα δεν κατάφερε να επισκιάσει την επιτυχία της. Εννοείται βέβαια ότι η συνταγή της nutella είναι μυστική και φυλάσσεται ως επτασφράγιστο μυστικό!

Ίσως εδώ στην Ελλάδα η μερέντα να έχει μεγαλύτερη απήχηση από την nutella. Προσωπικά προτιμώ την νουτέλλα και υπάρχει αιώνια διαμάχη μέσα στην οικογένεια πάνω σε αυτό το θέμα ... Επίσης, πάλι σύμφωνα με το προσωπικό μου γούστο, η καλύτερη έτοιμη κρέμα τζαντούια που έχω δοκιμάσει είναι αυτή της -πάλι- ιταλικής Perugina. Η σύνθεση της nutella περιλαμβάνει : φουντούκια (13%), ζάχαρη (56%), φοινικέλαιο (19%), κακάο (7,5%), γάλα αποβουτυρωμένο σε σκόνη (6,6%), ορό γάλακτος σε σκόνη, λεκιθίνη (γαλακτοματοποιητής), βανιλίνη.
Πηγή : Wikipedia
Και επειδή μου αρέσει να είμαι ειλικρινής, η δικιά μου μερέντα βασίστηκε σε συνταγή του Luca Montersino (εδώ), αλλά με τροποποιήσεις στα υλικά και τις δόσεις τους.

Δόση : περίπου 700 gr
Βαθμός δυσκολίας : εύκολη
Υλικά : 300 gr κουβερτούρα γάλακτος 35% κακάο,
                 225 gr φουντούκια,
                 65 gr σησαμέλαιο,
                 20 gr κακάο άγλυκο,
                 50 gr καστανή ζάχαρη demerara,
                 1 κ.γ. φυσικό εκχύλισμα βανίλιας.
Προετοιμασία :
Η βάση για την μερέντα είναι η φουντουκόπαστα. Επειδή έτοιμη φουντουκόπαστα δεν υπάρχει στην ελληνική αγορά, θα πρέπει να την παρασκευάσουμε, όπως έχουμε πει και εδώ. Στην μερέντα ακολούθησα λίγο διαφορετικά την διαδικασία, έτσι ώστε να επιτύχω καλύτερη ομογενοποίηση των υλικών.
Βάλτε τα φουντούκια μέσα σε ένα ταψάκι και βάλτε τα για περίπου 10 λεπτά σε φούρνο προθερμασμένο στους 160°C, να καβουρντιστούν ελαφρά. Αν έχουν ακόμη υπολείμματα από την σκουρόχρωμη εξωτερική τους σκούρα φλούδα, τρίψτε τα ανάμεσα στα δάχτυλα σας ώστε να αποκολληθεί. Όσο είναι ακόμη ζεστά βάλτε τα στο μπλέντερ μαζί με την ζάχαρη και δουλέψτε τα μέχρι να γίνουν σαν κρέμα. Εδώ πρέπει να σας πω ότι με το μούλτι τα φουντούκια δεν γινόντουσαν κρέμα αλλά παρέμεναν πολύ μικρά κομματάκια. Με το μπλέντερ είχα πολύ καλύτερο αποτέλεσμα. Προσθέστε το σησαμέλαιο, το κακάο και το εκχύλισμα βανίλιας.
Λιώστε την σοκολάτα σε μπαίν-μαρί ή στον μικροκυματικό. Προσθέστε την στο μείγμα των φουντουκιών και αναμείξτε καλά.
Βάλτε την κρέμα μέσα σε ένα γυάλινο βαζάκι. Η κρέμα αρχικά είναι πολύ ρευστή, αλλά μετά από 2-3 ώρες σχεδόν στερεοποιείται. Παραμένει όμως μαλακή και μπορείτε να την αλείψετε στο ψωμί.
Διατηρείται εκτός ψυγείου για αρκετές ημέρες.
Προσοχή : είναι εξαιρετικά εθιστική, φυλάξτε την μακριά από τα παιδιά αλλά και από τους μεγάλους!!!

CREMA GIANDUJA SPALMABILE

Il 5 gernnaio del 2011, cioè 4 anni fa, è nato il laboratorio con questo breve post.
Certo allora non immaginavo che poteva un giorno contenere 1.000 post, scritti e fotografati uno per uno in due lingue proprio da me, e che poteva contare più di 2.000.000 di visite di pagine. Durante questi 4 anni ho fatto il più meraviglioso viaggio alla scoperta di nuovi sapori, ma anche delle mie possibilità in cucina. Ho accumulato conoscenze su  ingredienti ma anche sulla cultura e la storia del cibo, e sopratutto sulla buona cucina italiana di tradizione. Ho incontrato persone molto interessanti, con le quali ho avuto la gioia di condividere le stesse passioni, per quanto riguarda la cucina. Grazie di cuore a tutti quanti seguono i laboratorio, leggono assiudamente i post e commentano. Certo il laboratorio non è un blog professionale e la ricompensa non è materiale. Il laboratorio è nato non avendo come fine il guadagno o la promozione personale, ma semplicemente la trasmissione di esperienze culinarie a chi si interessa. I momenti di stanchezza e di disillusioni tante, alrettante le volte che ho pensato di abbandonare tutto e perfino chiudere il blog. Ma l' amore per quello che faccio ne vince sempre e sono ancora qui, a scrivere queste righe, e a fare un passo avanti per un quinto anno di presenza e creazione assidua, esattamente come nella mia cucina di casa, per affeto e cura della mia famiglia...

