6

ΣΈΜΠΛΑΣΤΗ Ή ΤΖΈΜΠΛΑΣΤΗ // SCEBLASTI o ZZEPLASTI


ΣΈΜΠΛΑΣΤΗ  Ή ΤΖΈΜΠΛΑΣΤΗ

Πιστεύω ότι συνταγή για την σέμπλαστη είναι  πρώτη φορά που δημοσιεύεται σε ελληνικό blog, site ή ακόμη και έντυπο σχετικό με την μαγειρική. Ομολογώ ότι ούτε κι εγώ θα την ήξερα αν δεν υπήρχε ο Franco. Δικαίως θα αναρρωτηθείτε ποιός είναι ο Franco.... Και όμως δεν σας είναι και τόσο άγνωστος, παρ' όλο που με την πρώτη ματιά το όνομα δεν σας λέει κάτι ...
Ο Franco Corliano' ήταν ένας πολύ σημαντικός άνθρωπος πού δούλεψε ακάματα για να μην σβήσει η γκρεκάνικη γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμα στο Calimera του Salento (Απουλία). Είμαι σίγουρη ότι όλοι έχετε συγκινηθεί ακούγοντας το τραγούδι "Αντρα μου πάει", παρ' όλο που δεν καταλαβαίνατε καί ακριβώς γιά τι μιλούσε ... Σας συνέπαιρνε όμως η μελαγχολία του και η υπέροχη αρμονία των λόγων με την μουσική. Και όμως ο Franco δεν ήταν μουσικός, ούτε το επάγγελμα του ήταν καλλιτέχνης. Το επίσημο επάγγελμα του ήταν υπάλληλος στον Σιδηρόδρομο. Ενας άνθρωπος που αγαπούσε βαθειά τον τόπο του και μετεξελίχτηκε σε ποιητή, συγγραφέα, ζωγράφο, στοχαστή - ένας πολυσχιδής καλλιτέχνης. Την γκρεκάνικη διάλεκτο δεν την μιλούσαν καν στο πατρικό του σπίτι. Την έμαθε μόνος του και έγινε ένας από τους πιό ακούραστους εργάτες για την διατηρησή της.
Τον Franco δυστυχώς δεν πρόλαβα να τον γνωρίσω απο κοντά. Τον γνώρισα όμως μέσα από το Facebook και αρκετές φορές έτυχε να συζητήσουμε διαδικτυακά για διάφορα θέματα. Είχα συνηθίσει τις αναρτήσεις του με τις παροιμίες στην γκρεκάνικη διάλεκτο στην αρχή κάθε μήνα, πολλές από τις οποίες θύμιζαν ανάλογες δικιές μας ελληνικές, και ακόμη τις αναζητώ. Δεν θα ξεχάσω τον ενθουσιασμό του όταν του έγραψα ότι είχαμε τραγουδήσει με την Ιταλική Χορωδία InCanto το "Κλάμα" (πιό γνωστό στην Ελλάδα ως "Αντρα μου πάει"), είχα ποστάρει μάλιστα και το σχετικό βίντεο (εδώ) και με πόση ταπεινοφροσύνη μου είπε να ευχαριστήσω τους χορωδούς και τον μαέστρο μας, αυτός, ο ίδιος ο δημιουργός ενός τόσο διάσημου τραγουδιού... Ο Franco έφυγε πολύ νωρίς και ξαφνικά στις 28 του Ιούνη, αφήνοντας πραγματικά ένα μεγάλο κενό στους πολυάριθμους κοντινούς και μακρινούς του φίλους.
Συγγνώμη αν σας κούρασα με την διήγηση μου, αλλά θεώρησα ότι στην σημερινή μου ανάρτηση έπρεπε να κάνω μία μικρή, διαφορετική εισαγωγή ...

