24

ΤΟΡΤΑ ΤΣΙΟΖΌΤΑ (ΚΕΪΚ ΜΕ ΚΑΡΟΤΑ ΚΑΙ ΡΑΝΤΙΚΙΟ) για τους QUANTI MODI DI FARE E RIFARE // TORTA CIOSOTA per i QUANTI MODI DI FARE E RIFARE


ΤΟΡΤΑ ΤΣΙΟΖΌΤΑ (ΚΕΪΚ ΜΕ ΚΑΡΟΤΑ ΚΑΙ ΡΑΝΤΙΚΙΟ)
για τους QUANTI MODI DI FARE E RIFARE

Μετά την καλοκαιρινή παύση, είμαστε πάλι εδώ όλη η παρέα των Quanti Modi di Fare e Rifare, πανέτοιμοι να σας παρουσιάσουμε μία νέα συνταγή, ο καθένας με τον δικό του τρόπο.
Σήμερα θα ταξιδέψουμε πάλι μέχρι την Ιταλία, καθώς θα μας φιλοξενήσει η Terry στο blog της Crumpets & Co. Η σημερινή συνταγή προέρχεται από την περιοχή της Βενετίας και συγκεκριμένα απο την Chioggia, και περιέχει ένα φημισμένο τοπικό λαχανικό, το radicchio di Chioggia.
Εδώ θέλω να τονίσω ότι το radicchio στα ιταλικά προφέρεται "ραντίκιο", αλλά γιά κάποιον άγνωστο λόγο στην Ελλάδα όλοι το λένε "ραντίτσιο".  Το ραντίκιο, αν και μοιάζει πιό πολύ με το λάχανο, ανήκει εν τούτοις στην οικογένεια του ραδικιού. Μοροφλογικά δεν μοιάζει με το ραδίκι, αλλα πιό πολύ με το μαρούλι, εχει όμως κόκκινο σκούρο χρώμα (μπορντώ) με λευκές νευρώσεις, και η γεύση του είναι ελαφρώς πικρή. Περιέχει αντιοξειδωτικά και έχει χωνευτικές ιδιότητες. Η πιό διαδεδομένη ποικιλία είναι το ραντίκιο του Τρεβίζο (radicchio di Treviso), προϊον προστατευόμενης ένδειξης προέλευσης (IGP). Τρώγεται συνήθως ωμό αλλά και μαγειρεμένο, ως συνδευτικό αλλά και ως συστατικό σε διάφορα πιάτα. Υπάρχει τέλος και μπύρα αρωματισμένη με ραντίκιο, καθώς και διάφορα ροφήματα.
Το ραντίκιο της Κιότζα (radicio de Ciosa στην τοπική διάλεκτο, και εδώ ναι, διαβάζεται "ραντίτσιο") είναι μία διαφορετική ποικιλία, πάλι πιστοποιημένη με ονομασία προέλευσης, η οποία προήλθε από διασταύρωση του ραντίκιο του Τρεβίζο με την σγουρή σαλάτα. Εχει σχήμα πιό στρoγγυλό από αυτό του Τρεβίζο και το φυτό μοιάζει πολύ με το λάχανο. Το ονομάζουν και "ρόδο της Κιότζα".
Το γλυκό που θα φτιάξουμε σήμερα ονομάζεται "τόρτα τσιοζότα", δηλαδή "κέϊκ της Κιότζα" (στην τοπική διάλεκτο η Chioggia ονομάζεται Ciosa, εξ' ου και η ονομασία του γλυκού). Η εμφάνιση του καταγράφεται στα 1927 σε ένα ζαχαροπλαστείο της Κιότζα, και παίρνει αμέσως πιστοποίηση ως τοπικό προϊον από το Εμπορικό Επιμελητήριο της Βενετίας. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα κέϊκ με λαχανικά, αφού βασικά συστατικά του είναι το ραντίκιο καί τα καρότα. Τα λαχανικά, εκτός από την χαρακτηριστική γεύση, συγκρατούν υγρασία στο κέϊκ καί με αυτόν τον τρόπο διατηρεί υφή μαλακή και ζουμερή. Σερβίρεται συνήθως ως επιδόρπιο, συνοδευόμενο με κρασί γλυκό ή ξηρό. Στην Κιότζα πωλείται στα τοπικά αρτοποιεία καί τα ζαχαροπλαστεία.
Είχα μία αμφιβολία γιά το αν θα καταφέρω να βρώ ραντίκιο στην Θεσσαλονίκη, αλλά δεν το είχα φανταστεί ποτέ ότι θα έβρισκα και ραντίκιο της Κιότζα! Και όμως το πέτυχα σε μεγάλο κατάστημα χοντρικής τροφίμων, όπου συνήθως βρίσκω και άλλα σπάνια στην Ελλάδα λαχανικά, όπως σκαλόνιο και μωβ πατάτες.
Την συνταγή της Terry μπορείτε να την δείτε εδώ ; είναι γραμμένη μάλιστα και στα αγγλικά, οπότε μπορείτε άνετα να την διαβάσετε και οι μη ιταλομαθείς. Καθώς το ραντίκιο είναι για μένα ένα άγνωστο υλικό, δεν επιχείρησα καμμία αλλαγή στην συνταγή της Teresa, αφού δεν ήμουν σίγουρη με τι θα μπορούσα να το συνδυάσω. Ενα θέμα ακόμη ήταν να βρώ και τα pan biscotto, παραδοσιακά παξιμάδια της περιοχής του Βένετο, που μοιάζουν με μικρά αποξηραμένα κρουασάν. Αυτά τελικά δεν τα βρήκα, αλλά χρησιμοποίησα στην θέση τους κρητικά παξιμαδάκια χωρίς πρόσθετο αλάτι και την ποσότητα την υπολόγισα με το μάτι, καθώς στην συνταγή αναφερόντουσαν κομμάτια και όχι γραμμάρια.
Η τόρτα τσιοζότα μας άρεσε πάρα πολύ, ακόμη και στους άντρες μου, αν και εξ αρχής είχα τις αμφιβολίες μου γιά το αν θα δοκίμαζαν ένα γλυκό με ραδίκια! Το κακό είναι όμως ότι δεν άντεξε στην πολλή ζέστη των ημερών και την δεύτερη ημέρα αλλοιώθηκε, οπότε συμβουλεύω την συντήρηση της στο ψυγείο, τουλάχιστον κατά τους ζεστούς μήνες (κάτι που δεν διάβασα πουθενά, γι' αυτό και δεν ήμουν υποψιασμένη).