Oggi ho scelto di condividere con i miei lettori una delle mie ricette preferite. Tutti amanti del cioccolato in famiglia, scommetevano se io potessi preparare la nutella casalinga. La risposta dalla mia parte era certo positiva, sottolineata dalla certezza che sarebbe la nutella più saporita che abbiano mai assagiato (contavo sempre alla buona qualità degli ingredienti!). Ammetto che ho cercato delle ricette in vari siti e blog, ma alla fine ho deciso di provare con quella di Montersino (era da scomettere!). Dopo un paio di prove ho deciso di aggiunere dello zucchero, siccome risultava un po' isipida senza e di utilizzare l' olio di semi di sesamo che accentuava il sapore delle nocciole. Certo che ho vinto la scomessa, ma ora abbiamo un nuovo problema ad affrontare : o si deve piantare degli alberi di nocciole nel giardino o preparare la nutella casalinga più raramente, siccome questo barattolo da 700 gr sparisce nel giro di un paio di giorni, mangiato addiritura col cucchiaio direttamente dal vaso ....
La nutella è mia coetanea, siccome il primo vaso uscì dalla fabbrica Ferrero il 29 aprile 1964. Pietro Ferrero era prorpietario di una pasticceria all' Alba delle Langhe e nel 1946 creò la Pasta Giandujot, pasta solida di cioccolato e nocciole, venduta in blocchi da taglio. Nel 1951 nella sua pasticceria nasce la Supercrema, crema vegetale venduta in grandi barattoli. Nel 1963 il figlio Michele Ferrero decise di rinnovare la Supercrema, con l' intenzione di commercializzarla in tutta Europa. Cosi cambiò l' eticchetta e il nome a Nutella, parola derivata dall' inglese nut che significa nocciola. Il successo della Nutella è stato instantaneo. Oggi è la crema spalmabile più diffusa al mondo; secondo i dati venogno prodotte 350.000 tonnelatte ogni anno, in nove fabbriche cosparse per il mondo. I produttori concorrenti di creme al cioccolato e nocciole sia italiani che stranieri sono numerosi, ma nessuno riuscì a superare Nutella. Forse solo in Grecia la Merenda (creata dalla fabbrica di ciccolato Pavlidis, oggi inglobata alla Kraft) ha un tale successo, che per i greci è la crema spalmabile al cioccolato per antonomasia. Si intende che la ricetta della nutella è segreta! La sua composizione è : nocciole (13%), zucchero (56%), olio di palma (19%), cacao (7,5%), latte scermato in polvere (6,6%), siero di latte in polvere, lecitina (emulsionante), vanillina.
Informazioni tratte da : Wikipedia

Dosi : 700 gr ca.
Difficoltà : facile
Ingredienti : 300 gr di cioccolato fondente al latte,
                              225 gr di nocciole,
                              65 gr di olio di semi di sesamo,
                              20 gr di cacao amaro,
                              50 gr di zucchero di canna demerara,
                              1 cucchiaino di estratto naturale di vaniglia.
Preparazione :
La base per la nutella è la pasta di nocciole, che siccome non esiste già pronta in Grecia, sono stata costretta a prepararla da sola (abbiamo già visto qui il come). In questa crema gianduja però ho cambiato un po' la technica di preparazione, per poter integrare lo zucchero di canna e gli altri ingredienti.
Ponete le nocciole in una teglia e infornate per una decina di minuti, in forno preriscaldato a 180°C, modalità statico. Sfornate e sfregate tra le dita quelle che hanno ancora la pellicina scura, per eliminarla. Ponetele ancora calde nel frullatore insieme allo zucchero e frullate fino a rilasciare il loro olio e prendere una pasta omogenea. Qui devo notare che nel triatutto non ho avuto il risultato desiderato, siccome restavano pezzettini di nocciole; certo a qualcuno piace anche così, ma io volevo una crema spalmabile piuttosto liscia. Aggiungete l'olio di semi di sesamo, il cacao e l' estratto di vaniglia e omogeneizzate.
Fate fondere il cioccolato in bagnomaria o al microonde. Aggiungete alle nocciole e mescolate.
Versate la crema in un barattolo di vetro. Appena preparata la crema risulta fluida assai, ma dopo un paio d' ore si solidifica però resta soffice, cioè spalmabile.
Viene conservata fuori frigo per parecchi giorni.
Avvertenza : tene lontano dalla portata di bambini - ma anche di adulti - può essere causa di dipendenza fortissima!