Μία μέρα λοιπόν, ο Franco ανέβασε στο γκρουπ Salviamo la lingua greca di Salento, στο Facebook ένα λήμμα από το ιταλο-γκρεκάνικο λεξικό που είχε γράψει ο ίδιος, γιά την τζέμπλαστη ή σέμπλαστη. Σας το μεταφέρω αυτούσιο :
Zzèplasti (zzèplasti s.f.- pl. zzèplaste) =
Pane morbido e condito con zucchina, pomodori, cipolle e peperoni. Questo tipo di pagnottella si otteneva raschiando la pasta che restava attaccata alla madia durante la lavorazione del pane. La pasta, ormai indurita, veniva ammorbidita aggiungendo acqua, olio e le verdure indicate sopra. Siccome questo pane assumeva una forma piuttosto irregolare, veniva chiamato “zzeplasti”= deforme = sformato. A Zollino, dove il suono “zz” è stato sostituito da “sc”, questo pane viene chiamato “scèplasti”(Gli abitanti degli altri paesini della Grecìa salentina prendono in giro i zollinesi dicendo che, siccome abitano in montagna – sulle Serre – parlano con la “sci”come gli abitanti del Nord Italia)
Dal Vocabolario Italiano-Griko di Franco Corlianò - Manni Editore
... και σας το μεταφράζω :
"Τζέμπλαστη =
Μαλακό ψωμάκι με κολοκυθάκια, ντομάτες, κρεμμύδια και πιπεριές. Το ψωμάκι αυτό το έφτιαχναν με το ζυμάρι που κολλούσε και έμενε στην πινακωτή, όταν ζύμωναν το ψωμί. Αυτό το ξεραμένο ζυμάρι, αφού το έξυναν, πρόσεθεταν νερό, λάδι και λαχανικά, για να το μαλακώσουν. Επειδή έπαιρνε ένα σχήμα ακανόνιστο, το ονόμαζαν "τζέμπλαστη", δηλαδή παραμορφωμένο. Στο Zollino, λόγω του τοπικού ιδιώματος το ονομάζουν "σέμπλαστη" ".
Στην γκρεκάνικη διάλεκτο plazo (φυσικά από το ελληνικό πλάσσω) σημαίνει, φτιάχνω, πλάθω, δίνω σχήμα, ενώ zzèplasti είναι αυτό που δεν είναι πλασμένο, δεν έχει δηλαδή σχήμα, είναι άμορφο. Θα ήθελα να επισημάνω επίσης την συγγένεια της λέξης με τον δικό μας πλαστό, πίτα χωρίς φύλλο, που περιέχει επίσης με λαχανικά.
Η σέμπλαστη, παίρνει τις ονομασίες puccia ή piscialetta και παραδοσιακά ήταν το πρώτο ψωμάκι που έβγαζαν οι φούρνοι νωρίς το πρωί. Εξαιρετικό παράδειγμα οικιακής οικονομίας, ακόμη μία καταπληκτική συνταγή της cucina povera. Από το τίποτε, με λίγο ζυμαράκι, λίγα λαχανικά από τον κήπο και λαδάκι, έφτιαχναν ένα νόστιμο ψωμάκι, μοσχομυριστό, που έμενε και μαλακό, από την υγρασία που συγκρατούν στην ζύμη τα λαχανικά. Υπάρχει και σήμερα στα τοπικά αρτοποιία, ενώ στο Zollino, κάθε χρόνο στις 2 ή 3 Αυγούστου, διοργανώνεται και το ανάλογο τοπικό πανηγύρι, αφιερωμένο στην σέμπλαστη.
Συνταγή για την σέμπλαστη ουσιασικά δεν βρήκα σε κάποιο site ή blog. Ετσι την έφτιαξα λίγο του κεφαλιού μου, βασιζόμενη πάντως σε αυτό εδώ το βίντεο. Χρησιμοποίησα ζύμη με φυσικό προζύμι, στην οποία πρόσθεσα τα λαχανικά (κολοκυθάκι, κρεμμύδι, ντομάτα, πιπεριά), ελιές, κάππαρη, λίγο καυτερό πιπεράκι και ελαιόλαδο. Παραδοσικά βέβαια η σέμπλαστη ψήνεται σε ξυλόφουρνο; εγώ απλώς ακολούθησα τον τρόπο με τον οποίο ψήνω την πίτσα, η οποία και αυτή κανονικά πρέπει να ψηθεί σε ξυλόφουρνο.
Οσο γιά τις εντυπώσεις μας.... πρόκειται για ένα εξαιρετικό ψωμάκι, με τραγανή κρούστα εξωτερικά και μαλακό εσωτερικά, ιδιαίτερα νόστιμο, που τρώγεται ζεστό, αλλά και κρύο. Το λίγο καυτερό του ταιριάζει ωραία. 