Δόση : για 8 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : μέτρια δύσκολο
Υλικά : 150 gr βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου,
                 150 gr ζάχαρη κρυσταλλική,
                 5 αυγά σε θερμοκρασία δωματίου,
                 1 κ.γ. φυσικό εκχύλισμα βανίλιας,
                 100 gr αλεύρι γοχ.,
                 1 φακελάκι (20 gr) baking powder,
                 150 gr καρότα,
                 200 gr ραντίκιο της Κιότζα,
                 150 gr φουντούκια,
                 6 παξιμάδια κρητικά, χωρίς πρόσθετο αλάτι (περίπου 200 gr).
γιά το σερβίρισμα : ζάχαρη άχνη, μη υγροσκοπική.
Προετοιμασία :
Καθαρίστε τα καρότα και τρίψτε τα σε ψιλό τρίφτη.
Ψιλοκόψτε το ραντίκιο.
Τρίψτε στο μούλτι τα παξιμάδια (μπορείτε επίσης να βάλετε ξηρά μπισκότα, δηλαδή πτι μπερ) και τα φουντούκια σε σκόνη. 
Χωρίστε τα ασπράδια των αυγών από τους κρόκους.
Χτυπήστε τα ασπράδια σε σφιχτή μαρέγκα.
Χτυπήστε τους κρόκους με το εκχύλισμα της βανίλιας (αν δεν έχετε χρησιμοποιήστε 1 βανιλίνη) και την ζάχαρη, μεχρι να φουσκώσουν και να ασπρίσουν. Ενσωματώστε σταδιακά και το βούτυρο.
Προσθέστε το αλεύρι, κοσκινισμένο μαζί με το baking, τα τριμμένα παξιμάδια, τα φουντούκια, τα λαχανικά και αναμείξτε με μία σπάτουλα. Τέλος ενσωματώστε και την μαρέγκα, αναμιγύοντας απαλά με κινήσεις από κάτω προς τα επάνω, γιά να μην ξεφουκώσει το μίγμα.
Βουτυρώστε μια λυόμενη φόρμα, με διάμετρο 24 εκ. Ρίξτε μέσα το μίγμα και ισιώστε την επιφανεια του.
Ψήστε σε φούρνο προθερμασμένο στους 180°C, στις αντιστάσεις, για 45-50 λεπτά. Κάντε το τεστ της οδοντογλυφίδας στο κέντρο του κέϊκ, που συνήθως ψήνεται πιό αργά.
Βγάλτε το κέϊκ από τον φούρνο και αφήστε το να κρυώσει.
Ξεφορμάρετε μέσα σε μία πιατέλα και πασπαλίστε με ζάχαρη άχνη, κατά προτίμηση μη υγροσκοπική (δείτε εδώ πως θα την φτιάξετε), καθώς το κέϊκ έχει υγρασία και η κοινή άχνη θα εξαφανιστεί αμέσως.




TORTA CIOSOTA per i QUANTI MODI DI FARE E RIFARE

Dopo la breve pausa estiva, siamo prontissime per il primo appuntamento autunale dei Quanti Modi di Fare e Rifare!
Oggi siamo ospiti di Terry, del blog Crumpets & Co, per preparare insieme un famoso dolce chioggiano, la torta ciosota. Ingrediente principale della torta cisota è il radicchio di Chioggia, radicio di Ciosa nel dialetto locale, o rosa di Chioggia, prodotto locale agroalimentare IGP. Creata negli anni '30 da un incorcio tra il radicchio trevigniano e l' invidia, questa varietà di radicchio è stata raffinata durante gli anni '50 ottenendo piante di foglie schreziate, più resistenti ai parassiti.
Ammetto che ho cominciato a cercare il radicchio a Salonicco già da luglio scorso, siccome non ero certa se potevo trovarlo, altrimenti sarei costretta a saltare la mia partecipazione per il mese di settembre. Credevo che sarebbe più facile trovare il radicchio di Treviso, e ne sarei accontentata con questo, ma sono stata fortunata abbastanza a trovare proprio il radicchio chioggiano...
La ricetta di Teresa potete vederla qui. Non ho fatto grandi innovazioni, siccome il radicchio è un ingrediente sconosciuto per me e non sapevo come trattarlo. Un altro problema era di trovare il pan biscotto. A dire il vero non sapevo neppure di che cosa si tratta, mi ricordavo le fette biscottate veneziani, ma non le avevo mai assagiate! Ho cercato parecchio al net, per capire la cosistenza del pan biscotto, e ancora di più per trovare quanto pesa un pezzo, siccome nella ricetta le dosi sono in pezzi e non in grammi (un vero grattacapo per chi non conosce il prodotto originale!). Alla fine l' ho sostituito con paximàdi cretese , cioè fette biscottate che preparano a Creta, che credo rassomigliano parecchio al pan biscotto. 5 pezzi di paximadi cretese pesano ca. 200 gr.
La torta ciosota ci è piaciuta un sacco. Per me, questa ricetta è stata una bella sorpresa, siccome mi piace preparere torte dolci con ortaggi; ho gia preparato torte con barbabietole, zucca, zucchine, melanzane e certo carote. Abbiamo avuto però un infortunio con questa torta, forse è stata la colpa del caldo estivo (a dire il vero un po' eccessivo questa estate), ma il terzo giorno dalla preparazione è stata guastata e sono stata costretta a buttare via quel che è rimasto. Cosi consiglio la conservazione in frigo, almeno durante la stagione calda...