Δόση : για 4 σέμπλαστη
Βαθμός δυσκολίας : μέτρια δύσκολο
Υλικά
για την προ-ζύμη : 130 gr φυσικό προζύμι,
                                    130 gr νερό,
                                    60 gr αλέυρι Π.
για την ζύμη : την προ-ζύμη,
                           200 gr αλεύρι κίτρινο,
                           200 gr αλεύρι Π,
                           100 gr περίπου χλιαρό νερό,
                           20 gr ελαιόλαδο παρθένο έξτρα,
                           5 gr αλάτι.
για την γέμιση : 1 κολοκυθάκι μετρίου μεγέθους,
                               1 μικρό κρίτρινο κρεμμύδι,
                               2 μικρές ντομάτες,
                               2 πράσινες πιπεριές,
                               2 καυτερά πιπεράκια (εναλλακτικά 1-2 πρέζες μπούκοβο),
                               1/2 φλ. ελιές μαύρες χωρίς κουκούτσι,
                               2 κ.σ. κάππαρη,
                               4 κ.σ. ελαιόλαδο παρθένο έξτρα.
Προετοιμασία :
Ετοιμάστε την προ-ζύμη. Διαλύστε το φυσικό προζύμι στο νερο, προσθέστε το αλεύρι και αναμείξτε. Σκεπάστε τον χυλό σε καμπάνα και αφήστε τον να σταθεί 2 ώρες.
Αναμείξτε τα δύο αλεύρια, προσθέστε την προ-ζύμη, το λάδι, το μισό νερό και αρχίστε να ζυμώνετε (στο χέρι ή στο μίξερ). Προσθέστε το αλάτι και σταδιακά όσο νερό χρειαστεί ώστε να πάρετε μία ζύμη ελαστική που να μην κολλάει στα χέρια. Σκεπάστε την και αφήστε την σε χλιαρό μέρος για 4 ώρες, μέχρι να διπλασιαστεί.
Μέχρι εδώ σας περιέγραψα την βασική συνταγή για το ψωμί με φυσικό προζύμι. Επειδή ξέρω ότι στην Ελλάδα ελάχιστοι χρησιμοποιούν το φυσικό προζύμι (κακώς!) μπορείτε να φτιάξετε μία απλή ζύμη ψωμιού με μαγιά μπύρας, την βασική συνταγή θα την βρείτε εδώ.
Κόψτε όλα τα λαχανικά σε πολύ μικρά κυβάκια. Προσθέστε τις ελιές, την κάππαρη και το λάδι και αναμείξτε.
Ρίξτε την ζύμη μέσα σε μία λεκάνη (ή ταψί). Ρίξτε από επάνω το μίγμα των λαχανικών και δουλέψτε ώστε να ενσωματωθούν. Η ζύμη της σέμπλαστη γίνεται κολλώδης και απλώνει.
Προθερμάνετε την φούρνο στους 220°C, στις αντιστάσεις.
Καλύψτε με αντικολλητικό χαρτί 2 ταψιά φούρνου. Χωρίστε την ζύμη σε 4 ίσα κομμάτια και βάλτε τα ανά δύο στα ταψιά.
Ψήστε τις σέμπλαστη (ένα ταψί την φορά) για περίπου 40 λεπτά, μέχρι να ροδίσουν.
Μόλις βγούν από τον φούρνο είναι ακαταμάχητες! 