Dosi : per 8 persone
Difficoltà : media
Ingredienti : 150 gr di burro a temperatura ambiente,
                             150 gr di zucchero semolato,
                             5 uova a temperatura ambiente,
                             1 cucchiaino estratto di vaniglia naturale (fatto a casa),
                             100 gr di farina 00,
                             1 bustina (20 gr) di lievito per dolci,
                             150 gr di carote,
                             200 gr di radicchio di Chioggia,
                             150 gr di nocciole,
                             6 pezzi di pan biscotto (io : 6 fette biscottate cretesi 200 gr ca.).
per la finitura : zucchero bucaneve.
Preparazione :
Pelate le carote e passatele da una grattugia a fori piccoli.
Tritate finemente il radicchio, preferibilmente con la mandolina.
Tritate il pan biscotto. Tritate anche le nocciole fino a diventare farina (certo potete utilizzare anche la farina di nocciole già pronta).
Separate gli albumi dai tuorli.
Montate gli albumi a neve ferma.
Sbattete i tuorli con l' estratto di vaniglia e lo zucchero, fino a prendere una crema gonfia. Incorporate il burro morbido.
Aggiungete la farina, settacciata insieme al lievito, il pan biscotto tritato, la farina di nocciole, le verdure e mescolate bene il tutto con una spatola di silicone. Incorporate anche la neve di albumi, mescolando delicatemente e con movimenti dal basso verso l' alto, per non farla sgonfiare.
Imburrate una tortiera di 24 cm di diametro. Versate il composto e livellate.
Infornate in forno preriscaldato a 180°C, modalità statico, per 45-50 minuti. Fate la prova stecchino nel centro della torta.
Sfornate e lasciate raffreddare.
Sformate entro un vassoio da portata e cospargete con lo zucchero bucaneve. 




2

ΙΜΑΜ ΜΠΑΪΛΝΤΙ // IMAM BAYILDI (MELANZANE FARCITE DI CIPOLLE)


ΙΜΑΜ ΜΠΑΪΛΝΤΙ

Ακόμη μία συνταγή με μελιτζάνες, πολύ αγαπημένη, από αυτές που παρ' όλο φτιάχνω συχνά, δεν έτυχε να την καταγράψω και να την παρουσιάσω στο laboratorio.
Ιμάμ μπαϊλντί λοιπόν, μια συνταγή, όπως υποδηλώνει το όνομα της, με προέλευση από την τουρκική κουζίνα (İmam bayıldı). Υπάρχουν διάφορες ερμηνείες ως προς το γιατί, την δοκίμασε ο ιμάμης και μπαϊλντισε, γεγονός βέβαια είναι ότι πρόκειται πραγματικά γιά πολύ νόστιμο πιάτο! Ανήκει στην κατηγορία zeytinyağlı, δηλαδή λαδερά. Η παραλλαγή με κρέας (κιμά) ονομάζεται karnıyarık. Το ιμάμ μπαϊλντί σερβίρεται σε θερμοκρασία δωματίου ή και κρύο, μάλιστα την επόμενη ημέρα είναι ακόμη πιό νοστιμο, και συνήθως αποτελεί μεζέ ή συνοδευτικό και όχι κυρίως γεύμα.
Το μυστικό για το ιμάμ μπαϊλντί, είναι τα ωραία φρέσκα λαχανικά στην εποχή τους, το μπόλικο σκορδάκι και το μπόλικο, καλό λαδάκι. Κάποιοι ψήνουν τις μελιτζάνες στον φούρνο για να αποφύγουν το τηγάνισμα, σίγουρα έτσι ελαφρώνει από τις πολλές θερμίδες, αλλά κακά τα ψέμματα, το έχουμε ξαναπεί : η μελιτζάνα θέλει τηγάνισμα σε λαδάκι για να γίνει νόστιμη! Στην δικιά μου παραλλαγή δοκίμασα το μυστικό του Φάνη από την Πολίτικη Κουζίνα και πρόσθεσα μία ιδέα μοσχοκάρυδο...

Δόση : για 8 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : εύκολο
Υλικά : 8 μελιτζάνες φλάσκες μεγαλούτσικες, 
                πυρηνέλαιο για το τηγάνισμα,
                4 μεγάλα κρεμμύδια,     
                4 σκελίδες σκόρδο,
                4 μεγάλες ώριμες ντομάτες,
                4 κ.σ. ελαιόλαδο παρθένο έξτρα,
                1 κ.γ. ζάχαρη,
                1 κ.γ. πάπρικα,
                1/2 κ.γ. μαύρο πιπέρι φρεσκοτριμμένο,
                2 πρέζες μοσχοκάρυδο,
                1 πρέζα μπαχάρι,
                1 φλ. σπιτική πασσάτα ντομάτας,
                1 φλ. νερό,
                1 κ.γ. αλάτι,
                1/2 φλ. μαϊντανό ψιλοκομμένο,
                λίγο ελαιόλαδο γιά το ταψί.
Προετοιμασία :
Αν και τα τελευταία χρόνια οι μελιτζάνες σπάνια είναι πικρές, παρ' όλα αυτά εγώ δεν παραλείπω την διαδικασία για το ξεπίκρισμα, γιατί με τον τρόπο αυτόν οι μελιτζάνες αποβάλλουν τα υγρά του και δεν ρουφάνε πολύ λάδι κατά το τηγάνισμα.
Πλύνετε τις μελιτζάνες, αφαιρέστε το κοτσάνι (μερικοί το αφήνουν) και μία λωρίδα φλούδας κατά μήκος κάθε μελιτζάνας. Στο σημείο που κόψατε την λωρίδα, σχίστε την σάρκα με το μαχαίρι. Δεν κάνουμε περισσότερες τομές στην φλούδα της μελιτζάνας, καθώς θέλουμε να την διατηρήσουμε άθικτη. Βάλτε τις μελιτζάνες μέσα σε μία λεκάνη με αλατισμένο νερό και αφήστε τες να σταθούν μία ωρίτσα.
Στραγγίστε τις μελιτζάνες και τηγανίστε τες σε καυτό λάδι. Χρησιμοποιώ πλέον πυρηνέλαιο για το τηγάνισμα; το προτιμώ από τα σπορέλαια, γιατί δεν νοθεύεται και δεν παύει να είναι ένα προϊόν που παίρνουμε από την ελιά. Μπορείτε βέβαια να χρησιμοποιήσετε και παρθένο ελαιόλαδο, αλλά αφ'ενός το φαΐ αποκτά λίγο πιο βαριά μυρωδιά, αφ'ετέρου το κόστος του ελαιόλαδου είναι υπολογίσιμο... Μόλις τις βγάλετε από το τηγάνι, τοποθετήστε τες σε μία σχάρα, και αφήστε τες να στραγγίσουν από το περιττό λάδι.
Κόψτε τα κρεμμύδια σε φετούλες.
Αφαιρέστε το κοτσάνι από τις δύο ντομάτες, κόψτε τες οριζόντια στα δύο, και ζουλήξτε τες να φύγουν τα σπόρια. Κόψτε τες σε φέτες, ξεχωρίστε την άκρη 16 φέτες, τις οποίες θα χρησιμοποιήσουμε στο ψήσιμο, και ότι περισσέψει κόψτε το σε κυβάκια. 
Ψιλοκόψτε το σκόρδο. Προτιμάω να μην το λιώνω στην πρέσα, αλλά να το κόβω σε πολύ μικρά κομματάκια.
Βάλτε το ελαιόλαδο μέσα σε ένα ευρύχωρο τηγάνι και βάλτε το στην φωτιά. Μόλις ζεσταθεί, προσθέστε τα κρεμμύδια και σοτάρετε. Μόλις μαραθούν, προσθέστε την ζάχαρη και τα μπαχαρικά και σοτάρετε για περίπου ένα δεκάλεπτο, μέχρι να αρχίσουν να καραμελώνουν, αλλά να μην στεγνώσουν. Προσθέστε το σκόρδο, σοτάρετε για 1 λεπτό και έπειτα προσθέστε και τις ντομάτες. Αφήστε να πάρει 1-2 βράσεις και προσθέστε την πασσάτα, το νερό και το αλάτι. Αφήστε την σάλτσα να σιγοβράσει για περίπου ένα δεκάλεπτο, μέχρι να μελώσει. Λίγο πριν κατεβάστε το τηγάνι από την φωτιά προσθέστε και τον μαϊντανό. Αφήστε την γέμιση να χλιαρίνει.
Τοποθετήστε τις μελιτζάνες μέσα σε ένα μεγάλο ταψί φούρνου. Ανοίξτε τες στο σημείο που έχετε αφαιρέσει την φλούδα, ώστε να σχηματίσετε βαρκούλες. Μοιράστε την γέμιση στις μελιτζάνες. Καλύψτε με τις φέτες ντομάτας που έχετε κρατήσει στην άκρη. Πασπαλίστε με λίγο αλατάκι και ρίξτε λίγο ελαιόλαδο.
Ψήστε το ιμάμ, σε φούρνο προθερμασμένο στους 220°C, στις αντιστάσεις, για περίπου 1 ώρα. 
Αφήστε το να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου πριν το σερβίρετε.
Συνδυάζεται ιδανικά με φέτα.
Οι τούρκοι το σερβίρουν και με ρύζι πιλάφι. 