SCEBLASTI o ZZEPLASTI

Questa ricetta è un piccolo omaggio a Franco Corliano', scomparso il 28 giugno ...
L' avevo conosciuto tramite un amico comune, a FB, e ogni tanto scambiavamo qualche parola o opinione. Certo lo conoscevo per via della sua canzone "Klàma", tanto amata in Grecia, ma non conoscevo il suo immenso lavoro per la salvazione della lingua greca di Salento...
Novembre scoroso, nel gruppo Salviano la lingua greca di Salento su FB, Franco aveva postato la foto di sceblasti e un tratto dal suo Vocabolario Italiano-Grigo : 
Pane morbido e condito con zucchina, pomodori, cipolle e peperoni = Zzèplasti (zzèplasti s.f.- pl. zzèplaste) =
Questo tipo di pagnottella si otteneva raschiando la pasta che restava attaccata alla madia durante la lavorazione del pane. La pasta, ormai indurita, veniva ammorbidita aggiungendo acqua, olio e le verdure indicate sopra. Siccome questo pane assumeva una forma piuttosto irregolare, veniva chiamato “zzeplasti”= deforme = sformato. A Zollino, dove il suono “zz” è stato sostituito da “sc”, questo pane viene chiamato “scèplasti”(Gli abitanti degli altri paesini della Grecìa salentina prendono in giro i zollinesi dicendo che, siccome abitano in montagna – sulle Serre – parlano con la “sci”come gli abitanti del Nord Italia)
Dal Vocabolario Italiano-Griko di Franco Corlianò - Manni Editore  
La sceblasti di Zollino, la incontrerete anche come puccia o piscialetta, e la troverete nei panifici salentini. Ogni anno a Zollino, il 2 o 3 di agosto viene organizzata anche la Sagra della sceblasti.
Ricetta per la sceblasti non sono riuscita a trovare. Così l' ho preparata con le istruzioni di questo video. Ho utilizzato l' impasto per il pane preparato con il lievito madre, al quale ho aggiunto ortaggi (zuccine, cipolla, pomodori, peperoni), olive, capperi, peperoncino e olio di oliva. La sceblasti viene cotta su pietra o in forno a legna. Io non disponevo nè l' uno nè l' altro, e l' ho fatta cuocere al forno, come faccio per la pizza, siccome anch' essa deve essere cotta in forno a legna. 
La sceblasti è una foccaccina buonissima, che porta i sapori dell' estate e gli odori del Mediterraneo. Appena sfornata il profumino era irresistibile, e l' abbiamo assagiata ancora scottente, ma anche una volta raffreddata era buonissima. 

Dosi : per 4 sceblasti
Difficoltà : media
Ingredienti
per il lievitino : 130 gr lievito madre,
                              130 gr acqua,
                              60 gr farina 00 di forza.
per l' impasto : il lievitino,
                              200 gr di farina di grano duro,
                              200 gr di farina 00 di forza,
                              100 gr ca. acqua tiepida,
                              20 gr di olio extravergine di oliva,
                              5 gr di sale.
per la farcia : 1 zucchina media,
                           1 cipolla piccola,
                           2 peperoni verdi,
                           2 peperoncini piccanti,
                           2 pomodori piccoli,
                           1/2 tazza di olive nere denocciolate,
                           2 cucchiai di capperi,
                           4 cucchiai di olio extravergine di oliva.
Preparazione : 
Preparate il lievitino. Stemperate il lievito madre nell' acqua, aggiungete la farina e mescolate. Coprite il lievitino a campana e lasciate lievitare per un paio d' ore.
Sulla spianatoia (o nella bacinella della planetaria) mescolate le farine. Aggiungete il lievitino, l' olio, metà dell' acqua e cominciate ad impastare. Aggiungete il sale e gradatamente tanta acqua fino a prendere un impasto morbido e non appiccicoso. Lavorate per una decina di minuti per renderlo elastico. Coprite a campana e lasciate a lievitare in luogo tiepido per 4 ore, fino al raddoppio.
Fino a questo punto ho descritto la preparazione dell' impasto per pane con il lievito madre. Se volete preparare l' impasto con il lievito di birra, troverete delle istruzioni dettagliate qui.
Tagliate tutte le verdure a cubetti. Ponete in una terrina, aggiungete le olive, i capperi e l' olio e mescolate.
Rovesciate l' impasto entro una terrina capiente. Aggiungete le verdure e lavorate per incorporarle. L' impasto risulterà appiccicoso.
Accendete il forno a 220°C. 
Foderate con carta antiaderente due leccarle. Dividete l' impasto a 4 pezzi e disponete sulle leccarde.
Infornate le sceblasti  (una leccarda alla volta) e lasciate cuocere per 40 minuti ca., fino a dorare.
Appena sfornate sono irresistibili!