IMAM BAYILDI
(MELANZANE FARCITE DI CIPOLLE)

Imàm bayildì significa l' imam (prete turco) svenuto. I motivi dello svenimento non sono chiari, siccome ci sono varie leggende attorno al nome di questo piatto; io immagino però che sia svenuto dalla sua bontà, siccome è veramente buonissimo! L' imam bayildi  viene certo dalla cucina turca (si scrive İmam bayıldı in turco) ed è un esemplare della categoria zeytinyağlı, cioè piatti cucinati con olio e senza carne. La variazione con carne macinata viene chiamata karnıyarık. 
L' imam bayildi è passato anche nella tradizione culinaria greca, ed è un piatto estivo molto aprezzato. Viene servito come mezes, cioè accompagna l' aperitivo (di solito uzo), come antipasto, ma anche come piatto unico accompagnato da formaggio feta. 
I segerti per un imam bayildi a regola d' arte, sono gli ortaggi freschi di stagione, l' aglio abbondante e l' olio, buono e abbondante pure. Le versioni moderne scansano la frittura delle melanzane nell' olio, e le fanno cuocere al forno; certo il piatto viene meno calorico, ma il sapore lascia a desiderare... 
Per la mia versione di imam bayldi, ho seguito il consiglio di Fanis, protagonista del film Un tocco di zenzero (che tanto mi aveva commosso, siccome mi ha fatto pensare ai racconti della nonna nata e cresciuta ad Istamubl, appassionata pure della buona cucina), e ho aggiunto un pizzico di noce moscata...

Dosi : per 8 persone
Difficoltà : facile
Ingredienti : 8 melanzane tonde piuttosto grosse,
                             olio di sansa di olive raffinato per friggere,
                             4 cipolle grandi, 
                             4 spicchi d' aglio,
                             4 pomodori maturi grandi,
                             4 cucchiai di olio extravergine di oliva,
                             1 cucchiaino di zucchero,
                             1 cucchiaino di paprica dolce,
                             1/2 cucchiaino di pepe nero macinato,
                             2 pizzichi di noce moscata grattugiata,
                             1 pizzico di pimento macinato,
                             1 tazza passata di pomodoro fatta a casa,
                             1 tazza di acqua,
                             1 cucchiaino di sale,
                             1/2 tazza prezzemolo tritato,
                             un filo d' olio per la teglia.
Preparazione :
Anche se le melanzane raramente sono amare, io continuo a spurgarle lo stesso. Lavate le melanzane, eliminate il picciolo (alcuni lo lasciano pure) ed eliminate una striscia di buccia per il senso della lunghezza di ogni melanzana. Proprio in questo taglio, con un coltello incidete la polpa della melanzana. Ponete le melanzane entro una bacinella con acqua leggermente salata e lasciate riposare per un' oretta. 
Scolate, strizzate le melanzane e friggetele in abbondante e ben caldo olio di sansa raffinato. Potete utilizzare anche l' olio di oliva per friggere, ma il sapore del fritto nell' olio di oliva risulta più pesante e poi costa anche parecchio (è da considerarsi anche il costo in tempi di crisi economica). Lasciate riposare su una gratella per sgocciolare l' olio in eccesso. 
Tagliate le cipolle a fettine.
Eliminate il picciolo dai pomodri, tagliate in due per il senso orizzontale e spremete per eliminare i semini. Tagliate a fette, tenete da parte 16 fette (2 per ogni melanzana) e quello che avanza tagliatelo a pezzetti.
Tritate finemente l' aglio. Io preferisco tritarlo e non schiacciarlo con lo spremiaglio.
Ponete l' olio di oliva entro una padella e protate sul fuoco. Fate appassire le cipolle. Aggiungete lo zucchero e le spezie e lasciate soffrigere per una decina di minuti, fino a cominciare a caremellare. Attenzione a non lasciarle asciugare troppo. Aggiungete l' aglio, saltate per un minuto e poi aggiungete i pomodori. Lasciate soffrigere per un paio di minuti e aggiungete la passata, l' acqua (calda) ed il sale. Lasciate cuocere a fuoco moderato per una decina di minuti, fino che il liquido quasi si evapori. Poco prima di ritirare dal fuoco aggiungete il prezzemolo tritato. Lasciate intiepidire.
Disponete le melanzane entro una teglia. Allargate la parte sbucciata per formare delle barchette. Farcite con il sofritto di cipolle. Disponete su ogni melanzana 2 fette di pomodoro. Cospargete con un pizzico di sale e irrorate con un filo d' olio.
Fate cuocere in forno preriscaldato a 220°C, modalità statico, per un' oretta.
Lasciate raffreddare a temperatura ambiente.
Viene servito a temperatura ambiente o addiritura freddo.
In Grecia viene accompagnato da formaggio feta, spesso tritato su le melanzane.
In Turchia viene servito anche con riso pilaf semplice.