6

ΣΦΟΛΙΑΤΙΝΕΣ ΜΕ ΜΗΛΑ // SFOGLIATELLE ALLE MELE


ΣΦΟΛΙΑΤΙΝΕΣ ΜΕ ΜΗΛΑ

Μια πολύ εύκολη συνταγούλα, από αυτές πού πιό πολύ είναι ωραίες ιδεές, παρά πραγματικές συνταγές, αφού χρησιμοποιούμε έτοιμα υλικά και στην ουσία δεν παρασκευάζουμε κάτι.
Κομμάτια τραγανής σφολιάτας με μαρμελάδα, κρέμα ζαχαροπλαστικής και κομμάτια μήλου. Τέλειες για ένα γλυκάκι νόστιμο, εύκολο και γρήγορο! Η ιδέα είναι από την φίλη μου την Francesca (εδώ), με δικές μου τροποποιήσεις. Χρησιμοποίησα την δικιά μου (εννοείται!) μαρμελάδα με κολοκύθα και λωτό, η οποία ταίριασε καταπληκτικά με το μήλο, ίσως γιατί έχει και αρκετή κανέλα. Πιστεύω ότι εξ' ίσου ωραία θα ταιριάζει και η μαρμελάδα πορτοκάλι. Γίνονται ωραίες και χωρίς την κρέμα ζαχαροπλαστικής, εγώ την πρόσθεσα γιατί μου είχε περισσέψει από άλλη παρασκευή.

Δόση : 12 σφολιατίνες
Βαθμός δυσκολίας : εύκολο
Υλικά : 1 φύλλο σφολιάτα,
                2 μήλα,
                2 κ.σ. χυμό λεμονιού,
                12 γεμάτες κ.σ. μαρμελάδα,
                12 κ.γ. κρέμα ζαχροπλαστικής,
                λίγο γάλα,
                καστανή ζάχαρη demerara,
                αμύγδαλα φιλέ.
Προετοιμασία :
Για να φτιάξετε την κρέμα ζαχαροπλαστικής θα βρείτε αναλυτικές οδηγίες εδώ και εδώ (συνταγή στον μικροκυματικό).
Καθαρίστε τα μήλα και κόψτε τα σε φετούλες. Ραντίστε τα με τον χυμό λεμονιού, για να μην μαυρίσουν.
Ανοίξτε το φύλλο σφολιάτας και χωρίστε το σε 12 τετράγωνα κομμάτια (διαστασεις περίπου 10x10 εκ.). Τοποθετήστε τα μέσα σε ένα ταψί καλυμμένο με αντικολλητικό χαρτι.
Με ένα πινέλλο αλείψτε τις άκρες του κάθε κομματιού με λίγο γάλα. Τοποθετήστε στο κέντρο 1 κουταλιά μαρμελάδα και απο επάνω 1 κουταλιά κρέμα ζαχαροπλαστικής. Επάνω από την κρέμα τοποθετήστε 4 φετούλες μήλο. Πασπαλίστε με λίγη καστανή ζάχαρη και τέλος με λίγα αμύγδαλα φιλέ.
Ψήστε τις σφολιατίνες σε φούρνο προθερμασμένο στους 200°C, στον αέρα, για περίπου 30 λεπτά, μέχρι να ροδίσουν.
Σερβίρετε τις σφολιατίνες χλιαρές.
          


SFOGLIATELLE ALLE MELE

Pasta sfoglia croccante con confettura home made, crema pasticcera e mele. 
Ricettina faciliscima e deliziosa, da quelle che sono piuttosto delle buone idee che ricette proprie, siccome preparate utilizzando ingredienti già pronti. L' idea è di mia amica Francesca (ricetta qui) con modifiche.
Ho utilizzato la mia confettura di zucca e cachi, che era perfetta per questa ricetta, anche perchè contiene abbondante cannella. Credo che in alternativa potete utilizzare anche la marmellata di arance. Sono buone anche senza la crema pasticcera.

Dosi : 12 sfogliatine
Difficoltà : facile
Ingredienti : 1 rotolo di pasta sfoglia,
                             2 mele,
                             2 cucchiai di succo di limone,
                             12 cucchiai colmi di confettura,
                             12 cucchiai di crema pasticcera,
                             poco latte o panna,
                             zucchero di canna demerara,
                             mandorle a lamelle.
Preparazione :
Per preparare la crema pasticcera istruzioni dettagliate troverete qui e qui (ricetta veloce al microonde).
Sbucciate le mele, eliminate il torsolo e tagliate a fettine. Spruzzare col succo di limone, per evitare che si anneriscano.
Srottolate la sfolgia sul piano del lavoro e tagliate a 12 rettangoli di 10x10 cm ca. Disponete su una leccarda foderata con carta forno.
Spenellate i bordi con poco latte (o panna). Su ogni rettangolo disponete 1 cucchiaio di confettura, poi 1 cucchiaio di crema pasriccera e per ultime 4 fettine di mela. Cospargete con zucchero e lamelle di mandorle.
Fate cuocere in forno preriscaldato a 200°C, modalità ventilato, per 30 minuti ca., fino a dorare.
Servite le sfogliatelle tiepide. 