8

ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΣΥΚΟ // CONFETTURA DI FICHI


ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΣΥΚΟ

Δεν είναι η πρώτη φορά που θα μιλήσουμε για μαρμελάδα σύκο στο laboratorio. Η συγκεκριμένη ήταν πάντα μία μαρμελάδα που δεν έλειπε από το πατρικό μου σπίτι, παρ' όλο που γενικά δεν καταναλώναμε πολλές μαρμελάδες. Η γιαγιά Ανδρομάχη την έφτιαχνε με ολόκληρα σύκα και την ονόμαζε ρετσέλι (την συνταγή μπορείτε να την δείτε εδώ).
Φέτος, παρ' όλο που δεν ήταν καλή η χρονιά για πολλά δέντρα, η συκιά μας είναι φορτωμένη με μεγάλα, γλυκά σύκα. Έφτιαξα και ξαναέφτιαξα μαρμελάδα, δοκιμάζοντας κάθε φορά διαφορετικά μπαχαρικά : βανίλια, καρδάμωμο (κακουλέ), κανέλα, κανέλα με τζίντζερ και γαρύφαλλο. Όλες έγιναν νόστιμες, η κάθε μία με την δική της χάρη... Καθώς δεν μπορώ να διαλέξω ποια απ' όλες μου άρεσε περισσότερο, θα σας δώσω την βασική συνταγή και από εκεί και πέρα επιλέξτε εσείς ποιο μπαχαρικό θέλετε να προσθέσετε!

Δόση : περίπου 3 lt μαρμελάδα
Βαθμός δυσκολίας : εύκολο
Υλικά : 2 kg σύκα,
                 1 kg ζάχαρη κρυσταλλική,
                 τον χυμό από 1/2 λεμόνι.
μπαχαρικά : 1/2 λουβί βανίλιας,
                     ή 1 κουταλάκι του καφέ πράσινο καρδάμωμο τριμμένο,
                     ή 1 ξυλάκι κανέλα Κεϋλάνης,
                     ή 1 κ.γ. κοφτό κανέλα, 1 κ.γ. κοφτό τζίντζερ, 1/3 κ.γ. μοσχοκάρφια.
Προετοιμασία :
Διαλέξτε ώριμα σύκα, καθαρίστε τα, ζυγίστε τα, κόψτε τα σε μικρά κομματάκια και βάλτε τα μέσα σε ένα σκεύος. Προσθέστε τον χυμό λεμονιού και καλύψτε με την ζάχαρη. Αφήστε τα να σταθούν μία ωρίτσα.
Μεταφέρετε τα σε μία κατσαρόλα και βάλτε την σε χαμηλή φωτιά. Ανακατεύετε για να διαλυθεί η ζάχαρη και μόλις τα μείγμα αρχίζει να φουσκώνει και πριν πάει να βράσει, κατεβάστε το από την φωτιά. Αφήστε το να κρυώσει, μεταφέρετε το στο αρχικό σκεύος, σκεπάστε το με ένα κομμάτι αντικολλητικό χαρτί και αφήστε το να σταθεί 12 ώρες.
Ξαναμεταφέρετε το στην κατσαρόλα, προσθέστε το μπαχαρικό που διαλέξατε για να το αρωματίσετε και βάλτε το στην φωτιά. Αφήστε να βράσει για 7-8 λεπτά και πριν να δέσει η μαρμελάδα κατεβάστε την κατσαρόλα από την φωτιά. Αφήστε να σταθεί μισή ωρίτσα.
Ξαναβάλτε την κατσαρόλα στην φωτιά και αφήστε να βράσει για 5-6 λεπτά ακόμη, μέχρι να δέσει (αν χρησιμοποιείτε θερμόμετρο, πρέπει να φτάσει στους 105°C). Αν χρησιμοποιήσατε μπαχαρικά σε ολόκληρα κομμάτια (βανίλια ή κανέλα) μην ξεχάσετε να τα αφαιρέσετε.
Όσο η μαρμελάδα είναι καυτή, γεμίστε τα βαζάκια που έχετε προηγουμένως αποστειρώσει. Κλείστε αμέσως τα καπάκια, αναποδογυρίστε τα και αφήστε τα να κρυώσουν αναποδογυρισμένα.
Διατηρείται κατά προτίμηση σε μέρος δροσερό και σκοτεινό.



CONFETTURA DI FICHI

Non è la prima volta che si parla di confettura di fichi al laboratorio. La mia nonna la preparava tutti gli anni con i fichi interi (ricetta qui) e non mancava mai dalla nostra dispensa, anche se in generale non eravamo grandi consumatori di confetture.
Quest' anno, le condizioni climatiche non hanno favorito gli alberi da frutta nel nostro giardino, il fico però, anche se a maggio non ci ha dato i fioroni, è stracolmo e perdipiù i fichi quest' anno sono saporitissimi. Cosi ho preparato tanta confettura, cambiando ogni volta gli aromi con l' utilizzo di spezie diverse : vaniglia, cardamomo verde, cannella e un mix di cannella, zenzero e chiodi di garofano. Siccome non saprei quale scegliere, vi do la ricetta di base e scegliete voi l' aroma che vi piace, o assaggiateli tutti!

Dosi : 3 lt ca. di confettura
Difficoltà : facile
Ingredienti : 2 kg di fichi,
                              1 kg di zucchero semolato,
                              il succo da 1/2 limone.
spezie : 1/2 baccello di vaniglia,
            o 1 cucchiaino da caffè cardamomo macinato,
            o 1 stecca di cannella Ceylon,
            o 1 cucchiaino raso di cannella, 1 cucchiaino raso di zenzero, 1/3 cucchiaino chiodi di garofano macinati.
Preparazione :
Scegliete dei fichi maturi, ma non disfatti. Sbucciateli, pesateli, tagliate a pezzettini e ponete entro una terrina. Aggiungete il succo del limone e lo zucchero. Lasciate riposare per un' oretta.
Travasate in una casseruola e ponete su fuoco dolce. Mescolate ogni tanto per far sciogliere lo zucchero e non attaccare nel fondo. Quando comincia a fremere, ritirate dal fuoco e lasciate raffreddare. Travasate nella terrina, coprite con carta forno e lasciate riposare per 12 ore.
Trasferite di nuovo nella casseruola, aggiungete gli aromi scelti, e portate su fuoco moderato. Lasciate cuocere per 7-8 minuti, ritirate dal fuoco e lasciate riposare per mezz' oretta. Riportate sul fuoco e lasciate cuocere per 5-6 munti ancora fino a rapprendere (se disponete un termometro deve raggiungere i 105°C). Se avete utilizzato spezie a pezzi e non macinate, eliminatele prima di invasare.
Invasate subito in barattoli precedentemente sterilizzati. Avvitate le capsule, capovolgete e lasciate raffreddare capovolti.
Si conserva per parecchi mesi in luogo preferibilmente fresco e buio.