0

ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ ΑΛΑ ΜΠΟΝΙΦΑΣΙΈΝ (AUBERGINES 'A LA BONIFACIENNE) // MELANZANE ALLA BONIFACIO - I MIRIZANI


ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ ΑΛΑ ΜΠΟΝΙΦΑΣΙΈΝ 
(AUBERGINES 'A LA BONIFACIENNE - I MIRIZANI)

Το Bonifacio είναι μία γραφική κωμόπολη, σκαρφαλωμένη επάνω στις βραχώδεις πλαγιές ενός φιόρδ, στο νοτιότερο σημείο της Κορσικής. Στο εσωτερικό του φιόρδ υπαρχει ένα ασφαλές, απάνεμο λιμάνι, ενώ στο εξωτερικό μέρος, τα βράχια χτυπιούνται και τρώγονται από την θάλασσα και τα σπίτια κρέμονται επάνω από τον γκρεμό!
foto tratta dal web
Ενα από τα διασημότερα πιάτα του Bonifacio, είναι και οι γεμιστές μελιτζάνες του, που ονομάζονται Aubergines à la Bonifacienne ή I mirizani. Απλή συνταγούλα, που σίγουρα προέρχεται από την φτωχική, χωριάτικη κουζίνα, με ελάχιστα, συνηθισμένα υλικά και πλούσια γεύση. Στο Bonifacio χρησιμοποιούν μικρούλικες μελιτζάνες φλάσκες, που μάλλον δύσκολα θα τις βρείτε στην Ελλάδα. Η συνταγή γίνεται βέβαια εξ' ίσου νόστιμη και με τις συνηθισμένες μελιτζάνες, μόνο που ίσως σας δυσκολέψουν λίγο στο τηγάνισμα. Οι μελιτζάνες ζεματίζονται, αδείαζονται από την σάρκα τους και κρατάνε στη άκρη την φλούδα. Η σάρκα της μελιτζάνας, αναμιγνύεται με μπαγιάτικο ψωμάκι μουσκεμένο στο γάλα και λίγο τυράκι και οι φλούδες γεμίζονται με το μίγμα και γίνονται σαν μικρές βαρκούλες. Οι γεμιστές μελιτζάνες τηγανίζονται σε καυτό λάδι. Παρ' όλο που είναι τηγανητές, δεν γίνονται καθόλου βαρειές. Βέβαια κάποιοι αντί για το τηγάνισμα τις ψήνουν στον φούρνο, αλλά σίγουρα η γεύση δεν θα είναι η ίδια, γιατί στην μελιτζάνα ταιρίαζει πολύ το τηγάνισμα... 
Σερβίρονται συνήθως με σάλτσα ντομάτας, ως μεζεδάκι, με το απεριτίφ, ή ως ορεκτικό. Είναι εξ' ίσου υπέροχες ζεστές, όσο και κρύες και διατηρούνται για μερικές ημέρες στο ψυγείο, χωρίς να χάνουν την νοστιμιά τους.
Και μία μικρή παρένθεση για το κορσικάνικο τυρί tome de brebis ή tomme, το οποίο χρησιμοποιείται παραδοσιακά στην συγκεκριμένη συνταγή. Είναι ένα τυρί που φτιάχνεται από γάλα αποκλειστικά πρόβειο, με συμπίεση και χωρίς βράσιμο. Εχει υφή σκληρή και κοκκώδη και έντονα, γήινα, χαρακτηριστικά αρώματα. Η ωρίμανση του διαρκεί από 3 μήνες έως 1 χρόνο, και φυσικά με την πάροδο του χρόνου αποκτά πιό έντονη γεύση. Παρόμοια τυριά παρασκευάζονται στην Σαβοϊα, την Προβηγκία, αλλά και στην γειτονική ιταλική Κοιλάδα της Αόστης. Επειδή είναι μάλλον απίθανο να το βρείτε στην Ελλάδα, μπορείτε να το αντικαταστήσετε με κεφαλοτύρι. 

Δόση : για 5 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : μέτρια δύσκολο
Υλικά : 5 μελιτζάνες φλάσκες,
                200 gr ψίχα από μπαγιάτικο ψωμί,
                1 φλ. γάλα χλιαρό,
                2 σκελίδες σκόρδο,
                3 αυγά,
                150 gr τριμμένο τυρί tome ωριμασμένο (εναλλακτικά κεφαλοτύρι),
                10 φύλλα από πλατύφυλλο βασιλικό,
                πιπέρι μαύρο φρεσκοτριμμένο,
                αλάτι.
για το τηγάνισμα : σπορέλαιο (εγώ : ηλιέλαιο).
για το σερβίρισμα : σάλτσα ντομάτας.
Προετοιμασία :
Οπως είπα και στην εισαγωγή, στην Κορσική χρησιμοποιούν μικρές μελιτζάνες φλάσκες, που μάλλον είναι κάποια τοπική ποικιλία. Οι δόσεις που σας δίνω είναι για μελιτζάνες μετρίου μεγέθους. Προτιμήστε τις φλάσκες, γιά να γίνουν σαν βαρκούλες.
Αφαιρέστε τα κοτσάνια από τις μελιτζάνες, πλύντε τες και κόψτε τες κατά μήκος στα δύο. 
Βάλτε σε μία κατσαρόλα αρκετό νερό και 1 κοφτή κουταλιά αλάτι. Μόλις αρχίσει να βράζει, ρίξτε μέσα τις μελιτζάνες και αφήστε τες να βράσουν γιά περίπου 10 λεπτά, μέχρι να μαλακώσει η σάρκα τους. Βγάλτε τες από το νερό και αφήστε τες να στραγγίσουν. 
Μόλις χλιαρίνουν, αδείαστε την σάρκα τους με ένα κουταλάκι, πολύ προσεκτικά, φροντίζοντας να μην καταστρέψετε την φλούδα. Βάλτε την σάρκα σε ένα τρυπητό και αφήστε την να στραγγίσει από τα υγρά της.
Τρίψτε την ψίχα του μπαγιάτικου ψωμιού και προσθέστε το χλιαρό γάλα. Αφήστε να σταθεί ένα δεκάλεπτο, να τραβήξει. 
Ψιλοκόψτε τα φύλλα του βασιλικού.
Πιέστε την ψίχα την μελιτζάνας, να αποβάλλει όσο το δυνατόν περισσότερα από τα υγρά της και ψιλοκόψτε ή λιώστε την με ένα πηρούνι, μέσα σε ένα μεγάλο μπωλ. Προσθέστε το ψωμί, αφού το στραγγίσετε από το περίσσιο γάλα. Προσθέστε το σκόρδο ψιλοκομμένο ή περασμένο από την πρέσσα. Προσθέστε και τα υπόλοιπα υλικά και αναμείξτε.
Γεμίστε με το μίγμα τις φλούδες από τις μελιτζάνες. Από την δικιά μου εμπειρία, μου ήταν πιό βολικό να γεμίζω τις μελιτζάνες λίγο πριν τις ρίξω μέσα στο τηγάνι και όχι να τις ετοιμάσω πρώτα όλες και να τις τηγανίσω μετά.
Βάλτε μπόλικο λάδι σε ένα βαθύ τηγάνι, να ζεσταθεί. Ρϊξτε μέσα τις γεμισμένες μελιτζάνες μία μία και λίγες κάθε φορά. Εδώ θέλει λίγο προσοχή, γιατί οι μελιτζάνες πρέπει να τηγανιστούν πρώτα από την μεριά της γέμισης; και πάλι από την δικιά μου εμπειρία, με βόλεψε να ακουμπάω την κάθε μελιτζάνα επάνω σε μία μεγάλη τρυπητή σπάτουλα, να την βάζω μέσα στο τηγάνι και με μια δεύτερη σπάτουλα να την γυρνάω αμέσως. Αφήστε να τηγανιστούν οι μελιτζάνες γιά 6-8 λεπτά από την πλευρά με την γέμιση, γυρίστε τες και αφήστε τες να τηγανιστούν για ακόμη 4-5 λεπτά. Βγάλτε τες σε ένα πιάτο στρωμένο με απορροφητικό χαρτί, να στραγγίσουν το περιττό λάδι.
Σερβίρονται ζεστές ή κρύες. 
Εγώ τις συνόδεψα με την σάλτσα για πίτσα που φτιάχνω κάθε χρόνο, αφού είχα ετοιμάσει και τις κονσέρβες μου πριν από λιγές ημέρες. 





MELANZANE ALLA BONIFACIO - I MIRIZANI

La Bonifacio è una cittadina pittoresca, arrampicata sulle roccie di un promontorio, proprio sulla punta sud dell' isola di Corsica.
Uno dei piatti famosi di Bonifacio sono le melanzane farcite, chiamate aubergines à la Bonifacienne o I mirizani. Ricettina semplice, sicuramente contadina, con pochi ingredienti e tanto sapore. A Bonifacio utilizzano delle melanzane tonde piccoline, immagino qualche varietà locale. Le melanzane vengono sbollentate, svuotate dalla polpa, e poi la buccia rimasta viene farcita con un composto di polpa di melanzana, pane e formaggio. Venogno fritte subito in abbondante olio caldo. Questa è la ricetta tradizionale, c'è però chi preferisce la cottura al forno, per una variazione più leggera (non so dirvi se risulta anche tanto saporita!).
Le melanzane alla Bonifacio vengono servite come antipasto, calde o fredde, con salsa al pomodoro. Si conservano per qualche giorno al frigo senza mancare di sapore.
Siccome non sono riuscita a trovare delle melanzane piccoline, ho utilizzato quelle normali, di media grandezza. Il formaggio che viene utilizzato in questa ricetta è il tome corso, un formaggio stagionato da latte di pecora, introvabile in Grecia; al suo posto ho utilizzato il nostrano pecorino, chiamato kefalotyri.

Dosi : per 5 persone
Difficlotà : media
Ingredienti : 5 melanzane tonde
                             200 gr mollica di pane raffermo,
                             1 tazza di latte tiepido,
                             2 spicchi d' aglio
                             3 uova,
                             150 gr formaggio corso tome stagionato (in alternativa toma o pecorino stagionato),
                             10 foglie larghe di basilico,
                              pepe nero macinato al momento,
                              sale.
per friggere : olio di semi (io : di girasole).
per la finitura : salsa di pomodoro.
Preparazione :
Come ho già detto alla premessa, in Corsica hanno delle melanzane tonde piccoline. Le dosi riportate qui sono per melanzane di media grandezza, siccome non sono riuscita a trovarne troppo piccole. Preferite quelle tonde che sono più capienti.
Spuntate le melanzane e tagliatele in due, per il senso della lunghezza. 
Sbollentatele per una decina di minuti in abbondante acqua leggermente salata, fino ad intenerire. Scolatele bene. Quando saranno intiepidite, eliminate la polpa molto delicatemente con un cucchiaino, così da avere tutta la buccia intera. Sminuzzate la polpa con una forchetta, ponetela in un colapasta per sgocciolare la sua acqua.
Sbricciolate la mollica del pane raffermo entro una terrina e aggiungete il latte tiepido. Lasciate riposare per una decina di minuti e strizzate bene.
Tritate le foglie di basilico e aggiungetele al pane. 
Strizzare la polpa delle melanzane e aggiungetele pure alla terrina. Aggiungete pure l' aglio, tritatto finemente o passato allo spremiaglio, ed infine tutti gli ingredienti restanti e mescolate.
Con il composto riempite le buccie delle melanzane. Per me è stato più facile farcire le bucce poco prima a friggerle e non tutte insieme, siccome il composto non è compatto e tendevano a disfarsi. 
In una padella profonda mettete abbondante olio di semi e fate scaldare. Versate le melanzane farcite, poche alla volta. Siccome le melanzane devono cuocere prima dal lato farcito, per me è stato più comodo appoggiarle su una spatola forata, metterle nella padella e rigirarle subito con l' aiuto di una seconda spatola forata. Lasciate cuocere per 6-8 minuti dal lato farcito, fino a doratura, e poi rigirate dall' altro lato e lasciate cuocere per 4-5 minuti ancora. Estraettele dalla padella e appoggiate su carta assorbente.
Servitele calde o anche fredde.
Io le ho accompagnato con la mia salsa per la pizza, siccome proprio il giorno prima avevo preparato le mie conserve per l' inverno.